Έτσι έγινε και πριν από λίγες ημέρες. Μια αιφνίδια λοίμωξη που επηρέασε όλο το ουρολογικό σύστημα με οδήγησε στα επείγοντα της «Ευρωκλινικής» όπου όλο το προσωπικό της με φρόντισε σαν να ήταν η οικογένειά μου. Γιατροί, νοσηλευτικό προσωπικό και όλοι οι εργαζόμενοι εκεί με πρόσεξαν με το παραπάνω και το κυριότερο ανέχθηκαν τη γκρίνια που προκαλεί σε έναν άνδρα ο καθετήρας. Μια εβδομάδα με φρόντισαν υποδειγματικά και συνεχίζουν με ανοιχτή επικοινωνία να μου δίνουν θάρρος να περάσω κι απ’ αυτή τη σύνθετη από πολλούς λόγους δοκιμασία της υγείας μου.
Οφείλω να πω και δημόσια ένα μεγάλο ευχαριστώ στους δυο ουρολόγους γιατρούς, τον Αριστείδη Καραγιάννη και τον γιό του Ανδρέα, δυο εξαίρετους λειτουργούς της υγείας που έδειξαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και βεβαίως σε όλους τους άλλους που ασχολήθηκαν με την περίπτωσή μου. Δεν μπορώ όμως να μην ευχαριστήσω και τον ΕΔΟΕΑΠ, το ταμείο των Δημοσιογράφων που συνεργάζεται με την «Ευρωκλινική» και μπράβο στους συναδέλφους που έκαναν αυτή την εξαιρετική επιλογή. Το Ταμείο μας δεν μας αφήνει απροστάτευτους καμιά στιγμή και επαναλαμβάνω, πρέπει να το προσέχουμε σαν τα μάτια μας.
Όσο τώρα για την προστατίτιδα, η εκδήλωσή της μου έδωσε αυτές τις ημέρες να καταλάβω πως μεγαλώνουμε και ο οργανισμός μας έχει απωλέσει το σφρίγος και την λάμψη της νεότητας και ως προς τούτο πρέπει να προσέχουμε. Αυτό επιβεβαίωσε και η περίπτωση ότι διπλανό δωμάτιο βρέθηκε ένας φίλος από τα παλιά, ο Ηρακλής και διασκεδάσαμε αρκετές ώρες τον πόνο μας με αφηγήσεις από τις μαγικές διακοπές στο Κουφονήσι τα τελευταία χρόνια της δεκαετίας του ’80. Ευτυχώς και η περιπέτεια του Ηρακλή είχε αίσιο τέλος.
ΑΘΗΝΑ, 29052026
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου