ΠΑΖΑΡΙ ΣΤΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΜΥΛΩΝ

Τα εορταστικά παζάρια· τα λογής παζάρια που διαθέτουν στο κοινό ένα πλήθος από προϊόντα και κυρίως χειροποίητα έργα που προορίζονται να γίνουν δώρα έχουν αυτές τις ημέρες την τιμητική τους και δεν υπάρχει σχεδόν κανένας σύλλογος, κοινότητα, ομάδα και πρωτοβουλία που να μην έχει προχωρήσει στην οργάνωση ενός αναλόγου. Ειδικά δε το Σαββατοκύριακο που διανύουμε, μπορεί να πούμε πως όλη η πόλη γύρω απ’ αυτά κινείται.

Βένια Βασιλάκη και Διονυσία Σταυράκη

Διονυσία και Μαρία Σταυράκη και Βένια Βασιλάκη

Εγώ προλαβαίνω και πηγαίνω σε διάφορα παζάρια και προμηθεύομαι διάφορα πράγματα για δώρα και προσωπική χρήση αλλά εκείνο που μου αρέσει περισσότερο, αφενός για τα ωραία πράγματα που διαθέτει αλλά και για το χώρο που διεξάγεται, την αυλή ενός μοναδικού σπιτιού της Αθήνας, είναι το παζάρι του Ινστιτούτου των Ελληνικών Μύλων, ένα σύλλογο που για προφανείς και σχετικούς με την δραστηριότητά μου λόγους, είμαι μέλος.

Αλεξάνδρα Μαυρίκου

Μαρία Παπαθανασίου

Πέπη Μπιρμπίλη

Βασιλική Ψυχογιοπούλου

Αναστασία και Αλεξάνδρα Σαγανά 

Χαρά Ευρυπιώτη

Γιάννης Τσιμούλιας

Τα πράγματα που είδα χθες στο προανεφερόμενο παζάρι ήταν από τα πιο όμορφα και προσεγμένα αφού όλα κατασκευάζονται με πολύ κέφι, μεράκι και δημιουργικότητα από τις κυρίες που ασχολούνται με αυτά και τα διαθέτουν με την καρδιά τους. Πρόκειται για ξεχωριστά πράγματα που προορίζονται να στολίσουν διάφορα κομμάτια του σπιτιού ή του χώρου δουλειάς, άλλα που ζεσταίνουν το σώμα και τις αισθήσεις μικρών και μεγάλων, πολλά που αφορούν την κοσμητική και την ομορφιά και όλα αποτελούν πρώτης τάξεως δώρα για πρόσωπα αγαπημένα ή άλλα που θέλουμε να τους κάνουμε μια έκπληξη. Φυσικά, από το παζάρι του Ινστιτούτου των Ελληνικών Μύλων (Αγίων Ασωμάτων 45, Θησείο, στο παλιό αθηναϊκό σπίτι με της γύψινες Καρυάτιδες στην πρόσοψη) δεν έλειπαν και οι γευστικές εκπλήξεις με ωραία γλυκά και άλλα εδώδιμα που έφτιαξαν οι φίλοι και τα μέλη του ΙΤΕΜ για να προσφερθούν με αγάπη στους επισκέπτες του.

Έρη Τριανταφύλλου

Ελένη Κυριακίδου, Έρη Τριανταφύλλου, Μαίρη Μπακαλούλη

Το προεδρείο του ΙΤΕΜ: Μαρία Γρυπάρη, Χριστίνα Βερούκη και Έλενα Χαλκουτσάκη

Όσοι λοιπόν πάνε σήμερα στο παζάρι του ΙΤΕΜ εκτός από τα ωραία δώρα που θα βρούνε για να χαρίσουν στους φίλους και τον εαυτό τους, μπορούν να πάρουν μαζί και τα παιδιά τους να συμμετάσχουν στο εορταστικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα: «Μύλος είναι και γυρίζει… τους καλικάντζαρους οργίζει» που παρουσιάζουν η Κωνσταντίνα Κουτλάκη  με την Αλεξάνδρα Μαυρίκου και απευθύνεται σε παιδιά από 4 – 11 χρονών. 

ΑΘΗΝΑ, 11122016

ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΙ (*)

Διάβαζα προχθές κάποιους στίχους του Rene Char από τη συλλογή «…Το δέντρο είναι που βλέπει» για να ακουμπήσω ένα δικό μου έργο σχετικά με τα δέντρα και νοιώθω πολύ τυχερός που σήμερα το απόγευμα φάνηκε ξαφνικά στην οθόνη μου η φωτογραφία του φίλου Κώστα Βακουφτσή από τη συλλογή του «ΣΟΧΟΣ» που βλέπεται στην ανάρτηση.

Το πρώτο που ένοιωσα σαν είδα την μεγάλη αυτή τρύπα στον πλάτανο ήταν πως είναι κρίμα που δεν είμαστε φτιαγμένοι σαν τις αρκούδες ή τα άλλα ζώα και τα ερπετά να μπαίνουμε σε χειμερία νάρκη και να βουλιάζουμε σε ένα βαθύ ύπνο όταν νοιώθουμε πως έρχεται ο χειμώνας και ο κάθε λογής χειμώνας στη ζωή μας. Έναν ύπνο αντίδοτο στη φθορά του χρόνου, στην απελπισία της ανάγκης, μακριά από την αγορά και τους αγοραίους. Έναν ύπνο που θα τελειώσει με ένα γλυκό μούδιασμα στις αρχές της άνοιξης και θα μας βγάλει καινούργιους πάλι στον κόσμο καθώς εκεί μέσα στην κουφάλα του πλατάνου θα χωνευτούν χωρίς εφιάλτες όλα τα πεπραγμένα της χρονιάς που πέρασε και μερόνυχτα ολόκληρα θα ζυμωθούν σε σκληρές στοιβάδες μνήμης που θα κατακάτσουν στον πυθμένα της ψυχής.

Να είσαι καλά Κώστα που μας δείχνεις τον πραγματικό χρόνο του τόπου…

(*) Ο τίτλος «…Το δέντρο είναι που βλέπει» του Rene Char (Εκδόσεις Αρμός, Αθήνα 2005, μετάφραση Κατερίνας Τρακάκη – Σωτήρη Γουνελά) σε πρώτη ανάγνωση μπορεί να φανεί πως δεν έχει καμία σχέση με τη αυτή τη μικρή συλλογή ποιημάτων του μεγάλου γάλλου ποιητή αλλά μην απογοητευτείτε. Η ανάγνωσή του είναι όπως και των στοιβάδων του χρόνου που επικάθονται με ομόκεντρες παραλληλίες η μια της άλλης στο κορμό του δέντρου και αφού φτάσετε στην καρδιά του, τότε θα καταλάβετε πως κάποιος από κάπου σας βλέπει. Μπορεί και μέσα από την κουφάλα του πλατάνου….

ΑΘΗΝΑ, 10122009

ΕΝΑ ΑΛΟΓΟ ΗΤΑΝ ΚΡΥΜΜΕΝΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΕΛΑΤΟ!!!

Οι κορμοί των δέντρων είναι σαν τα σώματα των ανθρώπων· τίποτα απολύτως δεν μπορούμε να δούμε κάτω από το λείο ή το ζαρωμένο δέρμα τους. Απλώς φανταζόμαστε πως μπορεί να είναι φτιαγμένο το ένα ή άλλο όργανο ή από την εμπειρία μας, τη συνάφεια ή τη σχέση μας με κάποιο άτομο μπορούμε να το χαρακτηρίσουμε ως καλή ψυχή, ανοιχτή καρδιά, δυνατό μυαλό, σιδερένια πνευμόνια κλπ. Λόγω δε του ευμετάβλητου του χαρακτήρα που διέπει τους περισσότερους ανθρώπους, οι χαρακτηρισμοί αυτοί ουδέποτε σχεδόν συνοδεύουν εμάς ή τους άλλους ως τη δύση της ζωής αλλά κατά καιρούς αλλάζουν και τούτο έχει πολλές συνέπειες στις σχέσεις και απροσδόκητες εξελίξεις στην πορεία τους. 

Έτσι είναι πάνω – κάτω και για τα δέντρα. Όσο είναι όρθια στο δάσος, τίποτα απολύτως δεν γνωρίζουμε για το εσωτερικό των κορμών τους και μόνο από την εγκάρσια τομή στον κορμό ενός κομμένου δέντρου μπορούμε να διαβάσουμε την ηλικία του και να μάθουμε αρκετά πράγματα για το βίο του ενώ πολλές φορές μπορούμε να διακρίνουμε και τις συνέπειες κάποιου παλιού τραύματος, όπως μια τσεκουριά, ένα καρφί, ένα κάψιμο, έναν κεραυνό. Τα τραύματα στα δέντρα έχουν τις ίδιες συνέπειες με αυτά στο σώμα των ανθρώπων αλλά με τη διαφορά, όταν αυτά δεν είναι θανατηφόρα το δέντρο χωνεύει τις πληγές και τα τραύματα το σώμα του και μπορεί να ζήσει για πολλά – πολλά χρόνια χωρίς να μιλήσει σε κανέναν γι’ αυτές ή το γεγονός που τις προκάλεσε και εν τέλει να μην ξέρουμε αν αυτά το οδήγησαν στο θάνατο ή απλά ήρθε η ώρα του να σβήσει. 

Πιθανόν να τα λένε συχνά τα δέντρα μεταξύ τους και υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που ισχυρίζονται πως συμβαίνει αυτό και οι ίδιοι λένε πως τα έχουν ακούσει να μιλάνε. Παλαιότερα μάλιστα, υπήρχαν άνθρωποι (μάγοι, ιερείς και μάντεις) που μπορούσαν από τον ψίθυρο που έκαναν τα δέντρα να βγάζουν χρησμούς και βάσει αυτών πορεύονταν, άλλοτε προς το καλό και άλλοτε προς το κακό, οι γενιές που πίστευαν στους χρησμοδότες. Κανένας όμως απ’ αυτούς δεν άφησε παρακαταθήκη στους επόμενους ένα λεξικό της ομιλίας των δέντρων ή ένα κωδικό έστω, που να μας βοηθά να τα καταλαβαίνουμε κι έτσι, όσους πιστεύουν σήμερα πως ακούνε τα δέντρα τους αποκαλούμε επιεικώς ονειροπαρμένους αλλά μόνο αυτοί ξέρουν τι σημαίνουν οι πληγές των δέντρων. 

Πληγές οι οποίες φανερώνονται μόνο όταν περάσει το αλυσοπρίονο από το σώμα του και το τσεκούρι λιανίσει τα πλευρά του. Έτσι πολλές φορές ο υλοτόμος καθώς σκίζει τον άψυχο κορμό του δέντρου, του αποκαλύπτονται μαζί με την ηλικία και άλλα άγνωστα γεγονότα της ζωής του από τις αόρατες πληγές που κρύβει μέσα του. Όπως για παράδειγμα, ο γέρικος έλατος που έριξε ο αέρας πριν από λίγες ημέρες στο δρόμο από τον Αμάραντο προς τη Νεράϊδα και τεμαχίστηκε για να διευκολυνθεί η κυκλοφορία αποκάλυψε σε κάποια τομή μια σπάνια σύνθεση: το κεφάλι ενός αλόγου που κοιμόταν μέσα στο σώμα του. Στη θέση των ματιών είναι η τρύπα από ένα κλαδί που σάπισε και έσπασε ενώ το στόμα του συνθέτει μια στρέβλωση η οποία φαίνεται πως έγινε όταν αυτό ήταν σε πολύ μικρή ηλικία. 

Το κομμένο κομμάτι αυτού του κορμού, το περιποιήθηκε λίγο ο Αντώνης Παπαδάκος και το μετέφερε στην αυλή του ξενώνα του Αμαράντου όπου το τοποθέτησε σε μια γωνία ως διακοσμητικό στοιχείο αλλά και διδακτικό υλικό για όσους θα ήθελαν να μάθουν τι κρύβει μέσα του ένας κορμός δέντρου… 

ΑΜΑΡΑΝΤΟΣ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ, 09122016

ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΚΑΤΕΒΗΚΑΝ ΣΤΟ ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΟ

Το κλίμα των Χριστουγέννων που απλώθηκε σε ολόκληρη την Καρδίτσα με κέντρο βεβαίως το πάρκο Παυσίλυπο και τις ωραίες εορταστικές εκδηλώσεις της «Παυσιλυπούπολης», φυσικά και δεν μπορούσε να μην επηρεάσει και το Παντοπωλείο «Αμάραντες Γεύσεις» του φίλου μας Αντώνη Παπαδάκου στη Δημοτική Αγορά της Καρδίτσας. 

Αν και τα πραγματικά στολίδια του Παντοπωλείου "Αμάραντες Γεύσεις¨είναι τα ίδια τα εξαιρετικά προϊόντα που παράγει η μοναδική φύση της Καρδίτσας και η γη της και επεξεργάζονται με πολύ μεράκι οι καρδιτσιώτες και τα έχουν όμορφα τοποθετημένα στα ράφια ο Αντώνης και η Στέλλα, έπρεπε να μεσολαβήσει με τα πινέλα της και η Χριστίνα Ψούνου  για να κουρνιάσει και κανένας άγγελος από τα Άγραφα ή από τον Κάμπο και στην βιτρίνα  να δώσουν με τα φτερά του, μια αίσθηση γιορτής στο Παντοπωλείο και τους πελάτες που το τιμούν μαζί με τα ωραία προϊόντα της Καρδίτσας… 

ΑΘΗΝΑ, 09122016

ΤΑ «ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΧΩΜΑΤΑ» ΣΤΑ ΣΟΥΗΔΙΚΑ

Σε μια ωραία εκδήλωση που διοργάνωσε ο Ελληνοσουηδικός Σύλλογος (SGK), στην αίθουσα του Σουηδικού Ινστιτούτου (Μητσαίων 9, Μακρυγιάννη), έγινε στις 5/12, η παρουσίαση της μετάφρασης στα σουηδικά του μυθιστορήματος της Διδώς Σωτηρίου «Ματωμένα Χώματα» ή Farväl Anatolien (Αποχαιρετισμός στην Ανατολία) που έκαναν η Βάνα Ιγγλέση με την Ελίζαμπεθ Λούντβαλ. 

Ελένη Άνδροβικ, Βάνα Ιγγλέση, Εύα Στυλάντερ, Έλενα Χαλκουτσάκη. 

Βάνα Ιγγλέση, Εύα Στυλάντερ, Έλενα Χαλκουτσάκη.  

Αποσπάσματα από το βιβλίο, στα ελληνικά και στα σουηδικά διάβασαν η πρόεδρος του Ελληνοσουηδικού Συλλόγου Έλενα Χαλκουτσάκη και η ηθοποιός Εύα Στυλάντερ ενώ προβλήθηκε και μια σύντομη ταινία με της ζωή της μεγάλης συγγραφέως. 

Ελένη Άνδροβικ,Εύα Στυλάντερ, Βάνα Ιγγλέση, Έλενα Χαλκουτσάκη.  

Εύα Στυλάντερ, Βάνα Ιγγλέση, Έλενα Χαλκουτσάκη.  

Ηλίας Προβόπουλος, Βάνα Ιγγλέση

Μετά το πέρας εκδήλωσης στους προσκεκλημένους προσφέρθηκαν μεζέδες και ποτά με γεύσεις από την Ανατολή αλλά και ωραίο τσίπουρο από την Καρδίτσα.  

ΥΓ. Όποιος επιθυμεί να προμηθευτεί το «Farväl Anatolien» μπορεί να απευθυνθεί στην πρόεδρο του Ελληνοσουηδικού Συλλόγου,Έλενα Χαλκουτσάκη στο 2102288755.

ΑΘΗΝΑ, 09122016

ΟΙ ΓΕΥΣΤΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ Κ. ΨΥΧΟΓΙΟΥ

Γεμάτη από αναμνήσεις γεύσεων μιας ολόκληρης ζωής, ήταν η χθεσινή παρουσίαση στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ, του νέου βιβλίου του Δημήτρη Κ. Ψυχογιού «Γευστικές αναμνήσεις» με αξέχαστη για όλους, την επίκαιρη λόγω εορτών των μελομακάρονων που απολαύσαμε μετά το πέρας των γλυκών, τρυφερών ομιλιών από τους Γρηγόρη Μπέκο, Κατερίνα Σχοινά και τον εκδότη Πέτρο Παπασαραντόπουλο.

Στο ιδιαίτερα κομψό βιβλίο (Εκδόσεις «Επίκεντρο»), περιλαμβάνονται δεκατέσσερις μικρές ιστορίες που έχουν να κάνουν με φαγητά, γλυκά και ποτά. Πικρές, γλυκές και επώδυνες αναμνήσεις από τη δεκαετία του ’50 ως σήμερα οι οποίες συνδέουν τον αφηγητή με παγκόσμιες μητροπόλεις και ταπεινά χωριά· με πολυτελή ξενοδοχεία και καλύβες τσοπαναραίων· με πανίσχυρους πολιτικούς και αλλοπαρμένους μυστικιστές· με αγαπημένα πρόσωπα, εξυπηρετικούς προαγωγούς και ξωτικά… 

ΑΘΗΝΑ, 09122016

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΣΤΟΛΙΔΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

Δεν έχει η Αθήνα τα κλαριά από εκείνα που δηλώνουν τα Χριστούγεννα, όπως τα ού ή αρκουδοπούρναρα ή λαύρα, στη γλώσσα μας. Αυτά είναι στα βουνά και λίγα και τα σακατεύουν οι επιτήδειοι και τα εμπορεύονται στις λαϊκές αγορές και στις γωνιές των δρόμων οι γύφτοι για να στολίσουν με τα άψυχα κλαριά τους τα σπίτια για λίγες ημέρες και λείπουν μετά από το δάσος και τα πουλιά. Στην πόλη, αφθονούν όμως οι πυράκανθοι, φυτεμένοι στα πάρκα και δίπλα σε δρόμους. Ο ωραίος και πολύς καρπός τους συμβάλλει ατύπως στο ρόλο της εορταστικής διακόσμησης και τρέφει τις δεκαοχτούρες και άλλα πουλιά το χειμώνα και όσα κοτσύφια παρεπιδημούν στους λόφους και τα ρέματα της πόλης ενώ την άνοιξη, το πλήθος των ανθών τους δίνει αρκετούς χυμούς στις λίγες μέλισσες που έρχονται από μακριά στην πόλη να τους τρυγήσουν.

ΑΘΗΝΑ, 10122016