Google+ Badge

Πέμπτη, 21 Απριλίου 2011

ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΟΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΥΣ


 Όταν πετούμε ψηλά με αεροπλάνο, ασφαλώς και βλέπουμε τη γη «σαν ζωγραφιά» και όπως θυμάμαι από παλιότερα, ο Κώστας Χατζής έλεγε πολύ όμορφα πως από εκεί ψηλά, όλα αυτά που μας πειράζουνε, φαίνονται τόσο αδύναμα και αμέσως τα ξεχνάμε…
Αυτά γενικά περί της πτήσης και θέασ, αλλά όταν πετούμε πάνω από μια θάλασσα χωρίς νησιά βλέπουμε απλά μια απέραντη, γεμάτη ρυτίδες επιφάνεια με μπλε χρώμα και τίποτα άλλο. Το ίδιο συμβαίνει και όταν πετάμε πάνω από ένα συμπαγή όγκο σύννεφων βλέπουμε μόνο έναν ατέλειωτη, κάτασπρη σαν τον αρκτικό ωκεανό θάλασσα, που κουράζει πολύ τα μάτια από την αντανάκλαση του λευκού.
Το πιο ενδιαφέρον ταξίδι με αεροπλάνο, κατά τη γνώμη μου είναι εκείνο που γίνεται μέσα σε αραιή συννεφιά ή σε μια ατμόσφαιρα όπου τα σύννεφα έριξαν ότι νερό κουβαλούσαν την προηγουμένη νύχτα στη γη που κάλυπταν και πλέον ταξιδεύουν στη φορά του αέρα σαν μεγάλα κομμάτια κατάλευκου βαμβακιού.
Εξίσου ενδιαφέρον είναι επίσης και το ταξίδι πάνω από το πολύνησο Αιγαίο με αφού μπορούμε να δούμε αγαπημένα νησιά και περιοχές από ψηλά και μαθαίνουμε περισσότερα για το σχήμα τους και το ανάγλυφό τους. Είναι δε σαν να διαβάζουμε σε αυτή την πτήση, έναν αληθινό χάρτη που ξεδιπλώνεται κάτω από τα μάτια μας και ο οποίος μας προκαλεί να βάλουμε εμείς τα τοπωνύμια πάνω στην επιφάνειά του.
Για μένα τέλος, το πιο ενδιαφέρον ταξίδι με αεροπλάνο το έκανα χθες το πρωί από το Ηράκλειο στην Αθήνα, όταν πάνω από το άδειο από νησιά και νησάκια του Κρητικού Πελάγους, η σκιά των αραιών σύννεφων με έβαλε να επινοήσω ονόματα για τις σκιές τους πάνω στην επιφάνεια της θάλασσας που έδιναν την εντύπωση άγνωστων τόπων με αγεωγράφητη ακόμα την ακτογραμμή τους και τον κόσμο που τα κατοικεί.
Κάποιος που δεν γνωρίζει αυτό το πέλαγος, φαντάζομαι πως θα ξαφνιάζονταν από το πλήθος αυτών των φανταστικών νησιών αλλά θα ήταν εντελώς μάταιο να περιμένει να τα ξαναδεί κι άλλη φορά ή να προγραμματίσει ένα ταξίδι γνωριμίας σε αυτά γιατί θα μείνει ανεκπλήρωτο αφού αυτά, ως το απόγευμα το πολύ, θα λιώσουν σαν τα σύννεφα που θα σβήσουν από τον ουρανό όταν έρθει η στιγμή να γίνουν βροχή…