ΤΑ ΠΕΡΑΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΙΚΡΕΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ

Για το γαλάζιο· το μοναδικό της θάλασσας της Αμοργού είπαν και έγραψαν ένα σωρό πράγματα, μέχρι και ταινία («Βαθύ Γαλάζιο») που το έκανε διάσημο σε όλο τον κόσμο έγινε και πολλούς έτσι προκάλεσε να πάνε να την δουν και να την απολαύσουν με τα μάτια τους και να τη νιώσουν στο κορμί τους σε μια από τις πολλές παραλίες που έχει το νησί.

Κάποιες απ’ αυτές είναι δίπλα στους οικισμούς και τις φτάνει όποιος θέλει με τα πόδια από τα ωραία μονοπάτια που διατηρούνται ακέραια και διατρέχουν στο σώμα του νησιού καθώς τα προσέχουν οι ντόπιοι και τα τιμούν ιδιαίτερα περιπατητές απ’ όλο τον κόσμο. Από την άλλη όμως, κάποιες άλλες παραλίες, όπως ο Λεβροσός ή άλλες κοντά στα Κατάπολα καθώς και στη Γραμβούσα ή πίσω στα Χάλαρα, τις φτάνει κάποιος με ωραία πλεούμενα, τα λεγόμενα και περάματα, τα οποία εκτελούν πυκνά δρομολόγια από και προς αυτές τις παραλίες και εκτός από την εξυπηρέτηση αποτελούν και ωραίες εικόνες μικρών ταξιδιών που δίνουν ένα άλλο χρώμα στην πιο γαλάζια θάλασσα των Κυκλάδων. 

ΑΜΟΡΓΟΣ, 04072017 

ΟΙ ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΥΑΙΓΟΥ

Τα Άμουρα, η μεγάλη παραλία με τα πολύχρωμα βότσαλα κάτω από το φάρο

Η Πολύαιγος είναι η δίδυμη αδερφή της Κιμώλου και ενώ πρόκειται για ένα μοναδικό νησί, εντούτοις είναι ακατοίκητο εδώ και πολλά χρόνια. Διαθέτει όμως μερικές από τις πιο όμορφες παραλίες των Κυκλάδων, με λευκή άμμο και βεβαίως στις βραχώδεις ακτές της, τα πιο διάφανα γαλάζια νερά που μπορείτε να δείτε.

Το Πάνω Μερσίνι, μια ρηχή παραλία με κατάλευκη άμμο και υπέροχο βυθό

Ο περίπλους όμως του νησιού που είναι μια διαρκής εναλλαγή πολύχρωμων και πολύμορφων συνθέσεων από τα ηφαιστειογενή πετρώματα που κυριαρχούν σε όλο το τοπίο απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή για κάθε σκάφος γιατί όλοι πρέπει να πλέουν σε απόσταση από τη βραχώδη ακτή εξαιτίας των πολλών υφάλων που κρύβει η θάλασσα, ειδικά στην άγρια ανατολική πλευρά της. Γι’ αυτό απαιτείται μεγάλη προσοχή στους χάρτες και τα όργανα καθώς και στις πολύτιμες συμβουλές των ντόπιων που γνωρίζουν πολύ καλά αυτή τη θάλασσα.

Δεν υπάρχει αμφιβολία, είναι τα πιο διάφανα και γαλάζια νερά των Κυκλάδων

Τέλος επειδή σε κάποιες από τις σπηλιές της ακτής φωλιάζουν φώκιες και δεν είναι απίθανο να εμφανιστεί κάποια μπροστά σας, πρέπει να είστε προσεκτικοί και να μην υπερβάλετε σε ενέργειες και θορύβους. Το ίδιο φυσικά ισχύει και για τους διπλανούς σας που με άλλα σκάφη θέλουν να απολαύσουν τα νερά αυτού του μοναδικού νησιού που από μόνο του αποτελεί μνημείο της φύσης και προϋποθέτει ευλάβεια και σεβασμό από όλους.

Στα Άμουρα μια σειρά από αρμυρίκια περιμένουν όσους φθάσουν μέχρι εκεί

Το Κάτω Μερσίνι, μια λωρίδα λευκής άμμου μπροστά από τα παλιά χωράφια

To κείμενο και οι φωτογραφίες δημοσιεύτηκαν στο ένθετο περιοδικό της εφημερίδας Έθνος για τη θάλασσα και το ψάρεμα, τον Ιούλιο του 2008.

ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΤΗΣ ΔΟΝΟΥΣΑΣ

Λίγο περπάτημα θέλει να φτάσετε από την Καλοταρίτισσα 

μέχρι αυτή την αγκαλιά του Αιγαίου

Ξεκίνησα προχθές να ανεβάζω στη σελίδα μου κάποιες φωτογραφίες που έδειχναν παραλίες που έχω γνωρίσει σε διάφορα νησιά του Αιγαίου με τη σκέψη πως όλο και κάποιες ιδέες μπορεί να βάλω στο μυαλό σας και κάποια στιγμή φέτος να τις επισκεφθείτε. Εννοείται πως σας τις συστήνω ανεπιφύλακτα και σας παρακαλώ, αν βρεθείτε σε κάποια απ’ αυτές γράψτε μου πως τις είδατε γιατί όσο και να έχει, έχουν περάσει κάποια χρόνια από την ημέρα που τις γνώρισα και φοβάμαι πως δεν θα είναι πια οι ίδιες…

Σχεδόν ιδιωτική η μικρή αμμουδιά μέσα

 στα βράχια κάτω από την Καλοταρίτισσα

Το αφιέρωμά μας σήμερα συνεχίζεται με τη Δονούσα την οποία έχω επισκεφθεί τέσσερις φορές τα τελευταία χρόνια πάντα τον Σεπτέμβριο ώστε να είμαι εκεί και στα δυο ωραία πανηγύρια, του Σταυρού στον κεντρικό οικισμό και της Αγίας Σοφίας στο Μερσίνι τα οποία μπορώ να πω πως είναι από τα πιο ωραία σε όλες τις Κυκλάδες και σας συνιστώ να τα ζήσετε κάποια στιγμή.

Στον μικρό όρμο της Καλοταρίτισσας 

μπορούν να φθάσουν όλοι με το σκάφος τους

Στη μέση ακριβώς του Αιγαίου, η ανεμοδαρμένη μικρή Δονούσα είναι από τα απομακρυσμένα νησιά των Μικρών Κυκλάδων και συνήθως αποτελεί προορισμό αυτών που θέλουν να περάσουν το καλοκαίρι τους μακριά από τον πολύ κόσμο σε μικρές παραλίες ή κάποιων άλλων που θέλουν να γίνουν όλοι μια μεγάλη χαρούμενη παρέα δίπλα στο κύμα και κάτω από τη στέγη μιας σκηνής. Έτσι κανείς δεν μένει παραπονεμένος στο όμορφο νησί.

Η τάξη που υπάρχει μεταξύ των κατασκηνωτών στον Κέδρο είναι πάντα άψογη

 Οι πολλοί, εκτός από τους ντόπιους που προτιμούν την παραλία μπροστά στο λιμάνι, βεβαίως και πηγαίνουν στο Λιβάδι να κάνουν ελεύθερο κάμπινγκ και στον Κέδρο όπου μπορούν να εξυπηρετηθούν από το μαγαζί που λειτουργεί εκεί. Αυτοί όμως που θέλουν να περάσουν μερικές ημέρες με ησυχία προτιμούν τον όρμο της Καλοταρίτισσας με τις μικρές αμμουδιές που είναι χωμένες μέσα στα βράχια. Εκεί όντως αυτοί συνομιλούν με τη θάλασσα και τον ήλιο με αντίτιμο βεβαίως τη μεγάλη ανηφόρα από εκεί μέχρι το χωριό.

Οι ντόπιοι και όσοι βαριούνται να περπατήσουν προτιμούν το λιμάνι της Δονούσας

 Όλοι όμως μένουν ευχαριστημένοι στο όμορφο νησί και περισσότερο απ’ όλους μπορούν να ικανοποιηθούν όσοι με σκάφος επιχειρήσουν να κάνουν όταν είναι ήσυχη η θάλασσα τον περίπλου της Δονούσας και ιδιαίτερα κάτω από τα τρομερά βράχια της βορινής πλευράς. Είναι μια εμπειρία που σε όλους μένει αξέχαστη.

Το κείμενο και οι φωτογραφίες δημοσιεύτηκαν στο ένθετο περιοδικό της εφημερίδας 

"ΕΘΝΟΣ" τον Ιούλιο του 2010.