ΚΟΙΝΟΣ ΣΤΟΧΟΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Βιώσιμη Ευρώπη χωρίς ίσες ευκαιρίες και ρόλους για όλους τους πολίτες της μοιάζει ως μια εταιρεία κρατών που θέλει να καρπώνονται οι λίγοι  τα κέρδη αφήνοντας σε δεύτερη μοίρα τα μέλη με τις αδύναμες οικονομίες. Μοίρα η οποία στην προκειμένη περίπτωση ταπεινώνει και την δημοκρατία η οποία σφόδρα αμφισβητείται και από πολλές πλευρές ενώ μια σειρά ακραίων εκφράσεων είναι ήδη διακριτές και την υπονομεύουν ανοιχτά.

                                                                 

Το ζήτημα ασφαλώς και πηγάζει από την πορεία ορισμένων λαών στο πρόσφατο παρελθόν, πράγμα που ανακινείται από επιτήδειους πολιτικούς οι οποίο βρίσκουν ένα πρόθυμο ακροατήριο στους απογοητευμένους πολίτες από την ευρωπαϊκή γραφειοκρατία της οποίας η μέριμνά της εξαντλείται στις αγορές. Στην περίπτωση, η ανάπτυξη μιας ανοιχτής και ελεύθερης ευρωπαϊκής παιδείας θα ήταν το κλειδί για τη δημιουργία νέων υπερεθνικών θεσμών  που να την προάγουν και να την καλλιεργούν σε όλα τα κράτη. 

Τούτο βέβαια είναι και το βήμα για να δοθεί μια άλλη προσοχή που έχει να κάνει με την οικολογία η οποία δεν μπορεί παρά να είναι κοινός στόχος όλων των πολιτών της Ευρώπης για την φροντίδα της φύσης και την προαγωγή όλων εκείνων των μέτρων που θα κάνουν καλύτερη τη ζωή σε ένα περιβάλλον που θα κληρονομήσουν πολλές γενιές μετά από εμάς.

ΑΘΗΝΑ, 24052019. Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, σελ. 56.   

ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΒΟΥΛΗ

Πολιτικός με τη στενή έννοια του όρου, ασφαλώς και δεν είμαι και παρά τη συνάφεια που είχα με το χώρο τους λόγω επαγγέλματος, ομολογώ πως ποτέ δεν με γοήτευσε ώστε να ασχοληθώ κι εγώ όπως έκαναν πολλοί συνάδελφοι συστηματικά με την πολιτική. Μου άρεσε περισσότερο η δουλειά μου και με ενθουσίαζε όταν κάποιοι πολιτικοί αντλούσαν από αυτή ιδέες, ανεξάρτητα αν τις προωθούσαν ή όχι. Μου αρκούσε πως έδιναν προσοχή και σε κάποια ζητήματα που χάρη στο ενδιαφέρον μου τα προέβαλλα μέσα από τα ΜΜΕ.

Μου έφτανε λοιπόν η δημοσιογραφία αλλά κάποιες φορές έμπαινα και στα χωράφια της πολιτικής με τη συμμετοχή μου στα ψηφοδέλτια των οικολογικού χώρου στις εθνικές εκλογές, από το 1989 με τους Οικολόγους Εναλλακτικούς μέχρι πέρσι με τους Οικολόγους Πράσινους πιστεύοντας πως έτσι συμβάλλω στην ανάπτυξη του οικολογικού κινήματος χωρίς ποτέ όμως να σκεφτώ να παραμελήσω μια εναλλακτική ή ακτιβίστικη δημοσιογραφία που κάνω ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια και έχει και καλό αντίκτυπο στηνκοινωνία.

Η οικολογία, είναι ο χώρος ο οποίος μπορώ να πω ότι ανήκω πολιτικά και τούτο δεν είναι κατάληξη ή μεταπήδηση από κάποιον άλλο πολιτικό χώρο ή σχηματισμό, αλλά η εξέλιξη κάποιων θέσεων που έχω διαμορφώσει σαν πολίτης για ορισμένα πράγματα που παρακολουθώ εδώ και πολλά χρόνια σε όλη την Ελλάδα και θεωρώ πως συμβάλλουν στο διάλογο για τη ζωή και τον πολιτισμό και το μέλλον των τοπικών κοινωνιών στην Ελλάδα.

Έτσι λοιπόν θεώρησα πως είναι καλό να συμμετάσχω κι εγώ μαζί με πολλές φίλες και φίλους στο ψηφοδέλτιο των «Πράσινων, Αλληλεγγύη - Δημιουργία - Οικολογία» στο οποίο είναι επικεφαλής ο Ευρωβουλευτής Νίκος Χρυσόγελος, ένας άνθρωπος που εκτιμώ βαθύτατα και ο οποίος επί πολλά χρόνια αγωνίζεται με συνέπεια για την προόωθηση των οικολογικών θέσεων στην Ελλάδα και στα έδρανα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Περισσότερα στο www.prasinoi.gr, prasinoi στο Facebook, greensgr στο twitter.