ΟΤΑΝ Η «ΟΔΟΣ ΟΝΕΙΡΩΝ» ΚΑΤΑΛΗΓΕΙ ΣΕ ΑΔΙΕΞΟΔΟ

Όλοι ονειρευόμαστε με τον δικό μας τρόπο και πολλές φορές, όταν τα όνειρά μας συμπίπτουν με άλλων ανθρώπων δίπλα ή μακριά μας, λέγονται και κοινά. Τότε συμβαίνει κάποιοι που καλούνται «πολιτικοί» να παίρνουν δια της ψήφου μάλιστα, εργολαβία την υλοποίησή τους, σιτιζόμενοι παράλληλα πλουσιοπάροχα από το δημόσιο ταμείο. Για να μας πείσουν δε πως παράγουν έργο, βάζουν και πινακίδες του τύπου «Οδός Ονείρων» και εις διπλούν μάλιστα για να το εμπεδώσουμε, αλλά καμιά φορά στη βιασύνη και την ασχετοσύνη τους δεν προσέχουν ότι στο διπλανό οικόπεδο και στην άλλη πλευρά του δρόμου, κάποιος δειλά αποκαλύπτει πως αυτός ο δρόμος οδηγεί σε αδιέξοδο!!!

ΥΓ. Φωτογραφία αρχείου· από μια γωνιά  της Αττικής, στον Άγιο Στέφανο η σύνθεση με τις πινακίδες του δρόμου και τα σήματα που μας προειδοποιούν ότι από ένα σημείο και πέρα τελειώνει ο δρόμος των… ονείρων!

ΑΘΗΝΑ, 26062015

ΧΑΜΕΝΟΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΣΤΗΝ ΑΝΟΡΘΟΓΡΑΦΙΑ…

Είναι που είναι ολόκληρη η πόλη ένας απέραντος μαυροπίνακας, με λογής - λογής γκράφιτι και άπειρες μουντζούρες, έρχεται και ο άνθρωπος που οχύρωσε το οικόπεδο με το ερείπιο σε έναν θλιβερό παράδρομο της Αχαρνών με ένα τείχος από σίτες και αποτελειώνει όποιον έχει την αυταπάτη ότι οι περισσότεροι σε αυτόν τον τόπο γνωρίζουμε στοιχειωδώς και γράφουμε ορθώς την ελληνικήν. 

Και μη πάει ο νους σας ότι στην περιοχή που αναφέρομαι σχολιάζω την επικράτηση των ασιατικών γλωσσών, πράγμα που φαίνεται και από τις πινακίδες των καταστημάτων αλλά να, οι τελευταίοι συμπατριώτες που επιμένουν να ζουν εκεί, ούτε το Δημοτικό σχολείο δεν έχουν βγάλει και επομένως, τι μας κόφτει που ο ιδιώτης έγινε ΗΔΗΟΤΗΣ; 

ΑΘΗΝΑ, 30052017

ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ Ο "ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ"...

Είναι βέβαιο ότι η κατσίκα που βλέπουμε πίσω από την εύγλωττη πινακίδα, σε μια στροφή πριν από το χωριό Προφήτης Ηλίας της Σαμοθράκης το οποίο φημίζεται για τις ψησταριές του δεν ξέρει να διαβάζει!

Γιατί αν ήξερε, το δαιμόνιο τετράποδο σίγουρα θα έβρισκε ένα τρόπο να την καταστρέψει ή να σβήσει τουλάχιστον από τη λίστα των εδεσμάτων τις αράδες που την αφορούν και την ξαποστέλνει για τη νοστιμιά της από τον παράδεισο των πουρναριών που είναι ολόκληρο το νησί, στον παράδεισο που ενδεχομένως πηγαίνουν μετά το ψήσιμο και αυτά τα ζωντανά για να βοσκήσουν όσες πρασινάδες επιθυμούν χωρίς να τα φοβίζει πλέον καμιά σούβλα και μαχαίρι χασάπη.

Κατά τα άλλα η Σαμοθράκη με την ιδιαίτερη ομορφιά της είναι ο πραγματικός επίγειος παράδεισος των κατσικιών τα οποία για τους ντόπιους αποτελούν τη βάση της οικονομίας και δεν παραξενεύονται όπου και να τα συναντήσουν. Για τον επισκέπτη όμως αποτελούν φαινόμενο γιατί παρουσιάζονται στα πιο απίθανα μέρη, από την κορυφή του ψηλού βουνού Σάος ή Φεγγάρι μέχρι τον αφρό της παραλίας.

Παντού και σε κάθε σημείο, από τα χωράφια μέχρι τα μεγάλα φαράγγια τα οποία αποτελούν και το αγαπημένο τους μέρος, οι κατσίκες εμφανίζονται και εξαφανίζονται σαν φαντάσματα. Τις μόνες στιγμές που καταλαβαίνεις την παρουσία τους είναι όταν περνούν από τα χείλη των φαραγγιών και παρασύρουν πέτρες και χαλίκια που πέφτουν με θόρυβο στο κενό και στα νερά. Τότε όντως η παρουσία τους περικλείει κινδύνους και όσοι δεν ξέρουν απ’ αυτά, μπορεί και να πάθουν κάποιο ατύχημα. Γι’ αυτό και οι περισσότεροι επισκέπτες της Σαμοθράκης επιθυμούν να γνωρίσουν τις κατσίκες στον «Παράδεισο» με τις ψησταριές παρά σε κάποιο νοσοκομείο.

ΣΗΜ: Όσο παρατηρώ το εικονισματάκι δίπλα από την πινακίδα, τόσο περισσότερο σκανδαλίζομαι με την απρόσμενη σύνθεση της φωτογραφίας που τραβήχτηκε πριν από δυο χρόνια και βρέθηκε στα αδημοσίευτα κείμενα στο στομάχι του αρχείου.

ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ, O5072010