ΤΑ ΠΕΡΑΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΙΚΡΕΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ

Για το γαλάζιο· το μοναδικό της θάλασσας της Αμοργού είπαν και έγραψαν ένα σωρό πράγματα, μέχρι και ταινία («Βαθύ Γαλάζιο») που το έκανε διάσημο σε όλο τον κόσμο έγινε και πολλούς έτσι προκάλεσε να πάνε να την δουν και να την απολαύσουν με τα μάτια τους και να τη νιώσουν στο κορμί τους σε μια από τις πολλές παραλίες που έχει το νησί.

Κάποιες απ’ αυτές είναι δίπλα στους οικισμούς και τις φτάνει όποιος θέλει με τα πόδια από τα ωραία μονοπάτια που διατηρούνται ακέραια και διατρέχουν στο σώμα του νησιού καθώς τα προσέχουν οι ντόπιοι και τα τιμούν ιδιαίτερα περιπατητές απ’ όλο τον κόσμο. Από την άλλη όμως, κάποιες άλλες παραλίες, όπως ο Λεβροσός ή άλλες κοντά στα Κατάπολα καθώς και στη Γραμβούσα ή πίσω στα Χάλαρα, τις φτάνει κάποιος με ωραία πλεούμενα, τα λεγόμενα και περάματα, τα οποία εκτελούν πυκνά δρομολόγια από και προς αυτές τις παραλίες και εκτός από την εξυπηρέτηση αποτελούν και ωραίες εικόνες μικρών ταξιδιών που δίνουν ένα άλλο χρώμα στην πιο γαλάζια θάλασσα των Κυκλάδων. 

ΑΜΟΡΓΟΣ, 04072017 

Η ΠΙΣΤΗ ΕΧΕΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ…

Του Απίστου Θωμά  σήμερα και όλη η μέρα είναι αφιερωμένη στα σημάδια του σταυρώματος που έψαχνε ο Θωμάς για να πειστεί πως όντως αυτός που βρίσκονταν μπροστά του ήταν πράγματι ο Χριστός. Τι σημάδια να έβλεπε όμως αφού τα είχε σβήσει όλα η Ανάσταση; Δηλωτικό το περιστατικό της διαρκούς αμφιβολίας ταυτίστηκε και έμεινε ως η αποκορύφωση αυτής της κατάστασης και επιστρατεύεται σε κάθε ευκαιρία να τη δηλώσει, ανεξάρτητα αν πρόκειται για γεγονότα μείζονος ή ελάσσονος σημασίας…

Η φωτογραφία χαρακτηριστική από το καρνάγιο του Στάθη Αλιμπράντη προχθές στην Πάρο όπου ο Γιάννης Μαλαματένιος καλύπτει με στόκο τα σημάδια από τα καρφιά και τον καιρό στο καίκι του «Παναγίτσα» προκειμένου αυτό να ξαναμπεί φέτος στη θάλασσα. Τούτη η δουλειά κάνει ο Γιάννης κάθε χρόνο μέχρι που το καίκι θα λιώσει κυριολεκτικά από την ταλαιπωρία στα κύματα και το ξύλο θα ποτίσει αρμύρα ως το μεδούλι του και τις ρίζες από τα οστρακόδερμα που επικάθονται διαρκώς στην επιφάνεια του και το βαραίνουν στα ταξίδια και στο ψάρεμα.

Τότε δεν θα έχει ανάγκη καμιάς επισκευής και όσο στοκάρισμα πέσει πάνω στα σημάδια του θα είναι άχρηστο γιατί απλά η βεβαιότητα της φθοράς θα είναι τόσο καταφανής που θα ακυρώνει κάθε αμφιβολία για την κατάστασή του και το καίκι τότε θα γίνει ένας σωρός από καυσόξυλα για τους φούρνους και τα τζάκια και θα ξεχαστεί και το όνομά του…

ΠΑΡΟΣ, 11042010