ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΘΗΝΑΙΟΙ ΠΑΝΕ ΝΑ ΨΗΦΙΣΟΥΝ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΤΟΥΣ....

Τζάμπα το χτύπημα και ο χορός σήμερα της γνωστής παρέας των νεαρών που δίνουν τα Σαββατοκύριακα παραστάσεις στην πλατεία Μοναστηρακίου. Οι Αθηναίοι είχαν πάει στα χωριά τους ή στις καινούργιες γειτονιές στα Βόρεια Προάστεια και στα Μεσόγεια και στο κέντρο είχαν μείνει λίγοι πιστοί της πόλης,κάποιοι τουρίστες και οι σκύλοι που ως γνωστόν δεν ρίχνουν στο καπέλλο των καλλιτεχνών ούτε ένα πενταράκι....

 

ΑΘΗΝΑ, 18052014

ΣΤΑ ΕΡΕΙΠΙΑ ΤΟΥ ΜΕΤΑΞΟΥΡΕΙΟΥ...

 

Καλησπέρα σας και καλά αποτελέσματα για τους υποψηφίους που ψηφίσετε και μακάρι αυτοί να προχωρήσουν σε πράγματα που θα σας κάνουν να μην μετανιώσετε για την επιλογή σας γιατί κάτι τέτοια διορθώνονται μόνο μετά από πέντε χρόνια! Τέλος πάντων θα έχουμε χρόνο μπροστά μας να τα κουβεντιάσουμε αυτά και βεβαίως να σκεφτούμε τι θα κάνουμε την επόμενη Κυριακή και ποιους θα επιλέξουμε να στείλουμε στο Κοινοβούλιο...

Ας σταθούμε όμως λίγο στη σημερινή μέρα, μια μέρα ξεχωριστή για την Αθήνα η οποία κατά τη γνώμη μου θα έπρεπε να εορτάζεται ως η ημέρα επιτροφής των Αθηναίων στις παλιές τους γειτονιές για να ψηφίσουν και ενδεχομένως να πάνε να δούνε τα πατρικά τους αν αυτά είναι ακόμη όρθια αν πρόκειται για παλιά σπίτια ή αν είναι ανοιχτά αν πρόκειται για διαμερίσματα που προέλυψαν από αντιπαροχές μονοκατοικιών και οικοπέδων.

Στο κέντρο της Αθήνας λοιπόν όπου κι εγώ ψηφίζω, ως φρέσκος Αθηναίος γιατί έπρεπε να περάσουν τριάντα χρόνια να μεταφέρω εδώ τα εκλογικά μου δικαιώματα, οι περισσότεροι που κυκλοφορούσαν ήταν όντως άνθρωποι που γνωρίζω εδώ και πολλά χρόνια στα Εξάρχεια αλλά κατεβαίνοντας πιο κάτω, προς Ομόνοια τα πράγματα άλλαξαν πολύ. Οι περισσότεροι που κυκλοφορούσαν ήταν αλλοδαποί οι οποίοι ουδόλως ενδιαφέρονταν για τις εκλογές και είχαν στήσει μάλιστα και το γνωστό κυριακάτικο μικροπάζαρο στη Ζήνωνος και στους παραδρόμους ενώ κανονικά είδα πως ετοιμάζονταν να αναχωρήσουν  τα λεωφορεία για την Αρμενία, τη Γεωργία και άλλες εξωτικές χώρες από τους σταθμούς που είναι πίσω από την εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου.

Προχωρόντας προς το Μεταξουργείο είδα πως σχεδόν κανένας από τους ανθρώπους εκεί δεν ενδιαφερόνταν να ψηφίσει. Οι κινέζοι άνοιγαν κανονικά τα μαγαζιά τους, οι ασιάτες γυρνοβόλαγαν στους οίκους ανοχής, οι εξαρτημένοι άρχισαν να συγκεντρώνονται στην οδό Ιάσονος η οποία με εντυπωσίασε σήμερα για την καθαριότητά της αλλά και για τα ωραία νέα γκράφιτι στους τοίχους των ερειπίων που στεγάζουν τον πληρωμένο έρωτα.  Εκεί έκατσα κι εγώ λίγο περιμένοντας μια εικόνα που ήθελα και μου ήρθε σύντομα, με τον ίσκιο ενός περιπλανώμενου που ήρθε κι έκατσε κάτω από μια πιπεριά, άναψε ένα τσιγάρο και άφησε χαλαρό το βλέμμα του να χαιδεύει την ξεχαρβαλωμένη πόρτα στο μπαλκόνι του ερειπίου....

ΑΘΗΝΑ, 18052014

H ΒΡΥΣΗ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ, ΣΥΜΒΟΛΟ ΓΙΑ ΕΝΑ ΑΓΩΝΑ...

 

Καλημέρα σας και καλή δύναμη σε όλους, υποψήφιους, ψηφοφόρους και κοινό που πράγματα όπως οι εκλογές δεν το συγκινούν αλλά από την κριτική γι’ αυτούς που εκλέγονται και ότι γίνεται δίπλα στο σπίτι τους ή σε όλη την Ελλάδα, την ασκεί καθημερινά.

Τέλος πάντων να μην αρχίσουμε από σήμερα με γκρίνιες αλλά να δούμε πως σε μερικές ώρες, μόλις δύσει ο ήλιος δηλαδή, σταματάει το κυνήγι των ψήφων για τις αυτοδιοικητικές εκλογές και αρχίζει εκείνο των ευρωεκλογών όπου όπως πολλοί θα ξέρετε συμμετέχω με τον συνδυασμό «Πράσινοι - Αλληλεγγύη, Δημιουργία, Οικολογία» με επικεφαλής τον ευρωβουλευτή  Νίκο Χρυσόγελο και θα μας άρεσε πολύ να μας έχετε στο νου σας όλη τούτη την εβδομάδα και φυσικά να μας τιμήσετε με την ψήφο σας την επόμενη Κυριακή.

Εγώ ξεκινάω από σήμερα τον προσωπικό μου προελογικό αγώνα με αναρτήσεις στο δίκτυο που έχουν ως θέμα τη δραστηριότητά μου με τις «Μικρές Πατρίδες», ήτοι μια δημοσιογραφία για την Ελλάδα, τους ανθρώπους της και τον τρόπο ζωής τους, παρδοσιακό και σύγχρονο. Δείγμα της έχετε δει πολλές φορές κατά τα προηγούμενα χρόνια σε πολλά περιοδικά, εφημερίδες καθώς και σε ορισμένα βιβλία που έχω γράψει. Αυτό το έργο το οποίο πάντα κρατούσε αποστάσεις από την «αγορά» προσεγγίζει με ένα ιδιαίτερο τρόπο τα πράγματα και τις καταστάσεις ενώ παράλληλα προτάσει έναν άλλο πολιτικό λόγο, απαραίτητο και κατά τη γνώμη μου πολύ χρήσιμο για την κατανόηση της σημερινής κατάστασης τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Ευρώπη που είναι και το κυρίως ζητούμενο. Με αυτά  λοιπόν θα ασχοληθούμε όλη την εβδομάδα που έρχεται και εύχομαι από αυτό το διάλογο,όλοι μας να βγούμε κατά τι ωφελημένοι ...

Περισσότερα για τους Πράσινους στο www.prasinoi.gr, prasinoi στο Facebook, greensgr στο Twitter και στις σελίδες του Νίκου Χρυσόγελου, www.chrysogelos.gr

ΑΘΗΝΑ, 18052014

ΔΥΟ ΚΑΛΟΙ ΦΙΛΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΤΣΑ

 

Έχω φίλους σε όλη την Ελλάδα, φίλους που είχα αποκτήσει πριν την Facebook εποχή όταν γύριζα παντού και πολλούς στην κατοπινή περίοδο που «έδεσα» στην Αθήνα και πλέον δεν τους ξεχωρίζω, όλους τους έχω ίσια πλέον και όλους τους αγαπώ το ίδιο. Πολλοί μάλιστα είναι εκείνοι που συμμετέχουν στις δημοτικές εκλογές στις ιδιαίτερες πατρίδες τους και σε όλους εύχομαι σε όλους καλή επιτυχία...

Ανάμεσά τους όμως είναι δυο φίλοι που ξεχωρίζουν και μου επιτρέπετε να πω δυο λόγια γι’ αυτούς  χωρίς να παρεξηγηθώ από τους υπολοίπους. Πρόκειται για τον Αντώνη Παπαδάκο από τον Αμάραντο Καρδίτσας και τον Κώστα Πλατσιούρη από τη Νεράιδα (πρώην Σπινάσα Δολόπων). Ο πρώτος είναι υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος Καρδίτσας στο Συνδυασμό «Συμμαχία Πολιτών» με επικεφαλής τον πολύ καλό φίλο Φώτη Αλεξάκο και ο δεύτερος υποψήφιος Περιφερειακός Σύμβουλος Καρδίτσας στο συνδυασμό «Θεσσαλών Πολιτεία» με επικεφαλής τον Νίκο Β. Τσιλιμίγκα για την περιφέρεια Θεσσαλίας και τον Βαγγέλη Νοτόπουλο για την Καρδίτσα.

Θα είναι περιττόν να πω πως αυτοί οι δυο νέοι άνθρωποι, οι οποίοι έχουν δείξει κατά τα προηγούμενα χρόνια και εμπράκτως (ειδικά ο Κώστας Πλατσιούρης ο οποίος ήταν και πρόεδρος της Νεράιδας κατά την περίοδο 2006 - 2010) την αγάπη τους για τον τόπο τους πρέπει να τιμηθούν με την ψήφο όλων εκείνων που πιστεύουν πως οι «Μικρές Πατρίδες» μας μπορούν να στέκονται ψηλά και οι άνθρωποί τους να καμαρώνουν γι’ αυτές...

ΑΘΗΝΑ, 17052014

ΕΝΑ ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΩΝ (ΠΑΡΑΝΟΜΩΝ) ΕΡΩΤΩΝ

 

Εν όψει των εκλογών, στο Δήμο όπως γίνεται τούτες τις ημέρες αλλά και στις εθνικές, τίθενται όλα τα ζητήματα που απασχολούν  τον κάθε Δήμο ή την χώρα και οι αντίπαλοι (διεκδικητές της εξουσιάς) αλληλοκατηγορούνται για το τι δεν έπραξαν χωρίς βέβαια να παράγεται αποτέλεσμα γιατί κάποια πράγματα δεν πάνε μπροστά με τέτοιες πρακτικές.

Είναι πολλά αυτά τα πράγματα και δεν είναι της παρούσης να τα απαριθμήσουμε γιατί θα μελαγχολήσουμε αλλά δεν μπορώ να μη σταθώ σε κάτι που είμαι σίγουρος πως δεν έχει αναφερθεί από κανέναν υποψήφιο ούτε και στην αντζέντα κάποιου κόμματος έχει μπει ποτέ γιατί σαν θέμα εμπεριέχει μέσα του την αμαρτία και δή την ερωτική αμαρτία.

Πρόκειται για τα ξενοδοχεία ημιαδιαμονής του κέντρου της πόλης - τα περισσότερα από τα οποία ήταν στα Εξάρχεια και έχουν κλείσει εξαιτίας της αναδουλειάς. Και όταν λέμε αναδουλειά σε αυτά εννοούμε ότι δεν δίνουν πλέον οι άνθρωποι εκεί τα ερωτικά, στην πλειονότητα παράνομα ραντεβού τους επειδή δεν αντέχει πια το πορτοφόλι τους.Το λέω αυτό γιατί με τίποτα δεν μπορώ να παραδεχτώ πως όλοι έχουν σταματήσει τις ερωτικές περιπέτειες γιατί αν συμβαίνει κάτι τέτοιο, τότε είμαστε κυριολεκτικά για τα κλάμματα.

Αφορμή γι’ αυτές τις σκέψεις μου έδωσε το πέρασμα πριν από λίγο έξω από το παλαιό και με πολλές για πολλούς μνήμες ξενοδοχείο «Σουδάν», στην οδό Μαυριχάλη του οποίου τη στεναχωρεμένη όψη με τα σφαλισμένα παράθυρα και την κλειδωμένη πόρτα βλέπω καθημερινά όταν βγαίνω από την πόρτα μου. Τους είδα από το μπαλκόνι, πέρασαν από μπροστά του χωρίς να ρίξουν ούτε μια ματια προς τα εκεί παιανίζοντας κάτι βαλκανικές μελαγχολίες απ’ αυτές που ακούμε και στα τρόλει καμιά φορά με τα ακορντεόν τους και προχώρησαν προς τα πάνω, ελπίζοντας να βρέξει και γι’ αυτούς ο ουρανός κανένα κέρμα.

Ασφαλώς και δεν ήξεραν τι ήταν το «Σουδάν» και πόσους παράνομους, πληρωμένους αλλά και νόμιμους έρωτες είχε στεγάσει στο παρελθόν, για να σταθούν στην πόρτα του να παίξουν ένα κομμάτι προς τιμήν όλων που πέρασαν απ’ αυτό έστω και για λίγες ώρες. Την επόμενη φορά αν τους τύχω πάλι να περνάνε απόεκεί, δεν θα χάσω την ευκαιρία...

ΑΘΗΝΑ, 10052014

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΤΖΑΚΑΡΑΝΤΑΣ

 

Το ζητούμενο σε τούτες τις εκλογές στην Αθήνα, είναι ποιος δια της ψήφου μας θα γίνει δήμαρχος στην αρχαιότερη πόλη του κόσμου που λειτούργησε για πρώτη φορά η εκλογή αρχόντων από τον Δήμο. Ποιος θα είναι, θα το μυριστούμε την πρώτη Κυριακή και ανάλογα τώρα με την κρίση μας θα τον στείλουμε στο Δημαρχείο στην οδό Αθηνάς.

Πέραν όμως των εκλογών που γίνονται κάθε τέσσερα χρόνια, στον μοναδικό αυτό δρόμο της Αθήνας που βλέπει στην Ακρόπολη και οοποίος είναι ιδιαίτερα αδικημένος και κακοποιημένος, κάθε άνοιξη περίπου τέτοιες ημέρες αρχίζουν την ανθοφορία τους οι τζακαράντες, φυτό εξωτικό που πρώτα βγάζει τα λουλούδια του και μετά τα φύλλα.

Πέρσι, λόγω του αυστηρού κουρέματος των δέντρων  δεν ευχαριστηθήκαμε και πολλά λουλούδια στη διαλυμένη δεντροστοιχία αλλά φέτος, όπως είδα πριν από λίγο, τα φρέσκα κλαριά σε κάποια δέντρα άρχισαν ήδη να βγάζουν ρωμαλέα άνθη και σιγά - σιγά θα γεμίσουν και τα άλλα κι έτσι ως φαίνεται, οι τζακαράντες θα είναι τα πρώτα δέντρα κάτω από τα οποία θα περάσει ο νέος Δήμαρχος πηγαίνοντας στο Δημαρχείο.

ΑΘΗΝΑ, 09052014

 

ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΒΟΥΛΗ

Πολιτικός με τη στενή έννοια του όρου, ασφαλώς και δεν είμαι και παρά τη συνάφεια που είχα με το χώρο τους λόγω επαγγέλματος, ομολογώ πως ποτέ δεν με γοήτευσε ώστε να ασχοληθώ κι εγώ όπως έκαναν πολλοί συνάδελφοι συστηματικά με την πολιτική. Μου άρεσε περισσότερο η δουλειά μου και με ενθουσίαζε όταν κάποιοι πολιτικοί αντλούσαν από αυτή ιδέες, ανεξάρτητα αν τις προωθούσαν ή όχι. Μου αρκούσε πως έδιναν προσοχή και σε κάποια ζητήματα που χάρη στο ενδιαφέρον μου τα προέβαλλα μέσα από τα ΜΜΕ.

Μου έφτανε λοιπόν η δημοσιογραφία αλλά κάποιες φορές έμπαινα και στα χωράφια της πολιτικής με τη συμμετοχή μου στα ψηφοδέλτια των οικολογικού χώρου στις εθνικές εκλογές, από το 1989 με τους Οικολόγους Εναλλακτικούς μέχρι πέρσι με τους Οικολόγους Πράσινους πιστεύοντας πως έτσι συμβάλλω στην ανάπτυξη του οικολογικού κινήματος χωρίς ποτέ όμως να σκεφτώ να παραμελήσω μια εναλλακτική ή ακτιβίστικη δημοσιογραφία που κάνω ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια και έχει και καλό αντίκτυπο στηνκοινωνία.

Η οικολογία, είναι ο χώρος ο οποίος μπορώ να πω ότι ανήκω πολιτικά και τούτο δεν είναι κατάληξη ή μεταπήδηση από κάποιον άλλο πολιτικό χώρο ή σχηματισμό, αλλά η εξέλιξη κάποιων θέσεων που έχω διαμορφώσει σαν πολίτης για ορισμένα πράγματα που παρακολουθώ εδώ και πολλά χρόνια σε όλη την Ελλάδα και θεωρώ πως συμβάλλουν στο διάλογο για τη ζωή και τον πολιτισμό και το μέλλον των τοπικών κοινωνιών στην Ελλάδα.

Έτσι λοιπόν θεώρησα πως είναι καλό να συμμετάσχω κι εγώ μαζί με πολλές φίλες και φίλους στο ψηφοδέλτιο των «Πράσινων, Αλληλεγγύη - Δημιουργία - Οικολογία» στο οποίο είναι επικεφαλής ο Ευρωβουλευτής Νίκος Χρυσόγελος, ένας άνθρωπος που εκτιμώ βαθύτατα και ο οποίος επί πολλά χρόνια αγωνίζεται με συνέπεια για την προόωθηση των οικολογικών θέσεων στην Ελλάδα και στα έδρανα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Περισσότερα στο www.prasinoi.gr, prasinoi στο Facebook, greensgr στο twitter.