ΤΑ ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΣΤΑΝΙΕΣ

Σαν κόσμημα στο λιβάδι φαίνεται τούτο το κόκκινο μανιτάρι.

Μοιάζει για κάποιον που δεν γνωρίζει το καστανοχώραφο, έτσι που είναι καθαρό από αγριόχορτα και άγρια κλαριά, σαν να έχει περάσει από πάνω του μια βροχή από φάρμακα που καταστρέφουν ότι δεν είναι ωφέλιμο και ελευθερώνουν το έδαφος από λογής λογής ζιζάνια που κλέβουν τη δύναμη της γης από τις καστανιές και δυσκολεύουν τη συγκομιδή.

Δειλό και σαν φοβισμένο μεγαλώνει ένα μανιτάρι κάτω από το χορτάρια

Συμβαίνει και αυτό, παλιότερα ήταν συστηματικός αυτού του είδους ο ψεκασμός αλλά καθώς αποδείχθηκε ολέθριος εγκαταλείφθηκε και η καταπολέμηση των αγριόχορτων και ο καθαρισμός του εδάφους γίνεται πλέον με ειδικά μηχανήματα, «καταστροφείς» τους λένε που μετατρέπουν ότι περάσει κάτω από τα λεπίδια τους σε μικρά κομμάτια τα οποία στη συνέχεια και με τον καιρό γίνονται λίπασμα για το χωράφι. Έτσι δεν είναι καθόλου παράξενο, σε ορισμένα καστανοχώραφα να εμφανίζονται διάφορα είδη, όπως μανιτάρια που βρίσκουμε μόνο στα απείραχτα δάση και με τον τρόπο τους θυμίζουν πως εκεί που βρίσκονται σήμερα στοιχιμένες οι καστανιές και οι μηλιές κρεμασμένες πάνω σε σύρματα πως κάποια άλλα είδη υπήρχαν και βεβαίως πως αυτά επιζητούν ένα χώρο να ζήσουν και σε αυτό, το νέο βιομηχανικό περιβάλλον που καλλιεργούνται τα νέα προσοδοφόρα είδη. 

ΑΘΗΝΑ, 21102014

H ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ ΤΩΝ ΚΑΡΠΟΔΕΝΤΡΩΝ

Στα παλιότερα χρόνια, τα χωράφια της Μελίβοιας ήταν γεμάτα αμπέλια και συκιές και από τα πολύτιμα προϊόντα τους ήταν εκείνα που απέδιδαν κάποια έσοδα στους αγρότες εκείνης της εποχής. Στα ίδια χωράφια είχαν υπήρχαν και μηλιές που έβγαζαν ωραία φιρίκια καθώς και ορισμένες με άλλες ποικιλίες οι οποίες έχουν χαθεί γιατί υπέπεσαν της προσοχής των καλλιεργητών λόγω της εντατικής καλλιέργειας με νέα είδη. 

Στη θέση τους τώρα στα περισσότερα έχουν φυτευτεί καστανιές που παράγουν περισσότερο καρπό και ο οποίος έχει εξαιρετική ζήτηση καθώς και μηλιές που βγάζουν μήλα με μεγάλη εμπορική αξία. Έτσι σε ελάχιστα χωράφια πια έχουν απομείνει συκιές και μηλιές δίπλα στις καστανιές, όπως αυτό του Δημήτρη Δουβώρη και σπάνε την ομοιομορφία της καλλιέργειας της καστανιάς. Επί πλέον με την ποικιλία των φυλλώματών τους συνθέτουν και ωραίες εικόνες που είναι ακόμη πιο ωραίες όταν αυτά τα δέντρα είναι γεμάτα καρπούς όπως αυτή την εποχή.

ΑΘΗΝΑ, 21102014

ΤΟ ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΞΕΡΕΣ ΚΑΣΤΑΝΙΕΣ

 

Έχει πλακώσει εδώ και αρκετά χρόνια μια αρρώστια τις καστανιές στη μικρή μου πατρίδα αλλά και σε όλα τα μέρη της Ελλάδας και έχει καταστρέψει όχι μόνο τα μεγάλα δέντρα αλλά ολόκληρα δάση από αυτές. Οι συνέπειες αυτού του δράματος για την ελληνική χλωρίδα αλλά και για την οικονομία των ορεινών χωριών είναι τραγικές και γι’ αυτό η εμφάνιση προχθές του ουράνιου τόξου πάνω από την νεκρά κλαριά των καστανιών με τα κουρνιασμένα πάνω τους κοράκια, στο χωράφι μπροστά από το σπίτι μου, έδειχνε σαν να δίνει μια μικρή ελπίδα ότι θα φύγει η αρρώστια και θα ξαναγίνουν πάλι τα ωραία δέντρα.

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ, 12092014

ΣΤΟΝ ΙΣΚΙΟ ΤΗΣ ΝΕΚΡΗΣ ΚΑΣΤΑΝΙΑΣ…

Δεν έφερε κανένας το κάθισμα του να κάτσει δίπλα του το καλοκαίρι. Έβλεπαν όλοι τη νεκρή καστανιά και σκέφτονταν πως αν μείνουν έστω και λίγο κάτω από τον άδειο ίσκιο της θα κουβαλήσουν την αρρώστια που σκότωσε το δέντρο και στα δικά τους, στις αυλές και τα χωράφια κοντά στη λίμνη Πλαστήρα. Έτσι τον άφησαν μόνο να κάθεται να βλέπει πως μεγάλωναν τα καλαμπόκια στο χωράφι κοντά στη λίμνη και να έχει το νου του μην πλακώσουν ασβοί και αλεπούδες και του καταστρέψουν τη σοδειά από τα καλαμπόκια.

Κατά βάθος αυτός το ήξερε πως έτσι θα γίνονταν, γιατί,  την αρρώστια που ξεκλήρισε όλες τις καστανιές στην Κεντρική Ελλάδα, δεν την έφερε κανένας άνθρωπος, ούτε τα πουλιά καθώς ορισμένοι λένε, ούτε οι κολώνες του ΟΤΕ που ήρθαν από την Ιταλία. Την έφερε ο ουρανός και ο αέρας και με τα σύννεφα ή τη βροχή αυτή στράγγιξε στα κλαριά του δέντρου και μέσα σε πολύ μικρό διάστημα το ξέρανε. Χάρη όμως στην ιδιαίτερη αντοχή του ξύλου της καστανιάς, το δέντρο έμεινε όρθιο σαν φάντασμα να δηλώνει την επιδημία που πλάκωσε τα δέντρα.

Λίγο – πολύ το ήξερα όλοι πως έτσι έγινε, αλλά στη σκιά της νεκρής καστανιάς κανένας δεν ήθελε να κάτσει κι αυτός φέτος μετά τη συγκομιδή, η οποία δεν πήγε και άσχημα, πήρε την απόφαση την άνοιξη να μην ξαναβάλει αλέτρι και να αφήσει το χωράφι να το καταπιούν τα βάτα και τα αγριόδεντρα γιατί όπως φαίνεται, αυτά καμιά αρρώστια δεν τα πιάνει και άφησε το καρεκλάκι εκεί να θυμίζει πως κάποτε ο τόπος ήταν άλλος...

ΚΑΡΔΙΤΣΑ, 07122011