ΓΙΑ ΤΑ ΒΟΥΝΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥΣ

 

 Ημέρα των βουνών η χθεσινή και εκατοντάδες διαδηλωτές πραγματοποίησαν το απόγευμα συγκέντρωση στο Μοναστηράκι και πορεία προς το Σύνταγμα, με στόχο να υπενθυμίσουν στους συμπολίτες μας και κυρίως στο Κοινοβούλιο ότι η χώρα από άκρη σε άκρη βρίσκεται σε κίνδυνο και ήρθε η ώρα να δούμε τα πράγματα κατάματα.

 

 Η «πράσινη» λεγόμενη προσχηματικά ανάπτυξη διαλύει το σώμα της Ελλάδας, παραδίδει τεράστιες εκτάσεις γης σε αλλότρια και ύποπτα συμφέροντα, υποβαθμίζει περιοχές μοναδικού και ιστορικού κάλλους, ταπεινώνει τις κορυφές των μοναδικών βουνών μας με φαραωνικά έργα και φράζει τους ποταμούς αδιαφορώντας παντελώς για τις συνέπειες που θα υποστούν οι τοπικές κοινωνίες - όσες έχουν απομείνει μετά από αυτή την πρωτοφανή επίθεση των κερδοσκόπων εναντίον της ίδιας της χώρας.

 

Τα βουνά είναι η κορυφή του ζητήματος και η σωτηρία τους μπήκε στην πρωτοπορία εξαιτίας της ασυδοσίας του επενδυτικού συμπλέγματος ντόπιων και ξένων συμφερόντων για την ανάπτυξη αιολικών πάρκων, ήτοι ανεμογεννητριών καθώς και μικρών και μεγάλων υδροηλεκτρικών φραγμάτων προς παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Η υπόθεση, εξαιτίας της παθητικής, να μη πω αυτή τη στιγμή άλλο, στάσης των πολιτικών όλων δυστυχώς των παρατάξεων δεν προοιωνίζει τίποτα καλό.

 

Από την άλλη, οι αγώνες ενός μεγάλου αριθμού συμπολιτών μας έχει κατορθώσει να αποτρέψει βιομηχανικές εγκαταστάσεις σε πολλά βουνά και συνεχίζει μέχρι να σταματήσει αυτό το αίσχος αλλά η Πολιτεία, με διάφορα νομικά τεχνάσματα και με την συνεπικουρία αδίστακτων μηχανισμών καθώς και των ανυπόληπτων ΜΜΕ κατορθώνει να βρίσκει καινούργιους τρόπους να παρακάμπτει το δίκαιο της Φύσης και υποσκάπτει την συνέχεια του κόσμου.

 

Γι’ αυτό και η πορεία στην οποία συμμετείχαν οργανώσεις και ομάδες απ’ όλη την Ελλάδα - χαρακτηριστικό ήταν ότι πολλοί κρατούσαν πλακάτ με τα ονόματα των βουνών και ήταν σαν να έδιναν το παρόν τους αυτά στους δρόμους της Αθήνας. Φυσικά και καμαρώνουμε γι’ αυτό όσοι αγωνιζόμαστε για την σωτηρία των Αγράφων, το πανό ήταν στην κεφαλή της πορείας. Αγώνας που θα συνεχίσουμε μέχρι να αφεθούν τα Άγραφα και όλα τα βουνά όπως τα έφερε μέχρι τις ημέρες μας η Ιστορία…

 

ΥΓ. Το φωτορεπορτάζ (πρώτο μετά από χρόνια απομάκρυνσης από τα κοινά της πόλης) έχει ως στόχο να καταδείξει τον τρόπο που πολίτες απ’ όλη την Ελλάδα ενώθηκαν προς σε ένα σκοπό και την ανάγκη να υποστηριχθούν οι κινήσεις και οι πρωτοβουλίες τους. Πράγμα που μέσω αυτής της σελίδας καθώς και από το actimon.blogspot. com θα υποστηριχθεί με κάθε τρόπο. Ελάτε μαζί μας να σώσουμε τα βουνά και τα νησιά μας.  

 

ΑΘΗΝΑ, 12122023 

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΜΕ ΕΝΑ ΣΤΟΛΙΔΙ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ

Ο κόκκινος κρίνος (Lilium Chalcedonikum, οικογένεια Liliaceae) ή τουρκοπούλα ή σκουλαρίκι της βασίλισσας που φυτρώνει αυτό τον καιρό στα δάση της Ελλάδας τα οποία βρίσκονται πάνω από 1000 μέτρα υψόμετρο και είναι και δύσκολο να τον εντοπίσει κανείς, γιατί παρά το ύψος του ξέρει να κρύβεται καλά ανάμεσα στις φτέρες και στα χαμόδεντρα. Και κρύβεται γιατί ξέρει πως κάποια ασεβή χέρια που παίρνουν εντολές από επιπόλαια μυαλά, τον κόβουν για να στολίσει μέσα σε ένα βάζο το σπίτι τους. Να ήταν μόνο αυτό; Κάποιοι άλλοι, εντελώς κακορίζικοι τον ξεριζώνουν και παίρνουν τους βολβούς του να τους φυτέψουν στον κήπο τους χωρίς να σκεφτούν την περίπτωση που δεν μπορεί να φυτρώσει σε άλλο περιβάλλον εκτός αυτό του δάσους που ανήκει. Δεν τους νοιάζει καθόλου, θέλουν με κάθε τρόπο, οι αδαείς και απαίδευτοι αυτοί άνθρωποι να κάνουν ζημιά και δυστυχώς την ώρα που την κάνουν τα στοιχειά του δάσους κοιμούνται… 

ΑΘΗΝΑ, 11072017

ΤΑ ΛΙΒΑΔΙΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ

«Ν’ ανθίσει ο γάβρος κι η οξιά, να λιώσουνε τα χιόνια…», έλεγε ένα δημοτικό τραγούδι και μέσα σε λίγες, αλλά εύηχες λέξεις συμπύκνωνε την βαθιά επιθυμία των τσοπάνηδων που ξεχείμαζαν στους λασπωμένους κάμπους να αρχίσουν να ετοιμάζονται για να επιστρέψουν με τα κοπάδια τους στα βουνά και μαζί τους οι κλέφτες, ως απαραίτητο εξάρτημα του τσελιγκάτου να τους ακολουθήσουν και χάρη σ’ αυτούς χαρακτηρίστηκε και ως κλέφτικο…

Έτσι είχαν τα πράγματα μέχρι πριν από κάνα δυο δεκαετίες περίπου και τούτες τις ημέρες που βαδίζουμε οι οξιές και οι γάβροι όπως συμβαίνει πάντα στον κόσμο τους άνθισαν και πρασίνισαν, αλλά κοπάδια και τσελιγκάδες, μετρημένοι στα δάκτυλα ανέβηκαν φέτος στα βουνά και όπως δείχνουν τα πράγματα σε λίγα χρόνια ούτε δείγμα απ’ αυτούς δεν θα υπάρχει και τα βουνά θα σιωπήσουν μέχρι να πέσει πάλι καμιά συμφορά ή αρχίσει κανένας καινούργιος σηκωμός.

Η συνέπεια της άνοιξης ουδόλως επηρεάζεται από την απουσία των τσελιγκάτων αλλά το βουνό που ξυπνάει πανέμορφο μετά από τον βαθύ λήθαργο του χειμώνα όσο και νάναι δεν χαίρεται τη σιωπή και αδημονεί πότε θα νιώσει τα πρώτα ανθρώπινα βήματα στο κορμί του και πότε θα ακούσει πάλι κυπροκούδουνα και βελάσματα. Γι’ αυτό και ντύνεται με τα πιο όμορφα και ευωδιαστά λουλούδια του και βάφεται με τόσα χρώματα που ζαλίζουν το μάτι. Είναι ασύλληπτο πόσο γρήγορα ψηλώνει η χλόη τούτες τις ημέρες– μπορεί μέσα σε λίγες ζεστές στιγμές να φτάσει στην πλήρη ανάπτυξή της αλλά κανένα κοπάδι δεν πρόκειται να τη βοσκήσει κι έτσι σωρεύεται χρόνο με το χρόνο σε ένα παχύ στρώμα ξηρής ύλης.

Είναι όντως οι πιο όμορφες ημέρες των ελληνικών βουνών και όποιος επιχειρήσει να τα γνωρίσει θα απολαύσει ορισμένες ώρες σπάνιας ομορφιάς και πραγματικά θα ξανανιώσει κοντά τους. Γι’ αυτό διαλέξαμε πέντε ορεινά λιβάδια, από το Βελούχι μέχρι το Γράμμο να σας προτείνουμε να τα γνωρίσετε είτε με τα πόδια ή με αυτοκίνητο εφόσον βέβαια βεβαιωθείτε πως οι ορεινοί δρόμου που οδηγούν στα ψηλά είναι ανοιχτοί γεγονός που σημαίνει πως κάποιο κοπάδι έχει φθάσει ήδη στον προορισμό του. Αλλιώς πάρτε το χάρτη, το σακίδιο και το ραβδί σας και ξεκινάτε, ένας άλλος κόσμος σας περιμένει εκεί ψηλά!

* Η σειρά "Ορεινά Λιβάδια" δημοσιεύτηκε στα "Ταξίδια" της εφημερίδας Έθνος το 2010 και αυτό το κείμενο ήταν η εισαγωγή. Θα ακολουθήσουν και τα ειδικά αφιερώματα...

ΑΘΗΝΑ, 03052010