Με τις «ειδήσεις» ασχολούμαι
(και ζω απ’ αυτές) περί τα σαράντα χρόνια και επειδή αυτές δεν πρόκειται ποτέ
να σταματήσουν να γίνονται, ελάχιστες πια κρατάω στο μυαλό μου και ακόμη πιο λίγες
είναι εκείνες που με εντυπωσιάζουν…
Τα λέω αυτά γιατί απόψε, σε
μια κίνηση ρουτίνας άνοιξα το facebook και πρώτη – πρώτη ανάρτηση ήρθε μια που έκανε ο φίλος Λάκης Ζαρονικόλας από
το διπλανό με το δικό μου χωριό Παλαιόκαστρο και αναφέρονταν στη φιλοξενία από τον
Πολιτιστικός - Μορφωτικός Σύλλογος
Παλαιοκάστρου για δέκατη μάλιστα χρονιά της ομάδας του καθηγητή της βιολογίας KLAUS REINHOLD και 13
φοιτητών του γερμανικού πανεπιστημίου BIELEFELD UNIVERSITAL για συνέχεια της
έρευνας για το έντομο Poecilimon veluchianus το οποίο ζει στην περιοχή από
Λαμία μέχρι Καρπενήσι και στην περιοχή της Οίτης και είναι γνωστό σε όλη την Ευρώπη.
Mε αφορμή αυτή την ανάρτηση έψαξα και
βρήκα, όσο μπορούσα βέβαια γιατί οι γνώσεις μου για τα ορθόπτερα και τους γρύλλους
των θάμνων είναι περιορισμένες τι είναι ο Poecilimon veluchianus, είδα φωτογραφίες του και είδα πώς αυτό το εκπληκτικό έντονο που κανείς
δεν έδινε σημασία στον τόπο μας είναι αντικείμενο μελέτης από σπουδαία
πανεπιστήμια του κόσμου και η βιβλιογραφία αρκετά αναπτυγμένη. Θυμήθηκα δε πως
αυτό τον καιρό που κόβαμε χορτάρια ήταν τόσα πολλά αλλά δεν μας έκανε καμιά εντύπωση.
Χώρια δε που νομίζαμε πως ήταν ακρίδες… Επί
πλέον το veluchianus με παραπέμπει να κάνω κι ένα συσχετισμό, με του Άρη Βελουχιώτη αν μου
επιτρέπεται και χωρίς να υπονοώ τίποτα, καθώς αυτός κι ένας γρύλος των θάμνων είναι
βελουχιώτικοι!
Αυτή λοιπόν ήταν για μένα η πιο
σπουδαία «είδηση» που είδα χθες στο Facebook και μέσω αυτής σας προτρέπω να αναζητήσετε περισσότερα για τον Poecilimon
veluchianus σε σχετικές ιστοσελίδες όπου θα δείτε τι ενδιαφέροντα πράγματα
μπορεί να συναντήσει κάποιος στην ελληνική φύση…
ΥΓ. Οι φωτογραφίες από
διάφορες επιστημονικές σελίδες και ευχαριστώ τους δημιουργούς τους που έσκυψαν
στα χώματα της μικρής πατρίδας και φωτογράφησαν τους γρύλλους μας…
ΑΘΗΝΑ, 27052023
