Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΛΑΦΙΝΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΛΑΦΙΝΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 7 Ιανουαρίου 2018

Ο ΣΟΠΩΤΟΣ - ΕΝΑΣ ΟΙΩΝΟΣ ΤΗΣ ΠΙΝΔΟΥ



Ο Σόπωτος είναι ένας περιστασιακός καταρράκτης που εμφανίζεται ξαφνικά κατά τους χειμερινούς μήνες, στην πλαγιά πάνω από τη Λαφίνα, πολύ δυνατός και θορυβώδης, ιδιαίτερα κατά τις ημέρες που βρέχει ακατάπαυστα ή λιώνουν τα χιόνια στα Ελατάκια και στον παχτουριώτικο Αϊ – Λιά.

Είναι τότε που η γη δεν προλαβαίνει να απορροφήσει όλα τα νερά τα οποία θέλουν να κρυφτούν στα σωθικά της, και τα διώχνει· μέσα από σκοτεινούς δαιδάλους, τα μεταφέρει στον υπόγειο ρου του Σόπωτου και αυτός αναλαμβάνει να τα οδηγήσει πάλι με τη βία πάλι στο φως και τα εκσφενδονίζει από την ψηλή πλαγιά, δίπλα στο Κουντρί, στο Ρέμα, για να καταλήξουν στον Άσπρο.

Ο Σόπωτος είναι ένα από τα αγαπημένα στοιχειά της Λαφίνας – τόσο, που η εμφάνισή του αποτελούσε κάποτε και ένα στοιχείο πρόβλεψης για την απόδοση των καλλιεργειών. Τις άνυδρες μάλιστα χρονιές, όταν δεν εμφανίζονταν ο καταρράκτης, όλοι θεωρούσαν το γεγονός «κακό οιωνό» και πίστευαν πως θα δυστυχήσει πολύ ο τόπος και θα διψάσουν τα ζωντανά – ήμερα και άγρια.

Στις ημέρες μας, κανείς δεν ενδιαφέρεται αν εμφανιστεί ή όχι, ούτε νοιάζεται για την ποσότητα του νερού που θα βγάλει όταν βρέξει. Οι περαστικοί απλά τον θαυμάζουν από τον κεντρικό δρόμο, ενώ οι ντόπιοι τον θεωρούν ένα όμορφο σημείο του χωριού τους και τον περιγράφουν με ωραία λόγια.

«ΟΡΕΙΝΗ ΠΑΤΡΙΔΑ» σελ. 70

ΑΘΗΝΑ, 07012018

Σάββατο 6 Ιανουαρίου 2018

ΜΙΑ ΥΠΟΚΛΙΣΗ ΣΤΗΝ ΠΕΤΡΙΝΗ ΚΟΥΠΑ



Στο δάσος των δρυών, στον όμορφο αυχένα που κατεβαίνει από τον αυχένα του Ταξιάρχη, και σε μια κρυφή μεριά, από κτήσεως κόσμου αναβλύζει ένα νεράκι, και χάρις σ’ αυτό ευδοκίμησαν οι άνθρωποι που εγκαταστάθηκαν σιμά του. Βάδιζαν ως εκεί για τη δροσιά του, και για των ζωντανών τη χρεία ήταν απαραίτητο. Αυτό το νεράκι ήταν ο πραγματικός θησαυρός που ανακάλυψε ο Αναστάσης Λιούκας, ένας από τους τρεις γενάρχες του Σκλήβαινου, ο άνθρωπος που στη γενιά του έχουν ρίζες τα μισά επώνυμα του χωριού.



Η βρύση, που αποτελούσε πάντα ένα χώρο συνάντησης των περαστικών με τους ανθρώπους που ζούσαν εκεί, ήταν πάντα περιποιημένη και καθαρή. Η σημερινή κούπα της, αν και μεταγενέστερης κατασκευής με ντόπια πέτρα, είναι εντούτοις ένα εξαιρετικό δείγμα της λαξευτικής τέχνης. Είναι πράγματι η μόνη κούπα απ’ όλες τις βρύσες της περιοχής που απηχεί το πνεύμα και την τέχνη μιας άλλης εποχής. Δεν είναι μόνο η πέτρινη κούπα, αλλά και ο τοίχος της βρύσης, τον οποίο με σεμνή φροντίδα έχουν συντηρήσει, αποτρέποντας την κατάρρευσή του. Έτσι οι Λαφινιώτες, με αυτή την προσπάθειά τους, κατάφεραν και να διατηρήσουν το ύφος μιας εποχής, και να τιμήσουν τους προγόνους τους.


«ΟΡΕΙΝΗ ΠΑΤΡΙΔΑ» σελ. 40.

ΑΘΗΝΑ, 06012018