Google+ Badge

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΣΤΑ ΔΕΣΜΑ ΤΩΝ ΑΓΡΑΦΩΝ»



Χαίρομαι πολύ που το βιβλίο μου «Ελεύθεροι στα δεσμά των Αγράφων» το οποίο επανεκδόθηκε τις τελευταίες μέρες με καινούργιο εξώφυλλο έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον σε αρκετούς φίλους και αναγνώστες όχι μόνο από τον χώρο των Αγράφων (Καρδίτσα, Ευρυτανία και Φθιώτιδα) αλλά και από άλλες περιοχές της Ελλάδας και πιο μακριά, από την Ευρώπη, την Αμερική και την Αυστραλία ακόμη διάβασα και άκουσα γι’ αυτό ωραία λόγια.

Με τον αείμνηστο Κωνσταντή Θάνο, βασικό αφηγητή του βιβλίου.
Πέρα απ’ αυτά όμως, η έκδοση, αλλά κυρίως η κυκλοφορία ενός βιβλίου έχει άλλες υποχρεώσεις, κατ’ εξοχήν σύνθετες οι οποίες άπτονται του εμπορίου και των συνθηκών που το διέπουν, πράγμα που μια αυτοέκδοση δύσκολα μπορεί να αντεπεξέλθει. Γι’ αυτό και η παρουσία του στα βιβλιοπωλεία των Αθηνών περιορίζεται στον βιβλιοπωλείο «Ναυτίλος» (Χαρ. Τρικούπη 28, 10679 Αθήνα. Τηλ: 2103616204). Για όσους όμως ενδιαφέρονται γι’ αυτό και δεν μπορούν να πάνε στον «Ναυτίλο» η ενδεδειγμένη λύση είναι το ταχυδρομείο μέσω του οποίου σε τρεις το πολύ ημέρες φτάνει στην πόρτα τους.

Η τιμή του βιβλίου είναι 16 ευρώ συν 4 ευρώ τα ταχυδρομικά και μπορεί να πληρωθεί μέσω της Εθνικής Τράπεζας IBAN GR07 0110 1600 0000 1607 6276 530 ή με αντικαταβολή ή με ταχυδρομική επιταγή στη διεύθυνση, Ηλίας Γ. Προβόπουλος, Λεμεσού 49, 10446 Αθήνα, Τηλ: 6973187627 και provoilias@gmail.com. Στην Καρδίτσα όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να το αναζητήσει στο τηλέφωνο 2441020991 καθώς και στα 6977394752 (Αντώνης Παπαδάκος) και 6974433949 (Κώστας Πλατσιούρης).


Για την περίπτωση του εξωτερικού, υπολογίζουμε ταχυδρομικά τέλη για την Ευρώπη 8 ευρώ και για Ηνωμένες Πολιτείες, Καναδά και Αυστραλία 13 ευρώ.  

ΑΘΗΝΑ, 22032017

Τρίτη, 21 Μαρτίου 2017

ΟΙ ΘΕΣΣΑΛΟΙ ΟΡΕΙΒΑΤΕΣ ΣΤΗΝ ΚΑΡΑΒΑ

Στη ράχη της Καράβας με τον Όλυμπο στον ορίζοντα μέσα στα χιόνια

Ο θεσμός την κοινών Θεσσαλικών αναβάσεων ξεκίνησε πριν από τρία χρόνια και είναι μία αφορμή για τη σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των ορειβατικών συλλόγων και την εδραίωση των συνεργασιών σε πολλούς τομείς. Προγραμματίζονται τέσσερις τέτοιες κάθε χρόνο, οι οποίες γίνονται εναλλάξ σε κάθε νομό της Θεσσαλίας και οργανώνονται από τους τοπικούς ορειβατικούς συλλόγους.


Την Κυριακή 19 Μάρτη ήταν προγραμματισμένη η πρώτη κοινή δράση για  φέτος, με διοργανωτή τον Ελληνικό Ορειβατικό Σύλλογο Καρδίτσας (ΕΟΣΚ), και το πρόγραμμα έλεγε ανάβαση στην πιο ψηλή κορυφή των Θεσσαλικών Αγράφων, στην ξακουστή Καράβα.  
Λίγοι παραπάνω από διακόσιοι (200) ορειβάτες και πεζοπόροι από όλη τη Θεσσαλία ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του ΕΟΣΚ και βρέθηκαν στο ραντεβού μας που ήταν στο διάσελο ‘’Άγιος Νικόλαος’’ στην περιοχή της Αργιθέας. Εκεί αφήνουμε τα αυτοκίνητα και τα λεωφορεία, βγαίνουν οι καθιερωμένες φωτογραφίες και αρχίζει η πεζοπορία.



Η διαδρομή είναι περίπου 10 χιλιόμετρα, είναι πολύ καλά σηματοδοτημένη από τον ΕΟΣΚ με κόκκινο κύκλο σε κίτρινο φόντο με κωδικό «Α1». Καλή η ποιότητα του χιονιού, που δεν είναι ούτε παγωμένο ούτε βουλιάζει πολύ, προσφέροντας ασφάλεια στην κίνησή της ομάδας. Μια ανθρώπινη αλυσίδα σχηματίζεται στο μονοπάτι προσφέροντας ένα  πολύχρωμο  θέαμα, όπου μαζί με το λευκό φόντο του χιονιού δημιουργούν ένα  υπέροχο σκηνικό. Είναι μια εικόνα πανέμορφη που αν δεν την ζήσεις δεν μπορείς από καμία φωτογραφία να την νοιώσεις.



Μετά από δυο ώρες οι πρώτοι φτάνουν στην αλπική λίμνη ‘’Λούτσα’’ στα 1900 μέτρα υψόμετρο, η οποία δεν φαίνεται ότι υπάρχει, γιατί στην παγωμένη της επιφάνεια έχει πέσει φρέσκο χιόνι και την κάνει ‘’αόρατη’’ και ακολουθούν και οι υπόλοιποι.
Εκεί γίνεται ένα μεγάλο διάλειμμα, δοκιμάζοντας και τα λουκούμια που κουβάλησαν ως εδώ τα μέλη του ΕΟΣΚ και η πολυπληθής ομάδα χωρίζεται στα τέσσερα. Οι μισοί και πλέον συνεχίζουν για την κορυφή, κάποιοι παραμένουν στην λίμνη, αρκετοί γυρίζουν πίσω και μερικοί ανεβαίνουν στην απέναντι κορυφή στο Κουλκουτσάρι.



Η προσπάθεια δικαιώνεται για όσους συνεχίζουν μέχρι τις κορυφές με το θέαμα των πανέμορφων ολόλευκων κορυφών  που ζώνουν τον ορίζοντα. Το ανοιχτό πλάτωμα γεμίζει από κόσμο χαρούμενο και μετά από μια σύντομη ξενάγηση των κορυφών που φαίνονται όσο φτάνει το μάτι και τις απαραίτητες βέβαια φωτογραφίες, ακολουθεί ο εύκολος δρόμος της κατάβασης, όπου αρκετοί χρησιμοποίησαν την απολαυστική μέθοδο της τσουλήθρας, ανανεώνοντας έτσι το επόμενο Θεσσαλικό ραντεβού μας.


Περισσότερες πληροφορίες για τη δράση του ΕΟΣΚ στα τηλ: 6973695595 – 6974110853, στο http://eoskarditsas.blogspot.com/ και  https://www.facebook.com/eoskarditsas και για ηλεκτρονική επικοινωνία στο e-mail : eoskarditsas@yahoo.gr

ΚΑΡΔΙΤΣΑ, 21-32-17




ΤΑ ΣΠΟΥΡΓΙΤΙΑ ΤΙΜΟΥΝ ΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ!!!



Άντε, τον διαβήκαμε παίδες και κορασίδες και τον φετινό χειμώνα και μπαίνουμε από σήμερα κανονικά στην άνοιξη και όπου να’ ναι θα έρθουν και τα χελιδόνια, μετά το Πάσχα και θα ακολουθήσει ως συνήθως το καλοκαίρι. Μαζί με τη σημερινή ημέρα της αρχής της άνοιξης, γιορτάζουμε και την ημέρα της ποίησης (της δασοπονίας και του ύπνου βεβαίως) και επειδή δεν έχω τίποτα σχετικό με χελιδόνια που είναι αρκετά ποιητικά να σας καλημερίσω, επιστρατεύω μια παλιότερη φωτογραφία με τον ανοιξιάτικο έρωτα δυο σπουργιτιών σε μια ταράτσα της Αμοργού και σας εύχομαι καλό ξεκίνημα στην νέα εποχή…

ΑΘΗΝΑ, 21032017

Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

ΣΤΗΝ ΕΦΕΔΡΕΙΑ ΤΡΙΑΝΤΑΕΝΙΑ ΧΡΟΝΙΑ…




Πως κυλάει ο άτιμος ο χρόνος!!!! Σαν σήμερα πριν από 39 χρόνια, στις 20 Μαρτίου 1978 το μεσημέρι παρουσιάστηκα στο 11ο Σύνταγμα Πεζικού (Κόρινθος) να υπηρετήσω τη στρατιωτική μου θητεία. 28 μήνες ήταν τότε ο χρόνος που έπρεπε να υπηρετήσουμε στο Στρατό Ξηράς ενώ για τα υπόλοιπα σώματα ήταν κάτι μήνες παραπάνω. 



Ήμουν 19 χρονών τότε, είχα ένα φόβο που έφευγα για πρώτη φορά μακριά από το σπίτι αλλά δεν με ένοιαζε και σύντομα συνήθισα τις μεταθέσεις, από το Γύθειο, στη Σπάρτη ως τον Έβρο. Μου άρεσε μάλιστα που ήμουν τόσο μακριά, στο Μέγα Δέρειο κι ας ήταν μια απομονωμένη μονάδα με λίγους στρατιώτες. Μου άρεσε εκεί γιατί είχε πολλά δάση από βελανιδιές και ένα σωρό χωματόδρομους που περπατούσαμε να πάμε στο χωριό με τους Πομάκους με τους οποίους είχαμε αναπτύξει πολύ καλές σχέσεις. Μου άρεσαν και τα ταξίδια που έκανα δυο – τρεις φορές με τρένο από εκεί στην πατρίδα. Έβλεπα τότε μια Ελλάδα γεμάτη κόσμο, καλλιέργειες, δραστηριότητα που δεν είχα χθες που πήγα με τρένο στην Καρδίτσα. 

Κάνα χρόνο υπηρέτησα στη Λαμία, στην 64 ΜΕ και καθώς είχα πάρει και δυο σαρδέλες εκτέλεσα και χρέη επιλοχία, γεγονός που μου επέτρεπε να βγαίνω κάθε μέρα έξοδο στην πόλη και να πηγαίνω τα Σαββατοκύριακα στο χωριό να κάνω διάφορες δουλειές. Εκεί έκανα και τις πρώτες παρέες, γνώρισα και κορίτσια, περνούσα καλά μέχρι που ήρθε ο Απρίλιος του 1980 και απολύθηκα και ξεκίνησα μια άλλη θητεία που κρατάει ως τα σήμερα και ως φαίνεται θα κρατήσει για πολύ ακόμη και οι 25 μήνες στρατιωτική θητεία να εγγράφονται στη μνήμη σαν η πιο ξέγνοιαστη περίοδος της ζωής μου και ομολογώ, όλο και πιο συχνά τη νοσταλγώ!

ΑΘΗΝΑ, 20032017

Σάββατο, 18 Μαρτίου 2017

ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΧΑΜΗΛΑ ΣΠΙΤΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ



Το έχουμε ξαναπεί: η Καρδίτσα είναι μια πόλη που τη θεωρώ σαν δεύτερη πατρίδα· κάθε φορά που βρίσκομαι εκεί την περπατώ, όχι πια για να την γνωρίσω πια, αλλά για να δω πάλι κάποιες λεπτομέρειες αγαπώ και που τις δίνουν εκείνο το χαρακτηριστικό χρώμα - το γήινο που απηχεί τόσο τον κάμπο αλλά και τα ριζά των βουνών και βεβαίως τ’ Άγραφα.



Είναι για μένα η Καρδίτσα απ’ όλες τις περιοχές της Ελλάδας αυτή που βρίσκεται πιο κοντά στη γη και τούτο έχει να κάνει κυρίως με την αγροτική παραγωγή η οποία εξαρτάται από τον αγώνα που δίνει ο κάθε άνθρωπος και τη φροντίδα που δείχνει στη γη του αλλά και γιατί, τα στοιχεία που τη συνθέτουν είναι πανταχού παρόντα με κυριότερο βέβαια το χώμα ως κυρίαρχο και απαραίτητο στοιχείο για την καλλιέργεια. Όλα είναι γήινα, τολμώ να πως στην Καρδίτσα αλλά παράλληλα έχουν και κάτι που τα κάνει να στέκονται πάνω από το χώμα, να αιωρούνται θαρρείς στο ύψος του ανθρώπου και όποτε τον ξεπερνάνε είναι για να του διδάξουν το χαμένο μέτρο και γι’ αυτό δεν τον συνθλίβουν με τον όποιον όγκο τους. 

Γι’ αυτό και στην Καρδίτσα μου αρέσουν περισσότερο τα μικρά, χαμηλά σπίτια παρά οι μεγάλες, πρόχειρες για να μην πω τίποτα άλλο αυτή τη στιγμή κατασκευές για τις οποίες φυσικά και δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία γιατί έγιναν έτσι. Τα μικρά σπιτάκια λοιπόν που είναι ξαπλωμένα στα οικόπεδα της Καρδίτσας είναι αυτά που τις δίνουν το χαρακτηριστικό χρώμα και τα οποία, λόγω της φύσης των υλικών κατασκευής τους – πλίνθες και ξύλα είναι αυτά τα οποία όταν γεράσουν μπορούν να ξαναγίνουν χώμα, να σβήσουν στη γη και κανείς να μην θυμάται μετά από λίγα χρόνια που ήταν αυτά και ποιοι τα κατοικούσαν.




Είναι μεγάλη κουβέντα γι’ αυτά τα σπίτια της Καρδίτσας που η διατήρησή τους ορισμένων ως κατοικήσιμων, εμένα μου λέει πως είναι πολλοί αυτοί που τα αγαπάνε και τα συντηρούν και αφορά πιστεύω όλη την κοινωνία της Καρδίτσας και είναι πολύ όμορφο για τον επισκέπτη της πόλης να τα αναζητεί και να τα ανακαλύπτει πίσω και κάτω από τη σκιά των πολυκατοικιών που πιέζουν το κέντρο της πόλης και τις γειτονιές της καθώς και πολλά χωριά κοντά της. Τούτες τις ημέρες μάλιστα που δεν έχουν ακόμη αρχίσει να θρασεύουν τα κλαριά και οι πρασινάδες και να τα πνίξουν με τον όγκο τους, μπορούν ολόγυμνα με τα σημάδια του χρόνου στο σώμα τους να πουν ατέλειωτες ιστορίες για τα ίδια και τους νοικοκυραίους τους… 

ΚΑΡΔΙΤΣΑ, 17032017

ΤΟ ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΤΣΑ

Με την Έλενα Μούσκολο, τον Παντελή Μανώλη, τον Αντώνη Παπαδάκο και 
τους Γιώργο Αμβροσίου, Ιωάννη Όμηρο Ντάφο και Φάνη Καφαντάρη. 
Δεν ήταν μια ακόμη παρουσίαση του βιβλίου μου «Ελεύθεροι στα δεσμά των Αγράφων» η χθεσινή πρόσκληση στο Παντοπωλείο «Αμάραντες Γεύσεις» του Αντώνη Ηλ. Παπαδάκου, στη Δημοτική Αγορά της Καρδίτσας. Η παρουσίασή του έγινε πρόπερσι, καλοί φίλοι μίλησαν γι’ αυτό και δεκάδες ήταν οι φίλοι και οι συντοπίτες  που το τίμησαν με την παρουσία τους τότε στο Παυσίλυπο και το βιβλίο πήρε το δρόμο του για την ανάγνωση και τα βιβλιοπωλεία. (Φωτογραφίες Κώστας Φιλ. Πλατσιούρης).


Με τον Δήμαρχο Καρδίτσας Φώτη Αλεξάκο και τους Γιώργο Αμβροσίου, 
Ιωάννη Όμηρο Ντάφο και Φάνη Καφαντάρη. 

Από τότε όμως πέρασαν δυο χρόνια, το βιβλίο εξαντλήθηκε και χρειάστηκε να προχωρήσω σε μια δεύτερη έκδοση ενώ παράλληλα έκρινα πως έπρεπε να βγει με άλλο εξώφυλλο, πράγμα που έγινε χωρίς όμως να αλλάξει τίποτα στο περιεχόμενό του. Αυτή τη δεύτερη έκδοση με άλλο εξώφυλλο λοιπόν καλωσορίσαμε χθες το βράδυ στον πάγκο του Παντοπωλείυ γιατί ο Αντώνης Ηλ. Παπαδάκος και ο Κώστας Φ. Πλατσιούρης ήταν οι άνθρωποι που με υποστήριξαν με κάθε τρόπο στη δημιουργία του που κράτησε παραπάνω από τέσσερα χρόνια και τους θεωρώ αδελφικούς φίλους. Αυτοί ήταν πάλι μου με προέτρεψαν να προχωρήσουμε στην επανέκδοση καθώς βρίσκονται καθημερινά με Καρδιτσιώτες που θα ήθελαν να το αποκτήσουν αλλά δεν το εύρισκαν πια.


Με την Πηνελόπη Πατραμάνη και τη Μάχη Χάκα.

Έτσι λοιπόν βρεθήκαμε λίγοι φίλοι χθες το βράδυ στο Παντοπωλείο «Αμάραντες Γεύσεις», ξεφυλλίσαμε το βιβλίο και τα είπαμε πίνοντας από το εξαιρετικό τσίπουρο του Φάνη Καπνογιάννη και σαν καταστάλαγμα όσων ειπώθηκαν, τολμώ να πω πως ανέλαβα να προχωρήσω και σε άλλες, όπως αυτή καταγραφές σελίδων της τοπικής ιστορίας και σύντομα θα έχετε καινούργιες ειδήσεις από αυτό τον ωραίο αγώνα του «Ακτήμονα». Ήδη άρχισα από χθες ένα καινούργιο έργο το οποίο σας το φυλάω σαν έκπληξη και θα σας το ανακοινώσω όταν προχωρήσει ενώ πήραν επιτάχυνση δυο άλλα έργα, ένα για τον αγώνα της επάρκειας των αγαθών στον Αμάραντο και το άλλο που αφορά έναν μεγάλο ορειβάτη από την Καρδίτσα και τις κορυφές του κόσμου και των Αγράφων.  


Με τον εκδότη της εφημερίδας "ΑΛΗΘΕΙΑ" Γιώργο Αμβροσίου

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ



Για όσους τώρα ενδιαφέρονται να αποκτήσουν το βιβλίο μπορούν να το αναζητήσουν στο Παντοπωλείο «Αμαράντες Γεύσεις» καθώς ο Αντώνης ανέλαβε να με ειδοποιεί για τη ζήτηση ή να με ειδοποιεί στο τηλέφωνο 6973187627 ή στο provoilias@gmail.com για να βρίσκουμε τρόπο να φτάνει στα χέρια του. 
Η τιμή του βιβλίου είναι 16 ευρώ συν 4 ευρώ τα ταχυδρομικά και μπορεί να πληρωθεί μέσω τράπεζας IBAN GR07 0110 1600 0000 1607 6276 530.


ΚΑΡΔΙΤΣΑ, 17032017 

Παρασκευή, 17 Μαρτίου 2017

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΤΣΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΠΟΡΕΙΑ…



Με τον Κώστα Φ. Πλατσιούρη και τον Αντώνη Ηλ. Παπαδάκο να κρατούν στα χέρια τους την επανέκδοση του βιβλίου «Ελεύθεροι στα δεσμά των Αγράφων» στο Παντοπωλείο «Αμάραντες Γεύσεις».

Όταν ξεκίνησα πριν από έξι -επτά χρόνια να συγκεντρώνω το υλικό για τη δημιουργία του βιβλίου μου «Ελεύθεροι στα δεσμά των Αγράφων» οι άνθρωποι που υποστήριξαν την ιδέα, στάθηκαν δίπλα μου και με ενθάρρυναν, ήταν ο Κώστας Φ. Πλατσιούρης και ο Αντώνης Ηλ. Παπαδάκος. Ο Κώστας Φ. Πλατσιούρης είναι και χωριανός των πρωταγωνιστών, γέννημα θρέμμα της Νεράιδας (Σπινάσας) ενώ ο Αντώνης Ηλ. Παπαδάκος από το διπλανό χωριό Αμάραντος και η προσοχή που έδωσαν και οι δυο στο έργο, ήταν κυριολεκτικά αδελφική!

Ο Κώστας Φ. Πλατσιούρης, η Ζίνα Κρητικού και ο Αντώνης Ηλ. Παπαδάκος 
καλωσορίζουν το βιβλίο στην Καρδίτσα.


Στους δυο αυτούς καλούς φίλους λοιπόν έκανα χθες και την πρώτη εμφάνιση της επανέκδοσης του βιβλίου με καινούργιο εξώφυλλο στην Καρδίτσα και χαρήκαμε μαζί τη νέα πορεία που παίρνει και αποφασίσαμε να το γιορτάσουμε και να μοιραστούμε τη χαρά και με άλλους φίλους από την Καρδίτσα και την κοινότητα της Νεράιδας και του Αμαράντου. Γι αυτό και κανονίσαμε σήμερα το απόγευμα μετά τις 7, να συναντηθούμε στο χώρο του Παντοπωλείου του Αντώνη «Αμάραντες Γεύσεις», στην Κεντρική Αγορά της Καρδίτσας να κουβεντιάσουμε γι’ αυτό με όσους το έχουν διαβάσει και να το συστήσουμε σε άλλους, συνοδεία βεβαίως με εκλεκτό τσίπουρο προσφορά άλλων φίλων.




- Όσοι λοιπόν βρεθείτε προς την Κεντρική Αγορά της Καρδίτσας σήμερα το απόγευμα είστε προσκεκλημένοι στη γιορτή της πρώτης επανέκδοσης ενός σημαντικού βιβλίου για την ιστορία της Καρδίτσας.  


ΚΑΡΔΙΤΣΑ, 173032017

Πέμπτη, 16 Μαρτίου 2017

Ο ΚΡΙΚΕΛΟΠΟΤΑΜΟΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ...



Κάτω από τα σύννεφα της χθεσινής βροχής κυλάει ο ποταμός. Ο Κρικελοπόταμος· από τους σκληρότερους μικραδερφούς του θεϊκού Αχελώου που μαζεύει νερά από την Γραμμένη Οξυά, τον Τυμφρηστό, την Καλιακούδα, το Κεραμίδι, την Τριανταφυλλιά και τις άλλες κορυφές του Παναιτωλικού και τα ταξιδεύει στη θάλασσα. Η βοή του ανεβαίνει ψηλά αλλά μόνο τα αγρίμια τον ακούνε καθώς στη Ρωσκά, στα Ψιανά, στη Σκοπιά, στα Δολιανά, στο Ληναράκι, στον Πρόδρομο, στην Καστανούλα μόνο και οι φύλακες κουράστηκαν να περιμένουν και εγκατέλειψαν τις θέσεις. Μόνο ψηλά στην Καστανιά έχουν μείνει λίγοι πιστοί στον πατρογονικό τόπο αλλά κι αυτοί έχουν αλλού τα μάτια τους και τα αυτιά τους στραμμένα…

ΚΑΣΤΑΝΙΑ ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ, 16032016

Τετάρτη, 15 Μαρτίου 2017

ΗΡΘΑΝ ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΠΕΛΑΡΓΟΙ ΣΤΗ ΦΘΙΩΤΙΔΑ!



Για μας στη Φθιώτιδα, από την Ανθήλη και μέχρι τις Ράχες Τυμφρηστού η Άνοιξη ανεβαίνει και από τις δυο πλευρές του Σπερχειού σιγά – σιγά και ως το Πάσχα φουντώνει ο Τόπος και μέχρι τον Ιούνιο φτάνει και στην κορυφή του Τυμφρηστού.  Έτσι γίνεται πάντα και το χαιρόμαστε διπλά όταν βλέπουμε πως αυτή την ανάσταση του Τόπου προαναγγέλλουν οι πελαργοί μας που έρχονται κάθε χρόνο στις ίδιες φωλιές και όπως παρατηρούν πολλοί, οι πληθυσμοί τους αυξάνονται και τούτο έχει να κάνει με πολλά πράγματα…


Δεν θα μιλήσουμε όμως γι’ αυτά απόψε γιατί πρέπει να μοιραστούμε τη χαρά της πρώτης εμφάνισής τους στο Καστρί και όπως λέει ο φίλος και συγχωριανός Γιώργος Δεδούσης ως την Κυριακή θα τους δούμε και στις κολώνες πάνω από το βεντζινάδικο του Γκίκα στο Νεοχωράκι, το δυτικότερο σημείο εγκατάστασής τους στη Δυτική Φθιώτιδα. Εκτός κι αν φέτος μας κάνουν την τιμή και έρθουν ως τον Άγιο Γεώργιο που έχουμε χρόνια να δούμε!!!

ΑΘΗΝΑ, 15032017

Δευτέρα, 13 Μαρτίου 2017

ΤΟ ΓΙΓΑΝΤΙΑΙΟ ΒΟΥΝΟ ΚΑΙ Ο ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΚΟΣ ΟΙΚΙΣΜΟΣ


""Το γιγαντιαίο βουνό και ο μικροσκοπικός οικισμός" θα μπορούσε να είναι περιεκτικά ο τίτλος του εικονιζόμενου τοπίου. Και πράγματι, αν παρατηρήσει κανείς προσεκτικά την εικόνα, θα διακρίνει έναν μικροσκοπικό οικισμό ακουμπισμένο μακάρια στους πρόποδες μιας μεγαλοπρεπούς βουνοκορφής. Η εικόνα έχει ληφθεί κατά τη διαδρομή από το Θέρμο προς τον Άγιο Θεόδωρο, το χωριό - σταθμό στην πορεία προς τις πηγές του Γιδομανδρίτη, ένα χαρακτηριστικό ορεινό τοπίο εξαίσιου φυσικού κάλλους με πολλαπλά θέλγητρα.
Πάνω διακρίνεται χειμωνιάτικα ο Άννινος, μία από τις πιο χαρακτηριστικές κορυφές του Ανατολικού Παναιτωλικού, καθισμένος, ίδιος βασιλιάς θαρρείς, στον μεγαλοπρεπή θρόνο του να ατενίζει περήφανα πέρα μακριά, και αδιαφορώντας επιδεικτικά - και υποτιμητικά, θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς - για το τι συμβαίνει κάτω από τα πόδια του, εκεί που για πολλά χρόνια ανθρώπινο χέρι προσπαθεί, και τα καταφέρνει επάξια, να παρέμβει στην ανέγγιχτη φύση του θρόνου του. Εκεί όπου ένας μικροσκοπικός οικισμός, τα Κοτσαλέικα Κόνισκας, ολόιδιο γλυπτό τοπίου στη βάση του θρόνου, σκαλισμένο από τα επιδέξια χέρια ταλαντούχου τεχνίτη, μοιάζει με αθώα παιδική ζωγραφιά που παρέχει ανθρώπινη τρυφερότητα στην τραχιά αγριάδα του τεράστιου γρανιτένιου θρόνου.
Το κωνικό σχήμα του Αννίνου, η περίοπτη θέση του, η οποία παρέχει δυνατότητα απέραντης θέασης ολόκληρης σχεδόν της Αιτωλίας, αλλά κι ακόμη πολύ πιο πέρα, ως την Ευρυτανία και τα Άγραφα, τη Ναυπακτία, τα βουνά της Πελοποννήσου και το Ιόνιο Πέλαγος, για όποιον έχει τη θέληση να ανέβει ως την κορυφή, και, τέλος, τα γκρεμώδη πρανή στις πλαγιές του, όπως αυτές κατηφορίζουν απότομα, δυτικά προς τον Γιδομανδρίτη, βόρεια προς το Στρεψιανόρεμα και Ανατολικά προς τον Εύηνο, προκαλώντας δέος και συνάμα θαυμασμό, είναι τα στοιχεία εκείνα που καθιστούν την εν λόγω κορυφή σημείο αναφοράς για το ορεινό Θέρμο και όχι μόνο.
Κάτω, επί του δασικού δρόμου που οδηγεί από τον Άγιο Θεόδωρο στην Κόνισκα, δίπλα στο ρέμα που κατεβαίνει από τον Άννινο και στο κατώτερο σημείο ενός μεγάλου χαλιά - ο οποίος ξεκινά από τα ριζά ενός θεόρατου γκρεμού και απλωμένος σαν υπόλευκο σεντόνι κατηφορίζει ως τον οικισμό, πού και πού κεντημένος λες με χοντροβελονιά με το βαθυπράσινο χρώμα των ελάτων που κατάφεραν να γιγαντωθούν μέσα στα τροχάλια - διακρίνεται ο μικροσκοπικός οικισμός Κοτσαλέικα, φωλιασμένος μακάρια σε μια περιορισμένης έκτασης, αλλά εξαίσιου φυσικού κάλλους, απλοχωριά, η οποία φαντάζει σαν όαση μέσα στην απέραντη κακοτοπιά που κυριαρχεί πάνωθέ του ως και την κορυφογραμμή.
Μια όαση που ο ανθρώπινος μόχθος την έχει μεταμορφώσει σε τόπο κατοικίας, Ένας τόπος, μάλιστα, θαυμάσιος, με καλλιεργήσιμη έκταση, αποτελούμενη από αναβαθμίδες (πεζούλες), ιδανικός για κτηνοτροφία και με πολύ υγιεινό κλίμα, αφού γι' αυτό φροντίζει ο "κατεβατός" του Αννίνου, όπως χαρακτηριστικά λένε οι ντόπιοι τον αέρα που κατεβαίνει από τον Άννινο μέσω της χοάνης που σχηματίζεται στα ριζά της κωνικής κορυφής και στη συνέχεια κατηφορίζει μέσω στενής και βαθιάς χαράδρας που καταλήγει στο ρέμα που διέρχεται δίπλα από τον οικισμό. Αέρας, ο οποίος ειδικά το καλοκαίρι μετατρέπεται σε αναζωογονητική ανάσα δροσιάς.
Παραδίπλα από τον οικισμό, προς τη νότια πλευρά, αλλά και λίγο πάνω από αυτόν, απλώνεται ένα υπέροχο ελατόδασος, το οποίο μπορεί να διασχίσει κανείς μέσω του παλιού μονοπατιού ή μέσω του δασικού δρόμου στην πορεία προς την Κόνισκα. Εδώ υπάρχει και η ζωογόνος πηγή όπου αναβλύζει και το γάργαρο νερό που χρησιμεύει για την ύδρευση του οικισμού καθώς και για την άρδευση των λιγοστών κτημάτων του, χωρίς την ύπαρξη του οποίου, εξάλλου, δεν θα μπορούσε να υπάρξει ο οικισμός.
Το λιγοστό χώμα, το νερό, η άφθονη γη για τη βόσκηση των γιδιών κι ο καθαρός αέρας ήταν υπεραρκετά στοιχεία εκείνον τον καιρό για τη δημιουργία του οικισμού. Αυτά γίνονταν, βέβαια, σε εποχές που οι ανθρώπινες κοινωνίες χαρακτηρίζονταν από αυτάρκεια και ολιγάρκεια και ό,τι είχαν το αποκτούσαν με σκληρή προσπάθεια. Τότε που απουσίαζε πανταχόθεν η μέριμνα για την επιβίωση των ανθρώπων, αλλά που η οικονομία ήταν πραγματική και όχι χάρτινη όπως στις μέρες μας.
Ο μικροσκοπικός αυτός οικισμός συνεχίζει, σε πείσμα των καιρών, να κατοικείται και σήμερα, έστω και εποχιακά και περιστασιακά, από ανθρώπους που αγαπούν τον τόπο τους και ξέρουν να απολαμβάνουν τα αγαθά της φύσης. Της φύσης μέσα στην αρχέγονη, άγρια και συνάμα συναρπαστική, ομορφάδα της.
Λίγο πιο πάνω από τον συνοικισμό υπάρχει ένας μεγάλος καταρράκτης στο ρέμα που ειδικά τον χειμώνα με τις πλημμύρες και αργότερα με το λιώσιμο των χιονιών είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακός. Σε κάποια ευκαιρία θα μας δοθεί η ευκαιρία να τον επισκεφθούμε και να υπάρξει και εκτενέστερη σχετική αναφορά για την εν λόγω περιοχή.

ΥΓ. Από τη σελίδα στο Facebook του Νίκου Κωστακόπουλου, δάσκαλου από την Κοκκινόβρυση Τριχωνίδας. 

13032017

ΠΩΣ ΔΙΑΒΑZΟΥΜΕ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΝ ΜΑΡΤΗ



Με έκλεισε φέτος ο χειμώνας στα Πατήσια και δεν κατάφερα να τον απολαύσω όπως ήθελα και να που έφτασε στη μέση ο Μάρτης για να αξιωθώ, επιτέλους σήμερα, να πάρω το δρόμο για τη μικρή πατρίδα συγκεκριμένα, όπου ελπίζω να με αφήσει ο καιρός να κάνω τις απαραίτητες δουλειές στα χωράφια προκειμένου να κάνουμε κι εφέτος καλλιέργειες…

Όπως και νάχει πάντως, ο Μάρτης είναι ένας μήνας που μου αρέσει να κάνω και φωτογραφίες στα βουνά – όχι για τα χιόνια τους αλλά γιατί είναι η εποχή που όλος ο τόπος είναι γυμνός από φύλλα και γι’ αυτό φαίνονται όλες οι λεπτομέρειες που σε άλλες εποχές καλύπτει χωρίς έλεος το δάσος που τον έχει κυριεύσει. Και έχει ενδιαφέρον αυτό το διάστημα να περπατήσει κάποιος την Ευρυτανία και τα Άγραφα και κάθε γωνιά της Ελλάδας βεβαίως γιατί μπορεί να δει στις απέναντι πλαγιές καθαρά όλα εκείνα τα στοιχεία που υπενθυμίζουν το πέρασμα και τα έργα των ανθρώπων από εκεί.  Τώρα είναι ο καιρός που μπορούμε να δούμε παλιούς συνοικισμούς που λιώνουν, σπίτια ερειπωμένα και κάπως και το δίκτυο των μονοπατιών που καταργήθηκαν από τους νέους δρόμους αλλά και την αχρησία από τους ντόπιους.

Είναι εν ολίγοις το περπάτημα στα βουνά αυτό τον καιρό ένα μάθημα ανθρωπογεωγραφίας σε ένα άδειο και σιωπηλό Τόπο όπου τα σπαράγματα από τα έργα των προγόνων υποφώσκουν στις ερημιές αλλά είναι ικανά ακόμη να αρδεύσουν τη μνήμη και να αναστήσουν, έστω νοερά μια κοινωνία που διαλύθηκε χωρίς καν να το καταλάβει…


ΥΓ. Η φωτογραφία περσινή, από ένα ταξίδι στην Ευρυτανία με τον Πάνο Κουτρούμπα για να είμαστε τις Απόκριες στην δική του μικρή πατρίδα, την Καστανιά και βεβαίως μια στάση να αγναντέψουμε τον Προυσό κάτω από την ομίχλη ήταν επιβεβλημένη!

ΟΙ ΕΥΡΥΤΑΝΕΣ ΣΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ 1912 - 13

Από αριστερά: Αθανάσιος Νικολοδήμος, Κλεομένης Κουτσούκης, Καίτη Αρώνη – Τσίχλη, 
Γιάννης Σακκάς, Κώστας Παπαδόπουλος.
Γέμισε χθες η αίθουσα της Παλαιάς Βουλής των Ελλήνων από Ευρυτάνες και φίλους της Ευρυτανίας και της Ρούμελης γενικότερα για την παρουσίαση από την «Πανευρυτανική Ένωση» και το «Ευρωπαϊκό Κέντρο Ευρυτανικών Σπουδών και Ερευνών» του τόμου των από τα πρακτικά του Συνεδρίου «Η συμμετοχή των Ευρυτάνων στους Βαλκανικούς Πολέμους 1912 – 13 » που έγινε το καλοκαίρι του 2013 στον Προυσό, τον Τόρνο και την Καστανιά Ευρυτανίας.




Ο Πρόεδρος της «Πανευρυτανικής Ένωσης» Αθανάσιος Σταμάτης με τον Κλεομένη Κουτσούκη, πρόεδρο του το «Ευρωπαϊκού Κέντρου Ευρυτανικών Σπουδών και Ερευνών».

Ο Αθανάσιος Νικολοδήμος, Αντιστράτηγος ε.ά.
Ο ηθοποιός Κ. Κωνσταντίνου διαβάζει ποιήματα για τους Βαλκανικούς Πολέμους.
Καίτη Αρώνη – Τσίχλη, Ομότ. Καθηγήτρια Νεότερης Ιστορίας Παντείου Πανεπιστημίου
Ο Γιάννης Σακκάς, Καθηγητής της Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας της Μεσογείου
 
Ο Επιμελητής της έκδοσης Κώστας Αντ. Παπαδόπουλος.

Για το βιβλίο μίλησαν: οι Αθανάσιος Νικολοδήμος, Αντιστράτηγος ε.ά. από το Γαρδίκι Ομιλαίων Φθιώτιδας, Καίτη Αρώνη – Τσίχλη, Ομότ. Καθηγήτρια Νεότερης Ιστορίας Παντείου Πανεπιστημίου, Γιάννης Σακκάς, Καθηγητής της Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας της Μεσογείου και την αποφώνηση έκανε ο Επιμελητής της έκδοσης Κώστας Αντ. Παπαδόπουλος. Την εκδήλωση συντόνισε ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ευρυτανικών Σπουδών και Ερευνών Κλεομένης Κουτσούκης ενώ ποιήματα που γράφτηκαν γι’ αυτούς τους πολέμους απήγγειλε ο ηθοποιός Κ. Κωνσταντίνου.

Η απονομή της τιμητικής πλακέτας προς την ευεργέτη της «Πανευρυτανικής Ένωσης» Ελένη Πουρνάρα από τον Πρόεδρο Αθανάσιο Σταμάτη και τον Γενικό Γραμματέα Κώστα Παπαδόπουλο.

Ευρυτάνες με τους ευεργέτες της «Πανευρυτανικής Ένωσης» Ελένη και Νίκο Πουρνάρα.
Στο πέρας της εκδήλωσης τιμήθηκαν από πλευράς της «Πανευρυτανικής Ένωσης» οι ευεργέτες της κατά την τελευταία διετία Ελένη και Νίκος Πουρνάρας οι οποίο ήταν παρόντες καθώς και η οικογένεια Αθανασίου και Μαρίνας Μαρτίνου των οποίων η βοήθεια υπήρξε αποτελεσματική για τη λειτουργία της δραστήριας ένωσης και φυσικά για την έκδοση των πολύτιμων βιβλίων τους και του περιοδικού «Ευρυτανικά Χρονικά».



Η «Πανευρυτανική Ένωση», από την ίδρυσή της (1955) έθεσε ως στόχο την ανάδειξη της τοπικής ιστορίας της Ευρυτανίας. Προς τούτο πραγματοποίησε σειρά συνεδρίων και ημερίδων και έχει εκδώσει δεκάδες τόμων, κυρίως, κατά την τελευταία δεκαετία. Για όποιον ενδιαφέρεται για το έργο της και τις εκδόσεις της μπορεί να απευθυνθεί στα γραφεία της Κλεισθένους 17, 10552 Αθήνα και στα τηλέφωνα 2103240001 και 2106920004 καθώς και στο www.panevrytaniki.gr (E-mail: panevrytanikienosi@gmail.com).

ΑΘΗΝΑ, 13032017


Κυριακή, 12 Μαρτίου 2017

ΟΤΑΝ Ο ΤΟΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΠΑΡΑΛΗΓΟΥΣΑ…



Ασφαλώς και όποιος δεν γνωρίζει τι είναι τα Χάλαρα -μια δύσβατη πλαγιά γεμάτη παρατημένες αγροτικές κατοικήσεις κάτω από τον Ασφοντυλίτη της Αμοργού- θα νομίσει πως η πινακίδα με τα παχιά κεφαλαία γράμματα ΧΑΛΑΡΑ δίπλα από την εκκλησία του Αγίου Νικολάου, δείχνει μια κατεύθυνση στο νησί όπου όλα θα είναι χαλαρά!!!

Ευτυχώς που ήταν εκεί ο ηρωϊκός γάϊδαρος του Νικόλα Βαζαίου να μας θυμίσει πως σε κάποια μονοπάτια, στην Αμοργό αλλά και σε πολλά άλλα μέρη, δεν μπορούμε πια να πάμε με τον τρόπο που ξέραμε αλλά θέλει να επιστρατεύσουμε όλα όσα ξεχάσαμε την εποχή της χαλαρότητας και να δοκιμάσουμε τις δυνάμεις αν θέλουμε να φτάσουμε κάπου! 

- Η φωτογραφία είναι πριν από έξι χρόνια, τότε που τριγύριζα τις ερημιές της Αμοργού για να μαζέψω υλικό για το βιβλίο του Ασφοντυλίτη και παραμένει επίκαιρη…


ΑΜΟΡΓΟΣ, 12032017

Σάββατο, 11 Μαρτίου 2017

ΟΙ ΕΥΡΥΤΑΝΕΣ ΣΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ



Έναν αιώνα και κάτι χρόνια παραπάνω από τους Βαλκανικούς Πολέμους (1912 – 13) οι Ευρυτάνες («Πανευρυτανική Ένωση» και «Ευρωπαϊκό Κέντρο Ευρυτανικών Σπουδών»)  καλούν σε προσκλητήριο ηρώων και πεσόντων σε αυτή την εθνική εποποιία από τον Τόπο τους. Πρόκειται για την παρουσίαση του τόμου των εκδοθέντων πρακτικών του Επετειακού Συνεδρίου για τα 100 χρόνια από τους Βαλκανικούς Πολέμους που πραγματοποιήθηκε το καλοκαίρι του 2013 στη Δημοτική Ενότητα Προυσού και είχε ως θέμα του: «Η Συμμετοχή των Ευρυτάνων στους Βαλκανικούς Πολέμους 1912 – 13».

Η παρουσίαση θα συμπληρωθεί με επιλεγμένα επίκαιρα ηρωϊκά τραγούδια σχετικά με τους Βαλκανικούς Πολέμους που θα αποδώσει ο Χρήστος Σερέτης ενώ θα γίνει και ειδική τελετή τιμής προς τους ευεργέτες της «Πανευρυτανικής Ένωσης» κατά την τελευταία διετία.

Η παρουσίαση θα γίνει αύριο, 12 Μαρτίου στις 11.00 στην ιστορική αίθουσα της Παλαιάς Βουλής (Σταδίου 13, Αθήνα) και είναι προσκεκλημένοι όλοι σε αυτό το σπουδαίο γεγονός. 

ΑΘΗΝΑ, 11032017

ΣΤΙΓΜΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΝΟΣ ΒΙΒΛΙΟΥ




Ήταν το βροχερό πρωί της Κυριακής και δεν είχε έρθει ακόμη κανένας στο καφενείο «NIKEL» του Νίκου Χαλάτση στη Νεράιδα να πιάσω κουβέντα και ο μικρός Λιάκος, του Κώστα Η. Κουσάνα που είχε έρθει με τους γονείς του για να δουν τον παππού Ηλία τις Απόκριες, είχε βαρεθεί να παρακαλά την τετράχρονη αδερφούλα του Φωτεινή να παίξουν τάβλι καθώς η μικρούλα βαριόταν αφόρητα το παιχνίδι. Έτσι κλήθηκα εγώ, ο παντελώς άσχετος με τέτοια παιχνίδια να είμαι ο αντίπαλος σε μια φανταστική παρτίδα η οποία τέλειωσε με νίκη του Λιάκου αλλά μας έμεινε μια φωτογραφία συμβολική, αφιερωμένη σε όλους τους Λιάδες του κόσμου και στα παιχνίδια τους... (11032014).


Παρασκευή, 10 Μαρτίου 2017

ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟ…



Η Ήπειρος μας αποκαλύπτει μια τη μια τις ομορφιές της και γι’ αυτό δεν λογαριάζουμε ούτε το κρύο, ούτε τις αποστάσεις… Αφήσαμε με το Γιώργο Πίττα νωρίς το πρωί το Ανήλιο και το Μέτσοβο, κάναμε μια μικρή στάση στα Ιωάννινα, πήραμε μαζί μας την Κορίνα Γιώτη. Πρώτα περάσαμε να δούμε το σπουδαίο γεφύρι του Κόκορη ή Νούτσου μετά περπατήσαμε στους δρόμους του μοναδικού χωριού Κουκούλι και μόλις πριν από λίγο καταλήξαμε στο Μπουραζάνι… 

ΑΘΗΝΑ, 11032017

ΧΡΥΣΟ ΣΤΟ ΜΕΛΙ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ ΤΗΣ ΡΕΝΤΙΝΑΣ

Ο Άγγελος Χαϊδάς στο εργαστηριο του στη Ρεντίνα

Ο τόπος γύρω από τη Ρεντίνα ευνοεί τα μελίσσια και γι’ αυτό κάθε σπίτι παλιότερα είχε το δικό του μελισσομάντρι απ’ όπου έβγαζε το μέλι της χρονιάς. Με την πάροδο όμως του χρόνου, την αραίωση του πληθυσμού και τις αρρώστιες που εμφανίστηκαν, λίγοι έμειναν να ασχολούνται με τα μελίσσια και να συνεχίζουν την παράδοση της μελισσοκομίας. 

Ο Άγγελος Χαϊδας είχε φύγει από το χωριό για να σπουδάσει, έκανε διάφορες δουλειές στην Αθήνα αλλά κάποια μέρα το 1999 τα παράτησε όλα και γύρισε στη Ρεντίνα και επέλεξε να ασχοληθεί μαζί με τον αδερφό του Κώστα με τη μελισσοκομία. Ήξερε λίγα πράγματα αλλά έμαθε περισσότερα από τον Κώστα Μάλλιο και τον αείμνηστο μπάρμπα Μήτσο Μάλλιο, τον «δάσκαλο» που ήταν από τους παλαιότερους μελισσοκόμους στην περιοχή.

Ξεκίνησε στην αρχή με τρία μελίσσια και ακολουθώντας τις συμβουλές τους πήραν μαζί με τον αδερφό του 80 μελίσσια και με αυτά ξεκίνησαν μια δύσκολη αλλά συναρπαστική πορεία στη μελισσοκομία που τους έφτασε στην κορυφή της παραγωγής πιστοποιημένων βιολογικών μελιών. Το 1912 κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο ανώτερης ποιότητας και γεύσης στο διεθνή διαγωνισμό Βιολογικού  της BIOMIEL που γίνεται κάθε χρόνο στην Ιταλία. Το 2014 στον ίδιο διαγωνισμό πήρε χρυσό μετάλλιο και το 2015 βραβεύτηκε πάλι με το χρυσό μετάλλιο ως το δεύτερο καλύτερο μέλι στον κόσμο.

Καμαρώνουν τα αδέρφια Χαϊδά για τις σπουδαίες αυτές διακρίσεις, καμαρώνουν και οι χωριανοί τους για τον Άγγελο και τον Κώστα κι όλοι μαζί καμαρώνουν που ο τόπος τους παράγει τόσο υψηλής ποιότητας προϊόντα. Το «μέλι δάσους» όπως το λένε, φτιάχνεται από μελίσσια που συλλέγουν νέκταρ από μεγάλη ποικιλία λουλουδιών και μελιτωδών εκκρίσεων που βρίσκονται σε μεγάλα υψόμετρα της περιοχής μέσα σε πυκνά δάση από καστανιές, βελανιδιές και έλατα. Έτσι παράγεται ένα ποιοτικό, παχύρευστο μέλι με καστανό χρώμα, ελαφρό άρωμα και πλούσια γεύση, υψηλής περιεκτικότητας ιχνοστοιχείων και με ισχυρή αντιοξειδωτική δράση.



Για να το πετύχουν όμως αυτό και να διατηρήσουν την ποιότητα του μελιού τους ο Άγγελος με τον Κώστα κρατάνε τα μελίσσια τους μεγάλο διάστημα στην περιοχή και τα πηγαίνουν μόνο να ξεχειμωνιάσουν στη νότια Πελοπόννησο σε αυστηρά επιλεγμένες περιοχές που δε ψεκάζονται ή είναι γεμάτες φυτοφάρμακα και ορισμένες φορές τα πηγαίνουν για το πεύκο στην Εύβοια, τη Χαλκιδική ή τη Θάσο. Το μέλι τους όμως το συσκευάζουν στο εργαστήριό τους στη Ρεντίνα όπου μπορεί όποιος θέλει να το προμηθευτεί μαζί βεβαίως με βασιλικό πολτό, γύρη, πρόπολη καθώς και κερί. Τα ίδια προϊόντα μπορεί να αναζητήσει όποιος θέλει στην Αθήνα, σε συνεταιριστικά καταστήματα.


- Όποιος θέλει να επικοινωνήσει με τους αδελφούς Χαϊδά μπορεί να απευθυνθεί στο τηλέφωνο 2443071319 στη Ρεντίνα, στο ahaidas35@gmail.com ενώ μπορεί να μάθε περισσότερα γι’ αυτούς στο Facebook στη σελίδα: Μέλι Χαϊδα. 

ΑΘΗΝΑ, 10032017

ΕΓΓΛΕΖΙΚΟ ΟΥΙΣΚΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΤΣΑ



Αμπελουργός και οινοποιός για τρίτη γενιά ο Χρήστος Εγγλέζος συνεχίζει μια παράδοση που κανείς δεν μπορεί να υπολογίσει από πότε ξεκινάει στην Καστανιά της Καρδίτσας. Στο ονομαστό αμπέλι των Εγγλέζων στην προσήλια περιοχή Μαραθιάς, λίγο έξω από το χωριό, έμαθε από τον πατέρα του Λάμπρο όλα τα μυστικά της αμπελουργίας και ο ίδιος σήμερα βαδίζει μεν σε δοκιμασμένο δρόμο, αλλά αναζητά να δημιουργήσει συνεχώς καινούργια πράγματα, όπως ουίσκι από δικό του κρασί. Τρείς και τέσσερις αποστάξεις κάνει ο Χρήστος να βγάλει το ουίσκι του και το χρωματίζει με επιλεγμένα ξύλα από βελανιδιές και το διαθέτει ο ίδιος από το κατάστημα που διατηρεί στην Καρδίτσα τηρώντας μάλιστα σειρά προτεραιότητας για τους ενδιαφερόμενους καθότι η παραγωγή του είναι ακόμη μικρή.

Δεν μένει όμως στο ουίσκι ο Χρήστος, φέτος προχώρησε και στο τσιπουρόμελο – μια οφειλόμενη απάντηση από την Καρδίτσα στα λογής – λογής ρακόμελα που κυκλοφορούν στην αγορά και σερβίρονται στα καταστήματα το οποίο παρασκευάζει με καλής ποιότητας τσίπουρο και ντόπιο μέλι και για να το αρωματίσει του προσθέτει λίγο φασκόμηλο, λίγο πορτοκάλι, ένα ξυλαράκι κανέλα και λίγα γαρίφαλα Δεν έχει μια συγκεκριμένη συνταγή για το τσιπουρόμελο ο Χρήστος, αυτοσχεδιάζει με ότι φρούτο εποχής διαθέτει όταν το φτιάχνει για να του δώσει άρωμα. Παράλληλα είναι έτοιμος να παρασκευάσει κι ένα άλλο τσίπουρο με άγρια μέντα χωρίς ζάχαρη ενώ δεν ξεχνά να φτιάχνει κάθε χρόνο και λίγο ξύδι αρωματισμένο με φρούτα. Το περσινό που έφτιαξε με μήλα φιρίκια έγινε ανάρπαστο.

Τα κρασιά του Εγγλέζου είναι ονομαστά στην Καρδίτσα και σε όλη τη Θεσσαλία, τα θέλει ο κόσμος και τα αναζητά με το όνομά τους για την ποιότητά τους αλλά και για τον ίδιο τον Χρήστο που είναι αφιερωμένος σε αυτά και στα αποστάγματά τους. Φέτος ο Χρήστος δεν είχε μεγάλη παραγωγή, όπως και όλοι οι αμπελουργοί της περιοχής λόγω το ξηρού καλοκαιριού αλλά η ποιότητα των κρασιών του είναι εξαιρετική. Έβγαλε τα κλασσικά κρασιά του, κόκκινα, λευκά, ροζέ και μοσχάτα τα οποία διαθέτει σε μπουκάλια και ασκούς και ένα πολύ καλό ημίγλυκο το οποίο έχει μεγάλη ζήτηση αλλά για εκείνο που καμαρώνει είναι το κόκκινο από τον Μαραθιά παραγωγής του 2013 που ωρίμασε στο ιστορικό κελάρι των Εγγλέζων στην Καστανιά και το κυκλοφόρησε φέτος.  

Κεφάλαιο για την φετινή παραγωγή του ήταν όμως και το κρασί που έβγαλε από το αμπέλι με ξυνόμαυρο του αείμνηστου Τάσου Κακαβά στο Μοσχάτο (Βλάσδο) και σχεδιάζει να το βγάλει στην αγορά μετά από πέντε χρόνια. Το αμπέλι αυτό ήταν από τα πρώτα που έγιναν σε γραμμική καλλιέργεια, το έβλεπε και το λαχταρούσε όταν μαθητής πηγαινοέρχονταν με το λεωφορείο από την Καστανιά στην καρδίτσα και έχει εξαιρετική απόδοση αλλά ο Τάσος Κακαβάς δεν πρόλαβε να το χαρεί και να το τρυγήσει γιατί έπεσε από μια στέγη και σκοτώθηκε. Μετά απ’ αυτό οι δικοί του το ενοικίασαν στον Χρήστο ο οποίος το φροντίζει και το αγαπά ιδιαίτερα. Με σταφύλια ποικιλίας μαύρο Ραψάνης από αυτό το αμπέλι πήρε μάλιστα και το πρώτο βραβείο στην έκθεση των τοπικών οινοποιών το 2006.


  Κρασί, κόκκινο, άσπρο και μοσχάτο καθώς ουίσκι (με λίστα αναμονής) τσίπουρι και άλλα αποστάγματα καθώς και ρετσέλια μπορούν να βρουν όσοι το επιθυμούν στον Χρήστο Εγγλέζο, στην Καρδίτσα. Τηλ. 24441097101 και 6972071633.

ΑΘΗΝΑ, 10032017

Πέμπτη, 9 Μαρτίου 2017

TO ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ ΝΟΙΚΟΚΥΡΗ



O Γιάννης – Όμηρος Ντάφος από την Ματαράγκα της Καρδίτσας ασχολήθηκε με διάφορα πράγματα στη ζωή του και μάλιστα με επιτυχία, αλλά, πριν από δυο χρόνια, σαν να πήρε ένα μήνυμα –από τους δύσκολους καιρούς μας βέβαια που εύγλωττα το προτάσουν–επέστρεψε στη γη και ακολουθώντας μεν την παράδοση προχώρησε σε καινοτομίες οι οποίες τον έκαναν να ξεχωρίζει ανάμεσα στους συγχωριανούς του και σε όλη την Καρδίτσα.

Δεν έκανε κάτι πρωτότυπο ο Γιάννης με τις καλλιέργειές του. Οποιοσδήποτε θα μπορούσε να κάνει το ίδιο αλλά ο τρόπος που το έκανε ήταν διαφορετικός από τις συνήθειες του κάμπου. Φυσικά δεν φύτεψε στη γη του βαμβάκι ούτε την άφησε να εισπράττει επιδοτήσεις αγρανάπαυσης αλλά την έκανε όλη ένα μεγάλο κήπο με είδη θα είχε κάθε σπίτι αλλά σε διαφορετική κλίμακα με τα οποία πειραματίστηκε, και, κατά γενική ομολογία πέτυχε αυτό που θα ονειρεύονταν κάθε προκομμένος νοικοκύρης στον τόπο του.

Μόλις 14 στρέμματα είναι το χωράφι του -μικρό χωράφι για τα μέτρα του κάμπου- αλλά σε αυτό καταφέρνει και καλλιεργεί ένα σωρό πράγματα από τα οποία τα περισσότερα πριν φθάσουν στην αγορά τα μεταποιεί αυξάνοντας έτσι την αξία τους στο πολλαπλάσιο. Έτσι φτιάχνει από δικά του προϊόντα, μαρμελάδα από κολοκύθα και καρότο, μια μαρμελάδα μάλιστα η οποία πήρε το πρώτο βραβείο στην περσινή έκθεση Oikotrofelia, πάστα πιπεριάς από πιπεριές φλωρίνης, πάπρικα από καυτερές πιπεριές. Καλλιεργεί επίσης ρίγανη καθώς και χαμομήλι ενώ φέτος δοκίμασε να κάνει και λιαστές ντομάτες.  Φέτος πάλι φύτεψε και ένα μεγάλο μέρος του χωραφιού καλαμπόκι και όσπρια με τα οποία δοκίμασε και έφτιαξε ένα ειδικό αλεύρι χωρίς γλουτένη το οποίο έβγαλε αυτές τις ημέρες στην αγορά. Καλλιεργεί επίσης σιτάρι με το οποίο φτιάχνει τραχανά, γλυκό και ξινό καθώς και πλιγούρι. Δίπλα σε ότι κάνει ο Γιάννης έχει τη γυναίκα του Ξανθή γιατί λέει, και εκφράζει πολύ κόσμο, πως η δουλειά στο χωράφι αλλά και στο εργαστήριο δεν γίνεται από ένα, θέλει δύο και σαφώς καλύτερα είναι αν οι αυτοί οι δυο είναι και ζευγάρι στη ζωή και στην προκοπή.



Ο Γιάννης έχει από τις καλλιέργειές του μια ικανοποιητική παραγωγή προϊόντων τα οποία μεταποιεί όλα στο οικοτεχνικό εργαστήριο το οποίο ο ίδιος οργάνωσε και εξόπλισε δίπλα στο σπίτι του.   Οι τελευταίες αλλαγές στη σχετική νομοθεσία του έλυσαν τα χέρια καθώς περιορίστηκαν πολλά γραφειοκρατικά εμπόδια και αποσαφηνίστηκαν λεπτομέρειες που δίνουν στον αγρότη και επαγγελματία παραγωγό να μεταποιεί τα προϊόντα του στο σπίτι του. Τούτο σημαίνει πολλά στην εξοικονόμηση ενέργειας, οικονομία χώρου, μείωση των μετακινήσεων και των μεταφορών αλλά κυρίως δίνει και μια άλλη διάσταση στη συνεργασία μεταξύ των μελών μια οικογένειας αγροτών, προάγει τη συνοχή της ενώ καθιστά πάλι το σπίτι το κέντρο των δραστηριοτήτων της οικονομίας τους και ακυρώνει την αίσθηση της ανεργίας και τις άσχημες συνέπειες που έχει σε πολλές οικογένειες τόσο για τους μεγαλύτερους στην ηλικία αλλά πολύ περισσότερο για τους νεότερους που μέσα από αυτή τη διαδικασία μπορούν να «ανακαλύψουν» την επιχειρηματικότητα στο οικείο περιβάλλον και να δημιουργήσουν βάσεις για την προσωπική τους κατόπιν εξέλιξη.


- Τα προϊόντα του Γιάννη – Όμηρου Ντάφουμε την ετικέτα «Παραδοσιακόν» μπορεί να βρει όποιος τα αναζητήσει στον ίδιο στη Ματαράγκα, (τηλ: 6979185665 και ntafosg@gmail.com), στην Καρδίτσα στο Παντοπωλείο «Αμάραντες γεύσεις» του Αντώνη Παπαδάκου στην κεντρική αγορά (τηλ: 24410 20991 και amarantesgefseis@yahoo.gr - www.amarantesgefseis.gr )και στο ebloco (Κηφισού 18, Άγ. Ιωάννης Ρέντης, τηλ. 2104819880 και www.ebloco.gr). 

ΑΘΗΝΑ, 09032017