ΜΠΑΛΚΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΞΗΡΑΣΙΑΣ…

Ο άνθρωπος έχει ιδιαίτερες προτιμήσεις για τα φυτά στο μπαλκόνι του, όπως είδα χθες σε κάποιες γλάστρες που κρέμονταν στο κενό πάνω από το δρόμο, σε ένα παλιό σπίτι κάπου πίσω από το Χίλτον. Φρόντισε να φυτέψει μόνο κακτοειδή και ορισμένες φραγκοσυκιές, σίγουρα γιατί κάτι του θύμιζαν αυτά τα άχαρα μακριά από το φυσικό τους περιβάλλον φυτά με τα αγκάθια και των οποίων η φροντίδα γίνεται μόνο με γάντι και βεβαίως γιατί δεν θέλουν παρά ελάχιστο νερό καθώς αυτά μπορούν να ζήσουν ακόμη και σε πολύ ξηρά και σχεδόν άνυδρα κλίματα. Πιθανόν δε να τα έβαλε να εκδικηθεί τα πουλιά που έρχονται και σκάβουν στις γλάστρες να βρουν σκουλήκια και γεμίζουν τα μπαλκόνια χώματα ή ακόμη να παγιδεύσει ενδεχομένως και όποιον σκεφτεί να τις αφαιρέσει από τα κάγκελα.

Αυτό που δεν υπολόγισε όμως είναι ότι σε αυτά τα σκληρά, στεγνά φυτά είναι δύσκολο αν χρειαστεί να αλλάξεις χώμα και αν τα παρατήσεις, τότε οι ρίζες τους μπορούν να διαλύσουν τις γλάστρες που τις κρατάνε φυλακισμένες και στην περίπτωση, έξω από αυτές δεν υπάρχει παρά μόνο το κενό και ο αέρας που σίγουρα θα τις στεγνώσει και θα τις σκοτώσει  γιατί δεν διαθέτει ούτε το ελάχιστο που μπορεί να κρατήσει στη ζωή…

Ακτήμων ο Αθηναίος

ΑΘΗΝΑ, 11012018

ΜΠΑΛΚΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΞΗΡΑΣΙΑΣ…

 

Ο άνθρωπος έχει ιδιαίτερες προτιμήσεις για τα φυτά στο μπαλκόνι του, όπως είδα σήμερα σε κάποιες γλάστρες που κρέμονταν στο κενό, σε ένα παλιό σπίτι κάπου πίσω από το Χίλτον. Φρόντισε να φυτέψει μόνο κακτοειδή και ορισμένες φραγκοσυκιές, σίγουρα γιατί κάτι του θύμιζαν αυτά τα άχαρα μακριά από το φυσικό τους περιβάλλον φυτά με τα αγκάθια και των οποίων η φροντίδα γίνεται μόνο με γάντι και βεβαίως γιατί δεν θέλουν νερό καθώς αυτά μπορούν να ζήσουν ακόμη και σε πολύ ξηρά και σχεδόν άνυδρα κλίματα. Αυτό που δεν υπολόγισε όμως είναι ότι σε αυτά τα σκληρά φυτά είναι δύσκολο αν χρειαστεί να αλλάξεις χώμα και αν τα παρατήσεις, τότε οι ρίζες τους μπορούν να διαλύσουν τις γλάστες που τις κρατάνε φυλακισμένες και στην περίπτωση, έξω από αυτές δεν υπάρχει παρά μόνο το κενό και ο αέρας που σίγουρα θα τις σκοτώσει γιατί δεν διαθέτει τίποτα που θα τους δώσει ζωή…

ΑΘΗΝΑ, 10012014

Η ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΤΩΝ ΚΑΚΤΩΝ

Όχι πως δεν θα πιάνατε το πονηρό υπονοούμενο στην προηγούμενη ανάρτηση με τον ακανθώδη κάκτο και τα ριζωμένα στη βάση του βλαστάρια με το ίδια ακριβώς επιφάνεια που μοιάζουν με μικρούς αχινούς η καρύδια με αγκάθια. Έτσι είναι οι κάκτοι αυτής της κατηγορίας και ο καθένας αντιλαμβάνεται τη μεταφορά όπως θέλει και νομίζει…

Επειδή λοιπόν κινδυνεύω να κατηγορηθώ πως κάνω αντιπολίτευση στην κυβέρνηση με φαλλικά επινοήματα σπεύδω να αναρτήσω μια άλλη φωτογραφία για να γνωρίσετε και τη συντροφιά του εν λόγω κάκτου – ένα φυτό με ποώδη φύλλα που κρύβει το εσωτερικό του κάτω από ένα πυκνό στρώμα σκληρών αγκαθιών. Άλλου είδους αυτός, θηλυκού μάλλον γένους όπως δείχνει απλωμένος στα χείλη της γλάστρας που φιλοξενεί τις ρίζες του.

Και οι δυο κάκτοι μαζί, σε ένα πεζούλι σπιτιού στη Λαγκάδα της Αμοργού συνθέτουν την αποτροπή για στενότερες επαφές ή τον πόνο εκατέρωθεν αν συμβεί κάτι τέτοιο και σε αυτή την περίπτωση, καθένας παίρνει τα μέτρα του ή στρίβει σφυρίζοντας στον αέρα…

ΑΘΗΝΑ, 16042010