ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΑΛΩΝΙ ΣΤΟ ΚΑΤΩ ΚΟΥΦΟΝΗΣΙ

Διακοπές όπως τις εννοεί ο πολύς κόσμος (κολύμπι, άραγμα στην παραλία, ταβέρνες, ξενύχτια), σπάνια έκανα. Πήγαινα κάθε καλοκαίρι σε μικρά νησιά κυρίως και αφού αφιέρωνα μια ημέρα για προσαρμογή, αμέσως ξεκινούσα τα περπατήματα και κυριολεκτικά δεν άφηνα ούτε ένα σημείο τους να μην δω και φωτογράφιζα ότι μου κινούσε το ενδιαφέρον, για προσωπική χρήση αλλά και για διάφορα δημοσιεύματα κι έτσι περνούσε η μέρα μου και κούραση δεν με άφηνε να κάνω τίποτα σπουδαίο τα βράδια.  

Έτσι λοιπόν πήγα και στο Κάτω Κουφονήσι με το καΐκι του Πράσινου, το 2003 και το γύρισα όλο μέσα σε πέντε ώρες και έναν εκπληκτικό ήλιο μιας ημέρας που το βοριαδάκι είχε καθαρίσει εντελώς το ορίζοντα. Στάθηκα λίγο στην μεγάλη παραλία Νερό, όπου υπάρχει μια πηγή με καλούτσικο νερό και μετά ανηφόρισα προς τη ράχη του νησιού όπου απλώνονται μεγάλα χωράφια και τα οποία εκείνη τη χρονιά έδειχναν πως είχαν καλλιεργηθεί. Στη μέση μάλιστα κάποιου ήταν ξαπλωμένη μια ξερή τεράστια φίδα η οποία που προκάλεσε εντύπωση για τον τρόπο με τον οποίο είχε ξεριζωθεί ενώ φαινόταν πως κάποιος επιχείρησε να τις κόψει τα κλαδιά αλλά παράτησε το έργο στη μέση.

Πιο πάνω, στη ράχη του νησιού, σε ένα σημείο που έβλεπε ολόκληρη την Κέρο ανατολικά και δυτικά τη Σχοινούσα συνάντησα ένα από τα ομορφότερα και καλοδιατηρημένα αλώνια των Μικρών Κυκλάδων. Κάθισα αρκετή ώρα και μεσημεριάτικα μάλιστα δίπλα του απολαμβάνοντας το μοναδικό τοπίο και τη γη που στην επιφάνειά της τόσες και τόσες γενιές κυκλαδιτών αγωνίστηκαν για τη σοδειά της χρονιάς και η οποία αποτιμούνταν στο αλώνι τα θεμέλια του οποίου πρέπει να ήταν όσο και ο κόσμος που ζει στις Κυκλάδες.

Έχουν περάσει από τότε πολλά χρόνια και ελπίζω να μην έχει υποστεί σοβαρές αλλοιώσεις και να το ξαναδώ όπως το γνώρισα εκείνα τα χρόνια τις επόμενες ημέρες που θα ξαναπάω και στο Κάτω Κουφονήσι να δω και τι άλλαξε από τότε μέχρι σήμερα…

ΑΘΗΝΑ, 18072017 

ΣΤΟ ΚΑΤΩ ΚΟΥΦΟΝΗΣΙ

Ούτε καρφίτσα δεν πέφτει στο καίκι που μεταφέρει επισκέπτες στο Κάτω Νησί

Το καταλαβαίνουμε όλοι πλέον γιατί κάθε Αύγουστο βουλιάζει το Πάνω Κουφονήσι από κόσμο. Οι μοναδικές του παραλίες, η αντικρινή Κέρος, το κλίμα που έχουν δημιουργήσει οι παρέες που πηγαίνουν κάθε χρόνο στο νησί έχουν κάνει το Πάνω Κουφονήσι ένα μοναδικό προορισμό και όλοι πλέον θέλουν να περάσουν λίγες ημέρες το καλοκαίρι εκεί. Έτσι λοιπόν φτάσαμε στην «Ιταλίδα», την πιο κεντρική παραλία να βρίσκουμε πέντε σειρές με πετσέτες και ομπρέλες και να μην υπάρχει θέση ούτε για όρθιους! Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και στο Κάτω Κουφονήσι, καθώς ούτε πολλά δωμάτια έχει και ο χώρος για κατασκήνωση είναι περιορισμένος.

Στη βορινή πλευρά υπάρχουν μικρές παραλίες για όσους θέλουν την ησυχία τους

Γι’ αυτό όσοι δεν χωράνε στο επάνω νησί, κατευθύνονται στο Κάτω το οποίο δεν στερείται από ωραίες παραλίες. Τα καϊκια του Πράσινου που κάνουν πυκνά δρομολόγια πιάνουν στην σκάλα που λέγεται «Ταβέρνα» που πήρε το όνομά της από την ωραία ταβέρνα που υπάρχει εκεί και μετά πιάνει στο «Νερό», μια ωραία παραλία που έχει ένα πηγάδι και πολλά αρμυρίκια τα οποία συνήθως είναι πιασμένα από κατασκηνωτές. Όποιος όμως θέλει ησυχία, μπορεί να περπατήσει λίγο και να συναντήσει τη μεγάλη ερημική παραλία που βλέπει στην Σχοινούσα. Εκεί να είστε βέβαιοι ότι θα βρείτε να απλώσετε την πετσέτα σας όπου θέλετε!

Στο Νερό κατευθύνονται οι περισσότεροι και ψάχνουν λίγη σκιά στα αρμυρίκια

Με λίγο περπάτημα μπορείτε να φθάσετε σε μια παραλία που θα είναι όλη δική σας

Το κείμενο και οι φωτογραφίες δημοσιεύτηκαν στο ένθετο περιοδικό της εφημερίδας 'Εθνος για τη θάλασσα και το ψάρεμα τον Αύγουστο του 2006.