ΟΙ ΠΕΛΑΡΓΟΙ ΤΗΣ ΣΤΕΓΝΗΣ ΛΙΜΝΗΣ

Η πελαργοφωλιά στην εκκλησία του Αχιλλείου έχει καλύψει ως την κορυφή

 σταυρό του τρούλου αλλά ως φαίνεται τούτο δεν επηρεάζει την πίστη και την ευλάβεια των κατοίκων κι έτσι δεν χρειάστηκε να τη χαλάσουν – εκτός κι αν δεν φτάνει ως εκεί πάνω γερανός!

κι έτσι δεν χρειάστηκε να τη χαλάσουν – εκτός κι αν δεν φτάνει ως εκεί πάνω γερανός!

Ήταν ένας από τους παραδείσους των πελαργών στην Ελλάδα η λίμνη Κάρλα στη Θεσσαλία· την στράγγιξαν οι άφρονες που ευδοκιμούν δυστυχώς σε κάθε εποχή και πιστεύουν πως είναι και μικροί Θεοί – του πρόσκαιρου κέρδους βασικά- για να αυξήσουν την καλλιεργήσιμη γη και αφού κέρδισαν, κέρδισαν, κέρδισαν, ήρθε η ώρα να πάρουν και τα ρέστα από την ασύδοτη εκμετάλλευση του Τόπου. Η εξάντληση της δύναμης της γης να παράγει όπως αυτή ξέρει και η προσβολή του υδροφόρου ορίζοντα –μη ανατρέψιμη λένε τώρα- τους υποχρέωσε να σκεφτούν τώρα στα ύστερα, την αναδημιουργία της λίμνης.

Οι νέοι μικροί Θεοί –είδος που ποτέ δεν θα λείψει από την ανθρωπότητα γιατί όχι μόνο έχουν το θράσος να προχωρούν πέρα από ασφαλή όρια των παρεμβάσεων πάνω στα πράγματα αλλά και επειδή πολλοί είναι που με τον τρόπο τους τούς επιτρέπουν να τα κάνουν – επιχειρούν να ξαναφτιάξουν τη λίμνη Κάρλα με νερά από τον Πηνειό. Από τον Πηνειό στον οποίο στραγγίζουν κοντά μισό αιώνα τώρα τα πάσης φύσεως λιπάσματα, φυτοφάρμακα και που ένας άλλος Θεός ξέρει τι άλλα δηλητήρια, καλείται να τροφοδοτήσει τη νέα λίμνη και το κόστος και επί του προκειμένου δεν καταφρονητέο.

Με λίγα λόγια έχουν στρέψει τα νερά του δηλητηριασμένου ποταμού στο κούφιο χώρο που άλλοτε ήταν η τροφοδότης λίμνη και σιγά – σιγά υπολογίζουν πως θα ξαναγίνει όπως ήταν. Έτσι λένε και υπάρχει κόσμος που τους πιστεύει πως η λίμνη θα είναι καθαρή όπως κάποτε και στα νερά της θα ζουν όλα εκείνα τα είδη που την πλημμύριζαν κάποτε και τα οποία κρίθηκε πως δεν θα πείραζε να χαθούν κι εκεί που είχαν τη φωλιά τους, τα ψάρια για παράδειγμα, να φυτέψουν βαμβάκι γιατί μπορούσαν σε κάθε του κιλό, να φορτώσουν και κάποιες οκάδες επιδοτήσεων γιατί έπρεπε να ζήσουν κι άλλα μαγαζιά που φύτρωσαν γύρω και έκαναν χρυσές δουλειές, ιδιαίτερα τη νύχτα.

Τέλος πάντων, είναι μακριά κουβέντα και σίγουρα θα χαρακτηριστώ και ως εχθρός της «προόδου» με αυτά που λέω αλλά δεν μπορώ να μη σχολιάσω τη μοναξιά των πελαργών που είδα προχθές στο Αχίλλειο. Μόνο ένα ζευγάρι απ’ αυτά τα υπέροχα πουλιά που πέρα από την υποδειγματική συμπεριφορά τους σαν ζευγάρια και γονείς για τους ανθρώπους, αποτελούν και τον αλάνθαστο δείκτη για την καλή κατάσταση και την υγεία του φυσικού περιβάλλοντος όπου διαβιούν. Πράγμα που σημαίνει πως στα χωράφια και τα νερά όπου αναζητούν την τροφή τους είναι καθαρά από χημικά και άλλα δηλητήρια γιατί αλλιώς δεν θα μπορούσαν να ζήσουν εκεί ούτε φίδια, ούτε βατράχια, ούτε ποντίκια και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα και την πολυπληθή παρουσία τους σε ένα μέρος.

ΑΘΗΝΑ, 04062019. Περιοδικό "Δημοκρατία - Κυνήγι", 

ΤΟ ΦΙΛΙ ΔΥΟ ΠΕΛΑΡΓΩΝ ΣΤΗ ΜΑΚΡΑΚΩΜΗ

Ποιος θυμάται τώρα ότι αυτές τις ημέρες το μακρινό πια 2012, είχαμε εθνικές εκλογές; Εγώ ομολογώ το είχα ξεχάσει και μου το θύμισε το Facebook, όχι τόσο ως προς το αποτέλεσμα αλλά για τον τρόπο που έκανα προεκλογική εκστρατεία στη Δυτική Φθιώτιδα καθώς συμμετείχα σε αυτές στο ψηφοδέλτιο με τους Οικολόγους Πράσινους, ενωμένους τότε και ένα κομμάτι των οποίων κατόπιν τα βρήκε με το ΣΥΡΙΖΑ, έγιναν εξουσία και προκόψαμε όλοι…

Έκανα λοιπόν τότε μια εντελώς διαφορετική εκστρατεία χρησιμοποιώντας τα εμβληματικά στοιχεία του τόπου σε διάφορα δημοσιεύματα και ανακοινώσεις, όχι τόσο για να πείσω τον κόσμο να μας ψηφίσουν αλλά κυρίως για να επιστήσω την προσοχή τους σε αυτά. Το αγαπημένο μου θέμα ήταν οι πελαργοί που ήταν γεμάτα τα χωριά που είναι δίπλα στον Σπερχειό και γέμισα τότε το Facebook με εικόνες και στιγμές από τη ζωή τους. Και τούτο γιατί αυτά τα υπέροχα πουλιά, έτσι όπως τα έβλεπα τότε και συνεχίζω να τα βλέπω, να κοιτάνε τους ανθρώπους από ψηλά, όλο και περισσότερα νομίζω πως καταλαβαίνουν, αλλά λόγω της φυσικής τους εχεμύθειας, τίποτα δεν ανακοινώνουν και αφήνουν, όποιον έχει ακόμη την ικανότητα να διαβάζει τους οιωνούς, από μόνος του, να καταλάβει τι θέλουν να πουν με τον τρόπο τους στον ουρανό και στα καμπαναριά της μικρής πατρίδας…

Κι ακόμη να πω ότι οι πελαργοί, πέρα από το ότι μπορούν και κουβαλάνε στο ράμφος τους το καινούργιο, ήτοι τα νεογέννητα, είναι επίσης τα πιο πιστά στο έτερον ήμισυ του πλάσματα (μέχρι θανάτου λένε) και ότι όταν φιλιούνται δεν βγάζουν γλώσσα - πραγματικά και μεταφορικά. Επίσης, όταν φιλιούνται κάνουν δυνατό θόρυβο σαν να σπάνε ξύλα και τους παίρνει είδηση όλος ο κόσμος...

ΑΘΗΝΑ, 06052018

ΟΙ ΠΕΛΑΡΓΟΙ ΤΗΣ ΣΤΕΓΝΗΣ ΛΙΜΝΗΣ

Η πελαργοφωλιά στην εκκλησία του Αχιλλείου έχει καλύψει ως την κορυφή

 στο σταυρό του τρούλου αλλά ως φαίνεται τούτο δεν επηρεάζει την πίστη και την ευλάβεια των κατοίκων 

κι έτσι δεν χρειάστηκε να τη χαλάσουν – εκτός κι αν δεν φτάνει ως εκεί πάνω γερανός!

Ήταν ένας από τους παραδείσους των πελαργών στην Ελλάδα η λίμνη Κάρλα στη Θεσσαλία· την στράγγιξαν οι άφρονες που ευδοκιμούν δυστυχώς σε κάθε εποχή και πιστεύουν πως είναι και μικροί Θεοί – του πρόσκαιρου κέρδους βασικά- για να αυξήσουν την καλλιεργήσιμη γη και αφού κέρδισαν, κέρδισαν, κέρδισαν, ήρθε η ώρα να πάρουν και τα ρέστα από την ασύδοτη εκμετάλλευση του Τόπου. Η εξάντληση της δύναμης της γης να παράγει όπως αυτή ξέρει και η προσβολή του υδροφόρου ορίζοντα –μη ανατρέψιμη λένε τώρα- τους υποχρέωσε να σκεφτούν τώρα στα ύστερα, την αναδημιουργία της λίμνης.

Οι νέοι μικροί Θεοί –είδος που ποτέ δεν θα λείψει από την ανθρωπότητα γιατί όχι μόνο έχουν το θράσος να προχωρούν πέρα από ασφαλή όρια των παρεμβάσεων πάνω στα πράγματα αλλά και επειδή πολλοί είναι που με τον τρόπο τους τούς επιτρέπουν να τα κάνουν – επιχειρούν να ξαναφτιάξουν τη λίμνη Κάρλα με νερά από τον Πηνειό. Από τον Πηνειό στον οποίο στραγγίζουν κοντά μισό αιώνα τώρα τα πάσης φύσεως λιπάσματα, φυτοφάρμακα και που ένας άλλος Θεός ξέρει τι άλλα δηλητήρια, καλείται να τροφοδοτήσει τη νέα λίμνη και το κόστος και επί του προκειμένου δεν καταφρονητέο.

Με λίγα λόγια έχουν στρέψει τα νερά του δηλητηριασμένου ποταμού στο κούφιο χώρο που άλλοτε ήταν η τροφοδότης λίμνη και σιγά – σιγά υπολογίζουν πως θα ξαναγίνει όπως ήταν. Έτσι λένε και υπάρχει κόσμος που τους πιστεύει πως η λίμνη θα είναι καθαρή όπως κάποτε και στα νερά της θα ζουν όλα εκείνα τα είδη που την πλημμύριζαν κάποτε και τα οποία κρίθηκε πως δεν θα πείραζε να χαθούν κι εκεί που είχαν τη φωλιά τους, τα ψάρια για παράδειγμα, να φυτέψουν βαμβάκι γιατί μπορούσαν σε κάθε του κιλό, να φορτώσουν και κάποιες οκάδες επιδοτήσεων γιατί έπρεπε να ζήσουν κι άλλα μαγαζιά που φύτρωσαν γύρω και έκαναν χρυσές δουλειές, ιδιαίτερα τη νύχτα.

Τέλος πάντων, είναι μακριά κουβέντα και σίγουρα θα χαρακτηριστώ και ως εχθρός της «προόδου» με αυτά που λέω αλλά δεν μπορώ να μη σχολιάσω τη μοναξιά των πελαργών που είδα προχθές στο Αχίλλειο. Μόνο ένα ζευγάρι απ’ αυτά τα υπέροχα πουλιά που πέρα από την υποδειγματική συμπεριφορά τους σαν ζευγάρια και γονείς για τους ανθρώπους, αποτελούν και τον αλάνθαστο δείκτη για την καλή κατάσταση και την υγεία του φυσικού περιβάλλοντος όπου διαβιούν. Πράγμα που σημαίνει πως στα χωράφια και τα νερά όπου αναζητούν την τροφή τους είναι καθαρά από χημικά και άλλα δηλητήρια γιατί αλλιώς δεν θα μπορούσαν να ζήσουν εκεί ούτε φίδια, ούτε βατράχια, ούτε ποντίκια και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα και την πολυπληθή παρουσία τους σε ένα μέρος.

Θα περίμενε κάποιος λοιπόν εκεί που λένε πως ξαναφτιάχνουν -οι μικροί αναιδείς Θεοί- να ήταν σμήνη οι πελαργοί και να την καθαρίζουν απ’ ότι εμείς θεωρούμε επιβλαβές αλλά γι’ αυτούς είναι η τροφή τους και γι’ αυτό οι άνθρωποι τους περιέβαλλαν πάντα με αγάπη. Δεν συμβαίνει όμως κάτι τέτοιο και είμαι βέβαιος πως ούτε καν το λαμβάνουν υπ’ όψιν τους όσοι πιστεύουν ότι μπορούν να ξαναφτιάξουν μια λίμνη όπως την έφτιαξε ο Θεός, οι μικροί Θεοί που το ύψος της ματιάς τους δεν μπορεί να ανέβει παραπάνω από την απύλωτη τσέπη!

ΑΘΗΝΑ, 11052017

ΗΡΘΑΝ ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΠΕΛΑΡΓΟΙ ΣΤΗ ΦΘΙΩΤΙΔΑ!

Για μας στη Φθιώτιδα, από την Ανθήλη και μέχρι τις Ράχες Τυμφρηστού η Άνοιξη ανεβαίνει και από τις δυο πλευρές του Σπερχειού σιγά – σιγά και ως το Πάσχα φουντώνει ο Τόπος και μέχρι τον Ιούνιο φτάνει και στην κορυφή του Τυμφρηστού.  Έτσι γίνεται πάντα και το χαιρόμαστε διπλά όταν βλέπουμε πως αυτή την ανάσταση του Τόπου προαναγγέλλουν οι πελαργοί μας που έρχονται κάθε χρόνο στις ίδιες φωλιές και όπως παρατηρούν πολλοί, οι πληθυσμοί τους αυξάνονται και τούτο έχει να κάνει με πολλά πράγματα…

Δεν θα μιλήσουμε όμως γι’ αυτά απόψε γιατί πρέπει να μοιραστούμε τη χαρά της πρώτης εμφάνισής τους στο Καστρί και όπως λέει ο φίλος και συγχωριανός Γιώργος Δεδούσης ως την Κυριακή θα τους δούμε και στις κολώνες πάνω από το βεντζινάδικο του Γκίκα στο Νεοχωράκι, το δυτικότερο σημείο εγκατάστασής τους στη Δυτική Φθιώτιδα. Εκτός κι αν φέτος μας κάνουν την τιμή και έρθουν ως τον Άγιο Γεώργιο που έχουμε χρόνια να δούμε!!!

ΑΘΗΝΑ, 15032017

ΟΙ ΝΕΑΡΟΙ ΠΕΛΑΡΓΟΙ ΔΟΚΙΜΑΖΟΥΝ ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΤΟΥΣ…

Τους είδα πριν από λίγες μέρες, στην Ανθήλη,  μια γειτονιά πλέον της Λαμίας που μπορεί να θεωρηθεί και ως η μητρόπολη των πελαργών στον κάμπο του Σπερχειού και τούτο επειδή πολύ κοντά βρίσκονται οι εκβολές του ποταμού και οι μεγάλοι ορυζώνες.

Μέτρησα παραπάνω από οκτώ φωλιές σε όλη την Ανθήλη, από μια στα δυο καμπαναριά και μια στο μεγάλο τρούλο καθώς και αρκετές άλλες σε στύλους της ΔΕΗ που έχουν πάνω τους τον απαραίτητο δίσκο να μην «καίγονται» τα πουλιά. Εκεί λοιπόν στέκονταν τέσσερις νεαροί πελαργοί και αγνάντευαν τους ορυζώνες που θα δοκιμάσουν να βρουν μόνοι την τροφή τους σε λίγες ημέρες. Αλλά για να φτάσουν εκεί, πρέπει πρώτα να πετάξουν και αν τα φτερά τους δεν είναι δυνατά ποτέ μάλλον δεν θα το καταφέρουν. Γι’ αυτό και αρχίζουν να τα σηκώνουν, να φτερουγίζουν επί τόπου αρκετή ώρα, να ανεβαίνουν λίγο, να βλέπουν τον κόσμο από πιο ψηλά και να ξαναπέφτουν στην ασφάλεια της φωλιάς. Την ίδια άσκηση κάνουν εναλλάξ τα πελαργόπουλα αρκετές φορές την ημέρα και ετοιμάζονται για τη μεγάλη στιγμή που θα πάρουν τη ζωή στα φτερά τους.

Από τις ασκήσεις πετάγματος των νεαρών πελαργών, τραβήξαμε λίγες φωτογραφίες για να τους θαυμάσετε για τη χάρη και την κομψότητα που διαθέτουν και να τους ευχηθούμε καλή αρχή στην ενήλικη ζωή τους και βέβαια, καλό ταξίδι στην Αφρική που σε κάνα μήνα θα πάνε να ξεχειμωνιάσουν και να μας επιστρέψουν πάλι του χρόνου να ομορφήνουν τον τόπο μας… 

ΑΘΗΝΑ, 14072016

ΟΙ ΠΕΛΑΡΓΟΙ ΣΤΟ ΝΕΟΧΩΡΑΚΙ ΤΥΜΦΡΗΣΤΟΥ

Καλησπέρα σας από τη μικρή πατρίδα όπου ο καιρός σήμερα με τις δροσούλες ήταν εξαιρετικά ευνοϊκός για τις καλλιέργειες αλλά η ζέστη που έρχεται μάλλον θα δημιουργήσει προβλήματα στα καινούργια φυτά των κήπων…

Η αποψινή καλησπέρα μας, από τον ουρανό της μικρής πατρίδας όπου τη λήξη της ημέρας σχολιάζει γλυκά η σκιά ενός πελαργού πάνω τη φωλιά τους στο Νεοχωράκι Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού, απέναντι από το βενζιτζανάδικο του Γκίκα. Πιστοί στον τόπο οι πελαργοί ήρθαν κι εφέτος να ομορφήνουν την κοιλάδα του Σπερχειού και να αυξήσουν το είδος τους αλλά ακόμη δεν έχουμε δει πόσα πελαργόπουλα θα βγάλει τούτη η ωραία φωλιά…

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 14052015

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΕΤΑΓΜΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΚΕΔΡΟ

 

Στο χωριό Κέδρος της Καρδίτσας απαντάται σήμερα η μεγαλύτερη ίσως αποικία πελαργών σε όλη τη Θεσσαλία και τούτο έχει να κάνει με την καλή φυσική κατάσταση του περιβάλλοντος πράγμα που οφείλει πολλά στη νέα τεχνητή λιμνη Σμοκόβου που απ’ αυτή αρδεύεται πιά ο κάμπος. Ήμασταν βιαστικοί προχθές που περάσαμε από εκεί και δεν ασχοληθήκαμε πολύ με τις φωλιές αλλά προλάβαμε να δούμε πως εκεί πάνω από τα πλατάνια τα μαθήματα πετάγματος είναι εντατικά. Αύριο που θα έχουμε περισσότερο χρόνο θα φροντίσουμε να έχουμε περισσότερες φωτογραφίες και πληροφορίες βεβαίως από τον κόσμο των πελαργών στον Κέδρο...

ΟΙ ΠΕΛΑΡΓΟΙ ΗΡΘΑΝ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΑΛΛΙΘΗΡΟ (ΣΕΚΛΙΖΑ)

Η άνοιξη προχωρά ικανοποιητικά στον θεσσαλικό κάμπο και ανεβαίνει γοργά προς τα Άγραφα που φέτος μαράζωσαν χωρίς πολύ χιόνι. Ήδη στα ριζά έχουν αρχίσει να φουντώνει η ανθοφορία των κουτσουπιών - προς το τέλος της εβδομάδας θα μπορείτε να δείτε ολόκληρη την περιοχή της Ραχούλας ανθισμένη- ενώ η ανθοφορία των κορομηλιών σε κάθε πλαγιά είναι στην κορύφωσή της στην ημιορεινή ζώνη. Την ωραία εποχή που ανοίγει μπροστά μας επισφραγίζει η παρουσία των πελαργών στο Καλλίθηρο (Σέκλιζα) Καρδίτσας. Ήση ένα ζευγάρι εγκαταστάθηκε στο καμπαναριό της εκκλησίας (απ’ όπου και η φωτογραφία)ενώ άλλα δυο έχουν έρθει στο χωριό. Το τέταρτο όμως που φώλιαζε στα πλατάνια κατάφεραν να το διώξουν άγνωστο για ποιο λόγο...

ΝΕΡΑΙΔΑ ΔΟΛΟΠΩΝ, 24032014

Ο ΚΑΜΠΟΣ ΤΩΝ ΠΕΛΑΡΓΩΝ

ΠΩΣ ΑΥΞΗΘΗΚΑΝ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΟΙ ΠΛΗΘΥΣΜΟΙ ΤΟΥΣ ΣΤΗ ΔΥΤΙΚΗ ΦΘΙΩΤΙΔΑ

Δεν είναι από τους μεγάλους ποταμούς της Ελλάδας, ο ήρεμος κατά τα φαινόμενα αλλά πολλές φορές εξαιρετικά αποκαλυπτικός για τη δύναμή του, ιστορικός Σπερχειός, ο οποίος πηγάζει από τις βορειοανατολικές πλαγιές του Τυμφρηστού και αφού διασχίσει την εύφορη κοιλάδα της Φθιώτιδας που ταυτίζεται και με το όνομά του, εκβάλει στον Μαλιακό κόλπο τις ακτές του οποίου διαρκώς  περιορίζει σε βάρος της θάλασσας.

Σε όλο το μήκος της δαδρομής του ο ποταμός είναι στη διάθεση του ανθρώπου και τα πολύτιμα νερά του οδηγούνται σε καλλιέργειες, σε βαθμό μάλιστα όταν κοντεύει να τελειώσει το καλοκαίρι σε ορισμένα σημεία να φαίνεται εντελώς στεγνός. Στο μεγαλύτερο δε μήκος της διαδρομής του ρέει μέσα στο μεγάλο πλατανόδασος, ένα από τα ωραιότερα όλων των ποταμών της Ελλάδας και πολύ σπουδαίο για την ποικιλία των ειδών που φιλοξενεί ενώ στο προς το τέλος της διαδρομής του, χάνεται κυριολεκτικά μέσα στους σε οικοσυστήματα όπου ενδυμούν παρόχθια των ποταμών και των βάλτων οικοσυστήματα.

Σε όλο το μήκος της διαδρομής του μέχρι πριν από δυο δεκαετίες,  πυκνή ήταν η παρουσία των πελαργών, πτηνών που θεωρούνται ως η κορυφή της διατροφικής αλυσίδας της ελληνικής αγροτικής υπαίθρου καθώς αυτά τρέφονται αποκλειστικά με τρωκτικά, ερπετά και αμφίβια από τα οποία και τα περισσότερα δημιουργούσαν προβλήματα στην γεωργία καθώς με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συμμετείχαν στη μοιρασιά της σοδειάς με τον άνθρωπο ή δημιουργούσαν προβλήματα στην παραγωγή της.

Στο διαρκή αγώνα των ανθρώπων κατά των επιβουλέων της σοδειάς του από τα μεταπολεμικά χρόνια ήρθαν σύμμαχοι τα δεκάδες φυτοφάρμακα και εντομοντόνα ενώ τα λιπάσματα βοήθησαν αρκετά ώστε να έχει πολλαπλάσια απόδοση. Το αντίτιμο όμως ήταν η μόλυνση του εδάφους και των νερών από χημικά απόβλητα και η εξαφάνιση πολλών ειδών που αποτελούσαν την τροφή των πελαργών αλλά και πολλών άλλων αρπακτικών. Το αποτέλεσμα ήταν πλέον εμφανές και προβλημάτισε πολλούς ειδικούς τη λύση όμως έδωσε η ίδια η φύση συνεπικουρούμενη βεβαίως από την οικονομική κρίση καθώς πολλοί από τους αγρότες υποχρεώθηκαν να περιορίσουν τη χρήση των φυτοφαρμάκων, ακόμη και των λιπασμάτων ενώ δεν ήταν καθόλου λίγοι κι εκείνοι που εγκατέλειψαν τις καλλιέργειες.

Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης ήταν να αλαφρώσει κάπως το έδαφος από το βάρος των χημικών κατασκευασμάτων και οι πληθυσμοί κάποιων ειδών, όπως τα τρωκτικά και τα έρπετα να αρχίσουν να αυξάνονται, αύξηση την οποία ακολούθησαν και οι πληθυσμοί των θηρευτών τους με πρώτους αυτών των πελαργών που επισκέπτονται τους κάμπους και τους ποταμούς της πατρίδας μας από τον Μάρτιο και μένουν ως τα μέσα του Αυγούστου. Το φαινόμενο τούτο παρατηρήθηκε και στον Σπερχειό ποταμό, ιδιαίτερα στα χωριά που βρίσκονται στην άνω λεκάνη του, από την Μακρακώμη και πάνω, στην Δυτική Φθιώτιδα. 

Έτσι τα τελευταία χρόνια παρατηρήθηκε το φαινόμενο να ζωντανέψουν παλιές φωλιές σε όλα τα χωριά, από το Λιανοκλάδι και πάνω, ακόμη και στο Νεοχωράκι, στους πρόποδες του Τυμφρηστού γέμισε ο ουρανός πελαργούς τους οποίους βλέπουν με ιδιαίτερη συμπάθεια οι κάτοικοι και τους παρακολουθούν από την ημέρα που έρχονται την άνοιξη μέχρι τις αρχές του Αυγούστου που επιστρέφουν να ξεχειμάσουν στους υγρότοπους της μακρινής Αφρικής. Πολλοί μάλιστα διηγούνται και ωραίες ιστορίες που δείχνουν τα ενδιαφέρον των ανθρώπων για αυτά τα πουλιά ενώ συχνά αυτά γίνονται και αντικείμενο αντιπαράθεσης όσον αφορά την παρουσία τους σε κάθε χωριό. Όπως για παράδειγμα μεταξύ του Αγίου Γεωργίου και του Νεοχωρακίου που αποτελούσε και τον κήπο για όλα τα χωριά της ανατολικής πλευράς του Τυμφρηστού και πολλά της Ευρυτανίας.

Μια από αυτές μάλιστα είναι συνδυασμένη με τον εξηλεκτρισμό της περιοχής και έχει μείνει στη μνήμη των κατοίκων του Αγίου Γεωργίου ως κορυφαίο γεγονός για την πανθομολογούμενη αφοσίωση των πελαργών στο ταίρι τους. Μέχρι τότε στο ψηλό καμπαναριό της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου έρχονταν και φώλιαζε κάθε χρόνο ένα ζευγάρι πελαργών και πριν χτιστεί η μεγάλη εκκλησία, αυτοί φώλιαζαν στα μεγάλα πλατάνια στο ποτάμι. Γράφει ο δάσκαλος Τάκης Ευθυμίου ο οποίος ασχολείται συστηματικά με την ιστορία της περιοχής:

«Στο καμπαναριό του Άι - Γιώργη , κάθε χρόνο φώιαζε ένα ζευγάρι πελαργών.Μια χρονιά όμως, από απροσεξία, η λελεκίνα ακούμπησε τα ανοιγμένα της φτερά στα ηλεκτροφόρα σύρματα και κεραυνοβολήθηκε. Μόλις το αρσενικό την αντιλήφθηκε να πέφτει στο έδαφος, προσγειώθηκε από πάνω της με μεγάλη αγωνία. Όταν διαπίστωσε ότι είναι νεκρή, κλαψουρίζοντας από απελπισία, άνοιξε τα φτερά του και πετώντας συνειδητά, έπεσε πάνω στα ίδια θανατηφόρα σύρματα και αυτοκτόνησε, μη αντέχοντας το χαμό της συντρόφισσάς του. Αληθινή ιστορία, που μοιάζει με λυπητερό παραμύθι».

Το γεγονός αυτό ήταν οριακό για την κοινωνία των πελαργών και από τότε και πέρα, κανένα ζευγάρι δεν φώλιασε πάλι στη στέγη της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου και γι’ αυτό αναπτύσσεται ο διάλογος της αντιζηλίας με το Νεοχωράκι (μόλις 3 χιλιόμετρα μακρύτερα) όπου στις κολώνες της ΔΕΗ τα τελευταία χρόνια φωλιάζουν δυο ζευγάρια πελαργών τα οποία, όπως λένε οι κάτοικοι που τα παρακολουθούν συστηματικά είναι και πολύ καρπερά. Πέρσι η μια φωλιά, αυτή που είναι απέναντι από το βενζινάδικο του Γκίκα, έβγαλε τέσσερους νεαρούς πελαργούς και η άλλη τρία. Το μυστήριο όμως είναι ότι ενώ περίμεναν αυτοί φέτος να φτιάξουν φωλιές και σε άλλες κολώνες, όπου διατηρούνται τα απαραίτητα πλαίσια που έβαλε κάποτε η ΔΕΗ,αυτοί φαίνεται προτίμησαν να πάνε αλλού να ζήσουν.

Στο χωριό Πτελέα (Πύργος) που βρίσκεται λίγο μετά την Μακρακώμη και βρίσκεται δίπλα από τον Σπερχειό πέρσι είχαν φτιάξει στις κολώνες της ΔΕΗ τις φωλιές τους δυο ζευγάρια αλλά κάπου βρέθηκε κι ένας μοναχικός πελαργός, άγνωστο αν ήταν αρσενικός ή θηλυκός,ο οποίος για πολύ καιρό προσπαθούσε να μπει ανάμεσα σε ένα άλλο ζευγάρι.Τούτο όμως δεν είναι επιτρεπτό στην κοινωνία αυτών των πουλιών και το ζευγάρι,πότε το ένα μέλος και πότε το άλλο βρίσκονταν σε διαρκή διαμάχη με τον παρείσακτο ο οποίος τελικά μια ημέρα εξαφανίστηκε κι έτσι μπόρεσαν οι άλλοι να μεγαλώσουν και να εκπαιδεύσουν ήσυχα τα τρία πελαργόπουλα που έκαναν.Για την περίπτωση αυτού του καυγά των πελαργών συζητάνε ακόμη στο χωριό οι κάτοικοι του οποίου, ήταν όλοι με το μέρος του ζευγαριού.

Εκεί όμως που η συγκέντρωση των πελαργών θυμίζει αποικία και παλιότερες εποχές που ο κάμπος ήταν γεμάτος από αυτούς είναι η στέγη της εκκλησίας στη Μακρακώμη. Πάνω από τρία ζευγάρια φτιάχνουν εκεί τις φωλιές τους ενώ άλλα προτιμούν τις κολώνες της ΔΕΗ καθιστώντας έτσι αυτή τη μικρή πόλη ως την πρωτεύουσα των πελαργών της Δυτικής Φθιώτιδας της οποία η φύση όπως δείχνουν τα πράγματα με τους πελαργούς από τότε που μειώθηκε η αλόγιστη χρήση φυτοφαρμάκων συνεχώς βελτιώνεται και το γεγονός δεν αφορά μόνο αυτά τα πολύ συμπαθητικά και χρήσιμα πουλιά αλλά όλο τον κύκλο ζωής.

ΕΘΝΟΣ "ΚΥΝΗΓΙ", 02102013

ΟΙ ΠΕΛΑΡΓΟΙ ΤΟΥ ΚΑΜΠΟΥ ΤΟΥ ΣΠΕΡΧΕΙΟΥ

Δεν είναι από τους μεγάλους ποταμούς της Ελλάδας, ο ήρεμος κατά τα φαινόμενα αλλά πολλές φορές εξαιρετικά αποκαλυπτικός για τη δύναμή του, ιστορικός Σπερχειός, ο οποίος πηγάζει από τις βορειοανατολικές πλαγιές του Τυμφρηστού και αφού διασχίσει την εύφορη κοιλάδα της Φθιώτιδας που ταυτίζεται και με το όνομά του, εκβάλει στον Μαλιακό κόλπο τις ακτές του οποίου διαρκώς  περιορίζει σε βάρος της θάλασσας.

Σε όλο το μήκος της δαδρομής του ο ποταμός είναι στη διάθεση του ανθρώπου και τα πολύτιμα νερά του οδηγούνται σε καλλιέργειες, σε βαθμό μάλιστα όταν κοντεύει να τελειώσει το καλοκαίρι σε ορισμένα σημεία να φαίνεται εντελώς στεγνός. Στο μεγαλύτερο δε μήκος της διαδρομής του ρέει μέσα στο μεγάλο πλατανόδασος, ένα από τα ωραιότερα όλων των ποταμών της Ελλάδας και πολύ σπουδαίο για την ποικιλία των ειδών που φιλοξενεί ενώ στο προς το τέλος της διαδρομής του, χάνεται κυριολεκτικά μέσα στους σε οικοσυστήματα όπου ενδυμούν παρόχθια των ποταμών και των βάλτων οικοσυστήματα.

Σε όλο το μήκος της διαδρομής του μέχρι πριν από δυο δεκαετίες,  πυκνή ήταν η παρουσία των πελαργών, πτηνών που θεωρούνται ως η κορυφή της διατροφικής αλυσίδας της ελληνικής αγροτικής υπαίθρου καθώς αυτά τρέφονται αποκλειστικά με τρωκτικά, ερπετά και αμφίβια από τα οποία και τα περισσότερα δημιουργούσαν προβλήματα στην γεωργία καθώς με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συμμετείχαν στη μοιρασιά της σοδειάς με τον άνθρωπο ή δημιουργούσαν προβλήματα στην παραγωγή της.

Στο διαρκή αγώνα των ανθρώπων κατά των επιβουλέων της σοδειάς του από τα μεταπολεμικά χρόνια ήρθαν σύμμαχοι τα δεκάδες φυτοφάρμακα και εντομοντόνα ενώ τα λιπάσματα βοήθησαν αρκετά ώστε να έχει πολλαπλάσια απόδοση. Το αντίτιμο όμως ήταν η μόλυνση του εδάφους και των νερών από χημικά απόβλητα και η εξαφάνιση πολλών ειδών που αποτελούσαν την τροφή των πελαργών αλλά και πολλών άλλων αρπακτικών. Το αποτέλεσμα ήταν πλέον εμφανές και προβλημάτισε πολλούς ειδικούς τη λύση όμως έδωσε η ίδια η φύση συνεπικουρούμενη βεβαίως από την οικονομική κρίση καθώς πολλοί από τους αγρότες υποχρεώθηκαν να περιορίσουν τη χρήση των φυτοφαρμάκων, ακόμη και των λιπασμάτων ενώ δεν ήταν καθόλου λίγοι κι εκείνοι που εγκατέλειψαν τις καλλιέργειες.

Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης ήταν να αλαφρώσει κάπως το έδαφος από το βάρος των χημικών κατασκευασμάτων και οι πληθυσμοί κάποιων ειδών, όπως τα τρωκτικά και τα έρπετα να αρχίσουν να αυξάνονται, αύξηση την οποία ακολούθησαν και οι πληθυσμοί των θηρευτών τους με πρώτους αυτών των πελαργών που επισκέπτονται τους κάμπους και τους ποταμούς της πατρίδας μας από τον Μάρτιο και μένουν ως τα μέσα του Αυγούστου. Το φαινόμενο τούτο παρατηρήθηκε και στον Σπερχειό ποταμό, ιδιαίτερα στα χωριά που βρίσκονται στην άνω λεκάνη του, από την Μακρακώμη και πάνω, στην Δυτική Φθιώτιδα. 

Έτσι τα τελευταία χρόνια παρατηρήθηκε το φαινόμενο να ζωντανέψουν παλιές φωλιές σε όλα τα χωριά, από το Λιανοκλάδι και πάνω, ακόμη και στο Νεοχωράκι, στους πρόποδες του Τυμφρηστού γέμισε ο ουρανός πελαργούς τους οποίους βλέπουν με ιδιαίτερη συμπάθεια οι κάτοικοι και τους παρακολουθούν από την ημέρα που έρχονται την άνοιξη μέχρι τις αρχές του Αυγούστου που επιστρέφουν να ξεχειμάσουν στους υγρότοπους της μακρινής Αφρικής. Πολλοί μάλιστα διηγούνται και ωραίες ιστορίες που δείχνουν τα ενδιαφέρον των ανθρώπων για αυτά τα πουλιά ενώ συχνά αυτά γίνονται και αντικείμενο αντιπαράθεσης όσον αφορά την παρουσία τους σε κάθε χωριό. Όπως για παράδειγμα μεταξύ του Αγίου Γεωργίου και του Νεοχωρακίου που αποτελούσε και τον κήπο για όλα τα χωριά της ανατολικής πλευράς του Τυμφρηστού και πολλά της Ευρυτανίας.

Μια από αυτές μάλιστα είναι συνδυασμένη με τον εξηλεκτρισμό της περιοχής και έχει μείνει στη μνήμη των κατοίκων του Αγίου Γεωργίου ως κορυφαίο γεγονός για την πανθομολογούμενη αφοσίωση των πελαργών στο ταίρι τους. Μέχρι τότε στο ψηλό καμπαναριό της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου έρχονταν και φώλιαζε κάθε χρόνο ένα ζευγάρι πελαργών και πριν χτιστεί η μεγάλη εκκλησία, αυτοί φώλιαζαν στα μεγάλα πλατάνια στο ποτάμι. Γράφει ο δάσκαλος Τάκης Ευθυμίου ο οποίος ασχολείται συστηματικά με την ιστορία της περιοχής:
«Στο καμπαναριό του Άι - Γιώργη , κάθε χρόνο φώιαζε ένα ζευγάρι πελαργών.Μια χρονιά όμως, από απροσεξία, η λελεκίνα ακούμπησε τα ανοιγμένα της φτερά στα ηλεκτροφόρα σύρματα και κεραυνοβολήθηκε. Μόλις το αρσενικό την αντιλήφθηκε να πέφτει στο έδαφος, προσγειώθηκε από πάνω της με μεγάλη αγωνία. Όταν διαπίστωσε ότι είναι νεκρή, κλαψουρίζοντας από απελπισία, άνοιξε τα φτερά του και πετώντας συνειδητά, έπεσε πάνω στα ίδια θανατηφόρα σύρματα και αυτοκτόνησε, μη αντέχοντας το χαμό της συντρόφισσάς του. Αληθινή ιστορία, που μοιάζει με λυπητερό παραμύθι».

Το γεγονός αυτό ήταν οριακό για την κοινωνία των πελαργών και από τότε και πέρα, κανένα ζευγάρι δεν φώλιασε πάλι στη στέγη της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου και γι’ αυτό αναπτύσσεται ο διάλογος της αντιζηλίας με το Νεοχωράκι (μόλις 3 χιλιόμετρα μακρύτερα) όπου στις κολώνες της ΔΕΗ τα τελευταία χρόνια φωλιάζουν δυο ζευγάρια πελαργών τα οποία, όπως λένε οι κάτοικοι που τα παρακολουθούν συστηματικά είναι και πολύ καρπερά. Πέρσι η μια φωλιά, αυτή που είναι απέναντι από το βενζινάδικο του Γκίκα, έβγαλε τέσσερους νεαρούς πελαργούς και η άλλη τρία. Το μυστήριο όμως είναι ότι ενώ περίμεναν αυτοί φέτος να φτιάξουν φωλιές και σε άλλες κολώνες, όπου διατηρούνται τα απαραίτητα πλαίσια που έβαλε κάποτε η ΔΕΗ,αυτοί φαίνεται προτίμησαν να πάνε αλλού να ζήσουν.

Στο χωριό Πτελέα (Πύργος) που βρίσκεται λίγο μετά την Μακρακώμη και βρίσκεται δίπλα από τον Σπερχειό πέρσι είχαν φτιάξει στις κολώνες της ΔΕΗ τις φωλιές τους δυο ζευγάρια αλλά κάπου βρέθηκε κι ένας μοναχικός πελαργός, άγνωστο αν ήταν αρσενικός ή θηλυκός,ο οποίος για πολύ καιρό προσπαθούσε να μπει ανάμεσα σε ένα άλλο ζευγάρι.Τούτο όμως δεν είναι επιτρεπτό στην κοινωνία αυτών των πουλιών και το ζευγάρι,πότε το ένα μέλος και πότε το άλλο βρίσκονταν σε διαρκή διαμάχη με τον παρείσακτο ο οποίος τελικά μια ημέρα εξαφανίστηκε κι έτσι μπόρεσαν οι άλλοι να μεγαλώσουν και να εκπαιδεύσουν ήσυχα τα τρία πελαργόπουλα που έκαναν.Για την περίπτωση αυτού του καυγά των πελαργών συζητάνε ακόμη στο χωριό οι κάτοικοι του οποίου, ήταν όλοι με το μέρος του ζευγαριού.

Εκεί όμως που η συγκέντρωση των πελαργών θυμίζει αποικία και παλιότερες εποχές που ο κάμπος ήταν γεμάτος από αυτούς είναι η στέγη της εκκλησίας στη Μακρακώμη. Πάνω από τρία ζευγάρια φτιάχνουν εκεί τις φωλιές τους ενώ άλλα προτιμούν τις κολώνες της ΔΕΗ καθιστώντας έτσι αυτή τη μικρή πόλη ως την πρωτεύουσα των πελαργών της Δυτικής Φθιώτιδας της οποία η φύση όπως δείχνουν τα πράγματα με τους πελαργούς από τότε που μειώθηκε η αλόγιστη χρήση φυτοφαρμάκων συνεχώς βελτιώνεται και το γεγονός δεν αφορά μόνο αυτά τα πολύ συμπαθητικά και χρήσιμα πουλιά αλλά όλο τον κύκλο ζωής.

ΕΘΝΟΣ - ΚΥΝΗΓΙ, 18092013

 

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΩΝ ΠΕΛΑΡΓΩΝ ΣΤΟ ΣΠΕΡΧΕΙΟ

Ο πελαργός στο χωριό Μάκρη.

Κάθε χρόνο για μένα η άνοιξη αρχίζει όταν πηγαίνω από τη δεξιά πλευρά του Σπερχειού για το χωριό μου, στις πλαγιές του Τυμφρηστού και βλέπω τους πρώτους πελαργούς πάνω στους στύλους της ΔΕΗ στη Μάκρη και στο καμπαναριό της Μακρακώμης. Κάπως έτσι το έχω συνδυάσει και φροντίζω, από νωρίς, από πριν το Πάσχα, να δω αυτά τα υπέροχα πουλιά και να πάρω θάρρος να πω ότι ναι, άλλαξε ο καιρός και πάμε προς μια νέα περίοδο καρποφορίας.  

Έτσι έγινε και χθες ,τελευταία μέρα του Μάρτη που περνώντας από το χωριό Μάκρη είδαμε τον πρώτο πελαργό να κάθεται πάνω στη φωλιά του. Ξέρω πως αυτά τα πουλιά κινούνται ανά ζεύγος αλλά προς στιγμήν με έπιασε μια ανησυχία μήπως και ήρθε μόνος. Ρώτησα μια κοπέλα στο παρακείμενο καφενείο και με καθησύχασε, λέγοντας πως έχει το ταίρι του και ότι δεν αποκλείεται να είναι το ίδιο ζευγάρι με το περσινό το οποίο μάλιστα είχε κάνει τέσσερα πελαργόπουλα, όλα υγιή γιατί δεν βρήκαν κανένα από αυτά νεκρό στο έδαφος.   

Ο πελαργός πάνω στον τρούλο της εκκλησίας στη Μακρακώμη.

Προχωρώντας, σταθήκαμε στη Μακρακώμη όπου πάνω στο καμπαναριό και τον τρούλο της μεγάλης εκκλησίας αλλά και μια κολώνα της ΔΕΗ, είναι κάμποσες πελαργοφωλιές και οι οποίες, πέρσι το καλοκαίρι ήταν γεμάτες ζωή και πελαργόπουλα. Φέτος, είδαμε εκεί μόνο ένα πελαργό να κάθεται πάνω σε μια φωλιά και έδειχνε αρκετά ανήσυχος. Τι είχε ή τι μπορεί να είχε συμβεί στις υπόλοιπες φωλιές δεν μάθαμε γιατί δεν βρήκαμε κανέναν εκεί δίπλα να μας πει και το αφήσαμε για σήμερα που θα περάσουμε πάλι από το ίδιο σημείο.

Στη συνέχεια περάσαμε να δούμε αν ήρθαν οι πελαργοί στις φωλιές που είναι στις κολώνες της ΔΕΗ στα χωριά Βίτωλη, Πτελέα και Νεοχωράκι αλλά δεν είδαμε κανέναν. Ίσως ήταν η ώρα που είχαν πάει για τροφή στο ποτάμι, ίσως και να μην είχαν έρθει ακόμη σε αυτά τα χωριά. Δεν μπορέσαμε να μάθουμε τίποτα και για αυτές τις περιπτώσεις και ελπίζω πως αύριο θα ξέρουμε περισσότερα αν βρούμε βέβαια και κάποιον γείτονα να μας τα πεί.

Σημασία έχει πάντως πως κι εφέτος, στην κοιλάδα του Άνω Σπερχειού, ήρθαν πάλι οι πρώτοι πελαργοί και έτσι άνοιξε ο κύκλος της καρποφορίας σε όλα τα είδη και τον κόσμο του κάμπου και βεβαίως, το γεγονός πως αυτός ο υπέροχος τόπος είναι καθαρός γιατί αλλιώς δεν θα βλέπαμε πελαργούς να χτίζουν εκεί τις φωλιές τους.   

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 01042012

Η ΠΡΩΤΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΣΠΕΡΧΕΙΟ

Καθ’ οδόν προς την μικρή μας πατρίδα βλέπουμε την πρώτη ανάσταση. Στη φωλιά των πελαργών πάνω στο στύλο της ΔΕΗ στο χωριό Βίτωλη ήρθε πάλι το ζευγάρι των πελαργών που πέρσι ομόρφαινε τον ουρανό της Δυτικής Φθιώτιδας με πέντε απογόνους. Τη στιγμή που περάσαμε είδαμε μόνο έναν να χαίρεται τη ζεστή μέρα ενώ το ταίρι δεν φαίνονταν πουθενά. Πιθανόν ήταν στο ποτάμι αναζητώντας τροφή ή ακόμα να και να κλωσούσε αθέατο τη φετινή σπορά τους. Αναζητήσαμε στους άλλους στύλους μήπως από την περσινή γενιά είχαν φωλιάσει κάποιοι πελαργοί αλλά είδαμε όλες τις φωλιές άδειες Μπορεί να διάλεξαν άλλη περιοχή να φωλιάσουν, μπορεί και να χάθηκαν στην Αφρική ή στα μακρινά ταξίδια και όσοι περίσσεψαν ήρθαν να φέρουν την Ανάσταση στη Φθιώτιδα. 

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 14042009