ΜΙΑ ΘΑΛΑΣΣΑ ΒΟΥΝΑ ΓΥΡΩ ΑΠΟ Τ’ ΑΓΡΑΦΑ

Κεντρικά Άγραφα:Κουρούνα, Λιάκουρα, Φτέρη και Στάρα. Κάτω από την πολύκορφη Φτέρη, στο κέντρο, το Γιδόκαστρο. Στο βάθος αριστερά η Χελιδόνα και δεξιά το Παναιτωλικό.

Διαλέγω πάλι σήμερα, καθόλου τυχαία βέβαια, γιατί τούτες τις ημέρες κλείνουμε οκτώ χρόνια από την ανάβασή μας μαζί με τον Δημήτρη Παπαδιά στην κορυφή της Ψηλόραχης (Γαλάτσι ή και Σμίνικο), αρχές Ιουνίου το 2009 και μας έπιασε κάπως μια νοσταλγία.

Η κορυφογραμμή Λακώματα ανάμεσα στο Κυπαρίσι Πρασιάς και τα λιβάδια Παλιοκατουνο 

και στο βάθος το Μακρυνόρος του Βάλτου. Ο δρόμος που ανεβαίνει από το Ψιμοχώραφο προς Βρουτσούλια, πανω από της λάκα, στη μπροστινή πλευρά της πρώτης πλαγιάς η τοποθεσίες Αγκαθάκι, Τσουγκάρια, Ξεροπήγαδο. Το βουνό απέναντι είναι πάνω από τα Βρουβιανά.

Πάνω αριστερά στο βάθος, η Κακαρδίτσα με τα λίγα χιόνια. Από κάτω της ξεχωρίζει λίγο το όρος Χατζή.
Δεξιά στο βάθος, το Αυγό, η Μαρόσα, η Λουπάτα και πίσω της διακρίνεται λίγο ο όγκος της Νεράιδας. Ακριβώς μπροστά μας η Ψηλόραχη και το Ζερβό. Πίσω τους και λίγο αριστερά, ο Προφήτης Ηλίας
ή Βεροούσια, η Τούρλα και το Σουφλί, και πιο δεξιά το Ξηροβούνι, οι Τσούκες και ο Μάραθος.
(Όλες οι περιγραφές, με σειρά από αριστερά προς τα δεξιά).

Δυτικά Άγραφα και στο βάθος τα Τζουμέρκα.

Η Ράχη πάνω από τα Κέδρα, ο Κόκκινος Στανός και στο βάθος τα Τζουμέρκα με λίγο χιόνι.

Βόρεια Άγραφα και το χωριό Λεοντίτο.

Τα κατσίκια του Ηλία Πέτσα ανεβαίνουν την πλαγιά που σιγά - σιγά απελευθερώνεται από το χιόνι.

Επειδή ορισμένοι καλοί φίλοι όμως ζήτησαν να δουν και τις άλλες πλευρές του ορίζοντα κι έτσι σήμερα ανεβάζω κάποιες φωτογραφίες, προς όλες τις κατευθύνσεις και στη λεζάντα κάθε μιας θα διαβάσετε ποιες κορυφές φαίνονται. Στην περσινή ανάρτηση δεν ήξερα όλες τις κορυφές αλλά χάρις στις γνώσεις πιο έμπειρων ορειβατών και φίλων των Αγράφων, όπως ο Row Verse και ο Γιώργος Παπαδιάς συμπληρώθηκαν οι πληροφορίες και είναι πιο σαφείς πλέον οι πληροφορίες σχετικά με τις κορυφές που βλέπουμε στους τέσσερις ορίζοντες των Αγράφων.

ΑΘΗΝΑ, 02062017

ΤΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΤΟΥ ΠΕΛΑΓΟΥΣ

Προς τα δυτικά, το Γραμπονήσι, η Νικουριά και στο βάθος η Νάξος

Θέλοντας χθες να εκμεταλλευτώ μια εξαιρετικά καθαρή ημέρα με ανοιξιάτικο φως πάνω από τις Κυκλάδες, ξεκίνησα να φθάσω στον οικισμό του Ασφοντυλίτη από τα βόρεια, από το παλιό μονοπάτι το οποίο φυσικά και δεν ακολούθησα και προτίμησα να περπατήσω την κορυφογραμμή που βλέπει προς την καρδιά του Αιγαίου, με πρώτο πλάνο την Αστυπάλαια και κάπως νοτιότερα την Ανάφη.

Το νότιο μέρος της Αμοργού με το φοβερό ακρωτήριο Ξόδωτο στο βάθος και σε πρώτο πλάνο, εκεί που τελειώνει ο δρόμος, ο οικισμός του Ασφοντυλίτη

Αν είχα ξεκινήσει νωρίς το πρωί που είπε ο δήμαρχος Αμοργού Νικήτας Ρούσσος που πήγαμε μαζί ως ένα σημείο πριν πάρω το μονοπάτι για τον Άγριλα, ένα μικρό συνοικισμό στο μικρό υψίπεδο λίγο πιο πάνω από τον Ασφοντυλίτη, πως θα έβλεπα και την Ικαρία και τα Δωδεκάνησα αλλά το προχθεσινό πολύωρο ταξίδι με είχε τσακίσει στην κούραση και δεν μπορούσα να ξυπνήσω δυο ώρες μετά την αποβίβαση στα Κατάπολα και να πάρω τα βουνά.

Αχνοφαίνεται στον μεσημεριάτικο ορίζοντα του νότου η Ανάφη

Έτσι άφησα να δοκιμάσω αυτήν την εμπειρία μια άλλη φορά που θα έχει κυκλοφορήσει το βιβλίο και θα είναι τα πράγματα πιο χαλαρά όσον αφορά το χρόνο και τις υποχρεώσεις. Υπολογίζω πως στα τέλη του Ιουνίου που με την ευκαιρία ενός συνεδρίου για τις Κυκλάδες στην Αμοργό, θα γίνει η παρουσίαση του βιβλίου και στα Κατάπολα θα είναι τέτοιος ο καιρός και το φως που θα μπορέσω ανεβαίνοντας στον Προφήτη Ηλία, την ψηλότερη κορυφή της Αμοργού και δω από εκεί το πανόραμα του κεντρικού Αιγαίου και να σας μεταφέρω ωραίες εικόνες.

«Νοιώθεις ότι σαν απλώσεις το χέρι σου» μπορεί να κόψεις ένα λουλούδι από τα διπλανά νησιά μου» μου είπε ο δήμαρχος και με έκανε να μην βλέπω πότε θα έρθει αυτή η ημέρα που με αυτή την ανάβαση θα συμπληρώσω την γνωριμία μου με την Αμοργό…

ΑΜΟΡΓΟΣ, 19052011