ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΕΦΕΡΗ

 

H ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΑΧΩΡΗΤΟΥ

Πέφτουν ολοένα σήμερα νομίσματα πάνω στην πολιτεία

ανάμεσα σε κάθε κόμπο σα μια σταλαματιά στο χώμα

ανοίγει μια καινούργια χώρα: ήρθε η στιγμή, σηκώστε με.

Από το ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΤΑΣΤΡΩΜΑΤΟΣ, Α’ του Γιώργου Σεφέρη.

Άλλοι στρώνουν σήμερα ένα δρόμο με άγνωστο προορισμό για την Ελλάδα και οι τζακαράντες στην Αθήνα, «χιονίζουν» τούτες τις μέρες μικρά μωβ λουλούδια τις πλατείες και τα πεζοδρόμια. (Από το 2012...).

ΑΘΗΝΑ, 17052024

ΜΕΝΕΞΕΔΕΝΙΟ ΣΥΝΝΕΦΟ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Η δεντροστοιχία με τις τζακαράντες στο Ζάππειο

Είναι οι τζακαράντες (Ιακαράνδη η μιμηλήφυλλος (Jacaranda mimosifolia) γνωστλη ως το δέντρο φτέρη (fern tree) ένα ιθαγενές της Νότιας Αμερικής δέντρο που έφτασε στην Ελλάδα μέσω της Νότιας Αφρικής. Με τέτοιες σχηματίστηκαν δεντροστοιχίες σε ορισμένους δρόμους, όπως στην Αθηνάς, τη Ρηγγίλης και βεβαίως η μεγάλη στο Ζάππειο η οποία παραμένει ακέραια παραπάνω από έναν αιώνα και τούτες τις ημέρες αποτελεί αξιοθέατο της πόλης και προσελκύει πλήθος Αθηναίων και τουριστών για να τις απολαύσουν.

Ανθισμένες τζακαράντες στην Καπνικαρέα

Οι τζακαράντες υπολογίζεται πως ήρθαν στην Ελλάδα μαζί με άλλα εξωτικά δέντρα και φυτά που παραγγέλθηκαν από όλο τον κόσμο για την δημιουργία, περί το 1840, του Βασιλικού τότε λεγόμενου Κήπου που ήταν πρωτοβουλία της βασίλισσας Αμαλίας. Από εκείνα λοιπόν τα δέντρα προέρχονται και οι τζακαράντες που φυτεύτηκαν σε διάφορα άλλα σημεία της Αθήνας, όπως στο Πεδίον του Άρεως και σε άλλες πλατείες και δρόμους. 

Τζακαράντες πίσω από την Μητρόπολη Αθηνών

Οι τζακαράντες ξεχωρίζουν ανάμεσα σε όλα τα άλλα δέντρα της πόλης γιατί ανθίζουν τις τελευταίες ημέρες της άνοιξης πριν ακόμη βγάλουν φύλλα και διατηρούν τα άνθη τους που μοσχομυρίζουν για πολλές ημέρες. Όταν αυτά μαραθούν πέφτουν σαν γαλάζιο χιόνι στο δρόμο και πάνω στα αυτοκίνητα που είναι σταθμευμένα από κάτω. Σε ορισμένα δε σημεία της πόλης, όπως τα παλιά κτίρια στην Αθηνάς ο συνδυασμός του μελαγχολικού χρώματος των λουλουδιών με τις μνήμες που έχει αυτός ο δρόμος φέρνει στο νου άλλες στιγμές από την ιστορία της αλλά και τις προσωπικές αναζητήσεις καθενός που την περπατάει.

Η δεντροστοιχία με τις τζακαράντες στην Αθηνάς και η Ακρόπολη στο βάθος 

Δεν υπάρχουν αναφορές που να συνδέουν τις τζακαράντες με την ιστορία της Αθήνας. Οι περισσότεροι τις έμαθαν από το ποίημα του Γιώργου Σεφέρη που δημοσιεύουμε σε διπλανή στήλη. Έτσι και δεν υπάρχει ενδιαφέρον γι’ αυτές εκτός από τις ημέρες που ανθίζουν και σκεπάζουν τους δρόμους με ένα μενεξεδί σύννεφο. Φέτος βέβαια αυτό δεν συμβαίνει στην οδό Αθηνάς γιατί όπως ξαναγράψαμε, έπεσε γερό κλάδεμα στα δέντρα και παρά τις διαμαρτυρίες των δημοτών αυτό συνεχίστηκε. Υπολογίζεται πως θα τις δούμε πάλι ανθισμένες  σε δυο τρία χρόνια αν βέβαια τις αφήσουν ήσυχες. 

Η δεντροστοιχία με τις τζακαράντες στην Αθηνάς πριν το κλάδεμα

Η δεντροστοιχία της Αθηνάς μετά το κλάδεμα!

Στην Αθηνάς παρατηρείται επίσης και μια κραυγαλέα αδιαφορία για τη συμπλήρωση της δεντροστοιχίας και αυτό φαίνεται να έχει να κάνει με το πιάσιμο από τα δέντρα ωφέλιμου για τους καταστηματάρχες αλλά και από τα καφενεία που γέμισαν τα πεζοδρόμια χώρου. Έτσι, η ωραία δεντροστοιχία με τις τζακαράντες κάθε χρόνο αραιώνει όλο και περισσότερο και αν συνεχιστεί έτσι το πράγμα σε λίγα χρόνια δεν θα υπάρχει κανένα δέντρο εκεί.

Οι ανθισμένες τζακαράντες στη Ρηγγίλης

Ανθισμένες τζακαράντες στην Ηρώδου Αττικού

Ανθισμένες τζακαράντες στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας

Παρατημένη φωλιά πουλιών σε ανθισμένη τζακαράντα στην Καπνικαρέα

Έτσι η μόνη δεντροστοιχία στην Αθήνα που μπορεί αυτές τις ημέρες να απολαύσει τις τζακαράντες είναι αυτή που οδηγεί από τη Βασιλίσσης Αμαλίας στο Ζάππειο. Κάποιες άλλες ωραίες γωνιές της πόλης που παίρνουν άλλο αέρα από την ανθοφορία τους είναι η Καπνικαρέα, η πλατεία πίσω από την Μητρόπολη Αθηνών, στη Ρηγγίλης, το τέλος της Ηρώδου Αττικού, το προαύλιο της εκκλησίας του Αγίου Κωνσταντίνου καθώς και άλλα που είναι φυτεμένα μεμονωμένα δέντρα που δίνουν ένα ξεχωριστό τόνο στη χλωρίδα της πόλης τις τελευταίες ημέρες της άνοιξης.

Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΜΑΔΗΜΕΝΗ ΤΖΑΚΑΡΑΝΤΑ

Η προτομή του Γιώργου Σεφέρη με την ανθισμένη τζακαράντα

 

Η προτομή του Γιώργου Σεφέρη με την κλαδεμένη τζακαράντα  

Δεν υπάρχουν αναφορές που να συνδέουν τις τζακαράντες με την ιστορία της Αθήνας. Οι περισσότεροι τις έμαθαν από ένα ποίημα του Γιώργου Σεφέρη η προτομή του οποίου μπροστά στην είσοδο του Υπουργείου Εξωτερικών στην πεζοδρομημένη οδό Σέκερη σκιάζεται από μια τζακαράντα η οποία ούτε κι αυτή γλίτωσε τον ακρωτηριασμό που έχει επιβληθεί σε όλα τα δέντρα της πόλης. Πιθανόν να μην λερώνουν τα λουλούδια της τα τζάμια των αυτοκινήτων των διπλωματών που παρκάρουν εκεί.

KERK STR. OOST. PRETORIA, TRANSVAAL

Οι τζακαράντες παίζοντας καστανιέτες και χορεύοντας

ρίχναν γύρω στα πόδια τους ένα μενεξεδένιο χιόνι.

Αδιάφορα όλα τ’ άλλα, κι αυτό

το Βένουσμπεργκ της γραφειοκρατίας με τους διπλούς

του πύργους και τα διπλά του επίχρυσα ρολόγια

ναρκωμένο βαθιά σαν ιπποπόταμος μες στο γαλάζιο.

Και τρέχαν τ’ αυτοκίνητα δείχνοντας

γυαλιστερές πλάτες όπως τα δελφίνια.

Στο τέλος του δρόμου μας περίμενε

δρασκελώντας αργόσχολα μες στο κλουβί του

ο ασημένιος φασιανός της Κίνας

ο Ευπλόκαμος Νυχθήμερος, όπως τον λένε.

Και να σκεφτείς πως ξεκινήσαμε αποχαιρετώντας

με την καρδιά γεμάτη σκάγια

τον Ονοκρόταλο τον Πελεκάνο – αυτόν

που είχε ένα ύφος τσαλαπατημένου πρωθυπουργού

στο ζωολογικό κήπο του Καίρου.

                                                              Οχτώβρης  ’41 

ΥΓ. Για το πόσο επίκαιρο παραμένει το ποίημα, δείτε: KERK STR. OOST, PRETORIA, TRANSVAAL, Γιώργος Σεφέρης, ΠΟΙΗΜΑΤΑ, Ίκαρος, σελ. 199.

ΟΙ ΤΖΑΚΑΡΑΝΤΕΣ ΤΗΣ ΠΡΑΙΤΩΡΙΑ

Οι ποιο γνωστές τζακαράντες στον κόσμο είναι αυτές της Πραιτώρια, πόλης της Νότιας Αφρικής, στην περιοχή Τράνσβααλ. Αποτελεί μια από τις τρεις πρωτεύουσες της Ν. Αφρικής και συγκεκριμένα την εκτελεστική και de facto πρωτεύουσα της χώρας Αφρικής είναι και ποιητικά γνωστή ως «Jacaranda City» («Πόλη της Τζακαράντα») ή στα Αφρικάανς «Jakarandastad», λόγω του μεγάλου αριθμού των δένδρων τα οποία όταν ανθίζουν την άνοιξη, μετατρέποντας την πόλη μπλε. Ιδρύθηκε το 1855 από τον Μαρτίνους Πρετόριους και το αρχικό της όνομα ήταν Πρετοριάνα Φιλαδέλφεια. Η πόλη έπαιξε σημαντικό ρόλο κατά τη διάρκεια του πολέμου των Μπόερς. Σε αυτή υπογράφηκε η πρώτη συνθήκη ειρήνης μεταξύ των πλευρών, με την οποία έληξε ο πρώτος από τους δύο αυτούς πολέμους, στις 3 Αυγούστου 1881, αλλά και η ειρήνη του Βερινέγκενγκ στις 31 Μαΐου 1902, με την οποία έληξε ο δεύτερος. (Πηγή Wikipedia).

Στην Πραιτώρια ζει τα τελευταία χρόνια και διδάσκει  στο εκεί ελληνικό σχολείο ο φίλος Νίκος Κομματάς ο οποίος μας έστειλε κάποιες φωτογραφίες με ανθισμένες τζακαράντες που εκεί ανθίζουν τον Οκτώβριο. Τις δημοσιεύουμε για να κάνουμε κάποιες συγκρίσεις…

ΑΘΗΝΑ, 05062109. Εφημερίδα "Φιλελεύθερος", σελ. 2 - 3. 

ΟΙ ΤΖΑΚΑΡΑΝΤΕΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΥΠΟ ΔΙΩΓΜΟΝ

Η οδός Αθηνάς είναι από τους μεγάλους δρόμους της Αθήνας που διατηρεί ακόμη το παλιό ύφος της  πόλης χάρη στην κίνηση της Βαρβακείου αλλά και των περιορισμών που έχει βάλει από πολύ νωρίς η Αρχαιολογία για κάποια από τα πιο παλιά κτίρια της πόλης και τα περισσότερα απ’ αυτά είναι καλή κατάσταση λόγω των καταστημάτων και των εργαστηρίων που στεγάζουν παραπάνω από έναν αιώνα. Κάποια απ’ αυτά είναι καταδικασμένα λόγω της φθοράς που έχει επισωρευτεί επί δεκαετίες πάνω τους ενώ κάποια άλλα παίρνουν παράταση ζωής ή μπαίνουν σε έναν άλλο κύκλο μετατρεπόμενα σε ξενοδοχεία της μόδας.

Με τούτα και με τα άλλα, η Αθηνάς καταφέρνει να είναι από τις πιο ζωντανούς δρόμους της πόλης και στην οποία ανταμώνουν άνθρωποι χαμηλών εισοδημάτων που επιμένουν να επισκέπτονται τη Βαρβάκειο για φθηνότερα ψώνια, άλλους που προμηθεύονται εργαλεία για διάφορες δουλειές του σπιτιού και του κήπου, τουρίστες που γοητεύονται από την εικόνα του παζαριού που δημιουργούν οι επαγγελματίες του δρόμου με τους πάγκους αλλά και οι καταστηματάρχες που έχουν επεκτείνει τα μαγαζιά τους στα πεζοδρόμια. Την εικόνα συμπληρώνουν και οι λογής μετανάστες που κυνηγάνε κι αυτοί το μεροκάματο με κάθε τρόπο καθώς και οι τσιγγάνοι που θεωρούν ότι εκεί μπορούν να κάνουν ότι θέλουν.

Στα στοιχεία που χαρακτηρίζουν την οδό Αθηνάς είναι εδώ και πολλά χρόνια και οι εξωτικές τζακαράντες, ένα δέντρο ιθαγενές της Νότια Αφρικής που από αυτό έφτιαξαν μια από τις καλύτερες δεντροστοιχίες της πόλης και δημιουργεί μια ωραία ατμόσφαιρα στον ουρανό του δρόμου την άνοιξη με τα γαλάζια λουλούδια αλλά κάποιες φορές και το φθινόπωρο.  Μια τέτοια επίσης όμορφο δεντροστοιχία υπάρχει και το Ζάππειο και μια μικρότερη στη Ρηγγίλης και αποτελούν επίσης αξιοθέατο όταν είναι ανθισμένες και όχι μόνο.  

Η διαφορά με τις δεντροστοιχίες των τζακαράντων της Αθηνάς με αυτές του Ζαππείου και της Ρηγγίλης είναι ότι στις δεύτερες τα δέντρα έχουν αφεθεί να πάρουν όσο ύψος μπορούν και να σχηματίσουν με τα κλαδιά τους ένα θόλο. Στην Αθηνάς όμως τα δέντρα αυτά κάθε δυο – τρία χρόνια υφίστανται έναν αποτρόπαιο ακρωτηριασμό που κατ’ ευφημισμόν λέγεται κλάδεμα και είναι βέβαιο πως γίνεται χωρίς την επίβλεψη των γεωπόνων αλλά από ανειδίκευτους εργάτες που προσλαμβάνουν οι εργολάβοι τέτοιων εργασιών.

Τούτο γίνεται προφανώς για να μην πέφτουν κλαδιά στους περαστικούς και πάνω στα αυτοκίνητα αλλά πίσω απ’ αυτό φαίνεται καθαρά πως οι τζακαράντες της Αθηνάς είναι ανεπιθύμητες και έχουν κηρυχθεί σε διωγμό εδώ και πολλά χρόνια γιατί εμποδίζουν την κίνηση στα προαναφερόμενα καταστήματα που λειτουργούν κατά μήκος της.  Το γεγονός επιβεβαιώνει η αδράνεια που δείχνουν οι αρμόδιοι στην συμπλήρωση της δεντροστοιχίας από τα δέντρα που ξηραίνονται και δεν αντικαθίστανται. Με το ρυθμό δε που γίνεται αυτό είναι βέβαιο πως σε λίγα χρόνια δεν θα υπάρχει ούτε μια τζακαράντα να ομορφαίνει την οδό Αθηνάς και η δεντροστοιχία θα είναι μια ανάμνηση για όσους αγαπούν την Αθήνα.

ΑΘΗΝΑ 27022019. Εφημερίδα "Φιλελεύθερος", 25022019, σελ. 37.

KERK STR. OOST. PRETORIA, TRANSVAAL

Οι τζακαράντες παίζοντας καστανιέτες και χορεύοντας
ρίχναν γύρω στα πόδια τους ένα μενεξεδένιο χιόνι. 
Αδιάφορα όλα τ’ άλλα, κι αυτό
το Βένουσμπεργκ της γραφειοκρατίας με τους διπλούς
του πύργους και τα διπλά του επίχρυσα ρολόγια
ναρκωμένο βαθιά σαν ιπποπόταμος μες στο γαλάζιο.

Και τρέχαν τ’ αυτοκίνητα δείχνοντας
γυαλιστερές πλάτες όπως τα δελφίνια.
Στο τέλος του δρόμου μας περίμενε
δρασκελώντας αργόσχολα μες στο κλουβί του
ο ασημένιος φασιανός της Κίνας
ο Ευπλόκαμος Νυχθήμερος, όπως τον λένε.

Και να σκεφτείς πως ξεκινήσαμε αποχαιρετώντας
με την καρδιά γεμάτη σκάγια
τον Ονοκρόταλο τον Πελεκάνο – αυτόν
που είχε ένα ύφος τσαλαπατημένου πρωθυπουργού
στο ζωολογικό κήπο του Καίρου.
                                                               Οχτώβρης ’41

Ο ΚΑΙΡΟΣ ΤΩΝ ΤΖΑΚΑΡΑΝΤΩΝ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Είναι ο Μάιος για τις τζακαράντες της Αθήνας ο μήνας της ανθοφορίας τους και χρωματίζουν με τα μωβ λουλούδια τους σπουδαίους δρόμους και εμβληματικούς χώρους αλλά είναι και καταδεκτικές, μοιράζουν την ευωδιά τους και σε άλλα σημεία, λιγότερο επιφανή σε ξεχασμένες γωνιές της πόλης. Έτσι θα τις δείτε σε δεντροστοιχίες στο Ζάπειο (όπου είναι και οι καλύτερες) καθώς και στην οδό Ρηγγίλης και βεβαίως στην οδό Αθηνάς όπου χάριν των τραπεζοκαθισμάτων διαπιστώνω πως δεν είναι και τόσο επιθυμητές πλέον. Όσες έχουν απομείνει εκεί παρουσιάζονται και ιδιαίτερα θαλερές γιατί τις ωφέλησε το προπέρσινο κλάδεμα και έχουν φουντώσει καλά τα κλαριά τους.

Δεν είναι όμως μόνο εκεί αλλά και σε πολλά άλλα σημεία της πόλης, πιθανά και απίθανα όπως στην μικρή πλατεία μπροστά από την εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου είναι δυο – τρεις μεγάλες μάλιστα και τα ανθισμένα κλαριά τους δίνουν ένα τόνο μελαγχολίας παραπάνω στο σκηνικό της περιρρέουσας παρακμής που παρουσιάζει αυτή η γειτονιά. 

ΑΘΗΝΑ, 07052018

ΟΙ ΤΖΑΚΑΡΝΑΝΤΕΣ ΤΗΣ ΠΡΕΤΟΡΙΑ

Παρακολουθώ τούτες τις ημέρες το timeline του φίλου Νίκου Κομματά, δάσκαλου στην Πρετόρια της Νότιας Αφρικής και ταξιδεύω νοερά σε αυτή την υπέροχη πόλη η οποία, καθώς βρίσκεται στο νότιο ημισφαίριο της γης, ζει αυτές τις ημέρες την άνοιξη. Τον παρακολουθώ και ομολογώ τον ζηλεύω λίγο που ζει σε έναν τόπο στον οποίο απ’ ότι μας μοιράζει να βλέπουμε επικρατεί τουλάχιστον μια κανονικότητα. Αυτό δηλαδή που λείπει από τη δική μας πόλη η οποία και αυτή ομορφαίνουν οι τζακαράντες κάθε Μάιο, στην οδό Αθηνάς κυρίως και στο Ζάππειο μια ολόκληρη δεντροστοιχία αλλά δεν είναι σαν αυτές της Πρετόρια. Εκεί τους διαθέτουν ολόκληρα πεζοδρόμια (φαντάζομαι πως το ίδιο κάνουν και σε άλλα δέντρα), τις περιποιούνται, τις προσέχουν. Στην πόλη μας όμως συμβαίνει το αντίθετο· όλα τα δέντρα είναι υπό διωγμό και τα στριμώχνουμε σε στενά πεζοδρόμια που δεν μπορούν να ποτιστούν και να αναπτυχθούν, τους κόβουμε διαρκώς τις ρίζες με την ανάπτυξη των υπόγειων δίκτυων, δένουμε σε αυτά μηχανές και καρότσια, ακουμπάμε τα σκουπίδια, παρκάρουμε αυτοκίνητα από κάτω τους όταν πέφτουν λουλούδια. Τα αυτονόητα δηλαδή που στην πόλη και στη ζωή μας έπαψαν να υπάρχουν, όχι μόνο για τα δέντρα αλλά για όλη την καθημερινότητά μας που έχει γίνει κυριολεκτικά βάσανο…

ΑΘΗΝΑ, 22102017

Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΤΖΑΚΑΡΑΝΤΕΣ ΤΗΣ ΖΑΛΟΚΩΣΤΑ

Στη Ζαλοκώστα σήμερα, ο Ποιητής στο παρτέρι του αυστηρού δρόμου στην μπρούντζινη σιωπή του μυρίζει

 τα άνθη από τις δυο τζακαράντες που είναι δίπλα του

και «…παίζοντας καστανιέτες και χορεύοντας ρίχναν γύρω στα πόδια τους ένα μενεξεδένιο χιόνι».

ΥΓ. Για το πόσο επίκαιρο παραμένει το ποίημα, δείτε: KERK STR. OOST, PRETORIA, TRANSVAAL, Γιώργος Σεφέρης, ΠΟΙΗΜΑΤΑ, Ίκαρος, σελ. 199. 

ΑΘΗΝΑ, 21052017

ΟΙ ΑΔΕΙΕΣ ΦΩΛΙΕΣ ΣΤΙΣ ΤΖΑΚΑΡΑΝΤΕΣ

Η φωλιά στις τζακαράντες πάνω από την Καπνικαρέα

Δεν είναι, μέχρι στιγμής, όπως τις προηγούμενες χρονιές η ανθοφορία των τζακαράντων στην Αθήνα και το θέμα πιστεύω πως μπορεί να απασχολεί και άλλους εκτός από μένα που όπως και νάχει, τις θεωρώ ως το πιο ποιητικό δέντρο της Αθήνας, όχι μόνο γιατί τις αναφέρει ο Σεφέρης αλλά γιατί τα χρώματα των λουλουδιών τους ταιριάζουν με τον ουρανό του Μάη και επί πλέον όταν πέφτουν μοιάζουν σαν βαμμένο χιόνι στο πεζοδρόμιο.

Η φωλιά στις τζακαράντες στην οδό Αθηνάς

Έτσι έκανα προχθές τον καθιερωμένο ετήσιο γύρο μου στις τζακαράντες της Αθήνας να δω πως πάει η ανθοφορία, απογοητεύτηκα, αλλά ανακάλυψα κάτι πολύ ενδιαφέρον, κάτι που μου διέφευγε και αυτό είναι κάποιες φωλιές πουλιών, δεν ξέρω τι είδους είναι αλλά φαίνονται για μεγάλα, σε κάποια δέντρα. Δεν το είχα πάρει είδηση ότι στα κλαδιά τους φιλοξενούν πουλιά στην πιο μεγάλη στιγμή για τη συνέχεια του είδους τους και μάλιστα σε τόσο θορυβώδεις και ρυπαρούς δρόμους όπως η οδός Αθηνάς ή στην πλατεία Καπνικαρέας όπου σε μια γωνία βρίσκεται μια από τις πιο όμορφες τζακαράντες της Αθήνας.

Πιστεύω πως δεν τα ενδιαφέρει τα πουλιά ο θόρυβος του δρόμου ή δεν τον ακούνε, πιθανόν να χτίζουν τις φωλιές τους εκεί για περισσότερη ασφάλεια η απλά να τους αρέσει να κλώθουν και μετά να μεγαλώνουν τα μικρά τους μέσα σε ένα μωβ σύννεφο γεμάτο λεπτές μυρωδιές, πράγμα που πιθανόν να λειτουργεί και ευεργετικά σε σχέση με φωλιές που βρίσκονται σε άλλα άχαρα μέρη. Πάντως οι φωλιές φαίνονταν άδειες, πράγμα που πάλι δεν μπορώ να εξηγήσω αλλά ούτε και περιμένω απάντηση από κανέναν, γιατί τώρα ποιος ασχολείται σε μια πόλη που ρημάζει  ποιος ασχολείται με την αναπαραγωγή των πουλιών της ή γιατί δεν πάει καλά η ανθοφορία των τζακαράντων; 

ΑΘΗΝΑ, 16052017

OI ΤΖΑΚΑΡΑΝΤΕΣ ΣΤΟΝ ΠΕΡΙΠΑΤΟ ΤΟΥ ΖΑΠΠΕΙΟΥ

Καλή εβδομάδα να έχουμε όλοι και όσοι αγαπούν την πόλη, ας την περπατήσουν αυτές τις ημέρες ψάχνοντας να δουν και να μυρίσουν τις υπέροχες ανθισμένες τζακαράντες. Στον Ακτήμονα θα βρείτε επίσης μια σειρά από παλιότερα κείμενα τα οποία και φανερώνουν πόσο αγαπώ αυτά τα διαφορετικά δέντρα της Αθήνας… 

Είναι από τους ωραιότερους περιπάτους στην Αθήνα κάτω από τη δεντροστοιχία που οδηγεί από τη Βασιλίσσης Αμαλίας στην είσοδο του Ζαππείου και αποτελείται από μεγάλα δέντρα, λεγόμενα τζακαράντες και τα οποία προέρχονται από τη Νότια Αφρική. Αυτά στον τόπο μας ανθίζουν περί τα μέσα Μαίου και δημιουργούν στον ουρανό της πόλης ένα μωβ σύννεφο που ευωδιάζει και πλημμυρίζουν το έδαφος με «ένα μενεξεδένιο χιόνι» ‘όπως γράφει ο Γιώργος Σεφέρης στο «Ημερολόγιο Καταστρώματος Β’ - KERK STR. OOST, PRETORIA, TRANSVAAL, ένα σπάνιο ποίημα...  

ΑΘΗΝΑ, 09052016

ΟΙ ΤΖΑΚΑΡΑΝΤΕΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Μια μικρή φωτογραφική περιήγηση - πρόταση γνωριμίας με τις τζακαράντες του κέντρου της Αθήνας και ειδικά στην Καπνικαρέα και στην οδό Αθηνάς. Οι τζακαράντες είναι δέντρο της Νότιας Αφρικής (το αναφέρει και ο Σεφέρης στο «Ημερολόγιο Καταστρώματος Β’, στο ποίημα “Kerk Str. Oost, Pretoria, Transvaal” Οι τζακαράντες παίζοντας καστανιέτες και χορεύοντας/ ρίχναν γύρω στα πόδια τους ένα μενεξεδένιο χιόνι.[...]) το οποίο επιλέχθηκε κάποτε να φυτευτεί σε ορισμένες πλατείες και δρόμους και σήμερα, όταν βρίσκονται στην περίοδο της ανθοφορίας τους,  πράγματι αποτελούν ένα ιδιαίτερα στοιχείο της πόλης.