ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ ΑΕΙΠΑΙΔΕΣ ΤΩΝ 68+

Ανδρικά πράματα τα όσα σχετίζονται με τον προστάτη, ο οποίος δυστυχώς από κάποια στιγμή και πέρα, στην εποχή που διαδέχεται την ύστατη νεότητά μας, μας δοκιμάζει με τον πόνο και ότι βεβαίως αυτός μπορεί κρύβει… 

Έτσι έγινε και πριν από λίγες ημέρες. Μια αιφνίδια λοίμωξη που επηρέασε όλο το ουρολογικό σύστημα με οδήγησε στα επείγοντα της «Ευρωκλινικής» όπου όλο το προσωπικό της με φρόντισε σαν να ήταν η οικογένειά μου. Γιατροί, νοσηλευτικό προσωπικό και όλοι οι εργαζόμενοι εκεί με πρόσεξαν με το παραπάνω και το κυριότερο ανέχθηκαν τη γκρίνια που προκαλεί σε έναν άνδρα ο καθετήρας. Μια εβδομάδα με φρόντισαν υποδειγματικά και συνεχίζουν με ανοιχτή επικοινωνία να μου δίνουν θάρρος να περάσω κι απ’ αυτή τη σύνθετη από πολλούς λόγους δοκιμασία της υγείας μου. 

Οφείλω να πω και δημόσια ένα μεγάλο ευχαριστώ στους δυο ουρολόγους γιατρούς, τον Αριστείδη Καραγιάννη και τον γιό του Ανδρέα, δυο εξαίρετους λειτουργούς της υγείας που έδειξαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και βεβαίως σε όλους τους άλλους που ασχολήθηκαν με την περίπτωσή μου. Δεν μπορώ όμως να μην ευχαριστήσω και τον ΕΔΟΕΑΠ, το ταμείο των Δημοσιογράφων που συνεργάζεται με την «Ευρωκλινική» και μπράβο στους συναδέλφους που έκαναν αυτή την εξαιρετική επιλογή. Το Ταμείο μας δεν μας αφήνει απροστάτευτους καμιά στιγμή και επαναλαμβάνω, πρέπει να το προσέχουμε σαν τα μάτια μας. 

 Όσο τώρα για την προστατίτιδα, η εκδήλωσή της μου έδωσε αυτές τις ημέρες να καταλάβω πως μεγαλώνουμε και ο οργανισμός μας έχει απωλέσει το σφρίγος και την λάμψη της νεότητας και ως προς τούτο πρέπει να προσέχουμε. Αυτό επιβεβαίωσε και η περίπτωση ότι διπλανό δωμάτιο βρέθηκε ένας φίλος από τα παλιά, ο Ηρακλής και διασκεδάσαμε αρκετές ώρες τον πόνο μας με αφηγήσεις από τις μαγικές διακοπές στο Κουφονήσι τα τελευταία χρόνια της δεκαετίας του ’80. Ευτυχώς και η περιπέτεια του Ηρακλή είχε αίσιο τέλος.

ΑΘΗΝΑ, 29052026

ΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ, ΣΤΗΝ ΚΛΙΝΙΚΗ…

 

Επειδή συνηθίζεται το καλοκαίρι να βλέπουμε συχνά αναρτήσεις πολλών κυριών που αποκαλύπτουν μέρος της γάμπας τους εκτεθειμένης στον ήλιο της παραλίας και με παράλληλο ή κυρίαρχο θέμα τα νύχια, ορισμένα από τα οποία είναι πράγματι εξαιρετικές συνθέσεις, περίμενα κάποια στιγμή αυτό να γίνει και από άνδρα. Το είδα κι αυτό πριν από λίγες ημέρες, δεν λέω ποιανού τη γυμνασμένη γάμπα καμαρώσαμε θα το βρείτε μόνοι σας αν ψάξετε. Δεν το κρύβω, περίμενα την στιγμή να το κάνω κι εγώ από μια ωραία παραλία που θα πήγαινα για το τριήμερο που μας πέρασε, το μοναδικό που θα μπορούσα να φύγω φέτος από την Αθήνα.

Δεν το πρόλαβα όμως και αντί στην παραλία προχθές βρέθηκα εκτάκτως στο κρεβάτι μια κλινικής και τα πόδια μου τυλιγμένα με ειδικές κάλτσες που χρησιμοποιούνται σε παθήσεις φλεβών! Το πώς έγινε το περιγράφω πολύ σύντομα και με σκοπό κυρίως να γίνει προειδοποιητικό μύνημα. Σε μια επίσκεψη ρουτίνας τη Τρίτη από την παθολόγο του ΕΔΟΕΑΠ της έδειξα το κάπως πρησμένο άκρο το δεξιού μου ποδιού. Είχε πρηστεί τις προηγούμενες ημέρες αλλά δεν έδωσα σημασία και χάρη στην επιμονή κάποιων φίλων είπα να ρωτήσω την γιατρό τι συμβαίνει. Η διάγνωση ήταν ακαριαία! Επρόκειτο για μια θρόμβωση η οποία έπρεπε αμέσως να ερευνηθεί κι έτσι πήγα κατευθείαν και με τα πόδια στην κοντινή ΕΥΡΩΚΛΙΝΙΚΗ η οποία λειτουργείόλο το 24ωρο, όπου στα επείγοντα περιστατικά διαπιστώθηκε ότι είχα μια «εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση» το οποίο σημαίνει ότι αν δεν έμπαινα αμέσως σε θεραπεία οι εξελίξεις θα ήταν πολύ απρόοπτες και σίγουρα πολύ κακές για την υγεία μου.

Δεν μπαίνω σε λεπτομέρειες για το τι θα μπορούσε να συμβεί γιατί δεν γνωρίζω καλά τα ιατρικά και ακολούθησα απλά και ευλαβικά της εντολές της αγγειοχειρουργού που με ανέλαβε και με παρακολούθησε όλες αυτές τις ημέρες και μου έδωσε σήμερα εξιτήριο και τις σχετικές οδηγίες μαζί με φαρμακευτική αγωγή που θα διαρκέσει μεγάλο διάστημα. Το άκουσμα και μόνο ότι θα μπορούσε να προσβληθεί ανεπανόρθωτα ο πνεύμονας, με έβαλε στη θέση μου και βάση αυτό θα πρέπει να οργανώσω την ζωή μου το επόμενο διάστημα. Αυτό δε που θα χάσω και με στεναχωρεί πολύ, είναι ότι για μεγάλο διάστημα οι βόλτες στην πόλη και οι αναζητήσεις στα βουνά και στα νησιά, κομμένες και για να το διασκεδάσω, το αποδίδω σε κακό μάτι και φθονερή γλωσσοφαγιά…

Αναφέρω το γεγονός γιατί από την μια πλευρά του, την ελαφρά έχω σκάσει που δεν πρόλαβα να ανεβάσω γάμπα στην παραλία αλλά μόνο στο κρεβάτι της κλινικής κι αυτή τυλιγμένη στην ειδική κάλτσα. Από την άλλη όμως, επισημαίνω τους κινδύνους από μια τέτοια περίπτωση. Άκουσα πολλά γύρω μου αυτές τις ημέρες για τις φλεβικές θρομβώσεις και τι τις προκαλεί αλλά δεν υιοθετώ τίποτα αν δεν περάσει από την κρίση και την έρευνα των γιατρών.

ΥΓ. Ευχαριστώ την παθολόγο του ΕΔΟΕΑΠ Α.Τ. και την αγγειοχειρουργό της ΕΥΡΩΚΛΙΝΙΚΗΣ Κ.Π. για την μεγάλη προσφορά τους στην υγεία μου και τις συμβουλές για την περαιτέρω πορεία μου. Επίσης όλο το προσωπικό της ΕΥΡΩΚΛΙΝΙΚΉΣ που χωρίς να με ξεχωρίσουν, με πρόσεξαν όπως όλους τους ασθενείς. Ισιαίτερα θα ήθελα πάλι να ευχαριστήσω την νοσηλεύτρια Π. Π. το πιο ελαφρύ χέρι στις ενέσεις και απότην οποία έμαθα πως αύριο θα τις κάνω μόνος μου...

ΑΘΗΝΑ, 15072023