Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΙΗΤΗ ΒΑΓΓΕΛΗ ΦΙΛΟ

Από αριστερά: Πάνος Σταθόγιαννης, Θεοδώρα Σιάρκου, Άντα Κατσίκη - Γκίβαλου, Βαγγέλης Φίλος και στο βήμα ο πρόεδρος της "Πανηπειρωτικής" Γιώργος Οικονόμου

Μέσα στην ταχύτητα που τρέχουν τα πράγματα στην καθημερινότητά μας και στις αλλαγές που συμβαίνουν στη ζωή μας, να μη ξεχάσουμε και να σταθούμε για λίγο στην χθεσινή εκδήλωση στην αίθουσα της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας που διοργάνωσαν η Ιστορική και Λαογραφική Εταιρεία Τζουμέρκων, ο Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων και η Αδελφότητα  Αγναντιτών Αθηνών σας που ήταν αφιερωμένη στον Τζουμερκιώτη Λογοτέχνη Βαγγέλη Φίλο.

Ο πρόεδρος του Δημοτικού συμβιυλίου Δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων Νίκος Ρίζος

 Η εκδήλωση που συντόνισε ο πρόεδρος της ΙΛΕΤ Κώστας Μαργώνης περιελάμβανε: εισήγηση της καθηγήτριας της Ελληνικής Φιλολογίας στο Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αθηνών Άντας Κατσίκη – Γκίβαλου με τίτλο : «... Δραπέτης από το κοιμητήριο της συνείδησης, ρεμβάζω στην κοιλάδα του ήλιου... - Η περίπτωση του Βαγγέλη Φίλου" καθώς και του συγγραφέα Πάνου Σταθόγιαννη με τίτλο : «Η γλώσσα στη γραφή του Βαγγέλη Φίλου: «από τη ρίζα ως τη γύρη». Απόσπάσμα από το ποιητικό έργο του Βαγγέλη Φίλου απήγγειλε η ηθοποιός Θεοδώρα Σιάρκου.

Ο πρόεδρος του Δημοτικού συμβιυλίου Δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων Νίκος Ρίζος

 

Από πλευράς Ηπειρωτών, χαιρέτησαν οι πρόεδρος της «Πανηπειρωτικής» Γιώργος Οικονόμου, ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων Νίκος Ρίζος και ο Πρόεδρος της Αδελφότητας Αγναντιτών Χρήστος Παπακίτσος. Ακόμη, το παρόν τους έδωσαν πολλοί φίλοι του Βαγγέλη Φίλιου και ποιητές, από την Ήπειρο και την Αθήνα…

Βιβλία του συγγραφέα: «Μηδενική Ακολουθία», Ιωάννινα,1989, «Ενθαλπία», Ιωάννινα, 2005, «Αλιάνθη», Ιωάννινα, 2007, «Θεάλια», Εκδόσεις Ενδοχώρα,2009» και «Αχ! Σεμέλη», Εκδόσεις Γρηγόρη, 2012.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Επειδή δεν τα πάω και τόσο καλά στα λογοτεχνικά και κυρίως στα ποιητικά πράγματα, για περισσότερα σας παραπέμπω στη σελίδα του Βαγγέλη Φίλου vfilos.blogspot.com όπου θα βρείτε κομμάτια από το έργο του, δημοσιεύσεις, κριτικές και άλλα πολλά και όμορφα…

 

ΛΙΓΑ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΠΙΤΤΑ ΤΟΥ ΗΠΕΙΡΩΤΗ»…

Μπορεί να μην γέμισε σήμερα με κόσμο το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, στο κάλεσμα της «Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδας» για τη ετήσια γιορτή, γνωστή ως «Πίττα του Ηπειρώτη» αλλά πλημμύρισε από ήχους της μεγάλης αυτής πατρίδας που ταξίδεψαν τους ηπειρώτες σε όλες της γωνιές του πονεμένου τόπου τους και τους έκαναν να νιώσουν σαν να βρέθηκαν για λίγη ώρα έστω στην πλατεία του χωριού τους, κάτω από τον πλάτανο.

Μπορεί να ήταν αραιά σκορπισμένοι οι άνθρωποι στις κερκίδες και στις θέσεις επισήμων ακόμη, αλλά η αρένα γέμισα και μια και δυο και τρεις – ως επτά φορές με χορευτικά συγκροτήματα από όλες τις γωνιές της Ηπείρου αλλά και της Κρήτης και της Βόρειας Ηπείρου και πρόσφεραν ένα εξαιρετικό θέαμα και φυσικά συγκίνηση για την πίστη αυτών των εκατοντάδων ανθρώπων στην παράδοση και την προβολή τους με άψογο τρόπο.

Κάθε στιγμή της εκδήλωσης ήταν όμορφη, κάθε συγκρότημα διαφορετικό από το άλλο και κάθε κίνηση όλων αυτών των ανθρώπων μοναδική και κάτι τέτοιο δεν είναι όπως καταλαβαίνεται εύκολο να μπει αμέσως σε σειρά και να γίνει ένα λεύκωμα γι’ αυτή την σπουδαία για τους ηπειρώτες αλλά και για όλους τους Έλληνες απανταχού της γης ένα λεύκωμα για να το απολαύσουν όλοι. Υπόσχομαι πως θα το φτιάξω σύντομα.

Γι’ αυτό το λόγο δημοσιεύω στο σύντομο αυτό σημείωμα για την εκδήλωση, μόνο δυο φωτογραφίες με ιδιαίτερη σημασία η κάθε μιας. Η πρώτη είναι από το χορευτικό συγκρότημα Λάκκας Σουλίου, το μοναδικό απ’ όλα που σήκωσε ψηλά την ελληνική σημαία και χόρεψε κάτω από το ανέμισμά της και η δεύτερη από τα πανέμορφα κορίτσια του χορευτικού της Βόρειας Ηπείρου. Τα σχόλια για κάθε περίπτωση δικά σας…