ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ

Έχει γίνει έθιμο κάθε Χριστούγεννα, όλοι οι χωριανοί μετά τη λειτουργία της Γέννησης του Χριστού να στεκόμαστε μπροστά στην εκκλησία της Αγίας Τριάδας να βγαίνουμε μια φωτογραφία για να θυμόμαστε τη μέρα αλλά και κατά κάποιο τρόπο τούτο το άτυπο προσκλητήριο να αποτελεί μια σελίδα στην ιστορία του χωριού. Διαλέγουμε αυτή την ημέρα για να τιμήσουμε και τη μνήμη των προγόνων που σε παλιότερα χρόνια έζησαν γιορτές που η εκκλησία δεν χωρούσε τον κόσμο και μας κοιτάνε σήμερα από ψηλά και αφετέρου προκαλούμε κατά κάποιο τρόπο την επόμενη χρονιά να είμαστε περισσότεροι στο κάδρο. Ήδη φέτος οι παρόντες στον εκκλησιασμό των Χριστουγέννων ήμασταν περισσότεροι από πέρσι ενώ αν δεν ήταν παγωνιά και κάποιοι κωλυόμενοι θα ήταν μαζί μας. Δεν πειράζει, έχουμε κι άλλες μέρες γιορτινές μπροστά μας να δείξουμε πως είναι ζωντανό το χωριό και ο χειμώνας δεν μας πτοεί όπως και αυτός αν εκφράζεται.

ΥΓ. Φέτος το ξημέρωμα στο χωριό ήταν παγωμένο αλλά ακολούθησε μια ιδιαίτερα ζεστή ημέρα και ο ήλιος γονάτισε το χιόνι που σε πολλά σημεία και στην πάνω γειτονιά ξεπερνούσε τους σαράντα με πενήντα πόντους. Οι δρόμοι ήταν καθαροί από χιόνι αλλά στα σημεία που δεν τα βλέπει ο ήλιος ο πάγος ήταν παγίδα για πεζούς και οχήματα. 

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 25122017

ΜΕ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ

Ένας ακόμη χρόνος ήρθε στη ζωή μου· αθόρυβος, ανάλαφρος και αόρατος έπεσε σαν το χιόνι, τύλιξε την πλάτη και το κεφάλι μου με περισσότερα λευκά ενώ σφράγισε την ημέρα και με το κρύο που τέτοιο καιρό συνήθως τον συνοδεύει και ο ερχομός του, θα συζητιέται μέχρι να φυσήξουν οι νοτιάδες του κόσμου ή βγει ο ήλιος της ζωής και το λιώσουν. 

Όπως και να’χει, μετά το πέρασμά του θα έρθουν και οι ψύχραιμες εκτιμήσεις για όσα φαίνονται στην επιφάνεια αλλά και σε εκείνα τα κρύβονται βαθιά στη μνήμη και ψυχή – οι φλέβες πάντως των νερών και των δέντρων οι ρίζες των δέντρων φέτος δεν έχουν παράπονο, φούσκωσαν  με το παραπάνω από τη γενναιοδωρία του χειμώνα!

ΑΘΗΝΑ, 16012017

ΑΙΣΙΟΝ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΕΣ ΤΟ 1917!!!

Οι ευχές του 1917 είχαν και αποστολέα και αποδέκτη.

Είχα κάποτε τη διάθεση (και την άνεση) να μαζεύω διάφορα πράγματα που είχαν σχέση με το τυπωμένο χαρτί και τη δουλειά· όπως βιβλία, περιοδικά, φωτογραφίες και καρτ ποστάλ. Είχα μάλιστα κατορθώσει να φτιάξω μια ωραία συλλογή απ’ όλα αυτά αλλά καθώς για ένα διάστημα που ήμουν μετέωρος από κατοικία την είχα παρκάρει σε ένα υπόγειο, στο καταφύγιο πολέμου για να είμαι πιο σαφής μιας παλιάς πολυκατοικίας στην οδό Κοδρικτώνος μια μέρα που πήγα να τα δω τα βρήκα όλα να πλέουν μέσα σε μια λίμνη από νερό. Από τότε και πέρα σταμάτησα να μαζεύω τέτοια πράγματα αλλά έμειναν κάποια να μου θυμίζουν μια περιουσία που έγινε πολτός το 1995 καθώς και μερικά μοναδικά κομμάτια που χάθηκαν για πάντα.

Τέλος πάντων· απ’ αυτά που σώθηκαν ανακάλυψα σήμερα που ξύνω τον πάτο του αρχείου μια σειρά ευχετήριων καρτών που είχαν σαν θέμα την πρώτη ημέρα του νέου (για τότε) έτους τις οποίες μάλιστα είχα πληρώσει πανάκριβα και ανάμεσά τους είδα μια του 1917 χωρίς δυστυχώς το φάκελλο που τη συνόδευε και ο οποίος θα μας αποκάλυπτε κάποια ιδιαίτερα στοιχεία! Έναν αιώνα ακριβώς πίσω, μια χρονιά που έγινε ένα από τα σπουδαιότερα γεγονότα της σύγχρονης ιστορίας, η Οκτωβριανή Επανάσταση στην Ρωσία και ακολούθησε η επικράτηση του σοβιετικού καθεστώτος και από τότε ως τα σήμερα συνεχίζει να επηρεάζει τις εξελίξεις σε παγκόσμιο επίπεδο και κανείς δεν ξέρει πότε θα πάψουμε να αναφερόμαστε σε αυτή και τις συνέπειές της.

·

Με μια ευχετήρια κάρτα λοιπόν για το 1917 την οποία βλέπω περισσότερο σαν εισιτήριο για ένα ταξίδι αυτογνωσίας και μελέτης της ιστορίας στον αιώνα που μας πέρασε, τσιγκλάω το πολυαναμενόμενο 2017 να μας αποκαλύψει ή τουλάχιστον να μας στρώσει το δρόμο για μια καλύτερη εποχή την οποία όλοι έχουμε ανάγκη και όλοι μαζί μπορούμε να την υποστηρίξουμε…

ΑΘΗΝΑ, 31122916