Google+ Badge

Παρασκευή, 4 Ιουνίου 2010

ΤΑ ΠΛΑΤΑΝΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ


Όλο βουνά, λαγκάδια, νησιά και παραλίες βάζω στις καλημέρες που σας στέλνω αλλά σήμερα είπα να τη στολίσω με κάτι ωραία πλατάνια που μεγαλώνουν όμορφα και δυνατά στην οδό Πανεπιστημίου!!!

Θυμάστε φαντάζομαι τότε στις παραμονές των Ολυμπιακών Αγώνων που τους έπιασε όλους μια τρεχάλα να πρασινίσουν την Αθήνα και φύτευαν όπου εύρισκαν μπροστά τους ότι είδος εύρισκαν κι όπως ήθελαν. Επειδή το ζητούμενο ήταν να δουν οι επισκέπτες της πόλης μας πράσινο, κανένας δεν έδινε σημασία και φυσικά κανένας δεν νοιάστηκε πόσο κόστιζε το κάθε δέντρο ή ο εξωτικός θάμνος μπροστά στο τελικό αποτέλεσμα.

Και ήταν πολλοί κακεντρεχείς που χαμογελούσαν περίεργα με την απόφαση της τότε Δημάρχου, Ντόρας Μπακογιάννη να φυτέψει καναδέζικα πλατάνια στην οδό Πανεπιστημίου και στοιχημάτιζαν πως αποκλείονταν αυτά να βγάλουν το χειμώνα. Φυσικά και είχαν κάποιο δίκιο καθώς το καλό χώμα κάτω από την άσφαλτο είναι ελάχιστο και μολυσμένο αλλά τα πλατάνια, δείχνοντας μια φοβερή προσαρμοστικότητα τους διέψευσαν.

Τα πλατάνια όμως έριξαν ρίζες και φαίνεται πως βρήκαν τίποτα σπασμένα δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης να βυζαίνουν νερό και όρμησαν με δύναμη προς τον ουρανό. Ιδιαίτερα δε μεγαλώνουν αυτά που βρίσκονται στο πεζοδρόμιο κοντά στη γωνία με την οδό Κοραή μπροστά στο πολύ ωραίο λαϊκό μάλιστα σπίτι που διασώθηκε δυο αιώνες για να καταλήξει δυστυχώς να συνεχίσει τη χαμηλή ζωή του κάτω από το άθλιο κτίριο με τα σκούρα τζάμια που προσβάλει φρικτά την όραση μας αλλά κανένας δεν πήρε την ευθύνη γιατί έδωσε άδεια να γίνει αυτό το ανοσιούργημα ακριβώς απέναντι από τα πιο όμορφα νεοκλασικά κτίρια της Αθήνας.

Χτες λοιπόν που ήμουν όλη τη μέρα στους δρόμους και στις πορείες στάθηκε μια στιγμή η ματιά μου σε αυτά τα πλατάνια κι επειδή τα θυμάμαι από μικρά όταν τα φύτεψαν, εκτίμησα πως μέσα σε 6 χρόνια που πέρασαν από τότε έχουν ψηλώσει περί τα 8 μέτρα και μου άρεσε πολύ η ιδέα πως με τη φόρα που έχουν πάρει σε δέκα χρόνια μπορεί να κρύβουν όχι μόνο το μικρό κτίριο αλλά και τη τζαμαρία του άθλιου που λέγαμε κτιρίου.

Πέραν αυτού νομίζω ότι αυτά τα πλατάνια είναι και από τα ελάχιστα ωφέλιμα πράγματα που μας έμειναν από την τρέλα της Ολυμπιάδας και η ιδέα πως μπορεί κάποτε η οδός Πανεπιστημίου να γίνει, όταν εγκαταλειφθεί από τους ανθρώπους της η Αθήνα, ένα μεγάλο ρέμα με πλατάνια και άλλα φυτά μου άρεσε πολύ…