ΜΙΑ ΣΦΗΚΑ, ΜΙΑ ΜΕΛΙΣΣΑ, ΜΙΑ ΜΥΓΑ…

Φαίνεται στον καιρό πως ήταν από τις τελευταίες ημέρες καλοκαιρίας η χθεσινή, σε ένα περιβόλι κοντά στη Σπερχειάδα όπου η απρόοπτη συντροφιά των πεινασμένων εντόμων πάσχιζε να τραβήξει όσο δυνατόν περισσότερους χυμούς από τον τραυματισμένο, από κάποιο πουλί καρπό ενός λωτού κινδυνεύοντας μάλιστα να πνιγεί μέσα στη σάρκα του.

Χωρίς να νοιάζονται το ένα για την παρουσία του άλλου μπροστά στην τροφή η οποία μάλιστα είναι άφθονη, τις όποιες διαφορές τους,  τις έχουν αφήσει στη φωλιά τους και τη μοιράζονται ανάλογα τις ανάγκες, τις δυνατότητες και το λόγο που έχει πλαστεί το το καθένα. Οι σφήκες για να κάνουν ισχυρότερο πιθανόν το πικρό κεντρί τους, οι μύγες να γεμίζουν τον κόσμο με τη βρωμιά τους αλλά και να γίνονται  τροφή των πουλιών και μόνο οι μέλισσες τον επιστρέφουν ως αντίδωρο στον κόσμο με το γλυκό μέλι τους…

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 31102017

ΕΝΑ ΕΝΤΟΜΟ ΜΕ ΚΑΡΔΙΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΤΟΥ

Το σωστό, για πολλούς λόγους, είναι ο άνθρωπος να περπατά με ψηλά τα μάτια και το κεφάλι!  Κι αυτό για να έχει καλύτερη εποπτεία του χώρου οπουδήποτε κινείται και να αποφεύγει τυχόν απρόοπτα που κανένας δεν αποκλείει την έκβασή τους. Εκτός αυτού, λένε, κι άλλα γι’ αυτούς που κινούνται έτσι, αλλά δεν είναι του παρόντος σημειώματος!

Έχει όμως τα καλά της και η κίνηση με τα μάτια χαμηλά, ιδιαίτερα τώρα την άνοιξη γιατί βλέπουμε την εκπληκτική αναγέννηση της φύσης στην οποία συμμετάσχουν απαξάπαντα τα είδη, της χλωρίδας και της πανίδας, από τα αόρατα σχεδόν έως τα πιο επιβλητικά και από τα κατώτερα και υπόγεια ως τα ανώτερα του δάσους και του ουρανού. 

Στην κοσμογονία βέβαια της άνοιξης σπουδαίο ρόλο, τον πρωτεύοντα ίσως, κατέχουν τα έντομα σε μια απίστευτη ποικιλία και βεβαίως ωφέλεια για τα οικοσυστήματα. Την ωφέλεια ορισμένων πιθανόν να αγνοούμαι και να τα θεωρούμε για την εμφάνισή τους τρομακτικά αλλά τούτο έχει να κάνει με το πώς βλέπει κάποιος τα πράγματα.

Όπως για παράδειγμα το έντομο της φωτογραφίας, την οποία βρήκα στον τοίχο της καλής φίλης Ευγενίας Τζιάβα και μου κίνησε το ενδιαφέρον και καθώς το πρόσεξα καλύτερα είδα πως έχει την πλάτη του στολισμένη με μια καρδιά, μια πράσινη μικρή καρδιά όπως αυτές που λέμε κούπες στην τράπουλα! Δεν ξέρω για ποιο λόγο, η διάφανη πανοπλία αυτού του μικρού πλάσματος έχει αυτή την καρδιά πάνω της, κάτι όμως φτιαγμένο με σοφία είναι.

Δεν μπορώ να πω ότι παίζει ρόλο στους έρωτες αυτού του είδους των εντόμων η πράσινη καρδιά, σίγουρα έχουν άλλους κωδικούς από τους ανθρώπους και τα άλλα είδη αλλά για να είναι εκεί, κάτι σημαίνει. Πιθανόν να είναι στοιχείο απόκρυψης από τους κυνηγούς του ή κάτι άλλο που μόνο οι ειδικοί γνωρίζουν αλλά δεν έχει σημασία. Σημασία έχει πως αυτές οι μοναδικές ομορφιές βρίσκονται κάτω από τα πόδια μας και γι’ αυτό αξίζει να σκύβουμε καμιά φορά να τις απολαμβάνουμε. 

ΑΘΗΝΑ, 20052017

Η ΣΥΝΕΥΡΕΣΗ ΤΩΝ ΧΡΥΣΟΚΑΝΘΑΡΩΝ

Σε οποιονδήποτε – πλην εκείνων φαντάζομαι που έχουν εντρυφήσει στην εντομολογία- θα γεννιόταν η απορία αν έβλεπε προχθές στην Ανατολική Φραγκίστα τα χιλιάδες φτερωτά πλάσματα να έχουν πέσει κατά σμήνη πάνω στους γλυκούς χυμούς της ανθισμένης τηλιάς, να ρωτήσει από πού τουλάχιστον αυτά έρχονται…

Όντως, είναι ένας αόρατος κόσμος, ο κόσμος των εντόμων και λίγοι μυημένοι μπορούν να καταλάβουν που έχουν τις φωλιές τους και που κρύβονται τις άλλες στιγμές της μέρας που δεν τα βλέπουμε να πετάνε η να αναζητούν την τροφή τους. Έτσι μπορούμε να πούμε πως βρίσκονται σχεδόν παντού, από τα φυλλώματα και τις κουφάλες των δέντρων μέχρι τα σπίτια, τους τοίχους στις εξοχές, τις τρύπες της γης, τα ανήλια υπόγεια, παντού μπορεί να υπάρχουν έντομα κρυμμένα. Άλλα μικρά και αόρατα, άλλα μεγάλα, πολλά όμορφα στην κλίμακά τους, άλλα αποκρουστικά, σιχαμερά στη αφή, τερατώδη στον μεγεθυντικό φακό, επικίνδυνα πολλές φορές και δηλητηριώδη – όσα είδη υπάρχουν τόσα επίθετα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε να τα χαρακτηρίσουμε και πάλι δεν θα μας φτάσουν οι λέξεις...

Το σημείωμα βεβαίως και δεν έχει στόχο να γίνει η WIKΙPEDIA για τα έντομα αλλά μιας και ο φακός συνέλαβε προχθές ένα ζευγάρι ωραίων χρυσοκάνθαρων σε πολύ ιδιαίτερη στιγμή πάνω από τα μεθυστικά λουλούδια μιας βατομουριάς παραθέτω τη σχετική φωτογραφία με μια παρατήρηση που έχει να κάνει με το όργιο που συντελούνταν από τα μεθυσμένα από το νέκταρ των λουλουδιών πλάσματα, όργιο που όμως που δεν έχω δει από τα ίδια ακριβώς να κάνουν στους σωρούς της κοπριάς που έχουν στη διάθεση τους όλο το χρόνο να ανακατεύουν, να τρέφονται και να την αποσυνθέτουν σε χρήσιμο για τα φυτά λίπασμα.

Φαίνεται πως το νέκταρ των λουλουδιών λειτουργεί ως ερωτικό φίλτρο και σε συνάρτηση με τη θερμοκρασία, τη διάρκεια της ημέρας και άλλα πράγματα που αγνοούμε για τον κόσμο των εντόμων, το αποτέλεσμά της ερωτικής συνεύρεσης των χρυσοκανθάρων πάνω στα λουλούδια είναι η γέννηση και η εναπόθεση των αυγών που πρέπει να γίνεται σε ένα ασφαλές μέρος το οποίο μπορεί να βρίσκεται στα πιο απίθανα σημεία του περιβάλλοντος.

Εκεί θα μείνουν λίγο καιρό μέχρι να γίνει η επώαση και μόλις τα νεαρά έντομα βγάλουν φτερά, τότε όλος ο κόσμος είναι δικός τους, τόσο που μπορούμε να πούμε με σιγουριά πως έρχονται από το πουθενά για να παίξουν όσο το επιτρέπει το είδος, το ρόλο τους στη ζωή και στην ισορροπία του κόσμου.

ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΦΡΑΓΚΙΣΤΑ, 21062010