Google+ Badge

Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2012

ΤΑ «ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ ΙΧΝΗ» ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΤΖΑΜΤΖΗ


«Ίχνη στα χρόνια» ονομάζεται η έκθεση του φίλου Νίκου Τζαμτζή στην αίθουσα εκδηλώσεων «Ζp 87» στα Εξάρχεια και περιλαμβάνει το σύνολο των έργων του από το 1981 μέχρι σήμερα. Πρόκειται για 75+1 δημιουργίες που κινούνται πάνω στο τρίπτυχο του στοχασμού, των εικαστικών αναζητήσεων και της πολιτικής. Ορισμένα έργα είναι ενταγμένα σε μικρές σειρές με κοινό τίτλο, όμως όλα παραμένουν αυτιτελή και χαρακτηρίζονται από τους τίτλους τους. Την έκθεση συμπληρώνει και η προβολή της ταινίας του Δημήτρη Κανέλλου που είναι αφιερωμένη στην αναδρομική έκθεση του Νίκου, τον Οκτώβρη που μας πέρασε στην Άμφισα. Η έκθεση άνοιξε χθες και θα λειτουργήσει και σήμερα για όσους δεν την πρόλαβαν. Από τις 8.30 και μετά. Η προβολή θα γίνει στις 10.00. («Zp», zita-p87.blogspot.com, Ζωοδόχου Πηγής 87, τηλ. 6980665404).

Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2012

ΜΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ ΑΠΟΛΑΥΣΗ



Είχα αρκετό καιρό να πάω στη "Στοά του Βιβλίου" και περισσότερο μάλιστα να κατέβω στην μεγάλη αίθουσα των εκδηλώσεων  γιατί έλειπα και γενικώς δεν είχα πάρει είδηση πως πολλά είχαν αλλάξει εκεί και ο χώρος που όντως δοξάστηκε από πολλές και μεγάλες εκδηλώσεις είχε αλλάξει και εντελώς καινούργιος , με τη σοβαρότητα που αρμόζει στους νέους καιρούς, έχει ανοίξει μια νέα λαμπρή περίοδο  στην καρδιά ακριβώς της πόλης.
 
Αφορμή να πάω χθες στη «Στοά του Βιβλίου» ήταν η παρουσίαση του βιβλίου του μαθηματικού, συγγραφέα και μουσικού Γιώργου Λυκούρα: «Ήλιος Ανατέλλων και Ήλιος Δύων» που συντόνισε ο εκδότης Βασίλης Χατζηιακώβου και παρουσίασαν: η Ζωή Μπέλλα, κριτικός Λογοτεχνίας - Δρ. Φιλολογίας,  η Σύλβια Κουτρούλη - Κορρέ, μουσικός - αρχιτέκτων, ο Γιάννης Πετρόπουλος, καθηγητής Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης - Πρόεδρος του Center for Hellenic Studies, Harvard Univesity και η Αριστοτελία Πελώνη, Δημοσιογράφος.
 
Δεν θα πω πολλά για το βιβλίο, το αφήνω να το αναζητήσετε στα βιβλιοπωλεία (εκδόσεις «Παρουσία» του αγαπητού σε όλους μας φίλου Βασίλη Χατζηιακώβου) και να το κρίνετε οι ίδιοι σαν το διαβάσετε. Θα περιοριστώ στο ρεπορτάζ για την εκδήλωση που ήταν από τις μεγαλύτερες από όσες έχω παρακολουθήσει μέχρι σήμερα, για το 2012 τουλάχιστον. Τούτο κατά τη γνώμη μου οφείλεται αφ’ ενός στην εκτίμηση και την αγάπη που τρέφουν πολλοί για το Γιώργο Λυκούρα και αφ΄ετέρου στον αέρα και το κύρος που δίνει για τέτοια πράγματα η ευρύχωρη και ανακαινισμένη πλέον «Στοά του Βιβλίου» που προανέφερα.


Γέμισε λοιπόν η αίθουσα (παραπάνω από τους 400 ήταν οι παρευρεθέντες) και όλοι απόλαυσαν εκτός από τα ωραία λόγια για το βιβλίο και ένα εξαιρετικό πρόγραμμα με μελοποιημένα τραγούδια του Γιώργου Λυκούρα όπως «Το τραγούδι των Σειρήνων» που τραγούδησαν η Μυρτώ Καμβυσίδου και η Γιούλα Χατζηχρήστου. Ακολούθησαν τα συγρότηματα του Νίκου Χωμενίδη και το ο «Πάπυρος του κ. Fackelman» με ένα τμήμα της Βυζαντινής Χορωδίας του Μουσικού Σχολείου Ιλίου υπό τη διεύθυνση του Γρηγόρη Κακούρη.


Στα τραγούδια που ερμήνευσαν οι τραγουδιστές και ο μουσικοί των προαναφερόμενων συγκροτημάτων, την τιμήτική τους εκτός από αυτά του Γιώργου Λυκούρα, είχαν ποιητές όπως ο Νίκος Λάζαρης, ο Στάθης Κουτσούνης, ο δικός μας Βασίλης Καλαμαράς, ο Γιάννης Υφαντής, ο Μπ. Μπρεχτ και το κοινό τους χειροκρότησε θερμά. Στο τέλος της ωραίας εκδήλωσης, με τον τρόπο του ο διευθυντής του Μουσικού Σχολείου του Ιλίου Φώτης Μαρκόπουλος έθεσε το τεράστιο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν τα μουσικά σχολεία στην Ελλάδα και το άδηλο μέλλον που τους επιφυλλάσει η Πολιτεία που παντελώς αδιαφορεί για τον πολιτισμό. Μιας  Πολιτείας που με λίγα λόγια, πολλά θα μάθαινε κάποιος από αυτούς που ξεθεμελιώνουν τον ελληνικό πολιτισμό αν χθες το βράδυ ήταν μαζί μας και έβλεπε την ομορφιά αυτών των παιδιών...
ΑΘΗΝΑ, 24112012

Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2012

ΜΑΣ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΤΟ «ΚΕΝΤΗΜΑ ΣΤΗΝ ΠΕΤΡΑ»


Τα βιβλία, όπως και κάθε άλλος ζωντανός οργανισμός, μεγαλώνουν και έρχεται κάποια στιγμή που η παρουσία τους στα βιβλιοπωλεία και σε άλλους χώρους διανομής, παύει να υπάρχει. Τούτο βέβαια δεν σημαίνει πως χάνονται ή ξεχνιούνται -απλά περνούν στο χώρο της μνήμης, άλλοτε σαν αγαπημένα πρόσωπα κι άλλοτε σαν αδύνατες σκιές που σβήνουν απότομα στο βάθος ενός συρταριού ή στο πίσω μέρος του ραφιού στη βιβλιοθήκη…
Αυτή τη μοίρα είχε και το περσινό μου βιβλίο, το πρώτο της σειράς των «Μικρών Πατρίδων» με τίτλο «Κέντημα στην πέτρα ήταν η ζωή του» και ήταν αφιερωμένο στον Μιχάλη Ρούσσο, έναν άνθρωπο της παλιάς Αμοργού που έκανε τη μειονεξία του δύναμη και τα πόδια που του έλειπαν τα έκανε φτερά και πέταξε ψηλότερα από τους άλλους συντοπίτες του, στο λιθότοπο που είναι η  Όξω Μεριά, στο νότιο μέτωπο του νησιού.

Αυτό το βιβλίο μου έδωσε μεγάλη χαρά όταν το έφτιαξα και ακόμη περισσότερη όταν το είδα να κυκλοφορεί σε πολλά χέρια και να διαβάζεται από πολύ κόσμο, στην Αμοργό, στην Αθήνα και αλλού. Ήταν η ανταμοιβή μου και η ικανοποίηση πως έκανα γνωστή πιο πέρα από την Αμοργό την ιστορία ενός ανθρώπου που με τα μόνα ακέραια άκρα που είχε, τα χέρια του δηλαδή, έκανε τέχνη και μέσω αυτής, πέρασε στην ιστορία κάποιες στιγμές από τη ζωή του αγροτικού οικισμού Ασφοντυλίτης που αλλιώς θα έσβηνε και θα χάνονταν.

Αποτέλεσμα επίσης της κυκλοφορίας αυτού του βιβλίου ήταν να γίνει ευρύτερα γνωστός ο Ασφοντυλίτης και μάλιστα να επιδεχθεί ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την συντήρησή του και την προστασία του ως μνημείο αρχιτεκτονικής κληρονομιάς και ζωντανό στοιχείο της ιστορίας του Αρχιπελάγους. Και τούτο με ικανοποίησε αρκετά και χάρηκα πολύ γι΄αυτό το ρόλο του βιβλίου που ελάχιστα αντίτυπά του έχουν απομείνει και κοντεύει να εξαντληθεί.

Έτσι θεώρησα απαραίτητο να σας μεταφέρω αυτή την πληροφορία μέσα από αυτό τον δικτυακό χώρο γιατί πραγματικά, οι «Μικρές Πατρίδες» που κάποια ημέρα ονειρεύονται να γίνουν ένας μεγάλος εκδοτικός οίκος με πολλά βιβλία, βρίσκονται σε μια γόνιμη περίοδο. Είναι πολλοί οι τίτλοι που ετοιμάζονται και είναι αφιερωμένοι στο μικρό, στο ελάχιστο της ελληνικής γης και της ψυχής βεβαίως και οι οποίες, εκτός από τις σελίδες της αείμνηστης παλαιάς «Ελευθεροτυπίας», από το Facebook και τους ιστοχώρους actimon.blogspot.com και myamorgos.blogspot.com κυρίως έγιναν γνωστές και αναγνωρίστηκαν από χιλιάδες δικτυακούς αναγνώστες σε όλο τον κόσμο.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Καθώς λοιπόν ολοκληρώθηκε το πρώτο βήμα των «Μικρών Πατρίδων» με το «Κέντημα στην πέτρα ήταν η ζωή του» στην Αμοργό και τελειώνοντας το δεύτερο στα Άγραφα, θέλω να ενημερώσω τους φίλους που ενδιαφέρονται να προμηθευτούν τα τελευταία αντίτυπά του, ότι μπορούν να τα αναζητήσουν στο βιβλιοπωλείο  « Ν. & Σ. Μπατσιούλας» ( Πανόρμου 83, Τηλ. 2103315186 www.batsioulas.gr, info@batsioulas.gr), στο βιβλιοπωλείο «Ναυτίλος» (Χαρ. Τρικούπη 23, τηλ. 2103616204 και βεβαίως σε μένα ώστε να φροντίσω να τους σταλεί με αντικαταβολή στην τιμή των 14 ευρώ μαζί με τα ταχυδρομικά τέλη.(Τηλ. 6973187627 και provoilias@gmail.com).
 
ΑΘΗΝΑ, 15112012

Τετάρτη, 7 Νοεμβρίου 2012

ΠΩΣ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ…


Κάτι που μου θύμισε χούντα, βαθιά μάλιστα, ήταν απόψε μια ομάδα ΜΑΤατζήδων που είχε αποκλείσει την οδό Αμερικής, στο ύψος της Βαλαωρίτου, και δεν επέτρεπε σε κανέναν που έρχονταν κλαμένος και βαμένος με MALOX από την Πανεπιστημίου να περάσει επάνω ενώ προς τα κάτω επιτρέπονταν! Ο λόγος; Αμφιβάλλω και αν τον ήξερε και ο θρασύς κρετίνος που ήταν επικεφαλής και απειλούσε μάλιστα όσους, με το δίκιο τους ζητούσαν να μάθουν γιατί απαγορεύεται. Όταν άρχισε να γελά ο κόσμος που μαζεύτηκε κεί, τότε «λύγισε» και έδωσε εντολή στην ομάδα να αφήσει τον κόσμο να περάσει προς την Ακαδημίας. Το ίδιο όπως διαπίστωσα αργότερα είχε γίνει και στους άλλους δρόμους και οι πιο αυστηροί ΜΑΤατζήδες ήταν εκείνοι που δεν άφηναν να περάσουμε τη Ρήγα Φερραίου ενώ το επέτρεπαν από την Ιπποκράτους.

Κάτι άλλο που μου κίνησε πολύ το ενδιαφέρον είναι το πλήθος των μυστικών της αστυνομίας που ήταν σπαρμένοι από το πρωί σε κάθε γωνία της οδού Ακαδημίας με περισσότερους στην Ιπποκράτους και την Χαριλάου Τρικούπη (φωτογραφία). Τι ήταν αυτοί; Διάφοροι νεαροί που αντί να πίνουν τους φραπέδες τους (όλοι κρατούσαν ένα φραπέ στα χέρια που έμοιαζε να είναι ατέλειωτος) στις καφετέριες της γειτονιάς τους, τους πίνουν στις γωνιές της Αθήνας για ένα μεροκάματο που δεν διαφέρει σε τίποτα με άλλους συνομίληκους τους αν έχουν δουλειά βεβαίως και έχουν το νού τους για προληπτικές συλλήψεις και άλλα ωραία που κατεβάζει το μυαλό των στρατηγών της Αστυνομίας και των συμβούλων τους.

 

… ΒΡΕΓΜΕΝΟΙ, ΔΑΡΜΕΝΟΙ, ΚΛΑΜΕΝΟΙ


Δεν επρόκειτο δα να γίνει και κάτι καινούργιο, ότι έγινε και γίνεται μέχρι στιγμής στο Σύνταγμα και στην Αθήνα. Η εντολή ήταν, αφού συγκεντρωθεί ο κόσμος  και γίνει κάτι, να αρχίσει ο βομβαρδισμός με χημικά και άλλα όπλα έτσι ώστε να αδειάσει η πλατεία και οι πέριξ δρόμοι. Κι έτσι έγινε: μόλις τέλειωσε η δεκάλεπτη (όχι καταρρακτώδης που είπε το MEGA ) βροχή η οποία όντως αποθάρρυνε ορισμένους και άρχισαν να φεύγουν, άρχισαν να παίζουν τα όργανα της τάξης!
Δεν τρόμαξε όμως ο κόσμος, η αποπνικτική ατμόσφαιρα που έγινε πιο βαριά λόγω της βροχής τον έσπρωξε πιο κάτω, προς την Πανεπιστημίου (φωτογραφία στο Σύνταγμα) και μόλις ξεκίνησε πάλι να κατευθυνθεί προς την πλατεία, άρχισαν οι δυνάμεις καταστολής να ρίχνουν με πυκνό ρυθμό δακρυγόνα από τους παράδρομους προς το Κολωνάκι κι έτσι σιγά - σιγά άρχισε να απομακρύνεται από το πεδίο μάχης και να διαλύεται χωρίς να μπορέσει να πλησιάσει πάλι προς το Σύνταγμα…

Τρίτη, 6 Νοεμβρίου 2012

Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΙΗΤΗ ΒΑΓΓΕΛΗ ΦΙΛΟ

Από αριστερά: Πάνος Σταθόγιαννης, Θεοδώρα Σιάρκου, Άντα Κατσίκη - Γκίβαλου, Βαγγέλης Φίλος και στο βήμα ο πρόεδρος της "Πανηπειρωτικής" Γιώργος Οικονόμου
Μέσα στην ταχύτητα που τρέχουν τα πράγματα στην καθημερινότητά μας και στις αλλαγές που συμβαίνουν στη ζωή μας, να μη ξεχάσουμε και να σταθούμε για λίγο στην χθεσινή εκδήλωση στην αίθουσα της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας που διοργάνωσαν η Ιστορική και Λαογραφική Εταιρεία Τζουμέρκων, ο Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων και η Αδελφότητα  Αγναντιτών Αθηνών σας που ήταν αφιερωμένη στον Τζουμερκιώτη Λογοτέχνη Βαγγέλη Φίλο.



Ο πρόεδρος του Δημοτικού συμβιυλίου Δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων Νίκος Ρίζος
 Η εκδήλωση που συντόνισε ο πρόεδρος της ΙΛΕΤ Κώστας Μαργώνης περιελάμβανε: εισήγηση της καθηγήτριας της Ελληνικής Φιλολογίας στο Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αθηνών Άντας Κατσίκη – Γκίβαλου με τίτλο : «... Δραπέτης από το κοιμητήριο της συνείδησης, ρεμβάζω στην κοιλάδα του ήλιου... - Η περίπτωση του Βαγγέλη Φίλου" καθώς και του συγγραφέα Πάνου Σταθόγιαννη με τίτλο : «Η γλώσσα στη γραφή του Βαγγέλη Φίλου: «από τη ρίζα ως τη γύρη». Απόσπάσμα από το ποιητικό έργο του Βαγγέλη Φίλου απήγγειλε η ηθοποιός Θεοδώρα Σιάρκου.

Ο πρόεδρος του Δημοτικού συμβιυλίου Δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων Νίκος Ρίζος
 
Από πλευράς Ηπειρωτών, χαιρέτησαν οι πρόεδρος της «Πανηπειρωτικής» Γιώργος Οικονόμου, ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων Νίκος Ρίζος και ο Πρόεδρος της Αδελφότητας Αγναντιτών Χρήστος Παπακίτσος. Ακόμη, το παρόν τους έδωσαν πολλοί φίλοι του Βαγγέλη Φίλιου και ποιητές, από την Ήπειρο και την Αθήνα…
Βιβλία του συγγραφέα: «Μηδενική Ακολουθία», Ιωάννινα,1989, «Ενθαλπία», Ιωάννινα, 2005, «Αλιάνθη», Ιωάννινα, 2007, «Θεάλια», Εκδόσεις Ενδοχώρα,2009» και «Αχ! Σεμέλη», Εκδόσεις Γρηγόρη, 2012.



ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Επειδή δεν τα πάω και τόσο καλά στα λογοτεχνικά και κυρίως στα ποιητικά πράγματα, για περισσότερα σας παραπέμπω στη σελίδα του Βαγγέλη Φίλου vfilos.blogspot.com όπου θα βρείτε κομμάτια από το έργο του, δημοσιεύσεις, κριτικές και άλλα πολλά και όμορφα…

 

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΡΕΙΑ…


Να υποθέσω πως οι Έλληνες έχουν βρει άλλο τρόπο διαμαρτυρίας για όσα δεινά σωρεύονται στη ζωή τους; Μάλλον όχι, γιατί αν παρακολουθούσε κάποιος τη σημερινή πορεία στο Σύνταγμα, θα διαπίστωνε ότι πλήν ορισμένων συνδικαλιστών και των φίλα προσκείμενων σε αυτούς εργαζόμενων, διάφορων αριστερών πολιτικών σχηματισμών και ομάδων, φοιτητές καθώς και πολλών από τους συνήθεις γραφικούς, οι υπόλοιποι αδιαφόρησαν παντελώς για την απεργιακή πρόσκληση των μεγάλων συνδικάτων.
 
Έτσι μέχρι πριν από λίγη ώρα, άρχισε να διαλύεται ο κόσμος που είχε συγκεντρωθεί κάπως ανόρεχτα στο Σύνταγμα χωρίς να παιχθεί καμιά σκηνή από τη γνωστή διαμάχη μπαχαλάκηδων - κουκουλοφόρων με τα ΜΑΤ και να μείνουν απούλητες οι μάσκες και τα νερά που κουβαλούσαν οι ασιάτες πωλητές που φαίνεται, είδαν πως κάνει αρκετή ζέστη και γέμισαν τον τόπο με καροτσάκια. Κι ακόμη, υπήρχε αρκετός χώρος σε όλους τους δρόμους να κινηθούν άνετα οι ποδηλάτες (τι μανία και αυτή να έρχονται στις διαδηλώσεις με ποδήλατα και να δημουργούν ένα σωρό προβλήματα;) καθώς και ορισμένων που ήρθαν καβάλα στις ταπεινές κατά τα άλλα αλλά προκλητικές «γουρούνες» και μη υπάρχοντος άλλου θέματος σήμερα, έγιναν το επίκεντρο και των δεκάδων φωτογράφων.
 
Να σημειώσουμε επίσης, ότι μια μικρή παρέλαση έκαναν σήμερα και οι ταξιτζήδες, ανεβαίνοντας μάλιστα μαζί με άλλα μπλκ αντί την Σταδίου, την Πανεπιστημίου κα διαλύθηκαν πολύ σύντομα και ακόμη, πως ιδιαίτερα έντονη ήταν η παρουσία της Αστυνομίας μπροστά πάντα από τα μεγάλα ξενοδοχεία της πλατείας και φυσικά σε κάθε γωνία των δρόμων πάνω και κάτω στην Πανεπιστημίου, πράγμα που απέτρεπε τη δράση οποιουδήποτε εναντίον τους.  

ΑΘΗΝΑ 07112012