Ότι εκεί που έχτισαν κάποτε οι άνθρωποι τις πόλεις τους ήταν,
από κτήσεως κόσμου, βιότοποι διαφόρων
ζώων και φυτών είναι γνωστό και πολλές φορές, όταν μια γειτονιά ή μια συνοικία
αφήνετε στην τύχη της τότε ευνόητο είναι να αρχίσει η φύση να επιστρέφει
διεκδικώντας τον χώρο που της πήραν. Έτσι
βλέπουμε ότι αν και είναι καλυμμένοι από τσιμέντο το έδαφος ή από άσφαλτο οι
δρόμοι, από μια ρωγμή που θα προκύψει, μπορεί να βγει ένα δέντρο ή μπορεί ακόμα
και κάποιο ζωντανό να μπει να κάνει εκεί μέσα τη φωλιά του κι έτσι να ξεκινήσει
ένα ταξίδι επιστροφής στην εποχή που ο πλανήτης ήταν ένα δάσος!
Φυσικά ο άνθρωπος, όταν άρχισε να υποτάσσει τη φύση και από
κυνηγός να γίνεται αγρότης και κτηνοτρόφος επέλεξε και κάποια ζώα, όπως
πρόβατα, κατσίκες, άλογα, πουλερικά, σκυλιά, γάτες και άλλα διάφορα τα οποία
εξημέρωσε και τα υποχρέωσε να ζουν κοντά του προσφέροντας του είτε υπηρεσίες,
είτε προϊόντα. Από την άλλη, μια μεγάλη ομάδα ζώων είδε πως είχε συμφέρον να
ζήσει κοντά στον άνθρωπο αρπάζοντας κάτι από το νοικοκυριό του ή ενοχλώντας τον
μέχρι σημείου που προκαλούν την αγανάκτησή του. Αποτέλεσμα αυτής της συμβίωσης
είναι ο διαρκής πόλεμος μεταξύ ανθρώπων και αυτών των πλασμάτων ο οποίος
διεξάγεται με διάφορα μέσα σε βάρος και των δύο πλευρών όταν για παράδειγμα
χρησιμοποιούνται χημικά μέσα χωρίς τις σωστές προφυλάξεις.
Στην περίπτωση αναφερόμαστε σε διάφορα έντομα, όπως μύγες,
κουνούπια, κατσαρίδες τα οποία όσο και να έχει παλέψει μέχρι σήμερα ο άνθρωπος
δεν κατάφερε να περιορίσει τη δράση τους και επειδή πολλές φορές αυτά
επηρεάζουν και την υγεία του βρίσκεται σε διαρκή επιφυλακή και έτοιμος να
αντιδράσει. Σε επιφυλακή επίσης βρίσκεται διαρκώς και για τις συνέπειες που
μπορεί να έχει από την παρουσία ποντικών στην πόλη καθώς και απ’ αυτούς μπορούν
να προκύψουν διάφορες ασθένειες αλλά και γιατί αποτελούν και κριτήριο ευταξίας
και αισθητικής του δημόσιου χώρου. Έτσι θεωρείται ανεπίτρεπτο να κυκλοφορούν
στα πεζοδρόμια του κέντρου ή να βγαίνουν από τους κάδους σκουπιδιών ποντίκια.
Γι’ αυτό προκάλεσε έκπληξη στους περαστικούς χθες το
απόγευμα μπροστά από την Εθνική Βιβλιοθήκη όταν είδαν καμιά τριανταριά ποντίκια
όλων των ηλικιών που φαίνεται αποτελούν οικογένειες να βγαίνουν από μια τρύπα
που ήταν δίπλα σε μια συστάδα από ψηλές δάφνες και άρχισαν να παίζουν στο
γκαζόν. Έδειχναν τόσο χαρούμενα, τόσο ευτυχισμένα και παντελώς αδιάφορα για τον
κόσμο που στάθηκε απορημένος για το από πού ξεφύτρωσαν αυτά και άρχισε να τα φωτογραφίζει
και να στέλνει την εικόνα τους όπου ήθελε εκτιμώντας έτσι την σπάνια σκηνή .
Μια κυρία η οποία όπως δήλωσε περνάει καθημερινά από εκεί είπε ότι τα βλέπει
συχνά να βγαίνουν και να παίζουν στο γκαζόν.
Φαντάζομαι πως κάτι τέτοιες σκηνές, ενισχύουν την άποψη ότι
μόλις αφήσουμε την πόλη χωρίς φροντίδα, θα γίνει ζούγκλα και σε μερικές
δεκαετίες τα άγρια δέντρα θα την καταπιούν ενώ θα εμφανιστούν και θηρία. Μην
σπέρνουμε όμως τέτοιες απαισιόδοξες σκέψεις, προς το παρόν λείπει η καθημερινή
φροντίδα και η προσοχή στις λεπτομέρειες που συνθέτουν την καθημερινότητα της
πόλης και επί του προκειμένου με τα ποντίκια, οι γάτες που για ένα παράξενο
τρόπο έχουν εξαφανιστεί από το κέντρο της Αθήνας.
ΑΘΗΝΑ, 11072019. Εφημερίδα "Φιλελεύθερος", σελ. 37.
