Google+ Badge

Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2013

ΜΙΑ ΠΑΡΕΑ ΑΠΟ ΦΩΤΟΓΕΝΕΙΣ ΓΑΤΕΣ


 
Παρατήρησα πως στα βουνά που τριγυρίζω: Άγραφα, Κίσαβος, Βελούχι τις τελευταίες ημέρες δεν υπάρχουν πολλές γάτες, όπως στα νησιά που γνωρίζω καλά, την Αμοργό, την Πάρο ή την Τήνο. Και αν υπάρχουν είναι λίγες και κυκλοφορούν μόνες στις αυλές, στους δρόμους ή στα χωράφια αν πρόκειται για γάτες - κυνηγούς που τρέφονται με τρωκτικά και ερπετά, όπως αυτές που έχει η μάνα μου στην αχυρώνα κοντά στο σπίτι μας στο χωριό.

 
Στα νησιά αντιθέτως, βλέπουμε όλόκληρα κοπάδια από αδύνατες γάτες στα λιμάνια που δημιουργούν πανικό σαν πλησιάσει κανένα ψαροκάϊκο και αρχίσει το ξεψάρισμα. Χώρια που καθώς λένε κάποιοι και με το δίκιο τους νομίζω, πολλοί είναι εκείνοι που τις παρατάνε σαν τελειώσουν οι διακοπές τους στο έλεος του χειμώνα και στη διάθεση των συντοπιτών τους για να τις ταίσουν. Πρόκειται για ένα γνωστό θέμα και ότι και αν πει κάποιος, η συμπεριφορά ορισμένων «φιλόζωων» απέναντι στις γάτες δεν πρόκειται να αλλάξει.  

Στα ορεινά χωριά πάλι ή σε αυτά του κάμπου που ξέρω, οι γάτες δεν είναι εύκολο να επιβιώσουν αδέσποτες γιατί και η τροφή είναι λίγη και επιπλέον υπάρχουν δεκάδες αγρία σκυλιά που τριγυρίζουν παντού και ως εκ τούτου, δεν έχουν χώρο ή απλά δεν φαίνονται λόγω του ότι οι χώροι είναι μεγαλύτεροι και χάνονται. Εξυπακούεται, ότι με την ίδια σκληρότητα τις παρατάνε κι οι εκεί παραθεριστές να βγάλουν πέρα το χειμώνα μόνες τους και ελάχιστες από αυτές τις ξαναβρίσκουν την άνοιξη. Σε γενικές γραμμές πάντως, οι αδέσποτες γάτες επιβιώνουν καλύτερα στις πόλεις και στα νησιά παρά στα βουνά.  

 
Έτσι μη σας φανεί παράξενο σαν περπατώντας σε ένα χωριού νησιού, δείτε κανένα τσούρμο γάτες να κυκλοφορεί στους δρόμους ή να είναι ξαπλωμένο σε καμιά αυλή ή να λιάζεται στις σκάλες. Ένα τέτοιο κοπαδάκι από γάτες και μάλιστα γάτες που θα μπορούσα να τις χαρακτηρίσω κοκέτες γιατί και φροντισμένες ήταν και με πολύ χάρη αντιμετώπιζαν το φακό, σε ένα σπίτι στο Φαλατάδο, το ωραίο χωριό της τηνιακής ενδοχώρας. Δεν φοβήθηκαν καθόλου σαν τις πλησίασα, αντιθέτως ήρθαν πιο κοντά και εξέτασαν τις προθέσεις μου, μου απάντησαν με μικρά ευγενικά νιαουρίσματα σαν τους μίλησα και χωρίς να τις παρακαλέσω, στήθηκαν με τη σειρά να φωτογραφηθούν σαν να ήταν μοντέλα ή τουλάχιστον γάτες από σπίτι που ξέρουν να τις προσέχουν και να τις φροντίζουν…