ΓΕΝΝΗΤΟΥΡΙΑ ΣΤΑ ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΑ ΒΟΥΝΑ

Η πιο όμορφή στιγμή της φετινής Άνοιξης εμφανίστηκε ξαφνικά πριν από λίγο στην οθόνη μου και μου γέμισε την ψυχή αισιοδοξία για τη συνέχεια του κόσμου. Μοιράστηκα τηλεφωνικά τη χαρά μου με τον Ηλία Τσουμάνη και σας τη μεταφέρω και σε σας…

Η στιγμή αυτή είναι η γέννα πριν από δυο μέρες της Δέσποινας, μιας φοράδας με βουλγάρικο αίμα στις φλέβες της που βρέθηκε στο κοπάδι του Ηλία στο Τσεπέλοβο και ζευγάρωσε με κάποιο από τα αρσενικά του κοπαδιού του στα βουνά. Μόλις δυο ημερών το θηλυκό πουλαράκι δείχνει πανέμορφο και ανταποδίδει κιόλας τα χάδια στη μάνα του. Δεν είναι όμως το μόνο καινούργιο μέλος του κοπαδιού το νεογέννητο. Πριν από λίγες μέρες γέννησε κι άλλο φοράδα και στη σειρά είναι και ορισμένες ακόμη κι έτσι θα μεγαλώσει ακόμη περισσότερο το κοπάδι των ελεύθερων αλόγων που δημιουργήθηκε στην Τύμφη και αποτελεί εκτός από στολίδι των ηπειρωτικών βουνών και ένα ζήτημα για την προστασία και τη φροντίδα αυτών των μοναδικών πλασμάτων που δίνουν ζωή και φωνή στον Τόπο!  

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 15042018

ΛΙΓΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΓΙΑ ΤΑ ΑΓΡΙΑ ΑΛΟΓΑ…

Ο Αχιλλέας Μασούρας και ο Πάνος Μάνδαλος με τον Ντορή.

Το ανέβασμά μας στις πλαγιές πάνω από το Παλιοκάτουνο της Πρασιάς προχθές είχε ως στόχο την ανάγνωση του τοπίου και την καταγραφή κάποιων στοιχείων για το βιβλίο του Προδρόμου και με την ευκαιρία αναζητήσαμε και την αγέλη των ημιάγριων αλόγων και μουλαριών που κυκλοφορεί εκεί όλο το καλοκαίρι και το χειμώνα κατεβαίνει στα χωριά.

Την αγέλη αυτή, στην οποία αρχηγός είναι ο Ντορής του μακαρίτη Μήτσου Μάνδαλου την είχαμε συναντήσει με τον Δημήτρη Παπαδιά πριν από οκτώ χρόνια σε ένα άλλο προσκύνημά μας στο Παλιοκάτουνο και μάλιστα προέκυψε τότε και ένα ωραίο θέμα τότε για τα περιοδικά. Τα ξαναείδαμε κι άλλες φορές στα γνωστά μέρη αλλά προχθές τα ψάξαμε αλλά ήταν άφαντα. Εξαιτίας των αγελάδων που βρωμίζουν τα λιβάδια που βόσκουν έφυγαν από το Παλιοκάτουνο και πήγαν προς τα χωράφια στα Φλοτσέϊκα, κάτω από τις κορυφές του Κόκκινου Στανού κι εκεί τα βρήκαμε, χωμένα σε μια πυκνή συστάδα από πουρνάρια για να προφυλαχτούν από τον ήλιο.

Του σφύριξε ο Αχιλλέας Μασούρας που ανάμεσα στην αγέλη είναι και ένα δικό του, καστανόχρωμο, βγήκε αυτό επιφυλακτικά, τον πλησίασε, έφαγε χωρίς πολύ ενθουσιασμό το καλαμπόκι που του πρόσφερε και ξανακρύφτηκε στη συστάδα των πουρναριών. Πιο θαρραλέος ο μαύρος Ντορής βγήκε μετά από λίγο και δοκίμασε κι αυτός το καλαμπόκι κι έκατσε λίγο να τον χαϊδέψουν ο Αχιλλέας και ο Πάνος Μάνδαλος ενώ είχε το νου του διαρκώς στην αγέλη από την οποία κανένα άλλο, πλην ενός γαϊδάρου, δεν ξεμύτισε καθώς αυτά στο πέρασμα των χρόνων έχουν εντελώς εξαγριωθεί ενώ αρκετά είναι κι εκείνα που έχουν γεννηθεί στην ελευθερία και φοβούνται ακόμη και τον ίσκιο του ανθρώπου.

Η αγέλη βγήκε στα χωράφια όταν εμείς ήμασταν στην απέναντι πλαγιά!

Απομακρυνθήκαμε διακριτικά και τα αφήσαμε να βγουν από τη συστάδα όταν αυτά κρίνουν και να φάνε από το καλαμπόκι που σκορπίσαμε στο χωράφι και νοερά τους υποσχεθήκαμε πως θα ξαναπάμε να τα βρούμε και αυτή τη φορά αντί για καλαμπόκι θα έχουμε στη σακούλα κριθάρι ή βρώμη την οποία αγαπούν περισσότερο από κάθε άλλο!

ΚΕΔΡΑ ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ, 12102017 

ΟΙ ΕΡΩΤΕΣ ΤΩΝ ΑΓΡΙΩΝ ΑΛΟΓΩΝ ΤΗΣ ΒΕΛΑΩΡΑΣ

Του Αϊ – Γιώργη του στρατηγού, του καβαλάρη σήμερα η τρανή γιορτή και οι ευχές θα πλημμυρίσουν τους εορτάζοντες σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και του κόσμου. Με αυτή τη σκέψη ξεκίνησα σήμερα τη μέρα και αναζητώντας μια φωτογραφία να στολίσω τα λόγια έπεσα πάνω σε μια εξαιρετική σειρά του Κώστα Καλαμίδα από τα Κέδρα Ευρυτανίας ο οποίος τελευταία έχει αποτυπώσει με ιδιαίτερη φροντίδα κάθε γωνιά του τόπου μας.

Η σειρά δείχνει μια ιδιαίτερη στιγμή από το κοπάδι (λακνιά) των ημιελεύθερων αλόγων της Βαλαώρας Ευρυτανίας με την οποία ασχολούνται συστηματικά και φροντίζουν ορισμένοι νέοι του χωριού. Μια στιγμή ερώτων που βεβαίως απασχολούν και αυτά τα υπέροχα ζωντανά την άνοιξη και βοηθούν στην αύξηση του κοπαδιού και στην οποία φαίνεται το υπέροχο αρσενικό να προβάλλει με μια ωραία κίνηση την δύναμή του και την ομορφιά του σε κάποιο θηλυκό ή αντίπαλό του.

Τον ευχαριστούμε που μας μετέφερε αυτή την ωραία στιγμή της ελληνικής υπαίθρου και περιμένουμε απ’ αυτόν και την παρέα του κι άλλες ωραίες φωτογραφίες.

ΑΘΗΝΑ, 23042017

ΜΙΑ ΑΓΕΛΗ ΑΠΟ ΑΓΡΙΑ ΑΛΟΓΑ ΣΤΑ ΧΙΟΝΙΑ

Δεν είναι για όλους το ίδιο πράγμα ο χειμώνας και κυρίως δεν αποτελεί πάντα απόλαυση, είτε όταν βιώνεται εκ του ασφαλούς από κάποιο ζεστό χώρο, είτε με τη μικρή δοκιμασία που προϋποθέτουν τα χειμερινά λεγόμενα σπορ και οι επισκέψεις των ανθρώπων που ζουν στις πόλεις στα χιονισμένα βουνά. Δεν είναι με λίγα λόγια το ίδιο, για τον άνθρωπο που τον αντιμετωπίζει στην καθημερινότητα της διαβίωσής του σε ένα ορεινό χωριό και για εκείνον που θα κάνει διακοπές λίγες μέρες από την δουλειά του να απολαύσει τα χιόνια…

Τα λέω αυτά μετά από μια ζεστή κουβέντα που έκανα χθες το βράδυ με τον φίλο από το Τσεπέλοβο Ηλία Τσουμάνη και αφορμή ήταν μια υπέροχη φωτογραφία που είδα στην προσωπική του σελίδα στο Facebook με μια αγέλη άγρια άλογα να τρέχει στα χιόνια. Τον πήρα στο τηλέφωνο για του πω πόσο ωραία είναι και για να τον ευχαριστήσω που την ανέβασε στο δίκτυο να την χαρούμε όλοι και πιάσαμε και λίγη κουβέντα για το θέμα.

Έτσι έμαθα πως αυτή οι φωτογραφίες βγήκαν στην προσπάθειά του να μαζέψει τα άλογα μια ημέρα που ο καιρός ήταν πολύ άσχημος και η παραμονή τους στο Φονικό, μια τοποθεσία με μεγάλο υψόμετρο κάτω από τα Μεγάλα Λιθάρια της Τύμφης στα σύνορα των χωριών Τσεπέλοβο και Σκαμνέλι, μπορεί να ήταν μοιραία για ορισμένα απ’ αυτά. 

Ο κίνδυνος προέρχονταν κυρίως από το μάργωμα (μούδιασμα και μείωση του αισθήματος της αυτοσυντήρησης από το κρύο)  που έχει σαν συνέπεια να μην καταλαβαίνουν πως πρέπει να μετακινηθούν σε χαμηλότερα μέρη όπου η θερμοκρασία θα είναι κάπως ψηλότερη και μπορεί να βρουν και τροφή και παραμένουν καθηλωμένα στο παγωμένο χώρο. Είναι έξυπνα ζώα τα άλογα, αλλά σε τέτοιες περιπτώσεις τα χάνουν κυριολεκτικά και δεν μπορούν να βρουν ούτε το μονοπάτι που τα ίδια χάραξαν ενώ δεν είναι λίγες οι φορές σε αυτές τις περιπτώσεις που ακολουθούν το πρώτο που μπορεί να είναι μαργωμένο και χωρίς να το καταλαβαίνει οδηγεί το κοπάδι σε κακοτοπιές ή στο στόμα του λύκου γιατί υπάρχουν και αυτοί στην Πίνδο και τέτοιες ευκαιρίες περιμένουν να επιβιώσουν. Καραδοκούν οι λύκοι να αρπάξουν κανένα αδύναμο άλογο ή όποιο ξεμοναχιάσει και καθώς αυτά είναι μαργωμένα το καταφέρνουν, γιατί η αγέλη σε αυτές τις καταστάσεις χάνει τη συνοχή της και δεν μπορεί να αμυνθεί, όπως ξέρει πολύ καλά να κάνει στις επιθέσεις των λύκων και που τις ακολουθούν πάντα από κοντά,

- Να μαζέψει το κοπάδι των αλόγων σε χαμηλότερα και ασφαλέστερα σημεία κοντά στο χωριό  πήγε ο Ηλίας και με το τηλέφωνό του έβγαλε αυτές τις υπέροχες φωτογραφίες και μας αρέσουν καθώς τις βλέπουμε στις οθόνες μας γιατί από κοντά, λίγοι και τολμηροί θα τολμούσαν να εκτεθούν σε τέτοιες συνθήκες.

ΥΓ. Με τον Ηλία Τσουμάνη ο οποίος κατοικεί μόνιμα στο Τσεπέλοβο μιλήσαμε γενικά και αρκετή ώρα για τις αγέλες των αλόγων στην Πίνδο και αλλού που ομορφαίνουν τα βουνά αλλά θέλουν και προστασία και φροντίδα και θα επανέλθουμε σύντομα με σχετικά κείμενα. 

ΑΘΗΝΑ, 31012017

ΕΝΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΚΟΠΑΔΙ ΑΛΟΓΟΜΟΥΛΑΡΑ

Καλησπέρα σας… Με μια όμορφη εικόνα που εκτός από την αισθητική, των πλασμάτων και του τοπίου, μας αποκαλύπτει πως και στην ελευθερία κάποιος φτάνει μετά από πολλούς κόπους και βάρη που πρέπει να σηκώσει μια μεγάλη περίοδο πριν την αποκτήσει....

Ένα κοπάδι με αλογομούλαρα που δούλεψαν σκληρά όλο το καλοκαίρι στις μεταφορές ξύλων στα δάση της ορεινής Καρδίτσας, ξεκουράζεται και βόσκει στα παρατημένα λιβάδια δίπλα από το δρόμο που οδηγεί από το Λαμπερό προς την Καστανιά.  Μέχρι που θα έρθει πάλι ο καιρός των ξύλων την άνοιξη, θα χαρούν μια ελευθερία που οφείλεται και στη διάθεση του νοικοκύρη τους να μην ξοδέψει γι’ αυτά ούτε μια δεκάρα και τη διατροφή τους επαφίεται στη φύση, όπως και στην εποχή που το είδος τους δεν είχε ακόμη γνωρίσει τη σέλα και το χαλινάρι.

ΚΑΡΔΙΤΣΑ, 07112015

Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΗΣ ΜΠΕΜΠΑΣ…

Ο πατέρας της είναι ένα βαρβάτο άλογο από το ημιελεύθερο κοπάδι του Γιώργου Κονταξή που ξεχειμωνιάζει στη Τζούρτζια του Ασπροποτάμου και η μητέρα της είναι η όνομα και πράγμα Ψαριά, φοράδα του Μήτσου Κούσια που ακολουθεί το κοπάδι του το χειμώνα στον Δομοκό και το καλοκαίρι στα μοναδικά βοσκοτόπια της Ρέντας.

Το όνομά της Μπέμπα και εδώ και ένα μήνα που έχει γεννηθεί είναι διαρκώς στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος τόσο της μάνας της όσο και του πατέρα της που την προσέχουν σαν τα μάτια τους μέρα και νύχτα μη και πάθει κανένα κακό γιατί στο βουνό κυκλοφορούν πολλοί λύκοι και κάμποσες αρκούδες. Τα είδαμε να βόσκουν στην περιοχή Τήσι, λίγο πιο πάνω από τους Αγίους Αποστόλους και μόλις μας πήραν είδηση απομακρύνθηκαν και κρύφτηκαν ανάμεσα στα κέδρα και στα τήσια. Η πανέμορφη κατάμαυρη μικρή Μπέμπα χώθηκε κάτω από την κοιλιά της μητέρας της και το βαρβάτο άλογο, με τα αυτιά σηκωμένα και έτοιμο να μας εμποδίσει με τα μπροστινά του πόδια να τα πλησιάσουμε δεν μας άφησε ούτε στιγμή από το βλέμμα του μέχρι που φύγαμε και τα αφήσαμε στην ελευθερία που απόκτησαν από την απαξίωση των υποζυγίων που επέφερε η κατάρρευση της παραδοσιακής κτηνοτροφίας στην Πίνδο.

ΤΖΟΥΡΤΖΙΑ (ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ) 18072010