ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

Από τα εγκαίνια της έκθεσης φωτογραφίας «Οικογένεια». στο Μουσείο Μπενάκη.

Μια ιδιαίτερη έκθεση φωτογραφίας μελών του σωματείου «Φωτογραφικός Κύκλος» με επιμέλεια του Πλάτωνα Ριβέλλη εγκαινιάστηκε χθες στο Μουσείο Μπενάκη (Κουμπάρη).

Από τα εγκαίνια της έκθεσης φωτογραφίας «Οικογένεια». στο Μουσείο Μπενάκη.

Από τα εγκαίνια της έκθεσης φωτογραφίας «Οικογένεια». στο Μουσείο Μπενάκη.

Από τα εγκαίνια της έκθεσης φωτογραφίας «Οικογένεια». στο Μουσείο Μπενάκη. Ο Ανδρέας που φωτογραφίζει όλες τις εκδηλώσεις.

Από τα εγκαίνια της έκθεσης φωτογραφίας «Οικογένεια». στο Μουσείο Μπενάκη.

Από τα εγκαίνια της έκθεσης φωτογραφίας «Οικογένεια». στο Μουσείο Μπενάκη.

Από τα εγκαίνια της έκθεσης φωτογραφίας «Οικογένεια». στο Μουσείο Μπενάκη.

Από τα εγκαίνια της έκθεσης φωτογραφίας «Οικογένεια». στο Μουσείο Μπενάκη.

Από τα εγκαίνια της έκθεσης φωτογραφίας «Οικογένεια». στο Μουσείο Μπενάκη.

Από τα εγκαίνια της έκθεσης φωτογραφίας «Οικογένεια». στο Μουσείο Μπενάκη.

Στην έκθεση συμμετέχουν φωτογράφοι οι οποίοι παρακολούθησαν τα σεμινάρια του Φωτογραφικού κύκλου με τον Πλάτωνα Ριβέλλη που γίνονται κάθε Τετάρτη στο Ίδρυμα και συμμετέχουν στις συναντήσεις της Πέμπτης, με προσωπικά portfolios. Η προσέγγιση του θέματος είναι αφηρημένη και γενική και εικονίζονται  πρόσωπα, κατοικίες ή αντικείμενα που απλά παραπέμπουν σε αυτό που αποτελεί την αίσθηση μιας οικογένειας.

Από τα εγκαίνια της έκθεσης φωτογραφίας «Οικογένεια». στο Μουσείο Μπενάκη.

Από τα εγκαίνια της έκθεσης φωτογραφίας «Οικογένεια». στο Μουσείο Μπενάκη.

Από τα εγκαίνια της έκθεσης φωτογραφίας «Οικογένεια». στο Μουσείο Μπενάκη.

Από τα εγκαίνια της έκθεσης φωτογραφίας «Οικογένεια». στο Μουσείο Μπενάκη.

Από τα εγκαίνια της έκθεσης φωτογραφίας «Οικογένεια». στο Μουσείο Μπενάκη.

Από τα εγκαίνια της έκθεσης φωτογραφίας «Οικογένεια». στο Μουσείο Μπενάκη.

Από τα εγκαίνια της έκθεσης φωτογραφίας «Οικογένεια». στο Μουσείο Μπενάκη.

Από τα εγκαίνια της έκθεσης φωτογραφίας «Οικογένεια». στο Μουσείο Μπενάκη.

Από τα εγκαίνια της έκθεσης φωτογραφίας «Οικογένεια». στο Μουσείο Μπενάκη.

Η έκθεση με τον τίτλο «Οικογένεια» επιχειρεί να υπογραμμίσει τη στροφή πολλών σύγχρονων φωτογράφων στον αποκλειστικά προσωπικό τους περίγυρο. Σε έναν χώρο που για πολλά χρόνια είχε αφεθεί και περιορισθεί -ίσως και με κάποια περιφρόνηση- στη λεγόμενη αναμνηστική και ερασιτεχνική φωτογραφία.

Από τα εγκαίνια της έκθεσης φωτογραφίας «Οικογένεια». στο Μουσείο Μπενάκη.

Από τα εγκαίνια της έκθεσης φωτογραφίας «Οικογένεια». στο Μουσείο Μπενάκη.

Από τα εγκαίνια της έκθεσης φωτογραφίας «Οικογένεια». στο Μουσείο Μπενάκη.

Από τα εγκαίνια της έκθεσης φωτογραφίας «Οικογένεια». στο Μουσείο Μπενάκη.

Στην έκθεση συμμετέχουν 33 φωτογράφοι με 300 φωτογραφίες.

Διάρκεια έκθεσης μέχρι 24/05/2015.

ΑΘΗΝΑ, 22032015

H ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ ΤΩΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΩΝ

Πήγα όπως θα διαβάσατε σε προχθεσινή ανάρτηση, στα εγκαίνια της έκθεσης «ΟΔΟΣ ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ» και μάλιστα μου δόθηκε η ευκαιρία να δοκιμάσω (με εξαιρετικά αποτελέσματα) ένα μικρό φακό στη μηχανή μου και το γεγονός με οδηγεί σε μια καινούργια προσέγγιση των θεμάτων που συνήθως με ενδιαφέρουν και μέσα από τα οποία με έχετε γνωρίσει κατά το παρελθόν στις εφημερίδες και τα περιοδικά και τώρα το δίκτυο. 

 Η έκθεση περιλαμβάνει άπειρες φωτογραφίες της Μελίνας Μερκούρη καθώς και αρκετά αντικείμενα, όπως ρούχα της Μελίνας και το καμαρίνι της που μεταφέρθηκε για της ανάγκες της έκθεσης από το θεατρικό Μουσείο. Αυτά δεν με ενδιάφεραν σχεδόν καθόλου αλλά με εντυπωσίασε το φωτογραφικό υλικό το οποίο για μένα επί πολλά χρόνια ήταν και ένα κομμάτι της δουλειάς μου - σαν συντάκτης ύλης για τρεις δεκαετίες σε εφημερίδες και περιοδικά υπολογίζω πως ο αριθμός των φωτογραφιών της Μελίνας που πέρασαν μπροστά από τα μάτια μου και έπρεπε να επιλέξω, συναγωνίζονται πιθανόν και του Αντρέα Παπανδρέου και άλλων προσωπικοτήτων στην πολιτική και άλλες εκφράσεις της ζωής.

 

Έτσι λοιπόν θαύμασα στην έκθεση το έργο των συναδέλφων και θυμήθηκα πολλές καλές (και πολλές άσχημες βεβαίως) στιγμές από την εποχή που υπηρατούσα τη «μάχιμη» δημοσιογραφία και νοστάλγησα τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες. Λέω για τις ασπρόμαυρες, όχι από την πλευρά της αισθητικής, αλλά για τις ασπρόμαυρες που βάζαμε στις εφημερίδες μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’80 που δεν είχε μπεί το χρώμα σε όλες τις σελίδες. Κι ακόμη, τις ασπρόμαυρες φωτοραγραφίες που ήταν ακόμη υγρές γιατί οι φωτογράφοι εκείνης της εποχής εκτός από τη φωτογράφιση έπρεπε να τις τυπώσουν αμέσως και τρέχοντας να τις φέρουν στις εφημερίδες για να προλάβουμε την έκδοση. Φανταστείτε λοιπόν πως μια φωτογραφία της Μελίνας από μια εμφάνιση στο Ηρώδειο για παράδειγμα που έγινε στις 10 το βράδυ, έπρεπε να φτάσει στα γραφεία της εφημερίδας μέσα σε μια ώρα τουλάχιστον για να είναι το πρωί τυπωμένη σε μια σελίδα. Αυτό ήταν άθλος για τους φωτογράφους της εποχής που εκτός από καλλιτέχνες έπρεπε να είναι και δρομείς...

 

Όσον αφορά τώρα το «ρεπορτάζ» αναφέρθηκα και προχθές πως τους συναδέλφους φωτογράφους και δημοσιογράφους απασχόλησαν η αειθαλής Μαριάννα Βαρδινογιάννη, ο Κώστας Λαλιώτης με τη σύζυγό του, η Μανουέλλα Παυλίδου, ο αδερφός της Μελίνας Σπύρος Μερκούρης, άλλοι επώνυμοι και βεβαίως οι νέες ηθοποιοί που έλαμπαν μιας και το βραβείο αποτελεί γι’ αυτές μια ιδιαίτερη αναγνώριση. Τους φωτογράφους επίσης απασχόλησαν και πολλοί άλλοι από το χώρο του θεάτρου που ομολογώ δεν γνωρίζω και γι’ αυτό δεν ανακατεύτηκα περισσότερο και ασχολήθηκα μόνο με λίγους γνωστούς που συνάντησα εκεί και με τις φωτογραφίες της έκθεσης. Στα εγκαίναι μίλησαν, απόντος του Άγγελου Δεληβοριά που βρίσκεται στο Βερολίνο η εκπρόσωπος του Μουσείου Μπενάκη, ο πρόεδρος του Ιδρύματος «Μελίνα Μερκούρη» Χριστόφορος Αργυρόπουλος καθώς και ο Σπύρος Μερκούρης. 

Με το φίλο Δημήτρη Παπαδιά μπροστά στην ιστορική αφίσα.

Τις φωτογραφίες της έκθεσης μπορεί να δείτε στις 350 σελίδες του λεύκωματος «Μελίνα» το προλογικό σημείωμα του οποίου έχει γράψει ο συνάδελφος Φώτης Απέργης και το οποίο διατίθεται στο Μουσείο Μπενάκη (20 ευρώ) και στο Κεντρικό Φιλοτελικό Κατάστημα των ΕΛΤΑ (Λυκούργου 5). Επίσης, η έκθεση «Οδός Μελίνα Μερκούρη» θα ολοκληρωθεί στις 25 Μαίου. 

Με την ευκαιρία της έκθεσης, έγινε και η απονομή του θεατρικού βραβείου"Μελίνα Μερκούρη" στη Γιούλικα Σκαφιδα. Στις φωτογραφίες με τη Λένα Δροσάκη, τον Δημήτρη Λιγνάδη και τη Νάντια Κονογεώργη.

Σημειώνουμε πως πριν από την απονομή παρουσιάστηκε μέρος της παράστασης «2013 Μελίνα Μ.» του Κωνσταντίνου Ασπιώτη που είναι εμπνευσμένη από τη Μελίνα Μερκούρη και μιλάει για τη σημερινή κατάσταση του πολιτισμού και του θεάτρου, αφηγείται ιστορίες από τη ζωή και το έργο της πολυσχιδούς αυτής προσωπικότητας και με χιούμορ αντιαστέλει τη σημερινή κατάσταση. 

ΑΘΗΝΑ, 06032014

Η ΕΚΘΕΣΗ «ΝΥΦΕΣ» ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΠΕΝΑΚΗ

Ο Άγγελος Δεληβοριάς και η Ιωάννα Παπαντωνίου μιλάνε στα εγκαίνια της έκθεσης «Νύφες»

Ήταν ομολογώ μια μέρα η χθεσινή, που κακώς έκανα που δεν φόρεσα για να πάω στο Μουσείο Μπενάκη (Πειραιώς 138) αν όχι το γαμπριάτικο κουστούμι μου, τουλάχιστον τα καλά μου και τούτο γιατί θα ένιωθα πολύ καλύτερα στα εγκαίνια της έκθεσης «Νύφες».

«Φαντασμαγορική», την χαρακτήρισε ο διευθυντής του Μουσείου Μπενάκη Άγγελος Δεληβοριάς στο σύντομο χαιρετισμό που έκανε μαζί με την Ιωάννα Παπαντωνίου, πρόεδρο και ψυχή του Πελοποννησιακού Λαογραφικού Ιδρύματος που από τις συλλογές του βγήκε και παρουσιάστηκε μια μεγάλη γκάμα ενδυμάτων από τη σημαντική αυτή στιγμή στη ζωή της γυναίκας και έτσι της απόλαυσαν οι δεκάδες επισκέπτες που βρέθηκαν χθες στη μεγάλη αίθουσα του Μουσείου.

Ξεκινώντας από τις ελληνικές τοπικές ενδυμασίες του 19ου αιώνα και περνώντας στην ευρωπαϊκή μόδα, με μια παρουσίαση νυφικών από τα τέλη του 19ου έως τις αρχές του 21ου αιώνα, οι «Νύφες»  του Πελοποννησιακού Λαογραφικού Ιδρύματος φιλοδοξούν να αναδείξουν την ποικιλία των σχημάτων και των διακοσμητικών στοιχείων που παρουσιάζουν τα νυφικά ενδύματα της περιόδου, και μέσω αυτής της ποικιλίας την ιδιαίτερη κοινωνική και βιωματική λειτουργία του νυφικού φορέματος. Από τα κομψά και περίτεχνα νυφικά του τέλους του 19ου αιώνα έως τις πρωτοποριακές δημιουργίες των σύγχρονων σχεδιαστών και τις εκκεντρικές εμφανίσεις των νυφών του 21ου αι., η δημιουργία του νυφικού ενδύματος συμβαδίζει με τις τάσεις της μόδας με έναν ιδιαίτερο τρόπο, αντλώντας συχνά έμπνευση από σχήματα του παρελθόντος ή προαναγγέλλοντας τη μόδα του αύριο.

Η έκθεση εντάσσεται στον εορτασμό των 40 χρόνων από την ίδρυση του Πελοποννησιακού Λαογραφικού Ιδρύματος  και με το υλικό που παρουσιάζει, το οποίο προέρχεται κατά κύριο λόγο από δωρεές, αποτελεί ένα φόρο τιμής στους δωρητές του Ιδρύματος.

Αναφερόμενος σε αυτό το σπουδαίο γεγονός ο Άγγελος Δεληβοριάς ανέφερε χαρατηριστικά «Το Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα, είναι ένας από αυτούς τους οργανισμούς που μας επιτρέπει να μην ντρεπόμαστε ως Νεοέλληνες καθώς είναι από τα Ιδρύματα που σηκώνουν την Ελλάδα στην πλάτη τους. Θα γιορτάσουμε μαζί και τα 50, και τα 60 χρόνια του και πολλά άλλα ακόμη».

- Σημειώνουμε πως η έκθεση θα διαρκέσει και θα κλείσει στις 6 Απριλίου με ένα μεγάλο γκαλά στη διάρκεια του οποίου θα παρουσιαστούν και άλλα νυφικά, όσα δεν πρόλαβαν να μπουν στη έκθεσα αλλά κι εκείνα που συνεχίζουν να στέλνουν από όλα τα μέρη της Ελλάδας συο Πελοποννησιακό Λαογραφικό  Ίδρυμα.

 

ΑΘΗΝΑ, 24012014

ΤΑ «ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ» ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΠΟΚΟΡΟΥ

Τελευταία φορά που είδα στην Αθήνα έκθεση με έργα του Χρήστου Μποκόρου ήταν το 2004, (Αδιάβαστο δάσος/Βίνιανη 2004) και ομολογώ πως ήταν μένα ένα μακρόστενο σανίδι από τις παλιές ξύλινες γέφυρες της Ευρυτανίας που πάνω τους ζωγραφίζει ο Χρήστος που το πάτησα και διάβηκα τότε τον Αχελώο, να περάσω από τη μεριά των Τρικάλων, στα Τζουμέρκα και έβαλα τα θεμέλια του βιβλίου: «Ορεινή Πατρίδα - Στον Άσπρο,στην Πίνδο»…

Από τότε πέρασαν 9 ολόκληρα χρόνια και παραμονές των Χριστουγέννων, με την έκθεσή του «Τα στοιχειώδη» στο Μουσείο Μπενάκη, (Οδός Πειραιώς 138) ο Χρήστος με έκανε να γυρίσω πίσω το δρόμο της ζωής μου και να μετρήσω τα πράγματα που απόκτησα ή φορτώθηκα, όχι για να αλαφρώσω απ’ αυτά αλλά για να ζυγίσω την ευθύνη μου..

Δεν είμαι ο ειδικός να κρίνω το έργο του, ούτε και να πω περισσότερα· αφήνω τον ίδιο να μιλήσει για το έργο του κι εσάς να πάτε να τα δείτε τα «Στοιχειώδη» με τα ίδια τα μάτια σας.
«Η ζωγραφική μου άσκηση αυτογνωσίας, στοχάστηκε τη σχέση μου με την καταγωγή και τη βιωμένη Ιστορία. Τελευταία παιδεύομαι με το μέτρο στα ζητούμενα του ανθρώπου. Στοχάζομαι τα απολύτως αναγκαία στη ζωή. Πως θα ορθώσουμε το ανάστημά μας, απαλλαγμένοι από τα περιττά. Πάνω σε σανίδια από ορεινές γέφυρες, ζωγραφίζω κοπιώντες και πεφορτισμένους και τα ελάχιστα απαραίτητα της ζωής: λίγο φαί, νερό να ευπρεπιστούμε, ένα κατάλυμα, και μια πόρτα ανοιχτή. Η στενότητα και το μήκος των έργων επισημαίνουν τη στενότητα και το μήκος της οδού που διαβαίνουμε ως την απέναντι όχθη. Τα πεπατημένα ξύλα, ανακαλούν το πλήθος των αγνώστων που τα περπάτησαν. Πάνω τους η ζωγραφική, επιμελημένο σήμα απ’ το πέρασμά μας, αντιστέκεται στη ζωή που μας δαπανά αδαπάνητη».

-          Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις 26 Ιανουρίου 2004 και μπορείτε να την επισκεφθείτε τις ώρες και τις ημέρες που λειτορυγεί το Μουσείο. Σήμερα μάλιστα το μεσημέρι,στις 12.30 θα είναι εκεί και ο ίδιος ο Χρήστος να σας ξεναγήσει και να μιλήστε μαζί του. 

Δείτε περισσότερα για τον Χρήστο Μποκόρο και το έργο του.

http://www.benaki.gr/index.asp?lang=gr&id=202020001&sid=1399

http://www.bokoros.gr/virtualtour/virtual_tour.html

http://www.bokoros.gr/index.php?t=recent_work_detail&id=36