ΟΠΟΙΟΣ ΣΠΕΡΝΕΙ ΚΕΡΑΥΝΟΥΣ…

Στη φωτογραφία, ο κόσμος αρχίζει να καταβαίνει τα σκαλιά της πλατείας αμέσως μετά τη ρίψη των πρώτων δακρυγόνων…

Το ότι θα εξελίσσονταν έτσι τα πράγματα στη σημερινή μεγαλειώδη συγκέντρωση διαμαρτυρίας των Αθηναίων, ήταν αναμενόμενο και φαντάζομαι ότι όσοι δεν είσαστε αυτή τη στιγμή στους δρόμους βλέπετε στις οθόνες σας τα αποτελέσματα της δράσης των ποικίλων διαθέσεων κουκουλοφόρων, μπαχαλάκηδων και λοιπών «μάχιμων» δυνάμεων.

Σημασία έχει πως τα επεισόδια ξεκίνησαν εντελώς απροκάλυπτα, λίγο μετά τις πέντε και πριν ακόμα αρχίσει να συγκεντρώνεται ο κόσμος στο Σύνταγμα όταν μια ομάδα νεαρών που παρενοχλούσε συστηματικά τους άντρες των ΜΑΤ που ήταν πίσω από τις νεραντζιές αριστερά στον Άγνωστο, τη στιγμή που έφτασαν εκεί ο Μίκης Θεοδωράκης με τον Μανώλη Γλέζο, επιτέθηκαν στους αστυνομικούς οι οποίοι απάντησαν αμέσως με χημικά.

Αποτέλεσμα ήταν να αρχίσει να υποχωρεί αμέσως ο κόσμος προς την Αμαλίας και τις Στήλες του Ολυμπίου Διός και κάτω προς το Σύνταγμα όπου άρχισαν αμέσως οι συγκρούσεις και οι φωτιές που επεκτάθηκαν σιγά – σιγά σε ολόκληρο το κέντρο με θεατές το πλήθος των διαδηλωτών που δεν διαλύθηκε ακόμη παρά το γεγονός ότι ο αέρας ήταν αποπνικτικός από τα χημικά που έριχνε η αστυνομία και τους καπνούς από τα καμένα σκουπίδια...

ΚΗΛΙΔΕΣ ΚΑΙ ΙΧΝΗ ΑΠΟ ΑΙΜΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ

Προλάβαινα μέχρι σήμερα, ομολογώ, να περνάω κάποιες φωτογραφίες στον υπολογιστή, να γράφω ένα – δυο κείμενα για όσα έβλεπα στους δρόμους και τις πλατείες της Αθήνας κι έτσι έπιανα κατά κάποιο τρόπο την επικαιρότητα - όπως κάναμε κάποτε στις εφημερίδες ή όπως έκαναν τελευταία στα ηλεκτρονικά μέσα και εσχάτως στο δικτυακό χώρο.

Τούτο όμως σήμερα δεν το κατάφερα γιατί αμέσως μετά την πορεία και τις επεισόδια στο Σύνταγμα που τα Ματ μας υποχρέωσαν να απομακρυνθούμε από εκεί να μην κλαίμε ακόμα τη μάνα και τον πατέρα μας, με καλή παρέα που σχηματίστηκε απροόπτως στην Κοραή πήγαμε προς τα Εξάρχεια για κουβέντα και τσίπουρο φυσικά για να ζεσταθούμε λιγάκι.

Ξέραμε ήδη για τον σοβαρό τραυματισμό ενός νεαρού από τα ΜΑΤ, όταν κατηφορίζοντας την Πανεπιστημίου και στο πεζοδρόμιο μπροστά από το κτίριο της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας όπου στεγάζεται το Συμβούλιο της Επικρατείας, είδαμε μια μεγάλη κηλίδα αίμα και δίπλα της μια μικρή, ματωμένη επίσης πέτρα, το όργανο σίγουρα του τραυματισμού.

Η σύνθεση έμοιαζε σαν να ήταν απόλυτα σκηνοθετημένη αλλά θεωρώ πως τούτο ήταν εντελώς τυχαίο γιατί ο τραυματισμένος ή η τραυματισμένη κατά την απώθηση των διαδηλωτών από τα ΜΑΤ προς την Ομόνοια, αφού έφαγε την πέτρα στο κεφάλι δεν έπεσε αλλά ακολούθησε τους συντρόφους του στη φυγή αφήνοντας μια σειρά από ίχνη αίματος.

Δεν ξέρω ποιος ή ποια ήταν και τι απέγινε, αλλά το γεγονός ότι έφυγε όρθιος και μάλλον τελευταίος επιβεβαιώνει το γεγονός ότι τα ίχνη δεν τα πάτησε κανένας άλλος παρά μόνος ένας σκύλος, πιθανόν να ήταν και ο Λουκάνικος που ακολουθούσε τους διαδηλωτές και με την πατούσα του δημιούργησε τα δικά του ίχνη που έσβησαν λίγα μέτρα παρακάτω…