ΟΤΑΝ Η «ΟΔΟΣ ΟΝΕΙΡΩΝ» ΚΑΤΑΛΗΓΕΙ ΣΕ ΑΔΙΕΞΟΔΟ

Όλοι ονειρευόμαστε με τον δικό μας τρόπο και πολλές φορές, όταν τα όνειρά μας συμπίπτουν με άλλων ανθρώπων δίπλα ή μακριά μας, λέγονται και κοινά. Τότε συμβαίνει κάποιοι που καλούνται «πολιτικοί» να παίρνουν δια της ψήφου μάλιστα, εργολαβία την υλοποίησή τους, σιτιζόμενοι παράλληλα πλουσιοπάροχα από το δημόσιο ταμείο. Για να μας πείσουν δε πως παράγουν έργο, βάζουν και πινακίδες του τύπου «Οδός Ονείρων» και εις διπλούν μάλιστα για να το εμπεδώσουμε, αλλά καμιά φορά στη βιασύνη και την ασχετοσύνη τους δεν προσέχουν ότι στο διπλανό οικόπεδο και στην άλλη πλευρά του δρόμου, κάποιος δειλά αποκαλύπτει πως αυτός ο δρόμος οδηγεί σε αδιέξοδο!!!

ΥΓ. Φωτογραφία αρχείου· από μια γωνιά  της Αττικής, στον Άγιο Στέφανο η σύνθεση με τις πινακίδες του δρόμου και τα σήματα που μας προειδοποιούν ότι από ένα σημείο και πέρα τελειώνει ο δρόμος των… ονείρων!

ΑΘΗΝΑ, 26062015

ΟΤΑΝ Η «ΟΔΟΣ ΟΝΕΙΡΩΝ» ΚΑΤΑΛΗΓΕΙ ΣΕ ΑΔΙΕΞΟΔΟ

Καλησπέρα από τις εξοχές της Αττικής, από Άγιο Στέφανο μεριά η σύνθεση με τις πινακίδες του δρόμου και τα σήματα που μας προειδοποιούν ότι από ένα σημείο και πέρα τελειώνει ο δρόμος των… ονείρων.  

Όλοι ονειρευόμαστε με τον δικό μας τρόπο και πολλές φορές, όταν τα όνειρά μας συμπίπτουν με άλλων ανθρώπων δίπλα ή μακριά μας, λέγονται και κοινά. Τότε συμβαίνει κάποιοι που καλούνται «πολιτικοί» να παίρνουν δια της ψήφου μάλιστα, εργολαβία την υλοποίησή τους, σιτιζόμενοι παράλληλα πλουσιοπάροχα από το δημόσιο ταμείο. Για να μας πείσουν δε πως παράγουν έργο, βάζουν και πινακίδες του τύπου «Οδός Ονείρων» και εις διπλούν μάλιστα για να το εμπεδώσουμε, αλλά καμιά φορά στη βιασύνη και την ασχετοσύνη τους δεν προσέχουν ότι στο διπλανό οικόπεδο και στην άλλη πλευρά του δρόμου, κάποιος αποκαλύπτει πως αυτός ο δρόμος οδηγεί σε αδιέξοδο!!!

ΑΘΗΝΑ, 26062016

ΤΟ ΨΑΡΕΜΑ ΣΤΟ ΡΕΜΑ ΤΗΣ ΠΙΚΡΟΔΑΦΝΗΣ...

 

Το ρέμα της Πικροδάφνης είναι ένα ρέμα έξω από τα σύνορα του Δήμου της Αθήνας όπου συνήθως κινούμαι αλλά από το υπέδαφός της υποψιάζομαι πως αντλεί τα νερά του τα οποία «εμπλουτίζονται» με κυβικά άλλων υδάτων από ακάθαρτες πηγές και αποχετεύσεις. Υτό το ρέμα ομολογώ ότι δεν ήξερα ότι εκβάλλει στην περιοχή Έδεμ, στα σύνορα του Αλίμου. Κατά το παρελθόν επίσης είχα ακούσει και διαβάσει για τον αγώνα που δίνουν οι κάτοικοι των περιοχών που διασχίζει για τον καθαρισμό και την προστασία του από την ρύπανση αλλά πάλι δεν έτυχε ποτέ να το γνωρίσω και δεν είναι της ώρας να πω το γιατί.

Χθες όμως και χάρη στην πρόσκληση μιας καλής φίλης που με απήγαγε κυριολεκτικά από τα ωραία Εξάρχεια και πήγαμε να πιούμε καφέ στην πλαζ του  Έδεμ μπροστά στη θάλασσα γνώρισα και τις εκβολές του ρέματος της Πικροδάφνης στο Σαρωνικό και μου έκανε εντύπωση πως πάνω από το γεφυράκι στην παραλιακή λεωφόρο ένας άνθρωπος με ριγέ μπλουζάκι όπως των τουριστών σε πλεούμενα, ψάρευε με καλάμι στα νερά του ρέματος. Απόρρησα και τον ρώτησα τι ψαρεύει από εκεί. «Κεφαλόπουλα» μου απάντησε με μια προφορά που έδειχνε την καταγωγή του από κάποια χώρα της Ανατολικής Ευρώπης. Κοίταξα κάτω, στα νερά του ρέματος που σμίγει με αυτών της θάλασσας και είδα πως ήταν καθαρά και όντως έπλεαν ψάρια αρκετά, ανάμεσά τους και κάποια μεγαλούτσικα που μπορούσαν να τσιμπήσουν το δόλωμά του. «Έρχομαι συχνά, περνάω την ώρα μου και πιάνω και κανένα μεγάλο» μου είπε σαν να ήθελε με περισσότερα στοιχεία να διαλύσει τη δυσπιστία μου απέναντί του και στο αποτέλεσμα του ψαρέματός του.

Δεν είχα κανένα λόγο να αμφιβάλλω πλέον πως το ρέμα της Πικροδάφνης εκβάλλει καθαρό νερό, όσο μπορεί βεβαίως και τέτοιο που να μη σκοτώνει τα ψάρια, στο Σαρωνικό και το γεγονός μου επιβεβαίωσαν και δυο πιτσιρικάδες που υπό το άγρυπνο βλέμμα της μεγαλόσωμης μητέρας τους έπαιζαν τους ψαράδες στα ρηχά με μια ψευτοαπόχη καθώς και δυο τολμηρούς κολυμβητές που απολάμβαναν την πρώτη μέρα του Ιούνη στις εκβολές του ρέματος της Πικδροδάφνης στο Σαρωνικό σε μια παραλία που λέγεται Έδεμ ανατολικά της Αθήνας...

ΑΘΗΝΑ, 02062014

ΟΙ ΑΤΤΙΚΕΣ «ΜΑΤΙΕΣ» ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ Σ. ΠΕΣΤΡΟΒΑ

 

Πολλές φίλες και φίλοι από την ομάδα «ΚΑΘΕ ΣΑΒΒΑΤΟ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ» και όχι μόνοέδωσαν απόψε το παρόν τους στην έκθεση φωτογραφίας του Παναγιώτη Σ. Πέστροβα με τίτλο «Αττικές Ματιές» στο «Μuddler Bar» (Περικλέους 56, Αθήνα) και τον τίμησαν με τον τρόπο τους τον φίλο μας καταγράφει που βλέπει με μια διαφορετική ματιά και άλλη οπτική γωνία τα πράγματα του παρόντος αλλά και εκείνα που έχουν επιζήσει από το παρελθόν.

 Ο Παναγιώτης που είναι ερευνητής και πρόεδρος της Λαογραφικής Εταιρείας Ασπροπύργου λέει για το έργο του: «Η αγάπη μου για το παρελθόν με ώθησε, τέσσερα χρόνια πριν να ενασχοληθώ με την καταγραφή της παλιάς Αθήνας  και ευρύτερα της Αττικής. Φωτογραφίζοντας τα γύψινα διακοσμητικά, τα σκαλιστά κάγκελα, τις βαριές ξύλινες πόρτες, τα παράθυρα, και οτιδήποτε άλλο αντιστέκεται στη φθορά του χρόνου, διέκρινα την καλλιτεχνική δημιουργία των χεριών του ανθρώπου και όχι την τυποποίηση μιας κατασκευαστικής μηχανής. Εμπρός μου ανασυρόταν το μεράκι άξιων χεριών και όχι η ομοιοτυπία των μηχανών.

Καταγράφοντας όλα αυτά, δεν ένοιωθα μόνο ότι διασώζω κάτι από το παρελθόν, αλλά επανερχόντουσαν και δικές μου μνήμες, όταν ως μικρό παιδί - λόγω συγγενικών και φιλικών δεσμών με παλιούς Αθηναίους- επισκεπτόμουν συχνότατα, αθηναϊκές οικογένειες. Ένιωθα ότι ζωντάνευα πάλι παλιές γειτονιές· τα ανοιχτά παράθυρα μου χαμογελούσαν κι ένα απαλό αεράκι έσειε το μικρό κουστινάκι, ανακινώντας ένα μοναδικό παιχνίδι με όλες αυτές τις μνήμες»

 

Το έναυσμα για αυτή την έκθεση ήταν η συμμετοχή του Παναγιώτη σε δυο ομαδικές εκθέσεις με θέμα την Αθήνα που διοργάνωσε η ομάδα «ΚΑΘΕ ΣΑΒΒΑΤΟ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ» και στόχος της η προβολή όλως αυτών των καλλιτεχνικών δημιουργιών μέσα από αντιπροσωπευτικές φωτογραφίες της Αθήνας, της Ελευσίνας, του Λαυρίου, του Μαρκόπουλου και της γενέτειράς του, Ασπροπύργου. Η έκθεση συμπληρώνεται μα φωτογραφίες από την καθημερινότητα της πρωτεύουσας με σκηνές που μπορεί να περνούν απαρατήρητες.

 

- Περνώντας απόψε από τα εγκαίνια της έκθεσης να χαιρετήσω τον Παναγιώτη, περιορίστηκα να κάνω μερικές φωτογραφίες με τον κόσμο για θυμόμαστε την εκδήλωση και άφησα να πάτε να τις δείτε με τα δικά σας μάτια. Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι την Κυριακή,6 Οκτωβρίου

ΑΘΗΝΑ, 04102013

 

ΤΑ ΜΠΑΝΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΟΥ ΦΛΟΙΣΒΟΥ

 

Επειδή πολλοί δεν πιστεύουν πως η φωτογραφία της προηγουμένης ανάρτησης με την κοπέλα να διαβάζει μπροστά σε μια θάλασσα είναι στο Φλοίσβο, προχωρώ στο ρεπορτάζ για να πιεσθούν και ακόμη να πω ότι οι διαφορές των παραλιών του Σαρωνικού με την «Ιταλίδα» για παράδειγμα στο Κουφονήσι είναι ελάχιστες.

Εκτός του ότι ένα μπάνιο στην «Ιταλίδα» κοστίζει κατά κατάμέσο όρο 80 - 100 ευρώ, στο Φλοίσβο δεν πάει παραπάνω από 2.4^ο ευρώ, δηλαδή μόνο τα εισιτήρια. Όπως διαπίστωσα όλοι είχαν κουβαλήσει νερό καθώς και φαγώσιμα από το σπίτι. Τόσο που είχε πιάσει απελπισία έναν ταλαίπωρο που πήγαινε πέρα - δώθε και πούλαγε νερά, καφέδες, αναψυκτικά. Το ίδιο και τον άλλο ταλαίπωρο που με ένα ποδήλατο περνούσε ανάμεσα στους λουόμενους και πούλαγε σάντουιτς, τυρόπιτες και άλλα. Δεν ήταν όμως μόνο αυτοί που πουλούσαν πράγματα στην παραλία. Ανά δυο - τρία λεπτά περνούσε κάποιος ασιάτης που πουλούσε από πλαστικά σωσίβια, καπέλα, μέχρι μπανάνες και φυστίκια, ακόμα και κομπολόγια και εικόνες της  Παναγίας και ότι άλλο μπορεί να φανταστεί ο άνθρωπος και που φυσικά δεν υπάρχει περίπτωση να τα βρείτε ούτε στη Σαμοθράκη, ούτε στην Σίκινο, ούτε και στην Αίγινα.

Όσον αφορά τώρα τη γλώσα που μπορεί να συννενοηθεί κάποιος στον Φλοίσβο αλλά και σε όλες τις παρακάτω παραλίες είναι τα desperados με ολίγη ελληνική ενώ η μεταφορά με τα λεωφορεία (στα οποία όπως διαπίστωσα ελάχιστοι ήταν αυτοί που χτύπησαν εισιτήριο) είαι ολίγον προβληματική εκεί γύρω στο μεσημάρι γιατί το στριμωξίδι των ιδρωμένω ανθρώπων θυμίζει τρόλει στα περασμένα χρόνια.Τούτο φαίνεται ότι δεν ενοχλεί κανέναν γιατί που αλλού θα εύρισκε τόσο φθηνά (εως καθόλου) μια βόλτα στη θάλασσα και μάλιστα στη θάλασσα του Σαρωνικού; Σας προτείνω να το δοκιμάσετε κι εσείς μια μέρα και θα το υιοθετήσετε σαν βόλτα για μπάνιο.

 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Οι φωτογραφίες «πάσχουν» λίγο και μπορεί να μην είναι αυτές που καλύπτουν το γεγονός και τούτο γιατί οι άνθρωποι πήγαν να κάνουν το μπάνιο τους και όχι να γίνουν ήρωες του εφήμερου επειδή με πήγε κι εμένα ο δρόμος στο Φλοίσβο. Έτσι, περιορίζομαι στην ευθύνη του κειμένου και μόνο.