ΤΑ ΚΟΛΧΙΚΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ

Στις δυο μέρες που έλειψα από το χωριό, δεν άλλαξαν και πολύ τα πράγματα αλλά βρήκα τα χωράφια φουντωμένα από τη νέα χλόη που ευνόησαν πολύ οι βροχές αυτών των ημερών και οι οποίες πήγαν πίσω την ωρίμανση των καρπών περίπου μια εβδομάδα. Μαζί με την χλόη αναπτύχτηκαν πάλι πολύ οι φτέρες και τα βάτα, σε σημείο που σε πολλά σημεία ο καθαρισμός του Αυγούστου πήγε χαμένος και πρέπει να τα ξανακόψω τώρα για να μαζέψουμε τα καρύδια. 

Μαζί με τη χλόη βγήκαν και πλημμύρισαν τα χωράφια τα κυκλάμινα και τα κολχικά, τα οποία πολλοί θεωρούν ως κρόκους που μπορεί να μοιάζουν εκπληκτικά αλλά δεν έχουν καμιά σχέση με το πολύτιμο αυτό φυτό που φυτρώνει στην Κοζάνη και σπανίως σε άλλα μέρη. Τα κολχικά, η διώχτρες όπως τα λένε στον Ασπροπόταμο είναι δηλητηριώδη και τα αποφεύγουν όλα τα πλάσματα αλλά είναι ωραία για να τα βλέπει κανένας και να τα βάζει φόντο στις φωτογραφίες γιατί όπως και να έχει είναι και αυτά μια ομορφιά του φθινοπώρου και εκτός αυτού, όποιος θέλει να μάθει γι’ αυτά και αναζητήσει πληροφορίες μπορεί να κάνει και μια μικρή επανάληψη στην ιστορία της Μήδειας… Δείτε περισσότερα στο http://aspropotamos-org.blogspot.gr/20…/…/blog-post_29.html…

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 30092016

ΚΟΝΤΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΜΕΡΕΣ, ΛΙΓΟΣΤΕΥΟΥΝ ΟΙ ΦΕΤΕΣ…

Το φάγαμε σαν καρπούζι κι αυτό το καλοκαίρι. Η τελευταία φέτα του έμεινε για σήμερα που μετράει ίσια η μέρα και ίσια η νύχτα και από απόψε που στρίβει ο ήλιος κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο αρχίζουμε να μετράμε μικρότερες μέρες και μεγαλύτερες νύχτες ως τα Χριστούγεννα και να πάρουμε πάλι τον ανήφορο για το καλοκαίρι. Καλά να είμαστε και του χρόνου ελπίζω να είμαστε και καλύτερα και να έχουμε και δική μας παραγωγή καρπουζιών καθώς προμηθεύτηκα από τώρα μοναδικό σπόρο από την Τήνο. (Η φωτογραφία από τον 4^ο Ποδηλατικό Άθλο της Ρούμελης, στη βρύση του Αρβανίτη όπου ο Σύλλογος Δρομέων Φθιώτιδας μας καλωσόρισε με ένα φορτηγό δροσερά καρπούζια).

ΑΘΗΝΑ, 21092016

ΟΤΑΝ ΒΡΕΧΕΙ ΤΟ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ

Όλα τα σύννεφα θαρρείς είναι σήμερα κρεμασμένα πάνω από τη Δυτική Φθιώτιδα και από το πρωί ρίχνει μια βροχή επίμονη, ζεστή και χορταστική για τη γη και λυτρωτική για τα δέντρα. Παλιότερα μια τέτοια περίπτωση θα μας απέλπιζε γιατί τόσες δουλειές που έπρεπε να γίνου θα πήγαιναν πίσω και ίσως καταστρέφονταν κάποια από τα αγαθά των κήπων και των χωραφιών ενώ θα δυσκολεύονταν και τα ζωντανά στη βοσκή τους. 

Σήμερα που δεν έχουμε τίποτα απ’ εκείνα τα βάσανα της επιβίωσης να σκεφτούμε, καθόμαστε και βλέπουμε τη βροχή στον κήπο και την ακούμε στα τσίγκια, κοιτάμε που και που καμιά είδηση στο δίκτυο και διαβάζουμε με την ευκαιρία το εκπληκτικό Walden του H.D.Thoreau για να πάρουμε καμιά ιδέα. Ωραία ήταν και μια μικρή βόλτα στο χωριό αλλά όταν είναι να παίρνεις φωτογραφίες και να κρατάς στο ένα χέρι ομπρέλα να μη βραχεί η μηχανή το πράγμα δεν ενθουσιάζει. Κατάφερα όμως και είδα λίγα κυκλάμινα σε ένα χωράφι και σας μεταφέρω τη βρεγμένη εικόνα τους. Προλάβαμε επίσης και μαζέψαμε χθες με τη μάνα από τον κήπο, κολοκυθάκια, μελιτζάνες, πιπεριές και ντομάτες κι έτσι θα απολαύσουμε κι απόψε κάτι από την φετινή παραγωγή μας.

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 08092016

ΣΚΗΝΕΣ ΑΠΟ ΕΝΑ ΑΠΟΒΡΕΧΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ

Δεν είναι συνηθισμένο να βρέχει πολύ τούτες τις ημέρες αλλά φέτος ο Σεπτέμβρης μας μπήκε βροχερός και όπως λένε και τα δελτία καιρού η «κακοκαιρία» θα κρατήσει λίγες ημέρες. Το γεγονός ενθουσιάζει, τουλάχιστον στη μικρή πατρίδα τον κόσμο γιατί μια τέτοια εξέλιξη βοηθάει αρκετά την ωρίμανση των καρυδιών (όσων άφησαν τα τρωκτικά στα δέντρα) που είναι πια στις μέρες τους για συλλογή και των κάστανων που θέλουν περισσότερο νερό μέχρι να φτάσει η ώρα τους να πέσουν από τα δέντρα.

Οι ομίχλες ανεβαίνουν μετά τη βροχή στον ουρανό.

Άλλες καλλιέργειες που να επηρεάζονται από τη βροχή δεν έχουμε·  τις σταματήσαμε ή είναι τόσο περιορισμένες που δεν μας απασχολεί. Τα λίγα φασόλια που είχαμε στον κήπο τα μαζέψαμε αλλά οι φασολιές μας συνεχίζουν να κάνουν χλωρά τα οποία δεν πρόκειται να ωριμάσουν κι έτσι τα απολαμβάνουμε φρέσκα. Ούτε τις ντομάτες πάλι επηρεάζει γιατί, αν και αργούν να ωριμάσουν εδώ στα ορεινά, τις μαζέψαμε και όσες από δω και πέρα δέσουν και δεν τις τρυπήσουν τα πουλιά θα κρατήσουν ως τον Οκτώβρη. Το ίδιο και οι πιπεριές, οι μελιτζάνες και τα αγγούρια ακόμη καθώς και οι κολοκυθιές. Θα δέσουν ότι καρπό μπορέσουν τα φυτά τους τούτες τις ημέρες και θα τον κρατήσουν λίγο καιρό για να ωριμάσει κάπως κι έπειτα θα σβήσουν. Καλαμπόκια δεν έχουμε οπότε ένας μπελάς με αυτά λείπει. Εγώ βέβαια περιμένω να δω τι προκοπή θα κάνουν οι γλυκοπατάτες που άργησα λιγάκι να φυτέψω αλλά έχουμε καιρό μπροστά μας να δούμε το αποτέλεσμα. Σταφύλια επίσης δεν έχουμε να τρυγήσουμε · έπαψαν τα κλήματά μας – εκτός από κάποια παλιά ντόπια που είναι πάνω στα δέντρα να καρπίζουν και τα τρώνε τα πουλιά και λίγες ζαμπέλες σε κάτι κληματαριές που φτιάχνουμε λίγο τσίπουρο αλλά αργούν να ωριμάσουν.

Δροσίστηκαν για τα καλά σήμερα οι καρυδιές... 

Ευλογία για τις καστανιές η σημερινή βροχή. 

Πλημμύρισε το κηπάριο με τις μελιτζάνες 

Δροσερές και προκλητικές ακόμη και οι τσουκνίδες

Οι φασολιές συνεχίζουν να ανθίζουν 

Ντομάτες θα έχουμε μέχρι τον Οκτώβρη. 

Οι γλυκοπατάτες θέλουν ακόμη λίγο καιρό... 

Θαλερός βασιλικός ανάμεσα στις πιπεριές. 

Οι πιπεριές και οι μελιτζάνες ανθίζουν ακόμη.

Μια ιδέα σταφύλια στην κληματαριά με τις ζαμπέλες 

Έβρεξε λοιπόν σήμερα και το γεγονός σήμανε πως περάσαμε για τα καλά στο φθινόπωρο και οι εναπομείναντες στο χωριό, συνταξιούχοι στην πλειοψηφία τους μετράνε τα ξύλα ή πετρέλαιο να βγάλουν το χειμώνα, αν φυσικά συνεχίσουν να παίρνουν τις συντάξεις τους που βλέπουν κάθε μήνα να μειώνονται και το γεγονός αποτελεί γι’ αυτούς πλέον εφιάλτη γιατί αρχίζει να χάνεται πια και η στοιχειώδης αξιοπρέπεια αυτών των ανθρώπων.

Έβρεξε για τα καλά σήμερα στη μικρή πατρίδα. Έβρεξε λίγο το πρωί και δρόσισε τη μέρα και μετά το μεσημέρι άρχισε μια σιγανή βροχή που κράτησε πάνω από τρεις ώρες και με τον τρόπο της έσβησε το φετινό καλοκαίρι και μας έβαλε για τα καλά στο φθινόπωρο και φυσικά σε μελαγχολικές σκέψεις για την συνέχειά του...

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 06092016 

ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΓΛΥΚΟ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΟΛΟΙ

Τα σταφύλια της φωτογραφίας είναι από ένα κλήμα, παλιά άσπρη ποικιλία χωρίς ιδιαίτερο όνομα, σκαρφαλωμένο σε μια ταράτσα στο χωριό Δυτική Φραγκίστα Ευρυτανίας και η καθαρότητα του καρπού οφείλεται ακριβώς στον αέρα που δέχεται..

Και ως είθισται στον κύκλο του χρόνου, ξημέρωσε σήμερα η πρώτη του Σεπτεμβρίου, του Τρυγήτη (με το νέο ημερολόγιο βέβαια) και ευτυχώς στη χώρα μας μπορεί ακόμη όποιος θέλει μπορεί να μπει σε ένα αμπέλι ή ένα κήπο και να κόψει όσα σταφύλια θέλει, και καλάθι αν μπορεί ακόμη να γεμίσει. Τούτο, πέρα των άλλων, αποτελεί και στοιχείο ελάχιστης μνήμης του χθεσινού κόσμου που χαρακτήριζε ο ετήσιος αγώνας για την επάρκεια των αγαθών, αγώνας τον οποίον οι καιροί που διαβαίνουμε, μας καλούν να επαναλάβουμε. 

ΣΠΕΡΧΕΙΑΔΑ, 01092016

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΨΙΛΑ ΤΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ

Καλημέρα σας και καλή δύναμη να έχουμε· να ζήσουμε τις συνέπειες της εκλογικής νίκης του «νέου» έναντι του «παλιού» ανεξάρτητα βέβαια αν ο ένας από τους δυο Έλληνες δεν ευθύνεται για το αποτέλεσμα και η Ιστορία σύντομα πιστεύω θα το σχολιάσει ως πρέπει…  

ΑΘΗΝΑ, 22092015

ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ

Πρώτη φορά πάτησα τα χώματα της νότιας Εύβοιας τις τελευταίες ημέρες του Αυγούστου και για πρώτη φορά κολύμπησα στις πανέμορφες θάλασσές της. Από αυτή τη σύντομη επίσκεψη σε αυτόν τον μοναδικό τόπο, κράτησα και σας μεταφέρω εκτός από την αίσθηση του δυνατού αέρα και τη γεύση από ευλογημένα σύκα που συναντάς σε κάθε γωνιά του Καλό μήνα Σεπτέμβριο να έχουμε όλοι και να φυσικά να έχουμε και το νου μας και στα πολιτικά πράγματα που κι αυτά είναι σαν τα σύκα και πρέπει να τα ξεφλουδίζουμε και να τα ανοίγουμε πριν τα βάλουμε στο στόμα μας γιατί δεν είναι και λίγες οι φορές που μέσα από την προκλητική φλούδα τους μπορεί να είναι γεμάτα από αηδιαστικά σκουλήκια…

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ 01092015

ΤΟ ΠΙΘΑΡΙ ΣΤΗΝ ΤΑΡΑΤΣΑ ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ

Την ιδέα την έδωσαν τα σύννεφα· εκείνα που κουρνιάζουν στην κορυφή του βουνού και ανάλογα με το φορτίο των υδρατμών που κουβαλούν, επηρεάζουν το κλίμα της περιοχής που σκεπάζουν, και τη ζωή των ανθρώπων. Κατά κανόνα τα σύννεφα φέρνουν βροχές, πολλές το χειμώνα και λιγότερες τις άλλες εποχές αλλά τούτο δεν σημαίνει πως όλες έχουν ευεργετική επίδραση και πολλές φορές μάλιστα προκαλούν μεγάλες καταστροφές. Το καλοκαίρι δε που τα λίγα σύννεφα που φέρνει ο βοριάς στο Αιγαίο είναι κατέστεγνα και δεν κουβαλάνε ούτε σταγόνα νερό που αποζητά ο φρυγμένος από τον αφόρητο ήλιο τόπος, οι άνθρωποι στη θέση τους βάζουν άδεια πιθάρια μήπως κάποιο από τα απρόσχετα συννεφάκια ξεγελαστεί, χωθεί μέσα και αρχίσει να κλαίει με γλυκά δάκρυα, τα οποία μαζεύουν σε ακριβά δοχεία για να δροσίζονται μέχρι να τους υποσχεθούν τα μεγάλα σύννεφα πως θα βρέξουν πολύ νερό να χορτάσουν και τότε θα το ελευθερώσουν. Μέχρι να ξαναπαίξει τους άνυδρους μήνες, το ασπρισμένο πιθάρι της ταράτσας το ρόλο της παγίδας για τα συννεφάκια, γίνεται ο προθάλαμος που μαζεύεται ο καπνός από το παραγώνι και κατόπιν βγαίνει στον αέρα να δηλώσει πως σε αυτό το σπίτι κατοικούν ακόμη άνθρωποι…  
(Η φωτογραφία από μια ταράτσα στον Αρτεμώνα της Σίφνου).

ΑΘΗΝΑ, 06092013

Η ΠΑΠΙΑ ΚΑΙ Ο ΙΣΚΙΟΣ ΤΗΣ…

Έψαχνα χθες το απόγευμα στο αρχείο να ανακαλύψω καμιά ωραία φωτογραφία για τη σημερινή πρωτομηνιά αλλά δεν εύρισκα τίποτα που να ταιριάζει με την αρχή ενός καινούργιου μήνα που σαν αυτόν δεν έχει ζήσει ποτέ μέχρι σήμερα η Ελλάδα…

Ένα μήνα που κοντά στο κλείσιμό του που θα αρχίσει και για τα καλά το φθινόπωρο, υποθέτω πως θα καταλάβουμε επιτέλους σε τι λάκκο μας έβαλε τόσα χρόνια το «πολιτικό προσωπικό» της χώρας όπως ορισμένοι αποκαλούν δήθεν χαριτωμένα το άθλιο σκυλολόι που κυβέρνησε και διαχειρίστηκε τα πράγματα της Ελλάδας τα τελευταία 40 χρόνια.

Τελικά κατάφερα να ξεχωρίσω μια, πρόσφατη μάλιστα από το τελευταίο ταξίδι στην Αμοργό στα μέσα του Αυγούστου, που δείχνει κάποια από τις πάπιες που ζουν στο λιμάνι των Καταπόλων να στέκεται πάνω στο τσιμέντο στην άκρη του λιμανιού σκεπτική στο ένα της ποδάρι και μοιάζει σαν να ζυγίζει τον ισχνό ίσκιο της στο φως του μεσημεριού.

Έτσι σκέφτομαι κι εγώ πως θα καταντήσουμε πολύ σύντομα αν δεν κάνουμε κάτι να αλλάξουμε τα πράγματα. Μόνοι μας με τον ίσκιο μας που συνεχώς θα αδυνατίζει η μπορεί να μην φαίνεται καθόλου, όχι από τη συννεφιά του χειμώνα που θα πλακώσει αλλά από την αδυναμία, πραγματική δυστυχώς και όχι μεταφορική όπως ξέραμε μέχρι τώρα…