ΟΙ ΒΛΑΧΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΓΑΡΔΙΚΙ ΚΑΙ ΤΗ ΤΖΟΥΡΤΖΙΑ

Το χορευτικό του συλλόγου Παναγιάς.

Μια ωραία εκδήλωση διοργάνωσε χθες το μεσημέρι η Αδελφότητα Γαρδικιωτών Αθήνας – Πειραιά όπου κεντρικός ομιλητής ήταν ο τέως πρόεδρος της Φιλεκπαιδευτικής Αδελφότητας Τζούρτζιας Ασπροποτάμου Θανάσης Μουστάκας και η νυν πρόεδρος Αποστολία Κούτσια με κεντρικό θέμα «Η ευρεία απήχηση της ΦΑΤΑ. Γαρδικιώτες μέλη της Αδελφότητας κατά τον περασμένο αιώνα». Στην εκδήλωση που διοργάνωσε ο τέως πρόεδρος της Αδελφότητας Γαρδικιωτών Σωτήρης Κάκιας παραβρέθηκε ο δήμαρχος Πειραιά Γιάννης Μόραλης, ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Πολιτιστικών Συλλόγων Βλάχων Μιχάλης Μαγειρίας καθώς και πρόεδροι με μέλη άλλων πολιτιστικών συλλόγων και απονεμήθηκαν βραβεία για την προσφορά τους. Την εκδήλωση συμπλήρωσε με παραδοσιακό τρόπο το χορευτικό συγκρότημα της Αδελφότητας Παναγίας (Κουτσούφλιανης) Αθηνών και περιχώρων ενώ έπαιξαν οι μουσικοί, αδελφοί Σίτα, ο Χρήστος κλαρίνο και ο Σίμος λαγούτο. Σημειώνεται πως η ερεύνα που έκανε ο Θανάσης Μουστάκας ολοκληρώθηκε με την υποστήριξη του τμήματος ερευνών της ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών από την οποία παρέστησαν ο διευθυντής Ευάγγελος Καραμανές, η τέως διευθύντρια Αικατερίνη Πολυμέρου – Καμηλάκη και άλλα μέλη της. 

Στην Αδελφότητα Γαρδικιωτών στον Πειραιά. Από αριστερά, Αποστολία Κούτσια, πρόεδρος της ΦΑΤΑ, Μιχάλης Μαγειρίας, πρόεδρος της ΠΟΠΣΒ, Αθανάσιος Μουστάκας, τέως πρόεδρος της ΦΑΤΑ, Σωτήρης Κάκιας, τέως πρόεδρος της Αδελφότητας Γαρδικιωτών, Γιάννης Βλαχοκώστας, πρόεδρος της Αδελφότητας Γαρδικιωτών, Λένα Σκανδάλη.

Στην Αδελφότητα Γαρδικιωτών στον Πειραιά.Από αριστερά: Μιχάλης Μαγειρίας, πρόεδρος της ΠΟΠΣΒ, ο δήμαρχος Πειραιά Γιάννης Μόραλης, Σωτήρης Κάκιας, τέως πρόεδρος της Αδελφότητας Γαρδικιωτών, Αθανάσιος Μουστάκας, τέως πρόεδρος της ΦΑΤΑ και Αποστολία Κούτσια, πρόεδρος της ΦΑΤΑ.

Στην Αδελφότητα Γαρδικιωτών στον Πειραιά.  Σωτήρης Κάκιας, τέως πρόεδρος της Αδελφότητας Γαρδικιωτών, Αθανάσιος Μουστάκας, τέως πρόεδρος της ΦΑΤΑ.

Στην Αδελφότητα Γαρδικιωτών στον Πειραιά.Από αριστερά: Μιχάλης Μαγειρίας, πρόεδρος της ΠΟΠΣΒ, ο δήμαρχος Πειραιά Γιάννης Μόραλης, Σωτήρης Κάκιας, τέως πρόεδρος της Αδελφότητας Γαρδικιωτών, Αθανάσιος Μουστάκας, τέως πρόεδρος της ΦΑΤΑ και Αποστολία Κούτσια, πρόεδρος της ΦΑΤΑ.

Στην Αδελφότητα Γαρδικιωτών στον Πειραιά. O δήμαρχος Πειραιά Γιάννης Μόραλης με τον πρόεδρο της ΠΟΠΣΒ Μιχάλη Μαγειρία.

Στην Αδελφότητα Γαρδικιωτών στον Πειραιά. Ο πρόεδρος της ΠΟΠΣΒ Μιχάλης Μαγειρίας με την πρόεδρο της Αδελφότητας Παναγίας, Ελένη Αλεξίου..

Στην Αδελφότητα Γαρδικιωτών στον Πειραιά. Ο πρόεδρος της ΠΟΠΣΒ Μιχάλης Μαγειρίας βραβεύει τον τέως πρόεδρο της ΦΑΤΑ Αθανάσιο Μουστάκα και τη νυν πρόεδρο, Αποστολία Κούτσια.

Οι μουσικοί, αδελφοί Σίτα, Χρήστος στο κλαρίνο και Σίμος στο λαγούτο.

Οι μουσικοί, αδελφοί Σίτα, Χρήστος στο κλαρίνο και Σίμος στο λαγούτο.

Στην Αδελφότητα Γαρδικιωτών στον Πειραιά. Μετά την εκδήλωση, άρχισαν οι χοροί από τα μέλη της Αδελφότητας.

Στην Αδελφότητα Γαρδικιωτών στον Πειραιά. Μετά την εκδήλωση, άρχισαν οι χοροί από τα μέλη της Αδελφότητας.

Στην Αδελφότητα Γαρδικιωτών στον Πειραιά. Μετά την εκδήλωση, άρχισαν οι χοροί από τα μέλη της Αδελφότητας.

Στην Αδελφότητα Γαρδικιωτών στον Πειραιά. Μετά την εκδήλωση, άρχισαν οι χοροί από τα μέλη της Αδελφότητας.

Στην Αδελφότητα Γαρδικιωτών στον Πειραιά. Μετά την εκδήλωση, άρχισαν οι χοροί από τα μέλη της Αδελφότητας.

Στην Αδελφότητα Γαρδικιωτών στον Πειραιά. Μετά την εκδήλωση, άρχισαν οι χοροί από τα μέλη της Αδελφότητας.

Στην Αδελφότητα Γαρδικιωτών στον Πειραιά. Μετά την εκδήλωση, άρχισαν οι χοροί από τα μέλη της Αδελφότητας.

Στην Αδελφότητα Γαρδικιωτών στον Πειραιά. Μετά την εκδήλωση, άρχισαν οι χοροί από τα μέλη της Αδελφότητας.

Φωτογραφίες από την εκδήλωση της Αδελφότητας Γαρδικιωτών Αθήνας Πειραιά στην οποία βασικό θέμα ανακοίνωσης ήταν το θέμα «Η ευρεία απήχηση της ΦΑΤΑ. Γαρδικιώτες μέλη της Αδελφότητας κατά τον περασμένο αιώνα» το οποίο ανέπτυξαν η νυν πρόεδρος της ΦΑΤΑ Αποστολία Κούτσια και ο τέως πρόεδρος Θανάσης Μουστάκας. 

Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΗΣ ΜΠΕΜΠΑΣ…

Ο πατέρας της είναι ένα βαρβάτο άλογο από το ημιελεύθερο κοπάδι του Γιώργου Κονταξή που ξεχειμωνιάζει στη Τζούρτζια του Ασπροποτάμου και η μητέρα της είναι η όνομα και πράγμα Ψαριά, φοράδα του Μήτσου Κούσια που ακολουθεί το κοπάδι του το χειμώνα στον Δομοκό και το καλοκαίρι στα μοναδικά βοσκοτόπια της Ρέντας.

Το όνομά της Μπέμπα και εδώ και ένα μήνα που έχει γεννηθεί είναι διαρκώς στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος τόσο της μάνας της όσο και του πατέρα της που την προσέχουν σαν τα μάτια τους μέρα και νύχτα μη και πάθει κανένα κακό γιατί στο βουνό κυκλοφορούν πολλοί λύκοι και κάμποσες αρκούδες. Τα είδαμε να βόσκουν στην περιοχή Τήσι, λίγο πιο πάνω από τους Αγίους Αποστόλους και μόλις μας πήραν είδηση απομακρύνθηκαν και κρύφτηκαν ανάμεσα στα κέδρα και στα τήσια. Η πανέμορφη κατάμαυρη μικρή Μπέμπα χώθηκε κάτω από την κοιλιά της μητέρας της και το βαρβάτο άλογο, με τα αυτιά σηκωμένα και έτοιμο να μας εμποδίσει με τα μπροστινά του πόδια να τα πλησιάσουμε δεν μας άφησε ούτε στιγμή από το βλέμμα του μέχρι που φύγαμε και τα αφήσαμε στην ελευθερία που απόκτησαν από την απαξίωση των υποζυγίων που επέφερε η κατάρρευση της παραδοσιακής κτηνοτροφίας στην Πίνδο.

ΤΖΟΥΡΤΖΙΑ (ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ) 18072010

ΜΕΣΑ ΚΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΕΝΑ ΚΛΟΥΒΙ...

Η φυλακισμένη καρδερίνα περιμένει τον ελεύθερο σύντροφό της...

Δεν ξέρω πώς να ονομάσω τη σκηνή που είδα πριν από δυο χρόνια με πρωταγωνιστές δυο καρδερίνες (γαλιάντρες) τη μια φυλακισμένη και την άλλη ελεύθερη να τη φροντίζει πετώντας έξω από τα ψιλά κάγκελα του κλουβιού…

Η άλλη καρδερίνα δεν άργησε να έρθει έξω από το κλουβί...

Τα δυο πουλιά μιλάνε για τα νέα της ημέρας που πέρασαν...

Απογευματάκι στις αρχές Ιουλίου του 2007 περπατούσα σε ένα δρομάκι της Τζούρτζια Ασπροποτάμου, ένα ωραίο χωριό της Πίνδου που μένει εντελώς άδειο από ανθρώπους το χειμώνα και γεμίζει μόνο δυο μήνες το καλοκαίρι από χωριανούς που παραθερίζουν Εννοείται ότι εξαιτίας αυτής της κατάστασης, ούτε σκύλος, ούτε γάτα δεν κυκλοφορεί εκεί για δέκα μήνες, πόσο μάλιστα να υπάρχει κάπου κρεμασμένο κι ένα κλουβί με μελωδικά πουλιά…

Το ελεύθερο πουλί έφυγε και γύρισε με ένα έντομο στο στόμα

Ξαφνικά, μια λαχανιασμένη φωνούλα με έκανε να στραφώ προς τον τοίχο που προέρχονταν και είδα ένα κλουβί που μέσα ήταν μια καρδερίνα και έξω από τα κάγκελα μια άλλη να την ταίζει χωρίς να δείχνει πως ενοχλείται καθόλου από την παρουσία μου . Αυτό μου έδωσε την ευκαιρία να πλησιάσω περισσότερο γιατί ο φακός που είχα εκείνη τη στιγμή στη μηχανή δεν μπορούσε να πιάσει το «θέμα» από μακριά. Οι γνώσεις μου δε περί αυτών των πτηνών, ουδόλως με βοήθησαν να καταλάβω ποιο από τα πουλάκια ήταν το θηλυκό και ποιο το αρσενικό και μόνο εικασίες μπορώ να κάνω.



Ο έλεγχος του εναέριου χώρου είναι υποχρεωτικός...

Τούτο επίσης δεν έχει καμιά σημασία γιατί πιστεύω πως όποιο και να ήταν από το ζευγάρι των πουλιών στο κλουβί το άλλο που ήταν έξω ελεύθερο θα έκανε το ίδιο. Θα κυνηγούσε δηλαδή έντομα και πετώντας γύρω από τη συρμάτινη φυλακή θα έχωνε το κεφαλάκι του ανάμεσα στα κάγκελα και θα τάιζε το άλλο στο στόμα. Τη λίγη ώρα που κάθισα εκεί, είδα τρεις φορές το ελεύθερο πουλί να έρχεται να ταίζει το φυλακισμένο και κατόπιν να συνομιλεί λίγο μαζί του.

Με μικρά πετάγματα πλησιάζει στον τοίχο με το κλουβί...

Τι του έλεγε, ούτε άκουσα, ούτε μπορώ να φανταστώ. Πιθανόν να κουβέντιαζαν για την ελευθερία που έχασε το ένα και τα δεσμά που υποχρεώνουν το άλλο να φροντίζει το ταίρι του αλλά η στάση τους δεν έδειχνε ούτε σπαραγμό, ούτε και απελπισία. Μίλαγαν σαν να κάθονταν στο ίδιο κλαρί και συζητούσαν σαν στη ζωή τους να μη συνέβαινε τίποτα…

Το φυλακισμένο πουλί ανοίγει το στόμα του και περιμένει...

Πόσο θα κρατούσε αυτό με τα δυο πουλιά, κανένας δεν μπορούσε να υπολογίσει. Μπορεί και ολόκληρο το καλοκαίρι μέχρι που το κλουβί μεταφερθεί στα Τρίκαλα ή στον κάμπο. Μπορεί πάλι το ελεύθερο να πέσει κι αυτό σε κάποια παγίδα και βρεθεί σε άλλο κλουβί ή ακόμα και στο ίδιο γιατί φαντάζομαι πως ο άνθρωπος που έπιασε το ένα σίγουρα θα έχει βάλει στο μάτι και το άλλο και μηχανεύεται διαρκώς τρόπους να το πιάσει και να τα βάλει να ζευγαρώσουν και όταν βγουν τα νέα πουλάκια θα τα βάλει σε άλλα κλουβιά ή θα τα χαρίσει σε φίλους του ή ακόμα να τα πουλήσει για να βγάλει ίσως κάποιο μεροκάματο.

Μόλις η καρδερίνα κατάπιε το έντομο αρχίζει η κουβέντα

Έχω ακούσει πως αυτά τα πουλιά μπορούν να ζευγαρώσουν στην αιχμαλωσία αλλά έχω δει πάλι καρδερίνα να κλωσάει μέσα σε κλουβί και ομολογώ πως δεν μου άρεσε καθόλου. Στην περίπτωσή μας μπορεί να ήταν το θηλυκό μέσα στο κλουβί και κλωσούσε κιόλας και το αρσενικό να φρόντιζε για την τροφή όπως ήταν μαθημένο από τη φύση του και το ένστικτο αυτό να παραμέριζε προς στιγμή τα σύρματα του που τα χωρίζουν.

"Φεύγω" λέει το έλευθερο πουλί στο άλλο, "και επιστρέφω πάλι"...

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Αυτό που έκανε εντύπωση είναι πως ο άνθρωπος που έπιασε τη μια καρδερίνα, το είχε στο νου του όλο τον χειμώνα και μόλις βρέθηκε στη Τζούρτζια έστησε, όπως βλέπουμε με επιτυχία ξόβεργες στα αγκάθια γύρω από το χωριό. Πιθανόν να το κάνει αυτό κάθε χρόνο αλλά όπως παρατήρησα είχε μόνο ένα κλουβί στον τοίχο ενώ αποκλείεται να άφησε κάποια στα Τρίκαλα. Επομένως οι περσινές καρδερίνες πρέπει να χάθηκαν ή να τις πούλησε σε άλλους. ότι έπιασε εκείνες τις ημέρες το πουλάκι στη Τζούρτζια αποδεικνύεται απλά από το γεγονός ότι το άλλο που έρχεται και το ταίζει είναι γνώριμό του ή μπορεί πριν την αιχμαλωσία να ήταν ζευγάρι....