Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΖΕΣΤΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΖΕΣΤΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 5 Αυγούστου 2018

ΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΒΩΒΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ


Συντριβάνι στην πλατεία Συντάγματος που τις ημέρες της ζέστης, τουλάχιστον, 
κανείς δεν του θυμίζει ποιος είναι ο ρόλος του…

Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους  που καλλιέργησαν ποτέ τα ΜΜΕ είναι ότι τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις. Πιάνοντας αυτόν τον μύθο ο μέγας Ουμπέρτο Έκο έδωσε τίτλο σε ένα βιβλίο του που αποτελεί ένα μάθημα τόσο για τους δημοσιογράφους, όσο και, κυρίως για τους αναγνώστες και τηλεθεατές ενώ προφητικός, άφησε και νύξεις για τα social media και την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στον χώρο της αμφίδρομης επικοινωνίας.

Κατά τ’ άλλα, ο Αύγουστος πάντα έτσι ήταν, με μια γλυκιά υγρή ζέστη, γεμάτος χυμούς, ωραία πανηγύρια και πράγματα που επέβαλαν κάποια σιωπή και, καθώς κυοφορούσε την επόμενη γόνιμη περίοδο, πολλοί ήταν που τον χαρακτήριζαν και ως βουβό μήνα.
Έτσι ήταν πάντα ο Αύγουστος αλλά τα τελευταία χρόνια τα πράγματα σε αυτόν τον μήνα άλλαξαν καθώς η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ βρίσκει κατάλληλο αυτόν τον μήνα να βγάζει λαγούς από τρύπια καπέλα ελπίζοντας πως κανένας δεν θα δει την απάτη ή από την συνήθεια πλέον κανένας δεν θα αισθάνεται πως τον κοροϊδεύουν μπροστά στα μάτια του.  Έτσι κατάφερναν να κυβερνούν μόνο με τις ιδεοληψίες τους αλλά φέτος που οι φωτιές που κατέκαψαν την Αττική και δημιούργησαν μια πρωτοφανή τραγωδία, τους έκοψαν την όποια διάθεση να επενδύσουν την ραστώνη του Αυγούστου που δεν πολυκοσκινίζει τις ειδήσεις.

Η εκατόμβη των νεκρών, όσο και αν προσπαθούν με τακτικισμούς και τεχνάσματα να την μειώσουν, βαραίνει απελπιστικά τους ώμους μιας ανίκανης συντεχνίας τυχάρπαστων και ιδεοληπτικών τύπων που παίζουν την κυβέρνηση στην κατακαημένη χώρα αλλά η γλύκα της εξουσίας και τα κέρδη της καρέκλας τους κάνουν να σφυρίζουν όλοι μαζί αδιάφορα.
Σχετικά με το πόση ευθύνη φέρουν για τις φωτιές στην Αττική, έχουν γραφτεί και ειπωθεί τόσα πολλά που λίγες αράδες ακόμη θα ήταν πλεονασμός. Όπως επίσης για την ευθύνη που φέρουν στην τριετή θητεία τους για την καταρράκωση της χώρας και την ταπείνωση των πολιτών, πράγματα που αν δεν υπήρχαν οι τουρίστες να δίνουν ένα άλλο αέρα στα κεντρικά και τουριστικά σημεία της πόλης η Αθήνα θα έμοιαζε ως μια πόλη απελπισμένων ανθρώπων που λιώνουν μέσα σε μια τροπική υγρασία  που διαποτίζει και υγροποιεί τη βρώμα και την κολλάει στα ρούχα και το πρόσωπο όσων τολμούν να την περπατήσουν. 

Τούτη η ύπουλη υγρασία του φετινού καλοκαιριού που σαν κακή αρρώστια έχει κολλήσει στην πόλη, δεν απασχολεί κανέναν απ’ όσους κάθονται στις καρέκλες των αρμοδίων, για την υγεία ας πούμε, και όσες συνέπειες συνδέονται με αυτή και να σημάνουν συναγερμό για αυτά που ζούμε και για εκείνα που ενδεχομένως ακολουθήσουν δυσάρεστα.

Μια απόφαση είναι να κινητοποιήσουν τα πάντα ώστε να επιστρέψει η αξιοπρέπεια στη ζωή των πολιτών και η σιγουριά για την επόμενη ημέρα και τα χρόνια που ακολουθούν αλλά αυτοί επιμένουν να πιστεύουν πως ο Αύγουστος δεν βγάζει ειδήσεις και ταξιδεύουν αμέριμνοι χωρίς να βλέπουν το μεγάλο κυκλώνα που πλησιάζει επικίνδυνα και δεν νοιάζονται αν στο πλοίο είναι μέσα όλη η χώρα και το μέλλον της…

ΑΘΗΝΑ, 01082018. Εφημερίδα "Φιλελεύθερος", σελ. 35.

Παρασκευή 30 Αυγούστου 2013

ΣΤΟ ΧΑΜΑΜ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ ΑΘΗΝΑ…


 
Το ότι είναι ανυπόφορος ο συνδυσμός ζέστης και υγρασίας στην πόλη, ούτε να λέγεται και αποτελεί μια πρόκληση για τολμηρούς φωτογράφους να αποτυπώσουν την δυσφορία των ιδρωμένων ανθρώπων που φοράνε τα πιο ελαφρά ρούχα που διαθέτουν και είναι υποχρεωμένοι να κυκλοφορούν ή απλά χαζεύουν στο κέντρο. Θα ήταν μια εξαιρετική πινακοθήκη που λίγα θα είχε να ζηλέψει από την Κούβα,όπως χαρακτήρισε χθες την Αθήνα ένας φίλος αλλά αμέσως είπε πως δεν ήρθε ακόμη η ώρα μας γιατί κάποια πράγματα είναι ακόμη ακριβά εδώ ,και ακόμη επειδή δεν μπορούμε να συνηθίσουμε στο ρούμι και χάνουμε τον καιρό μας πίνοντας μπύρες στα καφενεία και φτιάχνουμε κοιλιές…
Γι’ αυτό κι εγώ δεν αφιερώθηκα σήμερα σε κάτι τέτοιο αλλά δεν άφησα να μου ξεφύγει το μπάνιο που έκαναν κάτι περιστέρια στη γωνία Βαλτετσίου και Μαυρομιχάλη όπου είχε δημιουργηθεί ένας μικρός χείμαρος από την άντληση κάποιων νερών που υποθέτω είχαν πλημμυρίσει το υπόγειο ενός κλειστού κτιρίου γραφείων εκεί δίπλα. Ήταν πολύ το νερό και εκεί βρήκαν ευκαιρία να δροσιστούν ένα σωρό περιστέρια και όπως είδα το φχαριστιόνταν γιατί όπως καταλάβατε τα συντριβάνια στην Αθήνα φέτος τα άφησαν στεγνά κι όπου υπήρχαν κάτι λίγα νερά τα άφησαν να πρασινίσουν από την αδιαφορία ή την αφραγκία. ‘Ετσι τα περιστέρια που δεν είχαν που αλλού να δροσιστούν, βρήκαν την ευκαιρία να τσαλαβουτήσουν και με την κίνησή τους αυτή να μας πούνε πως έχουμε πολύ καιρό ακόμη να γίνουμε Κούβα…

ΑΘΗΝΑ, 30082013