ΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΜΑΝΟ

Με τον Κωνσταντίνο Μάνο στο Μουσείο Μπενάκη

Δουλειά μου ήταν πάντα η δημοσιογραφία και αυτή την έμαθα στην πράξη και στο χαρτί. Στις εφημερίδες έμαθα να γράφω και δάσκαλοί μου ήταν σπουδαίοι και ονομαστοί δημοσιογράφοι που πάντα θα τους χρωστώ ευγνωμοσύνη για όσα απ’ αυτούς έμαθα. Η φωτογραφία σαφώς και ήταν ένα κομμάτι της δουλειάς κι εδώ πάλι ευτύχησα να συνεργαστώ με λαμπρούς φωτογράφους και από νωρίς να με γοητεύσει η δουλειά τους και καθώς μέσα στις υποχρεώσεις μου ως συντάκτης ύλης ήταν να επιλέγω και τις φωτογραφίες που θα έμπαιναν σε κάθε θέμα, αναγκαστικά έπρεπε να επιλέξω από δυο - τρεις πολλές φορές και από περισσότερους για να έχουμε το καλύτερο αποτέλεσμα. Στόχος ήταν πάντα να απολαύσει ο αναγνώστης ένα καλό συνδυασμό κειμένου και φωτογραφίας.

Ο Άγγελος Δεληβοριάς με τον Κωνσταντίνο Μάνο στην έκθεση A Greek Portfolio

Έτσι όταν άρχισα να τραβάω μόνος φωτογραφίες για τα θέματα που έγραφα αυτόν τον κανόνα ακολουθούσα και αργότερα, όταν βγήκα στην πιάτσα των περιοδικών είχα αρκετές επιτυχίες χάρη σε αυτή τη λεπτομέρεια. Παράλληλα μελετούσα και το έργο σπουδαίων φωτογράφων αλλά εκείνος που μου άρεσε περισσότερο ήταν ο Κωνσταντίνος Μάνος, ένας μεγάλος  φωτογράφος της Αμερικής ο οποίος από το 1961 ως το 1967 ήρθε και φωτογράφισε την πατρίδα των γονιών του απ’ άκρη σε άκρη «ως ένας φιλικός παρατηρητής, δίχως βιασύνη και συγκεκριμένο σχέδιο» όπως εξομολογείται μας αποκάλυψε την μοναδικότητα του τοπίου και των κατοίκων της Ελλάδας. Η προσέγγιση των θεμάτων του ξεχώρισε από την έως τότε φωτογραφική απεικόνιση της χώρας και κίνησε το ενδιαφέρον των νεώτερων φωτογράφων για μια διαφορετική απόδοση της ελληνικής υπαίθρου. Αυτό το έργο του, το «Α Greek Portfolio» πριν από πέντε χρόνια δώρισε στο Μουσείο Μπενάκη και το γεγονός εορτάστηκε με μια μεγάλη έκθεση.  

Το πώς είδε την Ελλάδα και τους Έλληνες ο Κωνσταντίνος Μάνος  μπορώ να πω ότι ακολούθησα κι εγώ ως φωτογράφος στη δουλειά που έκανα ως σήμερα και ένιωσα ευτυχισμένος που τον συνάντησα τότε στο Μουσείο Μπενάκη μαζί με τον αείμνηστο Άγγελο Δεληβοριά και άλλαξα μαζί του λίγες κουβέντες. Όταν τον ρώτησα για το αν η Ελλάδα και οι Έλληνες συνεχίζουν να έχουν το ίδιο ενδιαφέρον και μάλιστα στην έγχρωμη φωτογραφία, μου απάντησε πως πάντα έχει και πολύ περισσότερο μάλιστα την περίοδο που περνάει, εννοώντας φυσικά την κορύφωση της οικονομικής κρίσης. Τον θυμάμαι πάντα και τον σκέφτομαι πριν από το κλίκ…

ΑΘΗΝΑ, 22052018

ΜΙΑ ΩΡΑΙΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΑΝΑΜΝΗΣΗ!!!

Πάνε οκτώ χρόνια τώρα από τη φωτογραφία με τον φίλο και συνάδελφο Νίκο Σαλέπη (Trikala Ola)  στην πλατεία του Παλαμά, στο Αντάμωμα που έκαναν εκείνη τη χρονιά οι Καραγκούνηδες και με πολύ ενδιαφέρον το παρακολούθησα καθώς ήταν ανοιχτά ακόμη κάποια έντυπα στην εφημερίδα Έθνος και έδινα θέματα κι έτσι πορευόμουν επαγγελματικά. Η δουλειά που ξεκίνησα τότε, για τους Καραγκούνηδες δεν ολοκληρώθηκε γιατί στο μεταξύ άρχισαν τα στριμώγματα και κάποιες ιδέες εγκαταλείφθηκαν γιατί δεν θα έβλεπαν ποτέ το φως της δημοσίευσης αλλά από την άλλη, το υλικό που συγκεντρώθηκε αποτελεί μιας πρώτης τάξεως ύλη για τη δημιουργία μιας όμορφης έκδοσης για τον κάμπο της Θεσσαλίας και ανάλογα με τις δυνάμεις μου μπορεί να την φτιάξω την επόμενη χρονιά.

Πέρα απ’ αυτό όμως, η φωτογραφία που μου έφερε σήμερα από τα συρτάρια του το Facebook μπορεί να χαρακτηριστεί και ιστορική γιατί είναι και η τελευταία που μου έβγαλαν να κρατάω μια αναλογική μηχανή (Nikkon 80) και μάλιστα με αυτή τραβούσα ακόμη διαφάνειες. Τον χειμώνα που ακολούθησε άρχισα να δουλεύω για λόγους κόστους πλέον με ψηφιακές κι έτσι μου έμειναν και μερικά φιλμ αχρησιμοποίητα. Έτσι πέρασα κι εγώ στις ψηφιακές μηχανές οι οποίες φυσικά και βγάζουν ωραίες φωτογραφίες, αλλά σαν αυτές που έβγαζαν οι αναλογικές, δεν είναι. Χώρια δε που λόγω του κόστους πάλι το «κλικ» δεν κοστίζει τίποτα πολλές φορές γίνεται στο βρόντο και μετά θέλει αρκετή ώρα να ξακαθαρίσει το αρχείο. Έτσι νοσταλγώ κάπως τις αναλογικές που όπως και να’ χει, σε υποχρέωναν να κάνεις τις καλύτερες φωτογραφίες με λιγότερα και προσεγμένα «κλικ».

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 13092017

Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΕ ΤΟ ΦΑΚΟ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΧΥΤΗ

Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στα Κέδρα σε φωτογραφία του Κ. Χύτη

Εικόνες από την μικρή του πατρίδα, τα Κέδρα Ευρυτανίας παρουσιάζει ο Κωνσταντίνος Χύτης από τις 14 έως τις 16 Νοεμβρίου στο σταθμό του Μετρό της Ακρόπολης. 

Εικόνες από την μοναδική φύση του Απεράντιου όπως καλείται το τμήμα της Ευρυτανίας στην καρδιά των Αγράφων και δίπλα στον Αχελώο αλλά και από τη  λιτή αρχιτεκτονική των παλιών σπιτιών και των εγκαταστάσεων που έφτιαξαν οι πρόγονοι για να καλύψουν τις ανάγκες τους και να ομορφύνουν τον  τόπο και σήμερα λιώνουν παρατημένα. Αυτά τα ερείπια αλλά και τα ακέραια παλαιά σπίτια ασκούν μια ιδιαίτερη γοητεία στο φωτογράφο αλλά και τον προκαλούν να τα δει με τη δική του ιδιαίτερη ματιά και το αποτέλεσμα αυτών των λήψεων θα μας παρουσιάσει μεθαύριο. 

Τοίχος απο παλιό σπίτι στα Κέδρα με το φακό του Κ. Χύτη

Την ίδια πρόκληση αισθάνεται και με το φως του τόπου, ένα ιδιαίτερο φως με πολλές διαβαθμίσεις, από το λεπτό των κορυφών που σκεπάζουν τον τόπο μέχρι το πυκνό, βαρύ των ποταμών και των δασών που σφίγγουν την περιοχή.  Εκείνο όμως που τον προκαλεί περισσότερο είναι οι άνθρωποι και ο κύκλος της καθημερινότητάς τους που είναι γεμάτος από αρχετυπικές εικόνες και κινήσεις χωρίς επιτήδευση και αποτελούν γι’ αυτόν ένα ανεξάντλητο θέμα το οποίο δουλεύει συστηματικά.  

Ο Κωνσταντίνος Χύτης με ένα μνημείο των τεσσάρων τροχών

Ο Κωνσταντίνος έχει τις ρίζες της καταγωγής από την πλευρά του πατέρα του στα Κέδρα, μεγάλωσε και εργάζεται στην Αθήνα αλλά πάντα πήγαινε στα Κέδρα αρκετές φορές μέσα στο χρόνο και αυτές οι επισκέψεις ήταν που τον έκαναν να γυρίσει με μια φωτογραφική μηχανή και να σκύψει πάνω στον τόπο του να τον αποτυπώσει, να τον προβάλει όπως του αξίζει.  Οι πατριώτες του και οι συντοπίτες του περιμένουμε να δούμε τη συνέχεια του έργου του.    

Η έκθεση γίνεται υπό την αιγίδα του ΟΑΣΑ και των ΣΤΑ.ΣΥ και διεξάγεται στο πλαίσιο του προγράμματος Metro Stages, το οποίο ακολουθεί το παράδειγμα άλλων Μετρό σε πόλεις όπως το Λονδίνο και η Νέα Υόρκη. Περισσότερα από τη δουλειά του Κωνσταντίνου Χύτη μπορεί να κανείς να δει στη ιστοσελίδα του: www.khytis.com.

Η ΠΟΛΙΣ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΕΙΔΕ Ο ΣΑΒΒΑΣ ΔΕΛΗΣ

 

Είναι πολλοί οι συνάδελφοι επαγγελματίες φωτογράφοι και οι φίλοι ερασιτέχνες που κατά καιρούς οργανώνουν εκθέσεις φωτογραφίας και για τον κύκλο μας πάντοτε αποτελούν ένα σημαντικό γεγογός, καθώς μας δίνεται η ευκαιρία να συναντηθούμε, να τα πούμε, να κάνουμε συγκρίσεις στο έργο μας και να βεβαίως να πάρουμε ιδέες ο ένας από τον άλλο. Ένα άλλο στοιχείο της έκθεσης που πάντα μας προκαλεί, είναι και το κοινό που έρχεται να δει τα έργα και κατά κανόνα μελετούμε τις αντιδράσεις του και τη στάση του. Έτσι γίνεται συνήθως και αυτά είναι που ανεβάζουν την τέχνη όλων μας ένα σκαλάκι παραπάνω...

Προχθές βρεθήκαμε στην έκθεση φωτογραφίας του Σάββα Δελή στο Polis Art Café, στο κέντρο της Αθήνας  και είμασταν πολλοί οι συνάδελφοι αλλά πολλοί περισσότεροι και εκλεκτοί ως φάνηκε ήταν οι φίλοι του Σάββα που ήρθαν να τον τιμήσουν και αφού είδαν τις φωτογραφίες του, όλοι ήθελαν να βγάλουν μια φωτογραφία μαζί του και όλοι, διάλεγαν τη γωνία με την υπέροχη φωτογραφία μιας γυναίκας από την Κωνσταντινούπολη.  Έτσι τα εγκαίνια της έκθεσης «Εις την πόλιν» του Σάββα εξελίχθηκαν σε μια γιορτή φωτογραφίας με αφορμή βέβαια τις εξαιρετικές δικές του φωτογραφίες η οποίες λειτούργησαν ως το σκηνικό της ωραίας συνάντησης τόσων φίλων του Σάββα και της φωτογραφίας.

Αναφορικά τώρα με την έκθεση του Σάββα. Πρόκειται για μια σειρά φωτογραφιών που τράβηξε μέσα στα συνεχή ταξίδια του και την πρόσφατη πολύμηνη παραμονή του στην Κωνσταντινούπολη, μια εμπειρία ζωής όπως την περιγράφει και με τις οποίες μας μεταφέρει φωτογραφικά σε ένα θαυμαστό κόσμο φυσικού κάλλους, αντιθέσεων και πολυκουλτούρας. Εισβάλλοντας «αδιακρίτως» διακριτικά σε σημαντικά δρώμενα της Πόλης και στις καρδιές των ανθρώπων αποτυπώνει τα πολύπλευρα συναισθήματά τους, εισπράττει λύτρωση και μας αποκαλύπτει το μεγαλείο της Πόλης των Πόλεων!!!

Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις 30 Ιουνίου 2014.
Polis Art Cafe, Πεσμτζόγλου, 5. Αίθριον Στοάς Βιβλίου. 

ΑΘΗΝΑ, 05062014

Ο ΠΛΑΤΩΝ ΡΙΒΕΛΛΗΣ ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΤΟΥ



Ο Πλάτων Ριβέλλης μιλάει με τον Παντελή Βούλγαρη

Είναι ορισμένοι άνθρωποι που τους θαυμάζουμε για το Λόγο τους στα δημόσια πράγματα και τους εκτιμούμε για τη συνέπεια που τους διακρίνει όσον αφορά το έργο τους, ειδικά όταν αυτό αφορά και κινείται στο χώρο του πνεύματος και της τέχνης. Με πολλούς μάλιστα από αυτούς τους ανθρώπους μπορεί να μην τους έχουμε συναντηθεί ποτέ ή να μην έχουμε αλλάξει ούτε μια χειραψία αλλά αυτό στην περίπτωση δεν σημαίνει τίποτα γιατί κάτι αόρατο και πιο βαθύ μας συνδέει. 



Στην αναδρομή, κάποιες σελίδες ήταν rock' n' roll



Γι’ αυτούς πάλι τους ανθρώπους, πολλές φορές τυχαίνει να μην γνωρίζουμε πολλά ή σχεδόν τίποτα από τη ζωή τους και ειδικά για την πολύ - αν πρόκειται για ωρίμους ανθρώπους- μακρινή παιδική ηλικία και τα σχολικά χρόνια, τότε που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο χαράζουν την πορεία της ζωής τους. Έτσι μας προκαλεί μεγάλη χαρά όταν μας δίνεται η ευκαιρία να ξεφυλλίσουμε λίγες σελίδες από τη ζωή τους και να τους δούμε σε παλιές φωτογραφίες και να συνταξιδέψουμε στην πορεία της ζωής τους.

Ο Πλάτων Ριβέλλης υπογράφει το βιβλίο του στη Μαρία Χατζάκη

Η περίπτωση, για να μην μακρηγορώ αφορά τον δάσκαλο της φωτογραφίας Πλάτωνα Ριβέλλη, τον οποίο απολαύσαμε χθες στην Ελληνοναμερικάνικη Ένωση σε ένα ωραίο διάλογο που είχε με τον παιδικό του φίλο Παντελή Βούλγαρη με αφορμή την παρουσίαση της βιογραφίας του. Ο άλλος παιδικός του φίλος, ο Βασίλης Αλεξάκης που επρόκειτο να συμμετάσχει στη συζήτηση για τα παλιά αλλά και για την πορεία που ακολούθησαν ο καθένας, δεν μπόρεσε να είναι εκεί αλλά τον απολαύσαμε κι αυτόν μέσω βίντεο…

ΑΘΗΝΑ, 21122013          

Ο ΠΛΑΤΩΝ ΡΙΒΕΛΛΗΣ ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΤΟΥ

Ο Πλάτων Ριβέλλης μιλάει με τον Παντελή Βούλγαρη

Είναι ορισμένοι άνθρωποι που τους θαυμάζουμε για το Λόγο τους στα δημόσια πράγματα και τους εκτιμούμε για τη συνέπεια που τους διακρίνει όσον αφορά το έργο τους, ειδικά όταν αυτό αφορά και κινείται στο χώρο του πνεύματος και της τέχνης. Με πολλούς μάλιστα από αυτούς τους ανθρώπους μπορεί να μην τους έχουμε συναντηθεί ποτέ ή να μην έχουμε αλλάξει ούτε μια χειραψία αλλά αυτό στην περίπτωση δεν σημαίνει τίποτα γιατί κάτι αόρατο και πιο βαθύ μας συνδέει. 



Στην αναδρομή, κάποιες σελίδες ήταν rock' n' roll



Γι’ αυτούς πάλι τους ανθρώπους, πολλές φορές τυχαίνει να μην γνωρίζουμε πολλά ή σχεδόν τίποτα από τη ζωή τους και ειδικά για την πολύ - αν πρόκειται για ωρίμους ανθρώπους- μακρινή παιδική ηλικία και τα σχολικά χρόνια, τότε που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο χαράζουν την πορεία της ζωής τους. Έτσι μας προκαλεί μεγάλη χαρά όταν μας δίνεται η ευκαιρία να ξεφυλλίσουμε λίγες σελίδες από τη ζωή τους και να τους δούμε σε παλιές φωτογραφίες και να συνταξιδέψουμε στην πορεία της ζωής τους.

Ο Πλάτων Ριβέλλης υπογράφει το βιβλίο του στη Μαρία Χατζάκη

Η περίπτωση, για να μην μακρηγορώ αφορά τον δάσκαλο της φωτογραφίας Πλάτωνα Ριβέλλη, τον οποίο απολαύσαμε χθες στην Ελληνοναμερικάνικη Ένωση σε ένα ωραίο διάλογο που είχε με τον συμμαθητή του Παντελή Βούλγαρη με αφορμή την παρουσίαση της βιογραφίας του. Ο άλλος συμμαθητής τους, ο Βασίλης Αλεξάκης που επρόκειτο να συμμετάσχει στη συζήτηση για τα παλιά αλλά και για την πορεία που ακολούθησαν ο καθένας, δεν μπόρεσε να είναι εκεί αλλά τον απολαύσαμε κι αυτόν μέσω βίντεο…

ΑΘΗΝΑ, 21122013          

ΤΟ ΒΙΕΤΝΑΜ ΤΗΣ ΕΝΗΣ ΚΟΥΚΟΥΛΑ

Το να πάει κάποιος στο Βιετνάμ, δεν είναι δα και εύκολο πράγμα και σε όλους μας υποθέτω πως ακούγεται σαν μια μοναδική, εξωτική εμπειρία το ταξίδι σε αυτή τη μακρινή χώρα…

Δεν ήξερα πως στο Βιετνάμ είχε πάει η καλή μας φίλη, φωτογράφος,  Ένη Κούκουλα και έμεινε μάλιστα εκεί για 20 ολόκληρες μέρες και το χάρηκα πολύ σαν έμαθα πως ετοίμαζε μια έκθεση φωτογραφίας από όσα ωραία και ενδιαφέροντα είδε και όσα προκάλεσαν την όρασή της. Αυτή την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα έκθεση με τίτλο «Βιετνάμ - Σημειώσεις σε μια διαδρομή» που εντάσσεται στο Athens Photo Festival (APhF:13) μας παρουσίασε χθες το απόγευμα στο Manifactura Gallery (Ζωοδόχου Πηγής 29, Εξάρχεια). Και ήταν πολλές οι φίλες και πολλοί οι φίλοι από την ομάδα «ΚΑΘΕ ΣΑΒΒΑΤΟ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ» και όχι μόνο που έδωσαν το παρόν τους και θαύμασαν τις φωτογραφίες της Ένης για τις οποίες η ίδια γράφει ότι «δεν είναι ταξιδιωτικές, δεν ικανοποιούν την περιέργεια κάποιου που θέλει να μάθει τη χώρα. Συλλογή θραυσμάτων ιστορίας και προσωπικής ματιάς. Το φως, το παιχνίδι του στα φυλλώματα και τους ανθρώπους. Προσπάθεια να δεις το «δικό σου» συνδυασμένο με το «ξένο». Μια ματιά σε μια χώρα, έτσι κι αλλιώς στο μεταίχμιο του χρόνου».

 

Από πλευράς μου εγώ δεν μπορώ να πως τίποτα περισσότερο από ένα ευχαριστώ στην Ένη που μοιράστηκε με αυτό τον τρόπο την προσωπική ματιά της στο Βιετνάμ και φυσικά σας προτείνω να πάτε να δείτε την έκθεση η οποία θα λειτουργεί καθημερινά ως τις 28/11 και κάποιες ημέρες θα δείτε εκεί και την ίδια και θα έχετε την ευκαιρία να μιλήσετε μαζί της και να τη ρωτήσετε περισσότερα για την μακρινή αυτή χώρα της Ασίας.

ΟΙ ΑΤΤΙΚΕΣ «ΜΑΤΙΕΣ» ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ Σ. ΠΕΣΤΡΟΒΑ

 

Πολλές φίλες και φίλοι από την ομάδα «ΚΑΘΕ ΣΑΒΒΑΤΟ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ» και όχι μόνοέδωσαν απόψε το παρόν τους στην έκθεση φωτογραφίας του Παναγιώτη Σ. Πέστροβα με τίτλο «Αττικές Ματιές» στο «Μuddler Bar» (Περικλέους 56, Αθήνα) και τον τίμησαν με τον τρόπο τους τον φίλο μας καταγράφει που βλέπει με μια διαφορετική ματιά και άλλη οπτική γωνία τα πράγματα του παρόντος αλλά και εκείνα που έχουν επιζήσει από το παρελθόν.

 Ο Παναγιώτης που είναι ερευνητής και πρόεδρος της Λαογραφικής Εταιρείας Ασπροπύργου λέει για το έργο του: «Η αγάπη μου για το παρελθόν με ώθησε, τέσσερα χρόνια πριν να ενασχοληθώ με την καταγραφή της παλιάς Αθήνας  και ευρύτερα της Αττικής. Φωτογραφίζοντας τα γύψινα διακοσμητικά, τα σκαλιστά κάγκελα, τις βαριές ξύλινες πόρτες, τα παράθυρα, και οτιδήποτε άλλο αντιστέκεται στη φθορά του χρόνου, διέκρινα την καλλιτεχνική δημιουργία των χεριών του ανθρώπου και όχι την τυποποίηση μιας κατασκευαστικής μηχανής. Εμπρός μου ανασυρόταν το μεράκι άξιων χεριών και όχι η ομοιοτυπία των μηχανών.

Καταγράφοντας όλα αυτά, δεν ένοιωθα μόνο ότι διασώζω κάτι από το παρελθόν, αλλά επανερχόντουσαν και δικές μου μνήμες, όταν ως μικρό παιδί - λόγω συγγενικών και φιλικών δεσμών με παλιούς Αθηναίους- επισκεπτόμουν συχνότατα, αθηναϊκές οικογένειες. Ένιωθα ότι ζωντάνευα πάλι παλιές γειτονιές· τα ανοιχτά παράθυρα μου χαμογελούσαν κι ένα απαλό αεράκι έσειε το μικρό κουστινάκι, ανακινώντας ένα μοναδικό παιχνίδι με όλες αυτές τις μνήμες»

 

Το έναυσμα για αυτή την έκθεση ήταν η συμμετοχή του Παναγιώτη σε δυο ομαδικές εκθέσεις με θέμα την Αθήνα που διοργάνωσε η ομάδα «ΚΑΘΕ ΣΑΒΒΑΤΟ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ» και στόχος της η προβολή όλως αυτών των καλλιτεχνικών δημιουργιών μέσα από αντιπροσωπευτικές φωτογραφίες της Αθήνας, της Ελευσίνας, του Λαυρίου, του Μαρκόπουλου και της γενέτειράς του, Ασπροπύργου. Η έκθεση συμπληρώνεται μα φωτογραφίες από την καθημερινότητα της πρωτεύουσας με σκηνές που μπορεί να περνούν απαρατήρητες.

 

- Περνώντας απόψε από τα εγκαίνια της έκθεσης να χαιρετήσω τον Παναγιώτη, περιορίστηκα να κάνω μερικές φωτογραφίες με τον κόσμο για θυμόμαστε την εκδήλωση και άφησα να πάτε να τις δείτε με τα δικά σας μάτια. Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι την Κυριακή,6 Οκτωβρίου

ΑΘΗΝΑ, 04102013

 

80 ΚΛΙΚ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΌΛΗΣ

Κάθε ένας από εμάς, βλέπει την πόλη και τους ανθρώπους της με τα δικά του μάτια και σχολιάζει τα πράγματα με τον δικό του, προσωπικό τρόπο και βεβαίως δημοσιοποιεί το λόγο του με την υπογραφή της προσωπικότητάς του. Αν τώρα πρόκειται για φωτογράφο, επαγγελματία ή ερασιτέχνη οι προϋποθέσεις ασφαλώς και παραμένουν οι ίδιες αλλά η υπογραφή, το μάτι επί του προκειμένου καθενός πίσω από το ματάκι της φωτογραφικής μηχανής, βαρύνεται και με τη δημόσια κριτική εφ’ όσον το έργο εκτεθεί σε δημόσια θέα ή τύχει δημοσίευσης είτε στα παραδοσιακά ΜΜΕ, είτε στα πανίσχυρα πλέον social media.

Τα λέω αυτά γιατί σήμερα πολλοί από εμάς κληθήκαμε να επιλέξουμε (να ψηφίσουμε) κάποιες φωτογραφίες που τράβηξαν φίλοι και γνωστοί μας, επαγγελματίες και ερασιτέχνες και οι οποίοι συμμετείχαν με τα έργα τους στο διαγωνισμό που έκαναν οι atenistas σε συνεργασία με τη ΣΤΑΣΥ. Οι 80 φωτογραφίες που επιλέχθηκαν απόένα σύνολο 750 φωτογραφίων, είναι αναρτημένες στο σταθμό Μετρό του Συντάγματος και όποιος θέλει, πάει τις βλέπει και ψηφίζει όποια του αρέσει. Παράλληλα, με την φήφο του συμμετέχει αν θέλει και στην κλήρωση ενός ποδηλάτου, χορηγία της ΣΤΑΣΥ. Το αποτέλεσμα δε της ψηφοφορίας για την ανάδειξη του τρίτου νικητή (ο πρώτος και ο δεύτερος έχουν ήδη επιλεχθεί από την κριτική επιτροπή) θα γίνει σήμερα στις 7 το απόγευμα και θα ακολουθήσει συναυλία.

ΑΘΗΝΑ, 21042013

ΔΥΟ ΠΑΡΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΘΕΜΑ…

Photo: Ηλίας Προβόπουλος

Photo: Nils Jorgesen

Βλέποντας την καλοστημένη αυτή φωτογραφία του Nils Jorgesen που αφορά τους αστέγους στο Λονδίνο (2001), θυμήθηκα πως χωρίς να τον γνωρίζω, το καλοκαίρι του 2011 στην Χώρα της Αμοργού τράβηξα μια που θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως μια άλλη εκδοχή στο ίδιο θέμα: τους άστεγους μιας πόλης ή τους απόκληρους μιας κοινωνίας στην ελληνική εκδοχή.

Γιατί στο φως του Αιγαίου, ο ξεσπιτωμός, είναι μια κατάσταση που δεν εκφράζεται με κραυγές αλλά βουβά βιώνεται και η περιπλάνηση που ακολουθεί δεν θέλει απαραίτητα σκηνοθεσία να πετύχει. Οπότε, ούτε και λέξεις, προσωπικές ή δανεικές από άλλους χρειάζονται για να την τονίσουν αφού τα λένε όλα, το μισάνοιχτο παράθυρο στην πόρτα κι τα σημάδια του χρόνου στο λευκό τοίχο…

ΑΘΗΝΑ, 27092011