ΕΝΑ ΜΑΧΑΙΡΙ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙ ΙΣΤΟΡΙΑ…

 

 

Ανάμεσα στα παλαιά αντικείμενα που εκθέτουν προς πώληση οι ρακοσυλλέκτες, πολλές φορές υπάρχουν και ορισμένα που η αξία τους είναι ανεκτίμητη, είτε γιατί αυτά είναι μοναδικά, είτε γιατί οι άνθρωποι που τα κατείχαν ήταν πρόσωπα που έμειναν στην ιστορία.

Ένα από τα πρόσωπα της νεοελληνικής ιστορίας που πέρασαν μάλιστα και στο μύθο, είναι ο Άρης Βελουχιώτης, του οποίου ελάχιστα από τα προσωπικά αντικείμενα σώζονται γιατί ο χαμός του δεν είχε να κάνε μόνο με τη φυσική του εξόντωση αλλά, αν ήταν δυνατόν, να διαγραφεί εντελώς ο ρόλος του στην ιστορία και σιγά - σιγά να μην τον θυμάται κανείς.

Να όμως που οι διώκτες του τότε δεν τα λογάριασαν καλά και δεν έλαβαν υπ΄όψιν ότι ορισμένοι άνθρωποι, λαϊκοί καλλιτέχνες ή τεχνίτες στην περίπτωσή μας πρόλαβαν και δημιούργησαν ή κατέγραψαν πράγματα από τη δράση του που ενδεχομένως αγνοεί και η ίδια η ιστορία ή με τον τρόπο τους την συμπληρώνουν.

Έτσι έγινε και με το μαχαίρι που είδα χθες στα χέρια του Αλέξανδρου Βραχνού, ενός εκ των παλαιοτέρων ρακοσυλλεκτών της Αθήνας, στο φεστιβάλ των ρακοσυλλεκτών που έγινε στον Τεχνοχώρο του Δήμου Αθηναίων στο Γκάζι και το οποίο όπως μου είπε, είχε φτιάξει ένας γύφτος που ακολούθησε τον Άρη και παρέμεινε πολύ καιρό στην ομάδα του. Αυτός ο γύφτος, όπως είχε μάθει όταν το μαχαίρι έφτασε στα χέρια του, είχε κατασκευάσει πολλά μαχαίρια στη λάμα των οποίων χάραζε διάφορες σύντομες πληροφορίες, όπως αυτή που θα διαβάσετε παρακάτω.

Στη μια πλευρά λοιπόν του μαχαιριού με την κοκκάλινη λαβή γράφει: «Αρχηγός του ΕΛΑΣ. Ο Άρης Βελουχιώτης - Αθανάσιος Κλάρας. Από το 1942 έως το 1945 ότε και αυτοκτόνησε στις 15-6- 1945 με τον Τζαβέλλα στη θέση Φέγγος στη χαράδρα της Μεσούντας. Τα κεφάλια του Άρη και του Τζαβέλλα τα κρέμασαν στην πλατεία Τρικάλων στις 18-6-1945». Στην άλλη γράφει: «Στις 8-7-1943 στη Γουρίτσα,τμήμα του ΕΛΑΣ με τον έφεδρο υπολοχαγό Β. Σκιαδά (Επαμεινώνδα), συνέτριψε φάλαγγα 120 Γερμανών. Ουδείς διεσώθη. Ελασίτες έπεσαν 4: Χαματζής, Σ. Παπουτσής, Σ. Σαρδελής, Μ. Υφαντής».

Έτσι θεώρησε ο γύφτος πως κάποια πράγματα πρέπει να μείνουν στην ιστορία κι την έγραψε πάνω στο μαχαίρι που έφτιαξε κι αυτό, από χέρι σε χέρι αυτό έφτασε και στο Μοναστηράκι με άγνωστο πια που θα καταλήξει να συνεχίσει να μιλά για τον Άρη, τον ΕΛΑΣ και τις μεγάλες στιγμές που έζησαν οι Έλληνες στο μεγάλο αντιστασιακό τους αγώνα…

ΤΟ ΜΠΟΥΡΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΙΝΟΥΝ ΤΟ ΑΙΜΑ…

Για όσους δεν ξέρουν τι εστί «μπουρί», τους πληροφορώ ότι πρόκειται για μια σωλήνα με ευτελές συνήθως μέταλο (τσίγκο από την ανακύκλωση) η οποία προσαρμόζεται στη σόμπα ή στη θερμάστρα και μέσω της οποίας, ο καπνός που παράγεται οδηγείται στο εξωτερικό του δωματίου γιατί αλλιώς θα πνίξει αυτούς που είναι μέσα και ζεσταίνονται. Αναλόγως δε της διαμέτρου της σωλήνας, έχει και άλλη ονομασία στο εμπόριο ενώ πολλές φορές απαντάται και σε έκδοση με αλουμίνιο που είναι λίγο ακριβότερο ενώ για αποφεύγει το μπούκωμα από τον αέρα, ο κατασκευαστής επιννοεί διάφορες συνθέσεις, όπως αυτό που βλέπεται σε ένα σπίτι στην Καστανιά Ευρυτανίας, δίπλα από την κατάφωρτη συκιά με τα άσπρα σύκα.

Το μπουρί σημαιώνουμε, είναι ένα συνηθισμένο στοιχείο στα παραθύρια των χωριών σε όλη την ηπειρωτική Ελλάδα, λιγότερο στα νησιά και ο καπνός που βγαίνει από μέσα του, προέρχεται είτε από ξύλα, είτε από πετρέλαιο που εσχάτως έχει γίνει είδος πολυτελείας...  

 

ΤΙ ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ…

Η σοδειά των φωτογράφων, απ’ ότι βλέπω στις αναρτήσεις στο διαδίκτυο, σήμερα δεν υπήρξε ιδιαίτερα ικανοποιητική. Από την άλλη πλευρά όμως, δεν βλέπω και αυτά που χαρακτήριζαν τη σημερινή μεγάλη πορεία: τα σφιγμένα πρόσωπα, τα κλειστά στόματα, τα άδεια μάτια, τους γερμένους ώμους, τα μουδιασμένα χέρια, τα κουρασμένα βήματα.

Δεν ξέρω γιατί και δεν νομίζω πως πρόκειται για την περίπτωση προστασίας των προσωπικών δεδομένων των διαδηλωτών, αλλά για κάτι άλλο που έχει να κάνει και με το τι θέλουν να δημοσιεύσουν και τα ΜΜΕ, εγχώρια και διεθνή. Έτσι χάρη της σημειολογίας που επιβάλλουν, χάνεται και η ουσία της είδησης και οι πραγματικές εικόνες μένουν μόνο στα μάτια των διαδηλωτών που δεν θέλουν να πιστέψουν ότι άδικα οργώνουν τους δρόμους.

(Στη φωτογραφία, η πλατεία Συντάγματος όπως την κράτησαν σήμερα άδεια οι δυνάμεις της Αστυνομίας που εφάρμοσαν καινούργιο σύστημα προστασίας του χώρου!!!).

Η ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ «Η ΕΙΔΗΣΗ ΥΠΟ ΔΙΩΓΜΟ»

Ο τέως πρόεδρος της ΕΦΕ Ζήσης Αγγελόπουλος, ο Δημήτρης Γκιώνης και η Φανή Πετραλιά από το Μορφωτικό Ίδρυμα της ΕΣΗΕΑ και πρόεδρος της ΕΦΕ Μάριος Λώλος στα σημερινά εγκαίνια.

Τι να πω περισσότερο, όταν ο τίτλος «Η είδηση υπό διωγμό», τα λέει όλα; Ο λόγος για την ομώνυμη έκθεση που διοργάνωσε το Μορφωτικό Ίδρυμα της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ) και η Ένωση Φωτορεπόρτερ Ελλάδας (ΕΦΕ) και εγιανιάστηκε απόψε στη «Γκαλερί 7», Σόλωνος 20 και Βουκουρεστίου και θα διαρκέσει μέχρι τις 5 Οκτωβρίου 2012.

Η έκθεση όπως διαβάζουμε στο εισαγωγικό σημείωμα του καταλόγου είναι αφιερωμένη στους ανθρώπους του Τύπου που γίνονται οι ίδιοι πρωταγωνιστές της είδησης στην προσπάθειά τους να αποτυπώσουν τα τεκταινόμενα, οι εργαζόμενοι στον Τύπο -με κύριους πρωταγωνιστές τυς φωτορεπόρτερ και τους εικονολήπτες, αφού ο εξοπλισμός τους προδίδει την ιδιότητά τους- γίνονται οι ίδιοι θύματα.

Η έκθεση «Η είδηση υπό διωγμό» παρυσιάζει στο ευρύ κοινό τους κινδύνους που εμπεριέχει μια δημοσιευμένη -ή μη- φωτογραφία. Πολλές από τις φωτογραφίες που παρουσιάζονται δεν έχουν δημοσιευθεί. Για τον πρόσθετο αυτό λόγο, η έκθεση αποτελεί ένα ελάχιστο φόρο τιμής στους φωτορεπόρτερ, που καθημερινά προσπαθούν να αποτυπώσουν  -και να αποκαλύψουν- την αλήθεια, με οποιδήποτε κόστος, σε πολύ δύσκολες στιγμές, είτε οι ίδιοι ως πρωταγωνιστές της ωτογραφιζόμενης στιγμής, είτε ως αυτόπτες μάρτυρες ενός ντοκουμέντου, που για το «κλικ» που τράβηξαν τους ασκήθηκε βία, χωρίς κάποιος άλλος φακός να είναι παρών για να αποτυπώσει τη στιγμή.  

 

Οι φωτογράφοι που συμμετέχουν: Αναγνωστόπουλος Παύλος, Βλάχος Αλέξανδρος, Θεοδόσης Δημήτρης, Κουτρουμάνος Βασίλης, Ματσάγγος Στέλιος, Μπελτές Αλέξανδρος, Μπεχράκης Γιάννης, Νικολαϊδης Γιώργος, Νικολόπουλος Αντώνης, Παναγιώτου Ορέστης, Παντζαρτζή Συμέλα, Πανουσιάδου Χρύσα, Πιταράκης Λευτέρης, Σαίτας Παντελής, Σαρρηκώστας Πάρης, Σταματίου Αλέξανδρος, Χρυσοχοίδης Γρηγόρης.

Περισσότερες πληροφορίες στο www.esiea.gr, morfotiko@esiea.gr, www.photounion.gr, feel@otenet.gr, www.gallery7.gr, gallery7@hol.gr.

Ο ΑΚΤΗΜΩΝ ΚΑΙ Η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΣ

Μαζεύονται πολλά αυτά που βλέπω και γράφω κάθε μέρα για ανθρώπους, πράγματα και γεγονότα, στην πόλη, στα βουνά, στα νησιά, στα χωριά, παντού όπου πάω στην Ελλάδα και συναντώ κάτι που μου κινεί το ενδιαφέρον, προσωπικό ή δημοσιογραφικό και θέλω να το μοιραστώ μαζί σας ή να το δημοσιεύσω, όπως χρόνια τώρα ήξερα και έκανα στις εφημερίδες και τα περιοδικά και τελευταία, το βλέπετε μέσα από άτακτες δημοσιεύσεις στα προφίλ που διατηρώ στο Facebook και κυρίως από τον Ακτήμων (actimon.blogspot.com).

Τούτα όμως τα παραδοσιακά εργαλεία επικοινωνίας, ενημέρωσης και πολιτισμού, όπως όλοι βλέπουμε δεν πάνε καθόλου καλά και είναι αμφίβολο αν θα συνεχίσουν να λειτουργούν όπως ξέραμε ως τα σήμερα ενώ καινούργια μέσα, δικτυακά κερδίζουν συνέχεια έδαφος, χωρίς όμως αυτά να μπορούν να θεωρηθούν ακόμη ως πλήρη. Θεωρώ όμως ότι αυτά σιγά – σιγά θα ωριμάσουν, θα ολοκληρωθούν και για τις επόμενες γενιές θα είναι τα κύρια μέσα επικοινωνίας και πληροφόρησης. Είναι μια εξέλιξη που το ρόλο και τις συνέπειές της, κανείς δεν είναι σε θέση αυτή τη στιγμή να υπολογίσει και ενδεχομένως προκαλεί και λίγο φόβο σε κάποιους.

Τέλος πάντων, είναι μια μεγάλη κουβέντα αυτή γύρω από τα ΜΜΕ του μέλλοντος και δεν είναι της παρούσης στιγμής να αναπτυχθεί γιατί ο λόγος του σημειώματος είναι ότι  η επικοινωνία μας από σήμερα μπαίνει σε περισσότερες ανοιχτές γραμμές όπου θα μπορεί ο καθένας αναγνώστης να βρίσκει  αυτό που επιθυμεί, να συμπληρώνει αν κρίνει το θέμα και γιατί όχι, να ανοίγουμε όλοι μαζί διάλογο. Στην ουσία, ο Ακτήμων αναλαμβάνει το ρόλο του διαχειριστή μιας σειράς ιστοχώρων (blogs) τα οποία θα έχουν συγκεκριμένο ειδική θεματογραφία η οποία θα πηγάζει από ένα τόπο ή ένα γεωγραφικό διαμέρισμα της χώρας. Όλα αυτά τα blogs θα αποτελέσουν και τις συνιστώσες που θα συνθέσουν σε λίγο καιρό την μεγάλη ιστοσελίδα  των Μικρών Πατρίδων.

Συγκριμένα, ο Ακτήμων θα διαχειρίζεται τους εξής ιστοτόπους:

Η Αμοργός μου - myamorgosblogspot.com: Με θέματα που θα αναφέρονται στην Αμοργό και τα μικρά νησιά γύρω της που καλούνται Μικρές Κυκλάδες. Το Blog θα περιέχει και φωτογραφίες  κείμενα που έχουν δημοσιευτεί τα προηγούμενα χρόνια σε εφημερίδες και περιοδικά, με σελίδες από το βιβλίο «Κέντημα στην πέτρα ήταν η ζωή του», με ειδήσεις, αναφορές, ρεπορτάζ, πληροφορίες και πολλά άλλα ενδιαφέροντα από αυτό το μοναδικό νησί. 

The AGRAFA / T’ Άγραφα - agrafagroup.bogspot.com: με θέματα που έχουν να κάνουν με τον τόπο, την ιστορία και τη φύση του ορεινού συγκροτήματος των Αγράφων, όπως αυτά αναπτύσσονται σε τέσσερις νομούς της κεντρικής Ελλάδας. Ιδιαίτερο βάρος σε αυτό το blog θα έχει η μνήμη των ανθρώπων και η λαλιά του το τόπου όπως αυτή εκφράστηκε με την παράδοση και τους αγώνες της ελευθερίας μέχρι πριν εξήντα από τώρα χρόνια.
Η δική μας Ευρυτανία - ourevrytania.blogspot.com: Με θέματα που έχουν να κάνουν με την Ευρυτανία και τους γειτονικούς σε αυτή τόπους, όπως η Αιτωλία ή ο Βάλτος και το κύριο βάρος θα δίνεται στους ανθρώπους που διατηρούν ακόμη τις παραδόσεις και πιο πολύ σε αυτούς που δεν έφυγαν ποτέ από τον τόπο τους και διατηρούν μια ιδιαίτερη σχέση με αυτον.  

ΟΡΕΙΝΗ ΠΑΤΡΙΔΑ - oreinipatridabook.blogspot.com: Σε αυτό το blog τα περισσότερα κείμενα και φωτογραφίες προέρχονται από το βιβλίο «Ορεινή πατρίδα- στον Άσπρο, την Πίνδο», έκδοση της Διευρυμένης Κοινότητας Νεράιδας Τρικάλων (2007) το οποίο έχει σχεδόν εξαντληθεί. Πέραν από αυτό το γεγονός, σε αυτό το blog θα εμφανίζονται και καινούργια κείμενα και φωτογραφίες που θα αφορούν πάλι τον ίδιο τόπο εν’ όψει βέβαια της συμπλήρωσης και της επανέκδοσης του βιβλίου. Παράλληλα στο ίδιο blog θα εμφανίζονται και άλλα κείμενα και φωτογραφίες που θα αφορούν την ευρύτερη ορεινή ζώνη του νομού Τρικάλων.

Η ΑΘΗΝΑ ΜΟΥ – civilias.blogspot.com Σε αυτό το blog θα συγκεντρωθούν όσα κείμενα και φωτογραφίες δημοσιεύτηκαν εδώ κει εκεί τα τελευταία χρόνια για την πόλη, τη ζωή της, τα ιδιαίτερα γεγονότα που τη σημάδεψαν, τους ανθρώπους της, τα μνημεία της, τις εκδηλώσεις της, τα φυτά και τα ζώα της. Παράλληλα, πάλι θα γίνει προσπάθεια με κείμενα και φωτογραφίες να παρουσιάζεται όσο γίνεται βέβαια και η καθημερινή ζωή της Αθήνας σε μικρούς και μεγάλους δρόμους της καθώς και οι δραστηριότητες και οι συνήθειες ορισμένων από τους ανθρώπους της που ξεχωρίζουν.

ΜΙΚΡΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ – mikrespatrides-actimon.blogspot.com: Σε αυτό το blog θα συγκεντρωθούν διάφορα κείμενα και φωτογραφίες δημοσιευμένα σε εφημερίδες και περιοδικά τα τελευταία είκοσι χρόνια και αφορούν, όπως λέει και ο τίτλος, τις «Μικρές πατρίδες» των Ελλήνων και θα συνεχίσουν να φιλοξενούν καινούργια, όσα βέβαια δεν μπορούν να ενταχθούν στα άλλα ειδικά blogs. Βασικά, αυτό το blog θα εξελιχθεί, όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου, στη ιστοσελίδα mikres patrides.

Α, υπάρχει και ένα ακόμα blog, το ΣΕ ΠΡΑΣΙΝΟ ΦΟΝΤΟ - greenilias.blogspot.com: που είχε δημιουργηθεί για τις ανάγκες των διαφόρων εκλογών (Δημοτικές εκλογές στην Αθήνα, εθνικές εκλογές 2009, 2012) που κατέβαινα με τους Οικολόγους – Πράσινους και διατηρεί την αξία του καθώς κάποια κείμενα δεν έχουν χάσει την επικαιρότητά τους και ανάλογα με τον φόρτο εργασίας και φυσικά τις πολιτικές εξελίξεις θα συνεχίσει να συμπληρώνεται με καινούργια.

Ελπίζω ότι με αυτό το μοίρασμα θα πάμε καλύτερα και θα δημιουργήσουμε πιο στενούς και βεβαίως πιο παραγωγικούς δεσμούς επικοινωνίας ανάμεσά μας με βάση πάντα την αντίληψη για τα πράγματα που προέβαλε και υπηρέτησε ο δικτυακός Ακτήμων που μαζί με το ρόλο του διαχειριστή όπως προαναφέρθηκε, αναλαμβάνει και ένα άλλο, πιο του ανεξάρτητου σχολιαστή πραγμάτων και καταστάσεων γενικότερου ενδιαφέροντος. Τέλος, ο Ακτήμων, εγκαινιάζει από σήμερα και μια νέα σχέση με τους φίλους, συναδέλφους και τους αναγνώστες του με τη δημοσιεύση κειμένων και φωτογραφιών του σε όλα τα blogs υπό την προϋπόθεση ότι θα συνάδουν με το πνεύμα και την αντίληψη τους και βεβαίως ότι αυτά δεν θα αποτελούν αφορμή για αντιπαλότητες και πεδίο διενέξεων καθώς και δεν θα περιέχουν υβριστικό περιεχόμενο.

Καλή μας αρχή και καλή συνέχεια να έχουμε...

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΟΒΟΥΝ ΤΗ ΘΕΑ …

Είπαμε, πως με την εξάπλωση της οικονομικής κρίσης θα περιορίζονταν κάπως το φαινόμενο της «α λα ΠΑΣΟΚ» αναβίωσης και προβολής των παραδοσιακών εθίμων που άδειαζαν τα ταμεία των Δήμων για να γεμίζουν οι τσέπες διαφόρων αμφίβολων καλλιτεχνών και φυσικά των επιτηδείων μεσαζόντων, αλλά ευτυχώς, δεν βάλαμε και στοίχημα για αυτό το πράγμα. Απ’ ότι βλέπουμε, συνεχίζουν να γίνονται παντού και είναι απορίας άξιον, που οι καταχρεωμένοι δήμαρχοι βρίσκουν τέτοιο καιρό χρήματα να μοιράζουν σε κάποιους, που ξαναλέω, η σχέση τους με την παράδοση είναι εντελώς επιφανειακή και το μόνο που τους νοιάζει είναι το χρήμα και πως θα το αρπάξουν.

Είναι μεγάλη κουβέντα για την αξία και το ρόλο αυτών των «εκδηλώσεων» και είναι καλύτερα να γίνει άλλη στιγμή που θα κρυώσουν κάπως τα πράγματα και ο καιρός βεβαίως αλλά δεν μπορώ να παραβλέψω ένα καινούργιο φαινόμενο που κλιμακώνεται χάρη στην ανάπτυξη της τεχνολογίας των οπτικών μέσων, ήτοι των φωτογραφικών μηχανών και των καμερών είτε αυτές αποτελούν αυτόνομες συσκευές, είτε είναι ενσωματωμένες στα κινητά τηλέφωνα. Έβλεπα λοιπόν στην Αμοργό, στη γιορτή της ματαψημένης ρακής που έγινε το βράδυ της 26^ης Ιουλίου στο λιμάνι και μετρούσα ένα μεγάλο αριθμό ανθρώπων  να πιέζουν ασφυκτικά το χορευτικό συγκρότημα για να τραβήξουν έστω και λίγα δευτερόλεπτα ένα βίντεο με τις κινήσεις τους. Στην ουσία, είχαν έρθει εκεί όχι για να παρακολουθήσουν την εκδήλωση αλλά για να καταγράψουν, με αμφίβολη επιτυχία, λίγα στιγμιότυπα από το χορό για να τα δούνε αργότερα στη μηχανή τους ή να τα ανεβάσουν πιθανώς στο You Tube.

Λογαριασμός του καθενός θα μου πείτε να κάνει ότι θέλει αλλά στην περίπτωση, όταν όλοι αυτοί μπαίνουν μπροστά από τους θεατές και κολλάνε κυριολεκτικά πάνω στους συντελεστές της εκδήλωσης, ασφαλώς και δεν αποτελούν ωραίο θέαμα και κυρίως εμποδίζουν τους υπόλοιπους που έχουν πάει να δούνε ζωντανό το πρόγραμμα και όχι σε κονσέρβα αργότερα στο σπίτι ή στην οθόνη. Και εμποδίζουν διπλά, όπως ο εύσωμος κύριος με το γκρίζο φανελάκι στη φωτογραφία που δεν αρκείται να «γράφει» με την κάμερά του την εκδήλωση αλλά έχει προσπαθεί με το άλλο χέρι και το κινητό τηλέφωνο, μη και χάσει κάποια σκηνή απ’ όσα θα μπορούσε ήσυχα και απλά να απολαύσει μόνο με τα μάτια του…

Ο ΚΩΣΤΑΣ ΩΣ «ΜΕΓΑΛΟΣ ΤΙΜΟΝΙΕΡΗΣ»…

Ο Κώστας Ποντικόπουλος είναι συγχωριανός μου και από τους πιο καλούς φίλους που έχω. Είμαστε ίσια στην ηλικία και έχουμε ζήσει πολλά μαζί στην Αθήνα τα τελευταία 40 και βάλε χρόνια αλλά δεν είχε τύχει να ταξιδέψουμε ποτέ μαζί στα βουνά και στα ποτάμια της Ευρυτανίας. Το τολμήσαμε όμως προχθές οι δυο μας και πήγαμε σε ένα σωρό μέρη και περάσαμε πολύ όμορφα. Η καλύτερή μας στιγμή όμως ήταν όταν πήγαμε για μπάνιο στο Μέγδοβα και φυσικά αποθανατίσαμε το σπουδαίο γεγονός φωτογραφίζοντας ό ένας τον άλλο. Αν υπήρχε και τρίτος τότε θα είχαμε μια ακόμη ωραία φωτογραφία οι δυο μας μέσα στο κρυστάλλινο νερό. Το σκεφτήκαμε και αποφασίσαμε την επόμενη φορά να πάρουμε και κανέναν άλλο μαζί μας να γνωρίσει και αυτός τις ομορφιές της Ευρυτανίας. Βλέποντας πάντως τον Κώστα μέσα από το μάτι της φωτογραφικής μηχανής  και τη στάση που πήρε μέσα στο ποτάμι, θυμήθηκα εκείνη τη φωτογραφία του Μαο Τσετούνγκ, του «μεγάλου τιμονιέρη» αν θυμούνται κάποιοι παλιοί, που είχαμε κολλήσει πάνω από τα γραφεία μας, αλλά κρατήθηκα να κάνω σχόλια γιατί δεν σήκωνε ο τόπος μελαγχολίες για την εφηβεία…