ΕΝΑ ΚΑΡΠΟΥΖΙ ΔΕΚΑ ΕΥΡΩ...

 

Ότι με το καρπούζι δεν χορταίνεις, είναι γνωστό τοις πάσι. Την γλύκα του μόνο απολαμβάνεις και έτσι αφουγκράζεσαι ως τα βάθη της ψυχής καλοκαίρι. Έτσι μάθαμε όλα αυτά τα χρόνια: Ότι χωρίς καρπούζι δεν νιώθεις ότι είναι καλοκαίρι και αξίζει, όσο βάρος κι αν έχει να το κουβαλήσεις από το μανάβικο ως το σπίτι, να το σφάξεις τελετουργικά, να τσιμπήσεις λίγη από την καρδιά του και μετά να μπει στο ψυγείο να κρυώσει.

Παλιά θυμάμαι πριν βγουν τα ψυγεία στα ορεινά χωριά όπου τα έφερναν μέσα σε τσουβάλια στις γιορτές, τα βάζαμε στις βρύσες να κρυώσουν και συμπλήρωναν με μεγαλοπρέπεια το τραπέζι. Επειδή για τότε ήταν κάπως σαν είδος πολυτελείας, η μάνα έκρυβε κάποιες φέτες και με τις οποίες εξυπηρετούσε όποιες αγγαρείες ήθελε.  

Τέλος πάντων πέρασαν εκείνα τα χρόνια, καρπούζια βγαίνουν από τον Μάιο και είναι παντελώς άνοστα  και οι γύφτοι καταφέρνουν να τα πηγαίνουν παντού και μάλιστα φτηνά. Πέρσι τα είχαν δυο ευρώ το κομμάτι, φέτος τα πήγαν τρία λόγω του κόστους που λένε οι παραγωγοί ότι αυξήθηκε. Δεν είναι και λίγα τα τρία ευρώ αλλά με τίποτα δεν συγκρίνονται με τις τιμές που τα πουλάνε τα σούπερ μάρκετ. Αυτό που κρατάω στα χέρια μου, το πλήρωσα 9.30 ευρώ στα Σεπόλια και  φυσικά δεν θα το ξανακάνω. Μου φτάνει μια φορά που ένιωσα πως είναι καλοκαίρι, θα συμπληρώσω την αίσθηση με άλλα σχετικά.

ΥΓ. Πάντως αξίζει κάποιος απ’ αυτούς τους ειδικούς, στις υπηρεσίες και τα υπουργεία να κάτσει να μελετήσει σοβαρά πως ο γύφτος καταφέρνει και το έχει 30 λεπτά το κιλό και η συντεχνία των σουπερμάρκετ ένα σχεδόν ευρώ. Σημειωτέον, ότι ούτε ο γύφτος ξέρει πως είναι μέσα τα καρπούζια, ούτε ο έμπορος αν δεν τα σφάξουν. Από τον σωρό τα παίρνουν. Παρ’ αυτά τα πουλάνε με 70 λεπτά διαφορά ο ένας από τον άλλον.  

ΑΘΗΝΑ (Κολωνός) 14082023   

ΚΟΝΤΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΜΕΡΕΣ, ΛΙΓΟΣΤΕΥΟΥΝ ΟΙ ΦΕΤΕΣ…

Το φάγαμε σαν καρπούζι κι αυτό το καλοκαίρι. Η τελευταία φέτα του έμεινε για σήμερα που μετράει ίσια η μέρα και ίσια η νύχτα και από απόψε που στρίβει ο ήλιος κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο αρχίζουμε να μετράμε μικρότερες μέρες και μεγαλύτερες νύχτες ως τα Χριστούγεννα και να πάρουμε πάλι τον ανήφορο για το καλοκαίρι. Καλά να είμαστε και του χρόνου ελπίζω να είμαστε και καλύτερα και να έχουμε και δική μας παραγωγή καρπουζιών και άλλων κηπευτικών καθώς προμηθεύτηκα από τώρα μοναδικό σπόρο.

ΥΓ. Δανεική από το 2016 η φωτογραφία με τη φέτα του καρπουζιού για να χαιρετήσουμε πραγματικά αλλά και μεταφορικά την αλλαγή της εποχής. Από τον 4ο Ποδηλατικό Άθλο της Ρούμελης στη βρύση του Αρβανίτη όπου ο Σύλλογος Δρομέων Φθιώτιδας μας καλωσόρισε με ένα φορτηγό δροσερά καρπούζια.

ΑΘΗΝΑ, 21092018

ΕΝΑ ΚΑΡΠΟΥΖΙ ΣΤΗΝ ΟΔΟ ΦΥΛΗΣ

Δρόσισε λιγάκι σήμερα και έτσι πήρα από το πρωί τους δρόμους να κλείσω (αν μπορέσω) τίποτα εκκρεμότητες για να φύγω σε λίγες μέρες στα βουνά να μαζέψω ιδέες. Έτσι τα πράγματα με έφεραν εκεί προς τα πέριξ του Αγίου Παντελεήμονα, όπου νομίζω πως έπιασα την καλύτερη φωτογραφία μεταφοράς καρπουζιού από τις νέες συμπολίτιδές μας που ενδυματολογικά τουλάχιστον επιμένουν στη διαφορά, σιγά - σιγά όμως υιοθετούν συνήθειες αλλά στις κινήσεις τους πάντα βάζουν κάτι από το δικό τους κόσμο. Σημειώνω πάντως ότι ουδέποτε στα χρονικά γυναίκα στην Αθήνα θα κουβαλούσε τόσο μεγάλο καρπούζι γιατί απλά αυτή η μικρή πολυτέλεια του Ιούλη, ήταν αποκλειστικά υποχρέωση των ανδρών ή του παιδιού που δούλευε το κοντινό μανάβικο. Στην περίπτωση με τις γυναίκες που φαίνεται πως κατάγονται από μια χώρα του λεγόμενου Κέρας της Αφρικής, δεν ξέρω τι να υποθέσω. Προφανώς οι άνδρες τους λείπουν στην πόλη για δουλειές…

ΑΘΗΝΑ, 17072012

ΤΟ ΚΑΡΠΟΥΖΙ ΣΤΗ ΒΡΥΣΗ ΣΤΑ ΚΑΜΑΡΙΑ

Καθώς ήρθε και ο καιρός που και τα καλοκαίρια πια βαραίνουν πάνω μας ανασύρω από τα συρτάρια της κοντινής μνήμης εκείνες τις στιγμές τους που έμειναν ως γλυκιές αναμνήσεις της ωραίας εποχής άλλοτε, η οποία, από την πιο ανεπιτήδευτη του έτους που ήταν, κατάντησε βαρυφορτωμένη και παρδαλή να βουλιάζει ξέπνοη στα ρηχά του κόσμου μας.

ΑΘΗΝΑ, 16072017

Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΝΑ ΒΓΕΙ ΤΟ ΚΑΡΠΟΥΖΙ ΚΟΛΟΚΥΘΙ

Πιστός στην παράδοση που θέλει να μπω στη θάλασσα όταν φτηνήνουν τα καρπούζια, ήτοι η τιμή τους πέσει κάτω από τα 20 λεπτά στις αρχές του Αυγούστου, περιμένω και παρατηρώ το επίτευγμα μιας καλής νοικοκυράς που παρασυρμένη από τις προτάσεις των «ειδικών» περί την αντιμετώπιση της κρίσης με δικές μας καλλιέργειες στον κήπο ή τη βεράντα, θέλησε να γίνει παραγωγός. Από τα μέσα του Ιούνη, το μοναδικό καρπούζι που μεγάλωσε από το φυτό της γλάστρας, έχει φτάσει στο μέγεθος που βλέπεται αλλά δεν τολμά να το κόψει και να το μαχαιρώσει, γιατί φοβάται λέει, πως μπορεί να της βγει κολοκύθι και δεν μπορεί να αντέξει μεταξύ τόσων άλλων κι αυτή την απογοήτευση.

 Στην περίπτωση που βγει κολοκύθι το καρπούζι, την ευθύνη όλοι τη ρίχνουν στις μέλισσες γιατί λένε, πως αυτά τα άκακα έντομα, χωρίς να γνωρίζουν μεταφέρουν τη γύρη από τα κολοκύθια στις καρπουζιές κι αυτές ξεγελιούνται και δένουν λάθος καρπό. Τούτο δεν μπορεί να αποφευχθεί με κανένα τρόπο εκτός από την καλλιέργεια ενός είδους στο ίδιο μέρος οπότε ο καλλιεργητής καλείται να διαλέξει μεταξύ των καρπουζιών ή της κολοκυθιάς.

ΑΘΗΝΑ, 14072017

ΚΟΝΤΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΜΕΡΕΣ, ΛΙΓΟΣΤΕΥΟΥΝ ΟΙ ΦΕΤΕΣ…

Το φάγαμε σαν καρπούζι κι αυτό το καλοκαίρι. Η τελευταία φέτα του έμεινε για σήμερα που μετράει ίσια η μέρα και ίσια η νύχτα και από απόψε που στρίβει ο ήλιος κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο αρχίζουμε να μετράμε μικρότερες μέρες και μεγαλύτερες νύχτες ως τα Χριστούγεννα και να πάρουμε πάλι τον ανήφορο για το καλοκαίρι. Καλά να είμαστε και του χρόνου ελπίζω να είμαστε και καλύτερα και να έχουμε και δική μας παραγωγή καρπουζιών καθώς προμηθεύτηκα από τώρα μοναδικό σπόρο από την Τήνο. (Η φωτογραφία από τον 4^ο Ποδηλατικό Άθλο της Ρούμελης, στη βρύση του Αρβανίτη όπου ο Σύλλογος Δρομέων Φθιώτιδας μας καλωσόρισε με ένα φορτηγό δροσερά καρπούζια).

ΑΘΗΝΑ, 21092016