Η ΓΑΤΑ ΣΤΑ ΕΡΕΙΠΙΑ ΤΟΥ ΚΕΡΑΜΙΚΟΥ

Μ’ αρέσει το νεαρό φως του Γενάρη· μετά το χειμερινό ηλιοστάσιο και το μεγάλωμα της ημέρας μοιάζει πιο διάφανο και επανέρχεται με τη μορφή αργής πλημμυρίδας στο στερέωμα και κερδίζει πόντους παρουσίας μέρα τη μέρα. Τα πρωινά, καθώς αυξάνεται η θερμοκρασία φιλτράρεται από αόρατες ανάσες θερμών ατμών  που αναδύονται από τις κρύες επιφάνειες και τους ψυχρούς χώρους που μαζεύτηκαν την κρύα νύχτα. Τα απογεύματα φωτίζει τα πράγματα χωρίς να τα βαραίνει με πυκνές σκιές, ενώ, δίνει ακόμη και στα πιο φορεμένα χρώματα μια φυσικότητα που εντυπωσιάζει με την απλότητα της ζωής η οποία, με ένδυμα παραλλαγής επιβιώνει στα πολυάριθμα αθηναϊκά ερείπια... (Η φωτογραφία αρχείου σε ένα δρομάκι του Κεραμεικού).

Ακτήμων ο Αθηναίος

ΑΘΗΝΑ, 08012017

ΗΛΙΟΣ ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΟΣ ΣΤΟΝ ΚΕΡΑΜΕΙΚΟ

Ο ήλιο του αττικού Γενάρη αγαπά τα όμορφα σπίτια και βρίσκει τρόπους να ξεπερνά τα εμπόδια από τα ψηλά άχαρα κτίρια και να τα φωτίζει, όσο χαμηλά κι αν είναι αυτά. (Στη γωνία Πηλέως και Μέντονος χθες το απόγευμα). 

ΑΘΗΝΑ, 04012016

ΕΝΑΣ ΤΟΙΧΟΣ ΜΑΣ ΘΥΜΙΖΕΙ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Ανεπαισθήτως αλλά με τον τρόπο του ο χρόνος ήδη έχει κάνει εδώ και ένα δεκαήμερο, από το χειμερινό ηλιοστάσιο της παραμονής των Χριστουγέννων, τη στροφή του προς την άνοιξη και τούτο μπορεί να μη γίνεται ακόμη αντιληπτό από τα βασικά στοιχεία της πόλης αλλά να που κάποια άλλα, ταπεινότερα και εντελώς παρεξηγημένα με θάρρος ήδη το δηλώνουν. Όπως οι τσουκνίδες για παράδειγμα στα παρατημένα οικόπεδα και στα ερείπια που σήκωσαν κιόλας μπόι και όταν μάλιστα η παρουσία τους συνδυάζεται με ωραία τοιχογραφήματα που έχουν θέμα κάτι από το καλοκαίρι, τότε είναι γεγονός και επιβεβαίωση ότι κι εφέτος πάμε ολοταχώς προς την άνοιξη. (Το γράφιτι με τις εξωτικές γυναίκες μισοφαίνεται σε μικρό, περιφραγμένο οικόπεδο στην Κεραμεικό και όποιος προλάβει να το δει γιατί σε λίγες ημέρες θα το κρύψουν εντελώς οι τσουκνίδες). 

ΑΘΗΝΑ, 03012016 

ΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑ ΑΠΟ ΑΛΗ ΤΖΕΜΑΛ ΣΤΟΝ ΚΕΡΑΜΕΙΚΟ

 

Έτσι που ήρθαν τα πράγματα και στο χώρο των ΜΜΕ, η αναζήτηση μιας άλλης δουλειάς που να βγάζει έστω ένα μικρό μεροκάματο είναι μονόδρομος. Ομολογώ ότι το σκέφτομαι και ήδη εξετάζω κάποιες ιδέες αλλά στην περίπτωση της κουβέντας με τον Αλή Τζεμάλ σήμερα στον Κεραμεικό(φωτογραφία που μας τράβηξε η Άρτεμη) ο λόγος ήταν άλλος. Μια μικρή συνέντευξη ήταν την οποία αύριο θα σας πω που θα διαβάσετε, με έναν βιοπαλαιστή, τεχνίτη καλαθιών και ότι άλλο έχει σχέση με την καλαθοπλεκτική ο οποίος δοξάζει το θεό του γιατί ακόμη υπάρχει κόσμος που ζητά τα έργα του αλλά δυσκολεύεται να βρεί καλάμια και κυρίως λυγαριές και αναγκάζεται να τις αναζητεί σε απίθανα μέρη. Αυτά και λίγα ακόμη που κουβεντιάσαμε το μεσημέρι στον Κεραμεικό, μπορεί να μην με ενθουσίασαν να μάθω την τέχνη του καλαθά αλλά μου έμαθαν άλλα πράγματα που ενδιαφέρουν περισσότερο κόσμο, τόσο για τον Αλή, όσο και για την τέχνη του που παρά τα φαινόμενα της κρίσης ανθεί, αλλά λίγοι αποφασίζουν να την κάνουν με τα χέρια τους.

ΑΘΗΝΑ, 22092013