Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΙΤΤΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΙΤΤΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 1 Σεπτεμβρίου 2017

ΜΕ ΤΟ ΔΟΞΑΡΙ ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΠΕΡΣΕΛΗ



Παραμονή του Αγίου Μάμμα σήμερα στην Κάσο και μετά από μια «ανάγνωση» του νησιού με τη συνοδεία καλών φίλων ετοιμαζόμαστε με τον Γιώργο Πίττα να ανεβούμε σιγά – σιγά στην εκκλησία ψηλά στο βουνό και αντίκρυ στο αιγυπτιακό πέλαγος, όπου θα γίνει εσπερινός και μετά θα ακολουθήσει ολονύχτιο γλέντι με κασιώτες μουσικούς.

Στην περιπλάνησή μας σήμερα στην Κάσο ήταν υποχρέωση να επισκεφθούμε στις Καθίστρες τον 85χρονο Λιό Περσελή, τον τελευταίο από την παλιά γενιά των περίφημων μουσικών της Κάσου και από το δοξάρι του πήραμε μια ιδέα για το τι θα ακούσουμε απόψε από τους νεώτερους φυσικά, Περσελήδες και άλλους σπουδαίους Κασιώτες μουσικούς.

ΚΑΣΟΣ, 01092010  

Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου 2017

ΠΑΝΗΓΥΡΑΚΙ ΣΕ ΜΙΑ ΣΠΗΛΙΑ ΣΤΑ ΣΦΑΚΙΑ


Νοτιότερα στην Ελλάδα δεν έχω πάει… Στα Σφακιά και μάλιστα σε ένα πανηγυράκι του Αγίου Χαραλάμπους με τον φίλο και συνταξιδευτή Γιώργο Πίττα πριν από έξι χρόνια, όταν δούλευε το εξαιρετικό βιβλίο του «Τα πανηγύρια του Αιγαίου». Ταξιδέψαμε όλη τη νύχτα από τον Πειραιά στα Χανιά και νωρίς – νωρίς βρεθήκαμε στα Σφακιά και ζήσαμε ωραίες στιγμές στο παραθαλάσσιο σπήλαιο όπου βρίσκεται ένα όμορφο εκκλησάκι του Αγίου Χαραλάμπους με μια μεγάλη παρέα Σφακιανών.

Ο Γιώργος, επιμελής όπως πάντα και σε ότι κάνει, κράταγε σημειώσεις, έβγαζε φωτογραφίες, χαίρονταν όλες τις στιγμές – μέχρι και μπαλωθιές έριξε στον ουρανό κι εγώ χάζευα τον ήλιο που ανέβαινε από το Λιβυκό και σκεφτόμουν να ξαναπάω εκεί το καλοκαίρι και ακόμη δεν αξιώθηκα. Το βιβλίο βγήκε μέσα στη χρονιά και από αποτελεί οδηγό για όποιον θέλει να γνωρίσει το Αιγαίο, τις γιορτές του και τους ανθρώπους του.
Τα χρόνια που ακολούθησαν ο Γιώργος έφτιαξε και άλλα σπουδαία βιβλία και την Δευτέρα που έρχεται γιορτάζει τα πρώτα γενέθλια της εξαιρετικής προσπάθειας του με το www.greekgastronomyguide.gr...




ΥΓ. Πήγα και το καλοκαίρι 1982 και στη Γαύδο, ελάχιστα όμως θυμάμαι από τότε. Είχα αλλού το νου μου…

Πέμπτη 1 Σεπτεμβρίου 2016

ΩΡΑΙΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΖΗΣΑΜΕ ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΠΙΤΤΑ



Τι θυμάμαι τώρα που σκάβω στα βαθιά κοιτάσματα του actimon!!! Σαν σήμερα με τον συνοδοιπόρο Γιώργο Πίττα ήμασταν στην Κάσο να παρακολουθήσουμε το ωραίο πανηγύρι του Αγίου Μάμα για το βιβλίο «Τα πανηγύρια του Αιγαίου» και ο Γιώργος έκανε μια από τις πιο σπουδαίες συνεντεύξεις με τον μεγάλο μουσικό της Κάσου, Λιο Περσελή. Περισσότερα για τα πανηγύρια στο βιβλίο του Γιώργου και στο simadiatouaigaiou.wordpress.com.

ΑΘΗΝΑ, 01092016

Πέμπτη 8 Μαρτίου 2012

ΟΙ ΜΟΥΣΕΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΤΤΑ


Α, τον έπιασα μια στιγμή στο Αιτωλικό, στο περιποιημένο καρνάγιο του Αντώνη Βλαχόπουλου, να μυρίζει το φρεσκοπλανισμένο ξύλο που βάζει ο μάστορας στη θέση των σάπιων πλευρών ενός μεγάλου και εντυπωσιακού περάματος που ήταν εκεί και να κλείνει τα μάτια του γεμάτος ευχαρίστηση. Τον ήξερα για θαλασσινό, αλλά όχι και τόσο…

Γιορτάζουν οι γυναίκες σήμερα και όπως ανέφερα παρακάτω, δίνοντας συνέχεια στην πρωινή ανάρτηση στον actimon για τις «Mούσες μου» βρήκαμε με τον Γιώργο Πίττα τη μέρα να πάρουμε κυριολεκτικά τα βουνά. Ξεκινήσαμε νωρίς το πρωί και μετά από μια μικρή στάση στη λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου για φωτογραφίες, μόλις πριν από λίγο φτάσαμε στο εξαιρετικό ξενοδοχείο La Munte στο Ανήλιο, απέναντι από το Μέτσοβο.
Όπως καταλαβαίνετε σε όλη τη διαδρομή φυσικά και είπαμε για το καλό.  λίγα πράγματα για την ημέρα της γυναίκας, αλλά τη προσπεράσαμε πολύ γρήγορα γιατί είχαμε να οργανώσουμε αυτή την έξοδο έτσι ώστε να μην πάει χαμένο ούτε ένα λεπτό από τον πολύτιμο χρόνο μας.


Είπα λοιπόν στο Γιώργο για την κυρά Γιωργίτσα Μπούρα (δείτε προηγούμενη ανάρτηση στο actimon) και τις άλλες γερόντισσες που γνωρίζω στην Ελλάδα και με τις οποίες έχω αναπτύξει ιδιαίτερες σχέσεις επικοινωνίας και με βοηθούν πάρα πολύ στη δουλειά που κάνω και αυτός μου έλεγε για τις ανάλογες γυναίκες στο Αιγαίο και στις Κυκλάδες. Μια στιγμή δε που ήμασταν στην Τουρλίδα, το νησί μέσα στη λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου, ο Γιώργος μου έδειξε δυο πλεούμενα, ένα διαλυμένο τρεχαντήρι το «Μαρία ΙΙ» και μια ετοιμόρροπη γαίτα την «Αγγελική» και μου είπε με χαρά: «Νάτες, παντού με ακολουθούν, αλλάζουν τη θωριά τους αλλά κρατάνε τα ίδια ονόματα με τις δικές μου μούσες…».