Τρίτη 12 Μαΐου 2026

ΜΙΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

 Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΟΦΗ - ΑΠΟ ΤΟ ΧΩΡΑΦΙ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ

Πάει αρκετός καιρός από τότε που μίλησα δημόσια για την ύπαιθρο χώρα και τους ανθρώπους της. Ήρθε όμως η ώρα να κάνουμε μια καινούργια αρχή και να ανοίξουμε έναν νέο διάλογο, που εύχομαι να οδηγήσει (επιτέλους) και στη δημιουργία μιας σειράς εκδόσεων.
Την ευκαιρία αυτή μου δίνει η πρώην Διευθύντρια του Κέντρου Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών Αικατερίνη Πολυμέρου–Καμηλάκη, προσκαλώντας με να συμμετάσχω στις διαλέξεις του Λαϊκού Πανεπιστημίου της «Εταιρείας Φίλων του Λαού» (Ευρυπίδου 12, 1ος όροφος, Αίθουσα Ευεργετών), σήμερα, Τρίτη 12 Μαίου, 19.00–21.00.
Το θέμα της διάλεξης της Αικατερίνης Πολυμέρου–Καμηλάκη είναι: «Παραδοσιακά αγροδιατροφικά συστήματα» και η δική μου παρέμβαση έχει τίτλο: «ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΗΠΟ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ — ΕΝΑΣ ΤΡΟΠΟΣ ΠΟΥ ΕΠΙΜΕΝΕΙ» και θα αναφερθώ στην πρόσφατη εμπειρία της «ανάστασης» του χωραφιού την περίοδο της επιδημίας,στη συμβολή της μάνας μου σε αυτή τη μεγάλη προσπάθεια, αλλά και στις γνώσεις που συγκέντρωσα μέσα από τριάντα χρόνια συνομιλιών με ανθρώπους της υπαίθρου, στις περιπλανήσεις μου στα νησιά και τα βουνά της Ελλάδας.
Υπενθυμίζω ότι το 2026 έχει ανακηρυχθεί από τον ΟΗΕ: Διεθνές Έτος για τα Βοσκοτόπια και τους Βοσκούς και Διεθνές Έτος της Αγρότισσας.
Για όλα αυτά θα έχουμε πολλά να πούμε το επόμενο διάστημα.
Δείτε λιγότερα
Δείτε τα στατιστικά στοιχεία
Δημιουργία διαφήμισης
Όλες οι αντιδράσεις:
Εσείς, Panagiotis Kakouras, Vasilis Liagas και 6 ακόμη

Σάββατο 9 Μαΐου 2026

ΑΠΟ ΤΟ ΓΕΡΑΚΙ ΤΟΥ ΤΣΑΡΟΥ ΣΤΑ «ΣΙΔΕΡΕΝΙΑ ΠΟΥΛΙΑ»

Πως η παραδοσιακή αγιογραφία προσαρμόζεται ακόμα στις τεχνολογίες του πολέμου του 21ου αιώνα


 

Η νέα στρατιωτική εικονογραφία: Ο Άγιος Τρύφων εμφανίζεται πλέον σε εμβλήματα ρωσικών μονάδων δίπλα σε drone και ελεύθερο σκοπευτή. Το γεράκι της παραδοσιακής αγιογραφίας μετατρέπεται συμβολικά σε «σιδερένιο πουλί» του σύγχρονου πολέμου.

Υπάρχουν στιγμές που η πραγματικότητα μοιάζει να ξεπερνά τη σάτιρα. Μία από αυτές ήταν η ανάρτηση που κυκλοφόρησε σε ρωσικά εκκλησιαστικά και στρατιωτικά κανάλια: ο Άγιος Τρύφων, παραδοσιακά προστάτης των κυνηγών και των γερακάρηδων, παρουσιάζεται πλέον ως πνευματικός προστάτης των χειριστών drones.

Η εικόνα είναι σχεδόν σουρεαλιστική. Ο άγιος διατηρεί το φωτοστέφανο, τη βυζαντινή ακινησία και το γνώριμο γεράκι στο χέρι. Γύρω του όμως εμφανίζονται ένα drone, ένας ελεύθερος σκοπευτής και στρατιωτικά συνθήματα. Το παλιό κυνηγετικό πουλί του τσάρου συνυπάρχει με τα «σιδερένια πουλιά» του σύγχρονου πολέμου.

Κι όμως, η σύνδεση αυτή δεν γεννήθηκε από το πουθενά.

Ο άγιος ως προστάτης κυνηγών και πουλιών: Η παραδοσιακή αγιογραφία παρουσιάζει τον Άγιο Τρύφωνα σε αρμονία με το φυσικό τοπίο και τα πτηνά — μια εικόνα που αποκτά σήμερα απρόσμενα στρατιωτική ανάγνωση.

 

Στη ρωσική παράδοση, ο Άγιος Τρύφων συνδέεται εδώ και αιώνες με έναν γνωστό θρύλο: ο υπηρέτης ενός τσάρου έχασε το αγαπημένο γεράκι του αφέντη του και, φοβούμενος την εκτέλεση, προσευχήθηκε στον άγιο. Ο Τρύφων εμφανίστηκε και του αποκάλυψε πού βρισκόταν το πουλί, σώζοντάς τον από την τιμωρία. Από τότε, ο άγιος εικονίζεται συχνά με γεράκι στο χέρι και θεωρείται προστάτης κυνηγών, πτηνοτρόφων και ανθρώπων της υπαίθρου.

Σήμερα, μέσα στη Ρωσία του πολέμου, ο συμβολισμός αυτός μεταφράζεται στη γλώσσα της στρατιωτικής τεχνολογίας. Το γεράκι γίνεται UAV. Ο γερακάρης γίνεται operator. Και η προσευχή για την επιστροφή ενός χαμένου πουλιού μετατρέπεται σε επίκληση για την προστασία ενός drone ή για τον εντοπισμό στόχων στο πεδίο μάχης.

Η εικόνα μπορεί να προκαλεί γέλιο ή αμηχανία, αλλά αποκαλύπτει κάτι βαθύτερο: τον τρόπο με τον οποίο οι κοινωνίες σε περίοδο πολέμου επιχειρούν να ενώσουν το παλιό με το νέο, την παράδοση με την τεχνολογία, τη μεταφυσική με τη βιομηχανική μηχανή του πολέμου.

Τα drones ως νέα πολεμικά σύμβολα: Ρωσικά στρατιωτικά patches και εμβλήματα υιοθετούν τη γλώσσα των UAV και των FPV drones, συνδέοντας την τεχνολογία του πολέμου με πατριωτικούς και σχεδόν μεταφυσικούς συμβολισμούς.


Δεν πρόκειται απλώς για μεμονωμένο περιστατικό. Τα τελευταία χρόνια στη Ρωσία αναπτύσσεται μια ολόκληρη πολεμική θρησκευτική αισθητική: εικόνες αγίων με παραλλαγές, ευλογίες πυραύλων, στρατιωτικά patches με ορθόδοξα σύμβολα, φορητά παρεκκλήσια στο μέτωπο, ακόμη και ειδικές προσευχές για μονάδες drones.

Το εντυπωσιακό είναι ότι η παραδοσιακή αγιογραφία δεν εγκαταλείπεται. Αντίθετα, προσαρμόζεται. Η ίδια βυζαντινή μορφή, το ίδιο φωτοστέφανο, η ίδια εικαστική γλώσσα χρησιμοποιούνται για να νομιμοποιήσουν έναν πόλεμο υψηλής τεχνολογίας. Το drone δεν παρουσιάζεται ως ξένο σώμα αλλά σαν φυσική συνέχεια του γερακιού.

Ο άγιος ως προστάτης κυνηγών και πουλιών: Η παραδοσιακή αγιογραφία παρουσιάζει τον Άγιο Τρύφωνα σε αρμονία με το φυσικό τοπίο και τα πτηνά — μια εικόνα που αποκτά σήμερα απρόσμενα στρατιωτική ανάγνωση.

Και ίσως εκεί βρίσκεται η πιο ανησυχητική διάσταση αυτής της εικόνας: η τεχνολογία του 21ου αιώνα δεν καταργεί τους παλιούς μύθους· απλώς βρίσκει νέους τρόπους να κατοικήσει μέσα τους. Κάποτε οι άνθρωποι προσεύχονταν για να επιστρέψει ένα πουλί ενώ σήμερα προσεύχονται για να μη χαθεί ένα drone.

ΥΓ. Για να μην θεωρηθεί μονόπλευρη η ανάρτηση, θα ακολουθήσει σύντομα και άλλη για τους αγίους των στρατών της Δύσης

ΑΘΗΝΑ, 09052026 

Δευτέρα 4 Μαΐου 2026

ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΗ ΜΑΡΦΙΝ (05052010)

 Μιλάνε οι πάντες, όλοι αναφέρονται στο γεγονός, για όλους είναι σημείο αντιλεγόμενο και εμείς που το ζήσαμε και θα είμαστε και παρ' ολίγον θύματα μέχρι τώρα σιωπούσαμε...όχι πλέον!

 Η ομάδα των εμπρηστών συγκεντρώνεται μέσα στην πορεία και παίρνει οδηγίες από τη\ον επικεφαλής 

Δεκαέξι χρόνια θα συμπληρωθούν αύριο από την τραγωδία της Μαρφίν που υπήρξαμε αυτόπτες μάρτυρες  και δεν θα  πάψουμε να θυμόμαστε, να τιμούμε με τον τρόπο μας τη μνήμη των νεκρών και βεβαίως να σκεφτόμαστε πως δεν αποκαλύφθηκαν ακόμη οι δράστες του φρικτού αυτού εγκλήματος. Θα περιμένουμε…

Φυσικά κάποιοι ξεχνούν ή ξέχασαν ή θέλουν να ξεχνούν! Κάποιοι θυμούνται άλλα! Όλοι τους θέλουν να περάσουν τα δικά τους!

Πολλοί είναι αυτοί που βρέθηκαν ακριβώς εκεί, εκ των υστέρων... Άλλοι πάλι από τεράστια απόσταση γνωρίζουν καλύτερα από μας που το ζήσαμε,  ακριβώς συνέβη! Όπως ένας μάρτυρας (δημοσιογράφος) που είδε τα πάντα από την Εδουάρδου Λω (πράγμα αδύνατον στις συνθήκες που επικρατούσαν) ή μία κυρία που άκουσε στο Μετρό να λένε κάποιοι πως «εμείς το κάναμε» και έκανε και αναγνώριση ή μία άλλη κυρία που είδε έναν με κουστούμι να ρίχνει εύφλεκτο υλικό στην Τράπεζα (ενώ είδε τον Βασίλη Χατζηϊακώβου με τον πυροσβεστήρα να σπεύδει πρώτος στο φλεγόμενο κτίριο με πραγματικό κίνδυνο για τον ίδιο). Αλλά και ένας περιπτεράς που είχε κλειστό το περίπτερο και δεν ήταν εκεί, εμφανίστηκε ως μάρτυρας στην δίκη και περιέγραφε πως κυνήγησε τους δράστες δήθεν με ένα στυλιάρι και φυσικά αναγνώρισε και τον Χατζηϊακώβου ως διευθυντή της τράπεζας!!!

Φυσικά και μας ξέχασαν γιατί δεν ταυτιστήκαμε με κανέναν, οι μεν γιατί δεν πιέσαμε, δεν παρακαλέσαμε, δεν ζητήσαμε οτιδήποτε, δεν εξαργυρώσαμε...και οι δε, ενώ είμαστε εμείς που από την ανάκριση ακόμη, απαιτήσαμε να μην συρθεί στα δικαστήρια και τρίτος «κατηγορούμενος» γιατί δεν είχε καμία απολύτως σχέση, όπως και οι άλλοι δύο που από τις μαρτυρίες μας αθωώθηκαν, γιατί δεν θέλαμε απλώς να κουκουλωθούν πράγματα και να ενοχοποιηθούν άσχετα πρόσωπα.

Κάποιοι από την ομάδα των εμπρηστών με καλυμμένα πρόσωπα κατευθύνονται προς την Μαρφίν


Δεν ζήσαμε απλώς από πρώτο χέρι τα γεγονότα αλλά θα μπορούσαμε να είμαστε και εμείς θύματα. Το ότι αποτρέψαμε την επίθεση οφείλεται στην εμπειρία και την ετοιμότητα που επιδείξαμε όπως και στην παρουσία κάποιων «μπαρουτικαπνισμένων» φίλων που ο Βασίλης Χατζηϊακώβου διαφωνώντας με την ιδιοκτησία του βιβλιοπωλείου που ήθελε κατά την μεγαλύτερη απεργία και πορεία να παραμείνει ανοιχτό (για αυτό βρέθηκαν μάρτυρες στην δίκη και πελάτες και εργαζόμενοι) ζήτησε την αρωγή τους!

Και σε μένα και σε αυτούς είπε: Πρέπει να υπερασπιστώ την δουλειά μου και ότι δημιούργησα παρ' ότι «κακώς δόθηκα» αλλά κυρίως τους συνεργάτες και εργαζόμενους που θα είναι εκεί σε λάθος ώρα!

Ο Βασίλης Χατζηϊακώβου πλησιάζει με ένα πυροσβεστήρα 

στην φλεγόμενη τράπεζα να κάνει ότι μπορεί


Ο Βασίλης Χατζηϊακώβου παρά την επίθεση που δέχτηκε (γιατί αυτός άραγε, ενώ υπήρχαν και άλλα πρόσωπα εκεί;) επέδειξε ψυχραιμία και με τις δικές του προσταγές, παρά τις τρείς μολότοφ που έπεσαν μέσα στο βιβλιοπωλείο και απετράπησαν τα χειρότερα, έτρεξε πρώτος την ώρα που δεν πλησίαζε κανείς την φλεγόμενη Μαρφίν, την επίθεση στην οποία είχαμε παρακολουθήσει καρέ καρέ την προετοιμασία της μέσα από τον Ιανό. Ο εμπρησμός της Μαρφίν έγινε από οργανωμένη ομάδα που δεν είχε σχέση με στην υπόλοιπη πορεία, η  σχεδόν ταυτόχρονη επίθεση στον Ιανό μάλλον δεν έχει σχέση...

Θυμάμαι τον αείμνηστο σεβαστό καθηγητή Βασίλη Κρεμμυδά να επισκέπτεται τρεις μέρες μετά και να συγχαίρει τον Βασίλη Χατζηϊακώβου και για την στάση του στα γεγονότα αλλά και για τις τολμηρές δηλώσεις του στην δημόσια τηλεόραση επισημαίνοντας του, το εξής: Σε αυτόν τον δρόμο(Σταδίου) παιδί μου, το κράτος και κυρίως το παρακράτος και άλλα άνομα συμφέροντα δρουν και λειτουργούν εξήντα χρόνια τώρα... μπράβο σου που απέδειξες ποιος είσαι! Θυμάμαι τον Βασίλη σε μια άλλη περίπτωση να φωνάζει σε έναν κουκουλοφόρο: Όταν εγώ ήμουν πρώτη ομάδα κρούσης εναντίον του Λεπέν, εσύ δεν ήσουν ακόμη μέσα στα «τέτοια» του μπαμπά σου!

Για εμάς, επαναλαμβάνω, το θέμα της Μαρφίν παραμένει ανοιχτό και συχνά επανέρχεται στις συζητήσεις μας και θέλουμε να μην ξεχαστεί, όπως επιθυμούν ως φαίνεται τόσα χρόνια οι Αρχές. Βεβαίως αυτό που θα λύτρωνε και την κοινή γνώμη είναι να συλληφθούν και να αποκαλυφθούν ποιοι είναι οι δράστες.  Μπορεί να μεγάλωσαν κάπως και να μην είναι οι νεαροί με τις στολές που φαίνονται στις φωτογραφίες αλλά όσο και να’ ναι κάτι θα τους αποκαλύψει. Η ΕΛΑΣ που σε άλλες περιπτώσεις έχει κάνει θαύματα, δεν μπορεί;

ΑΘΗΝΑ, 04052026