Google+ Badge

Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2016

Ο ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΤΗΣ ΞΥΝΟΜΗΛΙΑΣ ΣΤΟ ΨΥΓΕΙΟ



Τις ευχές μου για καλό και εορταστικό μήνα Δεκέμβριο συνοδεύει μια φωτογραφία από το προπέτασμα που εμποδίζει την όραση προς τις κορυφές Καυκιά, το γυμνό σύμπλεγμα των κλάδων μιας άκαρπης γκορτσιάς (δεξιά) και μιας άγριας ξυνομηλιάς (αριστερά) στο σύνορο ενός παρατημένου χωραφιού, στο κέντρο ακριβώς του χωριού Θερινό στην Αργιθέα.

Το ενδιαφέρον φυσικά δεν εστιάζεται στη εμπόδιο που δημιουργεί το δέντρο –λίγα μέτρα παραπέρα αν κινηθούμε, τίποτα δεν μπαίνει μπροστά στα μάτια μας- αλλά το ότι η ξυνομηλιά είναι από τα μοναδικά οπωροφόρα που διατηρούν μέχρι αυτές τις ημέρες τους καρπούς της στους κλάδους τους. Το γεγονός ερμηνεύεται από το ότι αυτού του είδους τα δέντρα ευδοκιμούν σε μεγάλα υψόμετρα και τούτο καθυστερεί κάπως την ανθοφορία και φυσικά την ωρίμανση των καρπών. Επί πλέον διαθέτει την ικανότητα να κρατάει τα μήλα στον μίσχο τους πολύ περισσότερο από τα άλλα δέντρα κι έτσι διατηρούνται ακέραια και υγιή και μπορούν να θρέψουν τα ζώα του δάσους για πολύ καιρό μέσα στο χειμώνα.


Αλλά και όταν πέσουν στο έδαφος, αυτά τα ξυνόμηλα αργούν να σαπίσουν. Όταν μάλιστα προλάβει το χιόνι και τα καλύψει διατηρούνται όπως και στο ψυγείο μέχρι τη στιγμή που θα λιώσει και θα αποκαλυφθούν τότε σαν ένας λαμπερός θησαυρός ανάμεσα στα φύλλα. Αυτό τον γλυκό θησαυρό αναζητούν όλο το χειμώνα τα άγρια ζώα του δάσους (αρκούδες, αγριογούρουνα κλπ) για να ζήσουν ενώ για τους ανθρώπους πλέον δεν έχει καμιά σημασία. Αφενός μεν γιατί ελάχιστοι ζουν σε αυτά τα χωριά το χειμώνα και αφετέρου γιατί έχουν ξεχάσει τη σημασία τους σαν φρούτο και σαν ιατρικό επίσης που οι παλαιότεροι χρησιμοποιούσαν να καταπολεμούν πολλές αρρώστιες.

ΘΕΡΙΝΟ ΑΡΓΙΘΕΑΣ, 01122009