ΤΟ ΜΠΕΡΓΑΜΟ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΠΟΝΤΙΚΟΠΟΥΛΟΥ

 

Έβλεπα, από την καραντίνα που οικειοθελώς μπαίνω για δεύτερη χρονιά στο χωριό και συνεχίζω να βλέπω μια ιδιαίτερα αυξημένη με την επιδημία του Covid-19 εκδοτική δραστηριότητα και αρθοaγραφία και προκαλούμαι, ομολογώ, να διαβάσω όσο γίνεται περισσότερα στο χρόνο βέβαια που μου επιτρέπουν οι δραστηριότητες στο χωράφι...

Διάβασα αρκετά, αλλά αυτό που μου έμεινε ήταν το βιβλίο του Κώστα Ποντικόπουλου «Μπέργαμο – Κούρβα Πιζάνι – Ρέκβιεμ» (Εκδόσεις «Εύμαρος» 2021). Ο Κώστας είναι καλός φίλος και συγχωριανός, μας συνδέουν πολλά από την παιδική μας ηλικία και παρακολουθώ την ωραία και ενδιαφέρουσα πορεία του στη λογοτεχνία. Μόλις βρέθηκα στην Αθήνα πριν από λίγες ημέρες, πήγα στην «Πολιτεία» και πήρα το βιβλίο να το διαβάσω πρώτα και μετά να μιλήσω μαζί του πράγμα που έγινε αμέσως μετά από δυο ώρες σαν γύρισα στο σπίτι.

Το βιβλίο του Κώστα είναι το μόνο που διάβασα τα τελευταία είκοσι χρόνια μόλις βγήκα από το βιβλιοπωλείο σε παγκάκι, ένα απ’ αυτά που έχουν απομείνει γύρω από το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων στην Ακαδημίας και χωρίς κόσμο γύρω μου. Το αναφέρω γιατί το παγκάκι ενισχύει τον συμβολισμό της επιδημίας, με την απαγόρευση της λειτουργίας των καταστημάτων, όπως το σουβλατζίδικο «Προδόρπιον» στη γωνία της Ασκληπιού. Το διάβασα μονορούφι και καμάρωσα για τον τρόπο που ο Κώστας διηγείται μέσα από μικρές ιστορίες τεσσάρων ανδρών της οικογένειας Τεντέσκι που αγαπούν το ποδόσφαιρο και κυρίως την ομάδα τους Αταλάντα, το πώς κλείνει μια εποχή και ανοίγει μια άλλη, κάτι που στην Ελλάδα το αισθανθήκαμε με άλλους τρόπους, ο κάθε ένας με τον δικό του αλλά στον παρονομαστή, όλοι θα τον μοιραστούμε θέλω να πιστεύω αναλόγως.

Μέσα από τέσσερις γενιές, περιγράφεται η ιστορία μιας ακμάζουσας πόλης που ένα γεγονός, συνδεδεμένο με το ποδόσφαιρο, γίνεται η αρχή για μια εφιαλτική εποχή που μπήκε πρώτα το Μπέργκαμο και μετά όλος ο κόσμος. Η γεύση που αφήνει η ανάγνωση του βιβλίου σε ένα παγκάκι της Αθήνας, με τη μάσκα στο πρόσωπο και απέναντι σε ένα κατάστημα εστίασης που εξυπηρετεί το κοινό από την πόρτα, είναι στυφή και η αναδρομή σε όσα ζήσαμε στην προ covid – 19 εποχή αναπόφευκτη. Όσο για το μέλλον, η πίστη ότι μπορεί να γίνει καλύτερο, είναι αυτή που ενισχύει τη θέλησή μας να το κάνουμε. Ο Κώστας υπαινικτικά το αφήνει στις τελευταίες σελίδες του ωραίου βιβλίου που μας χάρισε.   

ΥΓ. Ο Κώστας με προκάλεσε να βάλω κι εγώ τις σημειώσεις μου για την καραντίνα στο χωριό και το πώς είδαμε την επιδημία στην ύπαιθρο και τον ευχαριστώ για το σκούντημα…

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 17052021

ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΜΠΑΡΜΠΑ ΦΑΝΗ

Με τον Κώστα Ποντικόπουλο και το νέο του βιβλίο «Ακούγοντας τον μπάρμπα Φάνη». 

Είναι αμέτρητα τα βιβλία που έγραψαν οι συμμετέχοντες στην Εθνική Αντίσταση, τον Εμφύλιο και τα κατοπινά χρόνια και τα περισσότερα ήταν από την πλευρά της Αριστεράς κυρίως. Δεν μιλάμε μόνο για τους ιστορικούς ή τα εξέχοντα πρόσωπα που έπαιξαν και πρωταγωνιστικό ρόλο, αλλά και για τους απλούς μαχητές και μικροκαπεταναίους που θεώρησαν καθήκον τους, να γράψουν ο καθένας την ιστορία του αδιαφορώντας πολλές φορές αν το αποτέλεσμα συμπλήρωνε την ιστορία ή έβαζε άλλους προτεραιότητες. Έτσι λοιπόν δημιουργήθηκε μια τεράστια σώμα εκδόσεων που αποτέλεσε και το κυρίαρχο στην ανάγνωση της ιστορίας και επηρέασε ένα πλήθος εκφράσεων στη ζωή μας.

Από την άλλη πλευρά, εκείνη των μαχητών του Εθνικού Στρατού η έκδοση βιβλίων με αναμνήσεις είναι αρκετά περιορισμένη, ως ανύπαρκτη σχεδόν. Οι λόγοι είναι πολλοί, δεν είναι του παρόντος να αναλυθούν.

Έναν τέτοιο μαχητή βρήκε ο φίλος και συγχωριανός Κώστας Ποντικόπουλος, τον 97χρονο μπάρμπα Φάνη Θεοδώρου στην Κάρυστο, έκατσαν μαζί και κουβέντιασαν ώρες και το αποτέλεσμα ήταν μια όμορφη έκδοση με της αναμνήσεις του δυνατού αυτού ανθρώπου από τη θητεία του ως ολμιστή στο στρατό και τις επιχειρήσεις κατά του ΔΣΕ την περίοδο 1947 – 1949. Με απλά λόγια ο μπάρμπα Φάνης αφηγείται για τις μάχες που συμμετείχε, τη συμπεριφορά των στρατιωτών απέναντι στους αντάρτες και των ανταρτών για τους στρατιώτες, τις δυσκολίες που είχε ένας τέτοιος πόλεμος, λεπτομέρειες που φαντάζουν σαν να βγήκαν από παλιά παραμύθια αλλά και τις ζωής του μετά τον πόλεμο ωραία γεγονότα που ομόρφαιναν τη ζωή του.

Νάναι καλά ο μπάρμπα Φάνης να μας διηγηθεί κάποια μέρα περισσότερα…

-     - Για το βιβλίο θα μιλήσουν η ιστορικός Τασούλα Βερβενιώτη, η φιλόλογος Μαρτίνη Θεοδώρου ο ίδιος ο Κώστας και σε μένα ανατέθηκε ο συντονισμός! Η παρουσίας θα γίνει στο κατάστημα Favela, Αρτεμισίου 4, στον Κεραμεικό στις 20.00.

ΑΘΗΝΑ, 24052018

ΒΡΑΔΥΑ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΑΝΑΜΝΗΣΕΩΝ

 

Εγώ δεν έχω κάτσει στα θρανία του 53^ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών (Αλκαμένους και Ταρσού στον Άγιο Παντελεήμονα) αλλά πήγε σε αυτό ο φίλος μου και συγχωριανός Κώστας Ποντικόπουλος και μέσω αυτού γνώρισα, όταν ερχόμουν εκείνα τα χρόνια στην Αθήνα κάποιους συμμαθητές του με τους οποίους μεγαλώντας γίναμε και φίλοι και παράλληλα γνώρισα και τη γειτονιά με τον Κώστα να με συνοδεύει στα πρώτα βήματα.

Έτσι δεν βρέθηκα σε ένα άγνωστο χώρο όταν χθες συναντηθήκαμε στην ωραία αίθουσα εκδηλώσεων το σχολείου, το οποίο στο μεταξύ έχει αλλάξει από τότε που το γνώρισα κι εγώ να γιορτάσουμε για μια άλλη φορά την έκδοση του βιβλίου του Κώστα «Τα μπλούζ του Αγίου Παντελεήμονα» (Εκδόσεις «Εύμαρος»).

Η εκδήλωση είχε διοργανωθεί από το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του 53^ου Δημοτικού Σχολείου και την «Ομάδα Αποφοίτων Ταρσού και Αλκαμένους» και φυσικά η αίθουσα γέμισε μέχρι αδιαχωρήτου από παλιούς συμμαθητές του Κώστα, γείτονες και φίλους. Για το βιβλίο αλλά και για τα χρόνια των θρανίων μίλησαν οι συμμαθητές του Κώστα,  Κώστας Γαληνός και Λίνα Τσουρουνάκη και η διευθύντρια του σχολείου Μαρία Νεζερίτη.

Η έκπληξη της βραδιάς φυσικά και ήρθε από τους μαθητές, τη Σοφία Μέλλου (ΣΤ’ Τάξη), τον Θέμη Μαυροδήμο (Ε’ Τάξη) και ένα άλλο παιδί που μου διαφεύγει το όνομα που διάβασαν αποσπάσματα του βιβλίου κι έτσι μας ταξίδεψαν και ταξιδέψαμε μαζί τους μισό αιώνα πίσω σε μια γειτονιά που όποιος διαβάσει το βιβλίο το Κώστα, θα τη νοσταλγήσει και θα κρίνει από όποια θέση έχει τις αλλαγές της. Μεταξύ των γειτόνων που παραβρέθηκαν στην εκδήλωση και μάλιστα δεν έχασε την ευκαιρία να βγάλει και ένα μικρό κηρυγμτάκι ήταν και ο επί 57 έτη εφημέριος του Αγίου Παντελεήμονα, συντοπίτης μας από την Παλαιοκατούνα Ευρυτανίας, παπα Ιωάννης Διώτης. Ανάμεσά μας επίσης ήταν και ο δάσκαλος Γιώργος Ποντικός, συγχωριανός μας ο οποίος διετέλεσε προ ετών διευθυντής του σχολείου.

Από πλευράς μας ευχόμαστε στον Κώστα να συνεχίσει να γράφει με τον ωραίο του τρόπο για τον Άγιο Παντελεήμονα και σε όλους μας πολλές καικαλές τέτοιες συναντήσεις ειδικά σε αυτή την τόσο παραξεγημένη στους καιρούς μας γειτονιά της Αθήνας.

ΑΘΗΝΑ 04032014

 

 

Περισσότερες φωτογραφίες https://www.facebook.com/ilias.p.ii/media_set?set=a.10201875371753655.1073741894.1464226841&type=3&uploaded=56#!/ilias.p.ii/media_set?set=a.10201875449195591.1464226841&type=3