ΚΑΛΩΣΟΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΩΡΑΙΟ ΑΠΡΙΛΗ

Ούτε για αστείο δεν μπορούμε να πούμε λίγα ψέματα σήμερα (όπως το καλεί η αθώα πρωτομηνιά του Απρίλη) γιατί στη χώρα που έχει χάσει εντελώς την κανονικότητά της -τι φταίει γι’ αυτό όλοι το γνωρίζουμε αλλά σφυρίζουμε αδιάφορα- και η παραμικρή αλήθεια είναι καταδικασμένη να γίνει κι αυτή ένα μεγάλο ψέμα που κολλάει σαν ψείρα πάνω μας.

Πάραυτα, τον ωραίο μήνα που μας έκανε ποδαρικό σήμερα πρέπει να τον καλωσορίσουμε όπως πρέπει: στις εξοχές που κορυφώνεται η άνοιξη αν μπορούμε, στα λιβάδια, στις πηγές και στα δάση και στις εκκλησιές, σε εκείνες τις μικρές και ταπεινές στα βουνά, τα νησιά και τους κάμπους, τις αλειτούργητες και τις ξεχασμένες γιατί στις μεγάλες και τις λαμπερές ο πλούτος αποθαρρύνει ακόμη την ελπίδα που καλλιεργούμε για την Ανάσταση!

ΑΘΗΝΑ, 01042018

Ο ΜΑΡΤΙΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΤΟΥ…

Δεν είναι οι ιδιοτροπίες του νέου μήνα Μάρτιου που μας ξημέρωσε που μας πειράζουν κι ούτε που μας ξαφνιάζει αν από τη μια μέρα στην άλλη αλλάζει την διάθεσή του και από κοντομάνικο μας στείλει πάλι στα βαριά πουλόβερ. Έτσι είναι αυτός και με τον τρόπο του μας υποδεικνύει πως πρέπει ανά πάσα στιγμή να είμαστε έτοιμοι για τις αλλαγές – να κρατάμε νου και σώμα σε εγρήγορση και να μην κλαίμε μετά πάνω στις στάχτες της όποιας κατάστασης δημιουργείται.  

Από την άλλη, αυτός ο απρόοπτος μήνας εμπεριέχει στις ημέρες του και μια διάσημη επέτειο της ιστορίας, τη δολοφονία του Γάιου Ιουλίου Καίσαρα από τους τον Γάιο Κάσσιο Λογγίνο και τον Μάρκο Ιούνιο Βρούτο στιγμή κατά την οποία ο Καίσαρας αναφώνησε την περίφημη φράση «Και σύ τέκνον, Βρούτε;»  και από τότε η έννοια της πατροκτονίας πήρε ιστορική διάσταση. Το γεγονός είναι επίσης γνωστό ως «αἱ εἰδοί και ἰδοί - Idus Martii ή Idus Martiae» που σημαίνει για τους Ρωμαίους την αποφράδα ημέρα. Το δίδαγμα της περίπτωσης αλλά και τις συνέπειές της ενώ όλοι τις γνωρίζουν αδιαφορούν κι έτσι διατηρούν στον αιώνα τον άπαντα, αναλλοίωτη την εντύπωση που έχουμε για τον Μάρτιο.

Για την περίπτωση πάντως, ο Κωνσταντίνος Π. Καβάφης έγραψε ένα μοναδικό ποίημα το οποίο συχνά πρέπει να διαβάζουμε και να προτρέπουμε και σε άλλους να το θυμούνται...

Μάρτιαι Ειδοί.

Τα μεγαλεία να φοβάσαι, ω ψυχή.
Και τες φιλοδοξίες σου να υπερνικήσεις
αν δεν μπορείς, με δισταγμό και προφυλάξεις
να τες ακολουθείς. Κι όσο εμπροστά προβαίνεις,
τόσο εξεταστική, προσεκτική να είσαι.


Κι όταν θα φθάσεις στην ακμή σου, Καίσαρ πια·
έτσι περιωνύμου ανθρώπου σχήμα όταν λάβεις,
τότε κυρίως πρόσεξε σαν βγεις στον δρόμον έξω,
εξουσιαστής περίβλεπτος με συνοδεία,
αν τύχει και πλησιάσει από τον όχλο
κανένας Αρτεμίδωρος, που φέρνει γράμμα,
και λέγει βιαστικά «Διάβασε αμέσως τούτα,
είναι μεγάλα πράγματα που σ’ ενδιαφέρουν»,
μη λείψεις να σταθείς· μη λείψεις τους διαφόρους
που χαιρετούν και προσκυνούν να τους παραμερίσεις
(τους βλέπεις πιο αργά)· ας περιμένει ακόμη
κ’ η Σύγκλητος αυτή, κ’ ευθύς να τα γνωρίσεις
τα σοβαρά γραφόμενα του Αρτεμιδώρου.

ΑΘΗΝΑ, 01022017

ΟΙ ΑΝΕΜΩΝΕΣ ΤΟΥ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

Μιας και το έχει παρακάνει φέτος ο χειμώνας και καθώς ακούω από τους παλιότερους, τόσο κρύο μήνα Ιανουάριο έχουν να ζήσουν από πολλά χρόνια, είπα να σας στείλω τον χαιρετισμό μου για την πρωτομηνιά του Κουτσοφλέβαρου με λίγες ανεμώνες από φωτογραφία αρχείου (Κρήτη, Φεβρουάριος 2010) να ξεκινήσει ο μήνας μας με λίγο χρώμα.  

Επτά χρόνια πριν ήταν που τις έκοψα από κάποια εξοχή της Κρήτης όπου παρεπιδήμησα τότε για ένα μικρό διάστημα για να χρωματίσουν με τα ντροπαλά χρώματά τους ένα τραπέζι και τις θυμήθηκα σήμερα μαζί με εκείνη την εποχή που ενώ βλέπαμε τα βαριά σύννεφα που την σκέπαζαν, αφελώς πιστεύαμε πως είναι περαστικά και θα ακολουθήσει, όπως γίνεται κανονικά η άνοιξη.  Από τότε πέρασαν από τη ζωή μας πολλοί Φεβρουάριοι (δυο μάλιστα δίσεκτοι) και τα μαύρα σύννεφα, όχι μόνο δεν έφυγαν αλλά δεν το κούνησαν από τον ουρανό μας ούτε και τα καλοκαίρια και κανείς πια δεν είναι βέβαιος να πει ότι ζούμε σε κανονικές εποχές, τέτοιες που έστω και με λίγη καθυστέρηση έρχονται οι αλκυονίδες ημέρες και όπως συνήθιζε να κάνει η γη, έβγαζε και τις πρώτες της ανεμώνες…  

- Καλό μήνα να έχουμε και καλύτερες εποχές να έρθουν να φωτίσουν τη ζωή μας… 

ΑΘΗΝΑ, 01022017