ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΑΝΤΙΟ ΣΤΟΝ ΚΩΣΤΗ ΖΑΧΑΡΙΑ

Αποχαιρετήσαμε προχθές το απόγευμα από το νεκροταφείο των Αγίων Αναργύρων τον Κωστή Ζαχαριά η Κωνσταντίνο - Ντίνο Ζαχαράκη (1921 – 2018) έναν σπουδαίο άνθρωπο και έναν σπάνιο πατριώτη που όλη του τη ζωή αγωνίστηκε για την πρόοδο της Ελλάδας και την ανάσταση του Ελληνισμού.

Ο Κωστής Ζαχαριάς η Κωνσταντίνος - Ντίνος Ζαχαράκης γεννήθηκε το 1921 στην Αθήνα. Προσπάθησε να γίνει αεροπόρος αλλά στις εισαγωγικές εξετάσεις της Σχολής Ικάρων τον έκοψαν για «κοινωνικά φρονήματα» επειδή δε γράφτηκε στη νεολαία Μεταξά. Είχε τόσο μεγάλα όνειρα και σχέδια που η, αποδεδειγμένα, άδικη βαθμολογία, του στοίχισε τόσο πολύ που του άλλαξε άρδην την υπόλοιπη ζωή του, τόσο από πλευράς επιδιώξεων όσο και από πλευράς προσφοράς. Παρ' όλα αυτά, στον πόλεμο του 1940 κατετάγη εθελοντής και πολέμησε με το 34ο Σύνταγμα Πεζικού, στην πρώτη (γραμμή επαφής με τον εχθρό). Έχει δύο προαγωγές σε λοχία και επιλοχία και στις τελευταίες σκληρές μάχες (15 - 21 Απριλίου 1941) προτάθηκε από το Διοικητή του, συνταγματάρχη Τσιγκούνη Αλέξανδρο, για το βαθμό του ανθυπολοχαγού και όταν έγινε πληρωμή των αξιωματικών του Συντάγματος, έλαβε μισθό ανθυπολοχαγού. 

Παρά την ολόπλευρη αντίσταση του Έθνους του 1940-1941 η χώρα μας κατελήφθη από Βουλγάρους, Ιταλούς και Γερμανούς. Η συμπεριφορά των κατακτητών ήταν τόσο άδικη και σκληρή που προκάλεσε δεύτερο εθνικό συναγερμό και ο Κ. Ζαχαριάς άφησε την Τράπεζα που ήταν διορισμένος (Αγροτική, υποκατάστημα Λιβαδειάς) και τη Σχολή του, Ανωτάτη Εμπορική, που τελείωσε αργότερα, και πήγε με τους μαχητές του ΕΛΑΣ. Εκεί ανέφερε απλά ότι επειδή είναι νέος έχει υποχρέωση να πολεμήσει τους Γερμανούς κατακτητές και τους άλλους συνεργάτες τους. Δεν ανέφερε ούτε για τον Μεταξά, ούτε για την Αλβανία, μη επιδιώκοντας πόστο. Μαχητής του ΕΛΑΣ, Ανθυπολοχαγός της Σχολής των Αξιωματικών, δεύτερης και τέταρτης σειράς. Στο στρατιωτικό (αντάρτικο) απολυτήριο που πήρε μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας (12/2/1945) στο πίσω μέρος ήταν γραμμένη από τη Διοίκησή του η λέξη «Πρωτόβουλος» τρεις φορές.

Μετά τη λήξη του Εμφυλίου σχετίστηκε με τον καπετάν Νικηφόρο (Δημήτρη Δημητρίου) και δημιούργησαν τον Σύνδεσμο Εθνικής Ενότητας και αγωνίστηκαν σε όλη την Ελλάδα για την ενότητα και τη συμφιλίωση. Ο Κωστής Ζαχαριάς υπήρξε ένας πολυγραφότατος άνθρωπος, εξέδωσε παραπάνω από 25 βιβλία με θεματογραφία από την Αντίσταση κυρίως και την νεώτερη ιστορία μεταξύ των οποίων ξεχωρίζει το «Ντοκουμέντο» που απαντά λέξη τη λέξη στο βιβλίο του Ευάγγελου Αβέρωφ – Τοσίτσα «Φωτιά και τσεκούρι» καθώς και σε άλλα πράγματα που τον ενδιέφεραν. Τα βιβλία του κυκλοφορούν από τις εκδόσεις "Δρόμων" (www.ekdoseisdromon.gr). 

Για τον εκλιπόντα μίλησαν η Μαρία Ντουντούμη, ο Λευτέρης Κωνσταντινίδης εκ μέρους του συναγωνιστή από την Κρήτη Θανάση Παυλάκη που δεν μπορούσε να έρθει στην κηδεία και ο Κώστας Ιωαννίδης Βουβαλίδης ενώ όλοι μαζί, οικογένεια, συγγενείς και φίλοι του τον αποχαιρετήσαμε τραγουδώντας πάνω από τον τάφο του τον Εθνικό Ύμνο.

ΑΘΗΝΑ, 20042018

ΜΑΘΗΜΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΑΛΙΟ ΑΝΤΑΡΤΗ

Ο Ανδρέας Κάππας μιλάει σε μια παρέα νέων για την εθνική αντίσταση

Λιγοστεύουν χρόνο με το χρόνο οι άνθρωποι που στη ζωή τους έλαχε να λάβουν μέρος στον μεγάλο αγώνα της εθνικής αντίστασης  (1941 – 1944) και φυσικά να βιώσουν στη συνέχεια με σκληρό τρόπο τις συνέπειες της προσωπικής τους ή κομματικής στάσης. Τη μοιραία, βιολογική έξοδό τους από τη ζωή παρακολουθούμε εμείς οι τρανότεροι και μετράμε τις απώλειες όχι όπως συνηθίσαμε τα τελευταία χρόνια, από πολιτική σκοπιά, αλλά γενικότερα ως εκπροσώπους ενός κόσμου που ανέστησε μια κατεστραμμένη χώρα και την οποία, όσοι είναι σε θέση απ’ αυτούς να βλέπουν καθαρά, τη βλέπουν πάλι να καταρρέει και με την πείρα της ζωής τους δεν μπορούν να εξηγήσουν το φαινόμενο. 

Δυστυχώς αυτοί, οι τελευταίοι άνθρωποι της γενιάς του πολέμου, της εθνικής αντίστασης, του εμφυλίου και της ανοικοδόμησης κατά τη δεκαετία του ’50 της κατεστραμμένης χώρας φεύγουν και παίρνουν μαζί τους μυστικά του αγώνα αλλά και της καθημερινής ζωής του;.

Ο Ανδρέας Κάππας διαβάζει σελίδες από τη ζωή του και την εθνική αντίσταση

Ένας από τους τελευταίους από αυτούς τους ανθρώπους είναι και ο Ανδρέας Κάππας (1925) από το Μουζήλο Ευρυτανίας ο οποίος ήταν από τους πρώτους που συμμετείχε στις ένοπλες αντιστασιακές ομάδες και πολέμησε με τον Άρη Βελουχιώτη. Αυτόν τον άνθρωπο με την ενδιαφέρουσα αντιστασιακή δράση τίμησαν προχθές στη Δομνίστα, στην καθιερωμένη εκδήλωση για την 73^η επέτειο από την εμφάνιση της πρώτης ένοπλης ομάδας ανταρτών με επικεφαλής τον Άρη Βελουχιώτη. 

Το βράδυ της προηγουμένης ημέρας, μετά το τέλος της παρουσίασης της πεζογραφικής τριλογίας του Μπάμπη Kλάρα, αδελφού του Άρη Βελουχιώτη ο Ανδρέας Κάππας μίλησε για τη ζωή και διάβασε κείμενα και ποιήματά του αλλ’ αυτό φαίνεται δεν αρκούσε και μια ομάδα νεότερων επισκεπτών στη Δομνίστα τον έβαλε στη μέση και αυτός άρχισε να μιλά επί ώρες για περισσότερα πράγματα και ήταν χαρούμενος που για μια ακόμη φορά του δόθηκε η ευκαιρία να αφηγηθεί στους τυχερούς νέους κομμάτια από τη ζωή του και τον αγώνα ενός λαού που κι αυτός συμμετείχε.