ΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΧΕΙΜΩΝΑ ΣΤΑ ΒΡΑΓΓΙΑΝΑ ΑΡΓΙΘΕΑΣ

Ψιλό, σπυρωτό και παγωμένο ήταν το χιονάκι που άρχισε να πέφτει από χθες το βράδυ και το πρωί το είδαμε στρωμένο όπου το πήγαινε ο αέρας που ξύριζε τον Τόπο. Στη διαδρομή που κάναμε το μεσημέρι από Μάραθο ως τα Βραγκιανά δεν είδαμε παρά λίγα κοτσύφια μόνο να πετάνε στους θάμνους και προσέχαμε τις στροφές που κάτω από το χιόνι έκρυβαν πάγο. Ούτε στο χωριό είδαμε κίνηση· μόνο λίγα τζάκια κάπνιζαν εδώ κι εκεί και στο καφενείο του Γιώργου Παπαϊωάννου με την άριστη θέρμανση όπου καταφύγαμε, πέντε άνθρωποι μετρημένοι (Θανάσης Οικονόμου, Μανώλης Στεργιούλης, Στέφος Παπαϊωάννου, Θανάσης Καραγεώργος, Γιώργος Σακελλάρης) ήπιαμε καφέ, μιλήσαμε για τοπικά, εθνικά και διεθνή θέματα και το διαλύσαμε σύντομα να βρεθούμε κοντά στις σόμπες των σπιτιών όπου δίπλα τους παραμένουμε ακούνητοι ως τα τώρα που νύχτωσε και πάγωσε πάλι ο Τόπος. Ελπίζουμε αύριο να μαλακώσει ο πάγος και μπορούμε να κινηθούμε πιο άνετα γιατί καλή η ζέστη δίπλα στη σόμπα αλλά πρέπει να κάνουμε και κάποιες δουλειές για τις οποίες το κατάλληλο σκηνικό είναι αυτές οι δύσκολες ημέρες του χιονιά στην Αργιθέα.  

ΒΡΑΓΚΙΑΝΑ ΑΡΓΙΘΕΑΣ, 07012017

ΕΝΑ ΔΙΚΡΟΚΟ ΚΑΙ ΤΥΧΕΡΟ ΑΥΓΟ

Πόσοι έχετε δει δίκροκο αυγό; Ασφαλώς πολύ λίγοι γιατί αυτό είναι ένα εξαιρετικά σπάνιο γεγονός και συμβαίνει μόνο όταν οι κότες ζουν σε κανονικό περιβάλλον και όχι σε συνθήκες εγκλεισμού. Στις κότες που έχουν στο κοτέτσι τους με την ωραία θέα στον Αχελώο ο Κωνσταντής Τσιατσιάνης και η κυρά του Γεωργία υπάρχει μια ωραία, κεραμιδόχρωμη κότα που μια φορά την εβδομάδα κάνει ένα δίκροκο αυτό. Γιατί το κάνει αυτό, κανένας δεν ξέρει και αφορά νομίζω τους επιστήμονες που ασχολούνται με τα πουλερικά.

Η εν λόγω ώριμη κότα λοιπόν μια φορά την εβδομάδα πηγαίνει και φωλιάζει μέσα σε ένα σκουριασμένο βαρέλι και σε αντίθεση με άλλες κότες, κυρίως νεαρές που καλούνται στα χωριάτικα αλλά και λαϊκά «πουλάδες» οι οποίες ξεσηκώνουν τον κόσμο σαν κάνουν ένα αυγό κάθεται αρκετή ώρα σιωπηλή και μόνο σαν γεννήσει με αρκετό πόνο φαντάζομαι των διπλών διαστάσεων από τα άλλα αυγά, σηκώνεται και πάει να βοσκήσει. Ο κυρ Κωνσταντής που πήγε να μαζέψει σήμερα τα αυγά είδε το δίκροκο και για την ιστορία τον έβαλα να ποζάρει με ένα άλλο κανονικό στα χέρια του. Η διαφορά όπως βλέπεται είναι εμφανής αλλά για το περιεχόμενο, δεν ξέρω. Μου το έδωσε η κυρά Γεωργία για ενθύμιο και το δέχθηκα σαν ένα τυχερό αυγό που μου έφτιαξε τη διάθεση για όλη την ημέρα…

ΥΓ. Μας θυμίζει το Facebook ωραίες στιγμές που ζήσαμε κάποτε στην Αργιθέα αλλά 

παράλληλα μας στεναχωρεί καθώς τα πράγματα έχουν αλλάξει αφού η κυρά Γεωργία μας βλέπει πλέον από τους ουρανούς και ο Κωνσταντής έχει αποκάμει, ζει στην Αθήνα πλέον κοντά στα παιδιά του και το κοτέτσι με τις κότες και τις πουλάδες σιώπησε για πάντα. 

ΛΑΓΚΑΔΑΚΙΑ ΒΡΑΓΓΙΑΝΩΝ, 28112009

Ο ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΤΩΝ ΒΡΑΓΓΙΑΝΩΝ (ΑΡΓΙΘΕΑΣ)

Μιας και σήμερα στην ομάδα «ΑΘΗΝΑΪΚΑ ΚΑΙ ...ΑΛΛΑ» ανιχνεύουμε την επικράτεια του κίτρινου σχολιάζοντας  και υιοθετώντας ο καθένας με τον τρόπο του αυτό που συμβολίζει το χρώμα, παρατηρώ πως οι περισσότερες από τις φωτογραφίες έχουν να κάνουν με λουλούδια και τούτο δεν είναι τυχαίο. Στην επικράτεια του κίτρινου είναι επίσης και ορισμένοι καρποί, δείγμα των οποίων φαίνεται στην επισυναπτόμενη φωτογραφία που δείχνει τη φροντίδα των ανθρώπων στον κόπο μιας χρονιάς, ήτοι την ασφαλή συντήρηση του καλαμποκιού, σε ένα χωριό της Αργιθέας, στα Λαγκαδάκια των Βραγγιανών.

Εκεί λοιπόν για να κρατήσουν το καλαμπόκι στεγνό και μακριά από τα ποντίκια και τα άλλα ζωύφια, κρεμούν τις ρόκες κατά μήκος ενός δοκαριού ή πλέκουν με προσοχή τα φύλλα τους και δημιουργούν μια μεγάλη μπάλα και την κρεμάνε στο ταβάνι. Έτσι ο «θησαυρός» μπορεί να διατηρηθεί στεγνός μέχρι να διαλυθεί η μπάλα για να πάει ο καρπός στο μύλο.Προυπόθεση όμως για την δημιουργία αυτού του θησαυρού (εδώ έχουμε μια σπάνια κυριολεξία της έννοιας θησαυρός ως προς το περιεχόμενο αλλά και το χρώμα που τον συμβολίζει) είναι οι ρόκες των καλαμποκιών να περάσουν από τα χέρια των ανθρώπων τουλάχιστον πέντε φορές, στη συλλογή, στο ξεφλούδισμα, στη μεταφορά, στο πλέξιμο, στη διάλυση και τέλος τη μεταφορά στο μύλο. Πράγμα το οποίο όπως καταλαβαίνεται δεν μπορεί να συμβεί όταν για όλη τη διαδικασία χρησμοποιηθούν μηχανές που το λιγότερο, απομακρύνουν τον άνθρωπο απ’ αυτό που με πολύ κόπο και χάρη στη συνεργασία του με τη φύση δημιούργησε και κάθε φορά είναι μοναδικό και ανεπανάληπτο...

ΑΘΗΝΑ, 13022014

 

ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΡΓΙΘΕΑΣ

 

Μιλάμε απόψε (στις 19.00 στη μεγάλη αίθουσα της ΕΣΗΕΑ) για μια άγνωστη σε πολλούς ιστορία της Αργιθέας και συγκεκριμένα του χωριού Βραγκιανών - ένα μεγάλο και ισχυρό άλλοτε χωριό πάνω από τον ρου του Αχελώου και παρουσιάζουμε ένα πολύτιμο για την τοπική ιστορία και όχι μόνο βιβλίο.  

 

Πρόκειται για το βιβλίο «Η Μεγάλη Νύχτα - 18 Δεκεμβρίου 1862» και αναφέρεται στη λεηλασία του αρχαίου μοναστηριού της περιοχής, την Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Βραγκιανών Καρδίτσας, από ομάδα 17 Τουρκαλβανών υπό τον λοχίαν Τσέτσαν που έφτασαν εκεί από το μεθοριακό φυλάκιο του Μεσοπύργου (Σουμερού)  Άρτας καθώς η περιοχή ήταν ακόμη κάτω από τον οθωμανικό ζυγό. Αυτοί μπήκαν κρυφά στο μοναστήρι από προδωμένο σημείο, συνέλαβαν τον ηγούμενο ο οποίος αρνήθηκε να τους αποκαλύψει που είναι τα χρήματα και τα τιμαλφή, τον έσφαξαν μαζί με άλλα έξι άτομα που ήταν εκείνο το βράδυ στο μοναστήρι. Το φοβερό γεγονός συγκλόνισε την περιοχή και υποχρέωσε τις τουρκικές αρχές να στείνουν αποσπάσματα που συνέλαβαν τους δολοφόνους ληστές και οι οποίοι αποκάλυψαν που είχαν κρυμμένα μέρος των κλοπομαίων τα οποία επέστρεψαν στη Μονή και από τα οποία όσα διασώθηκαν, αποτελούν σήμερα το θησαυρό της περιοχής. 
 
Εκτός του προαναφερόμενου τραγικού γεγονότος, το βιβλίο το οποίο επιμελήθηκαν οι Θανάσης Καραγεώργος και Λάμπρος Πολύζος, περιέχει και σύντομη ιστορία της Ιεράς Μονής η οποία μετά τη λεηλασία εγκαταλείφθηκε και ερημώθηκε ως τα τελευταία χρόνια που επανδρώθηκε και ανακαινίστηκε υποδειγματικά  από τους αυταδελφούς μοναχούς Λεόντιο και Αναστάσιο των Κρητών. Στις 12 Σεπτεμβρίου 2009, ο Λεόντιος ενθρονίστηκε Ηγούμενος της Μονής ενώ στο δυναμικό της προστέθηκαν και άλλοι τέσσερις μοναχοί.  

ΑΘΗΝΑ, 05022014