Η ΝΕΑ ΨΩΡΟΚΩΣΤΑΙΝΑ…

Την έβλεπα μέρες τώρα, με τα υπάρχοντά της όπως το σαλιγκάρι φορτωμένα σε καρότσι σούπερ μάρκετ και τυλιγμένα από πάνω με μια ελληνική σημαία, να κινείται στα πέριξ του Συντάγματος και να λέει σε όποιον της έδινε λίγη προσοχή, τον καημό της για όσα έχει τραβήξει μέχρι τώρα, για τα χαμένα παιδιά της, την κατάντια που βρίσκεται.

…

Αποσαλεμένη από τα χημικά, την είδα χθες να παίρνει την πραμάτεια της και με όση δύναμη της είχαν αφήσει τα δακρυγόνα στα πνευμόνια της να κατηφορίζει μαντηλωμένη την Πανεπιστημίου και μου ήρθε: πως αυτή μπορεί να είναι η νέα Ψωροκώσταινα η οποία επέστρεψε από το μαύρο παρελθόν να στοιχειώσει και στα όνειρα τούτης της γενιάς…

(Από τον Ακτήμονα, 30062011)

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΠΩΣ ΦΤΑΣΑΜΕ ΕΔΩ…

Σαν σήμερα ήταν, πριν από έξι χρόνια, που ένα ζεστό απόγευμα οι Βαρουφάκης, Κατρούγκαλος, Τσακαλώτος και Καζάκης έστησαν τραπεζάκι και έκαναν μαθήματα πολιτικής οικονομίας στην Κάτω Πλατεία, στο Σύνταγμα των αγανακτισμένων. Το πλήθος που τους άκουγε και τους έβλεπε σαν σωτήρες τότε είχε την πλάτη στη Βουλή ενώ αυτοί είχαν βάλει τα έδρανά της στο μάτι και τελικά τα κατέλαβαν και ως φαίνεται δεν έχουν και σκοπό να τα εγκαταλείψουν πριν ρημάξουν τη χώρα.

ΑΘΗΝΑ, 07062017

ΟΙ «ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ» ΕΧΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ ΕΠΕΤΕΙΟ

Καλά, μπήκαμε στην 6η επέτειο από την κατάληψη του Συντάγματος από τους «αγανακτισμένους» και δεν βλέπω καμιά κίνηση που να μας θυμίζει τι έγινε τότε, ποιοι κέρδισαν και ποιοι έχασαν, ποιοι πήραν θέσεις και ποιοι έκατσαν σε καρέκλες. Νομίζω πως όλοι θέλουν να ξεχάσουν, κάθε ένας για τους δικούς του λόγους γιατί η περίπτωση «βρωμάει» και πολλοί θέλουν να μην δίνουν αφορμές, ιδιαίτερα από τους πρωταγωνιστές της Κάτω Πλατείας και τους έρωτες που ανέπτυξαν τότε με τους άλλους, της Πάνω Πλατείας και οι οποίοι όπως είδαμε ολοκληρώθηκαν μπροστά στην κάλπη.

Ο Ακτήμων ήταν εκεί, σχεδόν όλες τις νύχτες και υπάρχουν πάμπολλες σημειώσεις και δημοσιεύματα στο αρχείο και από το οποίο αρχίζει από σήμερα να μας θυμίζει εκείνο το καλοκαίρι που ενώ όλος ο κόσμος περίμενε κάτι σημαντικό να γίνει, διαπίστωσε τα χρόνια που ακολούθησαν πως μετά από το χειρότερο, ακολουθούν καμαρωτά τα χειρότερα!

ΑΘΗΝΑ, 26052017

ΜΑΘΗΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ

Ομολογώ πως δεν βρίσκομαι στο Σύνταγμα όπως τις πρώτες ημέρες γιατί πρέπει να κάνω και καμιά δουλειά αλλά κάνα δυο ώρες κάθε απόγευμα, λίγο πριν νυχτώσει και αρχίσουν οι συνελεύσεις βρίσκω λίγο χρόνο και περιδιαβαίνω την πλατεία και ανάλογα τη στιγμή και το φως, κάνω και καμιά φωτογραφία στο θέμα που μου αρέσει και σηκώνει βεβαίως και λίγο σχολιασμό.

Σχολιασμό βέβαια σηκώνει κάθε στιγμή που συμβαίνει στο Σύνταγμα όπως ενδιαφέρον έχει και κάθε άνθρωπος, ανεξάρτητα αν πηγαίνει να φωνάζει στην «Πάνω Πλατεία» ή στην «Κάτω» όπου όντως συμβαίνουν πρωτόγνωρα πράγματα για την πόλη μας και ολόκληρη την Ελλάδα και ας μη θέλουν κάποιοι από τους γνωστούς κύκλους των πολιτικών και των ΜΜΕ να τα αναγνωρίσουν και τα βλέπουν με τα φθαρμένα ματογυάλια του παρελθόντος.

Χθες δε συνέβη κάτι το μοναδικό στην πλατεία, στη μεγάλη συνέλευση που έγινε με φόντο τα σφαλισμένα παράθυρα της Βουλής όπου μίλησαν σε ένα κοινό που τους άκουγε με ιδιαίτερη προσοχή, τέσσερις άνθρωποι (Κατρούγκαλος, Βαρουφάκης, Καζάκης και Τσακαλώτος) και ο καθένας ανάπτυξε τις απόψεις του πάνω στην κρίση και στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα και φυσικά ο κόσμος ολόκληρος. Η συζήτηση που ακολούθησε και κράτησε μέχρι αργά το βράδυ, ήταν ένα μάθημα αληθινής δημοκρατίας και πιστεύω πως όλοι που την παρακολούθησαν και συμμετείχαν θα το θυμούνται σ όλη στη ζωή τους.

ΑΘΗΝΑ, 07062011

ΕΝΑΣ ΣΚΕΛΕΤΟΣ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ…

Κάποιος από τους ιδιόφυείς συμπολίτες μας έστησε χθες στην Αμαλίας, απέναντι ακριβώς από τη Βουλή, με τα σίδερα μιας σκηνής μια συναρμολογούμενη εγκατάσταση από την οποία κρέμονταν ένας πλαστικός σκελετός πιθανόν να μας δείξει πως έτσι θα καταντήσουμε αν συνεχίσουμε να έχουμε στο σβέρκο μας αυτούς τους ανάξιους πολιτικούς ή ότι μας κυβερνούν διάφορα ζόμπι που μοιάζουν με σκελετούς.

Η περίπτωσή του μου κίνησε το ενδιαφέρον και κάθισα όσο μπορούσα βέβαια γιατί με έσπρωχνε το πλήθος κοντά να παρατηρώ τις αντιδράσεις των ανθρώπων σαν έβλεπαν το σκελετό. Τίποτα, σαν να ήξεραν πως είναι ψεύτικος δεν του έδιναν εκείνη τη στιγμή σημασία, ούτε διάβαζαν την αλλοπρόσαλλη μπροσούρα – μανιφέστο που είχε γράψει. Πρόσεξα όμως πως πολλοί μόλις τον προσπερνούσαν έστρεφαν και λίγο στα κρυφά με το κινητό τους ή τη φωτογραφική μηχανή τους το «έπαιρναν» φωτογραφία, πιθανόν για να μελετήσουν το θέμα αργότερα με άνεση μακριά από το συνωστισμό.

Πέρα απ’ αυτά με εντυπωσίασε το κουράγιο αυτού του ανθρώπου και η τεχνική να στήσει μια εγκατάσταση με ένα σκελετό στο κέντρο της Αθήνας και επειδή φαντάζομαι οποιαδήποτε άλλη ημέρα του χρόνου δεν θα τον άφηνε κανένας, βρήκε την ευκαιρία και εξέθεσε με τον μακάβριο αυτό τρόπο τις ιδέες του για τη ζωή και τους πολιτικούς…

ΑΘΗΝΑ, 30052011