ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΠΡΙΛΗ ΗΡΘΕ ΚΑΙ Η ΔΡΑΧΜΗ!

Παραδοσιακά σήμερα όλοι λέγαμε ή κάναμε πως λέγαμε ψέματα ή έστω τα πιστεύαμε για να ξορκίσουμε την σκληρή αλήθεια που μας τρομάζει. Να όμως που ήρθε ο καιρός του ΣΥΡΙΖΑ και των διάφορων προθύμων και μεταξύ των άλλων δεν ξέρουμε πια να ξεχωρίσουμε ούτε την αλήθεια, ούτε και τα ψέματα και κανείς δεν ξέρει τι θα ξημερώσει αύριο. Αυτοί προκειμένου να κρατήσουν τις καρέκλες της εξουσίας είναι ικανοί να ξυπνήσουν ένα πρωί και να θυμηθούν πως η κατάληψη του Νομισματοκοπείου έμεινα στη μέση και να την φέρουν σε πέρας. (Η φωτογραφία δεν είναι προϊόν σκηνοθεσίας αλλά αληθινή αλλά δυστυχώς δεν έχει ήχο να ακούσουμε το κουδούνισμα των κερμάτων στην τσέπη του περαστικού, χθες στην Αθηνάς δίπλα από το Δημαρχείο όπου και το σχετικό εικαστικό έργο που έγινε επί δημαρχίας Δημήτρη Αβραμόπουλου).

ΑΘΗΝΑ, 01042019

ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΤΗΣ ΔΡΑΧΜΗΣ…

Κάτι που ήταν βέβαιο πως θα συμβεί, είναι και η αποψινή πανσέληνος, η πρώτη του φετινού Ιουλίου γιατί θα ακολουθήσει και δεύτερη στις 31 του μήνα αλλά δεν βλέπω να την υποδεχτούμε όπως πρέπει και με καλοκαιρινή διάθεση, καθώς ένα άλλο μεγάλο ξεχασμένο αστέρι έχει αρχίσει να αχνοφαίνονται στον ουρανό της ζαλισμένης πατρίδας μας και δικαίως προκαλεί φόβο για το τι σκιά θα ρίξει στη ζωή μας… (Η φωτογραφία, από το μνημείο της δραχμής δίπλα στο Δημαρχείο Αθηνών που τοποθετήθηκε επί δημαρχίας  Δημήτρη Αβραμόπουλου).

ΑΘΗΝΑ 02072015

ΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΔΡΑΧΜΗΣ…

Αν βρείτε κλειστές αύριο τις τράπεζες και τα ΑΤΜ νεκρά, μην το πάρετε κατάκαρδα. Κατηφορίστε προς Μοναστηράκι μεριά να προμηθευτείτε (με ευρώ βεβαίως όσο προλαβαίνετε) δραχμές - από δεκάρες, μονόδραχμα ως εκατομμύρια και δισεκατομμύρια – χρήμα που κόπηκε κάτω από άλλες δυσμενείς συνθήκες και με το οποίο μπορούσε όποιος τα είχε να αγοράσει (αν εύρισκε βέβαια τίποτα στη μαύρη αγορά) πέντε δράμια ψωμί και λούπινα για να ζήσει. Στην περίπτωση που δεν θα σας χρειαστούν, πάλι είστε κερδισμένοι γιατί κάνατε ένα ωραίο μάθημα ιστορίας και θα ξέρετε για να μην την πατήσετε την επόμενη φορά που θα σας τάξουν τον ουρανό με τα άστρα και δεν έχουν να σας τα δώσουν…

ΑΘΗΝΑ, 26062015

ΤΟ ΓΥΑΛΙΣΜΑ ΜΙΑΣ ΔΡΑΧΜΗΣ

Τον πέτυχα χθες στο Μοναστηράκι, τον φίλο μου Γιώργο που έχει ένα καρότσι στη γωνία της Πλατείας και της οδού Ηφαίστου που πουλάει διάφορα πράγματα αξίας και τον οποίο γνωρίζω πάνω από τριάντα χρόνια, να κάνει μια συνηθισμένη γι’ αυτόν δουλειά: να γυαλίζει διάφορα παλαιά νομίσματα, όπως αυτή την τσίγκινη δραχμή του Καποδίστρια.

Φυσικά και με το σύρμα που την τρίβει, σίγουρα θα προκαλέσει διάφορα τραύματα πάνω στο ανάγλυφο του νομίσματος αλλά δεν είναι δα και ο πάγκος του μαγαζί από τα ακριβά που γδέρνουν τους συλλέκτες με την τιμή των αντικειμένων που διαθέτουν. Αυτός πουλάει διάφορα πράγματα που αγοράζει ή προμηθεύεται απ’ εδώ και από εκεί κι έτσι ικανοποιεί κι εκείνους που θέλουν κάτι αλλά δεν μπορούν να το αγοράσουν «του κουτιού», όπως λέγεται και ικανοποιούνται με τα δεύτερα. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως και στου Γιώργου τον Πάγκο μπορεί κάποιος να βρει τους «θησαυρούς» που έχει στη σκέψη του αλλά αυτό απαιτεί καθημερινές επισκέψεις στο Μοναστηράκι και τακτική επικοινωνία μαζί του.

Η τσίγκινη δραχμή του Καποδίστρια που γυάλιζε ο Γιώργος, πουλιέται τουλάχιστον ένα ευρώ ή και δυο, ανάλογα με τις ζημιές που έχει στην επιφάνειά της και η εικόνα με έβαλε σε σκέψεις του είδους: τι θα γίνει αν γυρίσουμε πίσω στη δραχμή και τι θα απογίνουν τα ευρώ που το αντίτιμό τους είναι όπως όλοι γνωρίζουμε 340 παλιές δραχμές και κάτι ψιλά, όπως κανόνισαν οι πολιτικοί μας αφέντες τότε, την εποχή των παχιών αγελάδων.

Δεν μπορώ να σας μεταφέρω όλη την κουβέντα που κάναμε εκεί χθες το μεσημέρι αλλά όπως κατάλαβα, η κατάσταση με το ευρώ θα είναι όπως με τις εγγλέζικες λίρες, οι οποίες έπαιξαν το ρόλο του σκληρού νομίσματος έναντι της αδύναμης τότε δραχμής κατά την πρώτη μεταπολεμική δεκαετία και οι περισσότερες και πλέον σημαντικές αγοραπωλησίες ή καταθέσεις στις τράπεζες γινόταν σε εγγλέζικες λίρες ανεξάρτητα αν αυτές γυάλιζαν ή όχι και τα οποία ευρώ, θα τα βρίσκουμε πλέον είτε στη μαύρη αγορά ή στα ταμεία των τραπεζών, όπως κάνουν και τώρα οι αληθινοί νοικοκυραίοι για να είναι ασφαλείς…

ΑΘΗΝΑ, 25012012

ΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΗΣ ΔΡΑΧΜΗΣ

Ότι και να πείτε γι’ αυτόν και το έργο του, σας προλαβαίνω: ο «κύριος τίποτα» κατά τον Θεόδωρο Πάγκαλο, ο τέως δήμαρχος Αθηναίων και κατόπιν υπουργός Υγείας κλπ. στην υπέροχη διακυβέρνηση Καραμανλή Β' του Ραφηνάτου,  Δημήτρης Αβραμόπουλος άφησε πίσω του ένα μοναδικό μνημείο χάρη στο οποίο μπορεί να βρεθεί στην επόμενη δημοσκόπηση κάποιου ραδιοφώνου, ενδεχομένως και του Facebook, στην πρώτη θέση του μεγαλύτερου Έλληνα που πέρασε ποτέ στην ιστορία…

Κι αυτό γιατί είχε την έμπνευση να στήσει δίπλα από το Δημαρχείο, στο πεζοδρόμιο της οδού Αθηνάς και απέναντι ακριβώς από ένα κινηματογράφο που παίζει τσόντες εδώ και τριάντα χρόνια, το μνημείο της ελληνικής δραχμής! Η έμπνευσή του μπορεί να μην εκτιμήθηκε από κανέναν πνευματικό άνθρωπο και να μην εκθειάστηκε όσο έπρεπε από τα ΜΜΕ της εποχής γιατί τότε όλοι ζούσαμε στον πυρετό του ευρώ και της ισχυρής Ελλάδας που έπαιζε και το βρακί της στο Χρηματιστήριο. Έτσι το μνημείο έμεινε εκεί και ξεχάστηκε απ’ όλους,  αλλά να που ήρθε η στιγμή να γίνει η νοσταλγία για την εποχή της δραχμής μια νέα εθνική φαντασίωση για τις καλές ημέρες που πέρασαν και θέλουμε να ξαναρθούνε.

Όπως βλέπω λοιπόν τα πράγματα, θρησκόληπτοι και άθεοι, Χριστιανοί και πιστοί άλλων δογμάτων, εκεί θα τρέχουν τώρα να ανάβουν κεράκια και καντήλια μήπως γίνει κανένα θαύμα και γυρίσουμε πάλι στην εποχή που με ένα ντενεκεδένιο τάληρο, μπορούσε ένας άνθρωπος να κοιμηθεί χορτάτος και χωρίς εφιάλτες πως θα του πάρουν ακόμα και τα παπούτσια να σωθεί το κράτος…

ΑΘΗΝΑ, 04032010

ΥΓ. Για τους νέους αναγνώστες του Ακτήμονα θυμίζουμε πως τα τελευταία χρόνια ο Δημήτρης Αβραμόπουλος μετακόμισε στις Βρυξέλλες απ' όπου εκτελεί χρέη Επιτρόπου της Μεταναστευτικής Πολιτικής.