Η ΜΑΣΚΑ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ

Θεωρώ πως διάφορα σχόλια που διάβασα εδώ κι εκεί για τις φωτογραφίες μου με μάσκα στον κήπο, ξεκινούν από ειλικρινές ενδιαφέρον για μένα και όχι τόσο να με στιγματίσουν ως άνθρωπο της υποταγής (ναι το έγραψε κάποιος επιπόλαιος) ή ως φερέφωνο της τάδε ή της δείνα εξουσίας. Μέχρι σήμερα στη ζωή μου, πληροφορώ κάποιους άλλους που δεν τα καταφέρνουν και τόσο καλά ούτε με τα υπονοούμενα, ότι ουδέποτε και σε καμιά εξουσία δεν προσκολλήθηκα αποζητώντας κάποιο όφελος, ούτε καν από το Δημόσιο έχω πληρωθεί ένα μεροκάματο. Αυτό για όσους δεν με ξέρουν, μπορούν να καταλάβουν τι σημαίνει.  

Τέλος πάντων, έγινε ένας μικρός θόρυβος γιατί φοράω τη μάσκα στον κήπο και εξήγησα πως δεν έχω άλλο τρόπο να δηλώσω πως συντάσσομαι με τον πολύ κόσμο που δεν βλέπει επιπόλαια την περίπτωση της επιδημίας και προσπαθεί να μην βρεθεί στη δίνη της νόσου και των συνεπειών της. Μπορεί η μάσκα να μην αποτελεί την τέλεια ασπίδα αλλά είναι το μόνο μέσον προς το παρόν που μειώνει τις πιθανότητες της μετάδοσης. Αυτό πιστεύουν και  οι περισσότεροι που την φοράνε αλλά στην περίπτωση δεν είναι δυνατόν να μην υπάρχουν και πολλοί που θεωρούν τον εαυτό τους άτρωτο ή βλέπουν πίσω απ’ αυτή συνομωσίες.

Για όσους όμως γνωρίζουν αληθινά από κήπους και χωράφια δεν είναι όμως συνομωσία να φοράει κάποιος μάσκα ή ένα μαντήλι στο πρόσωπό του όταν κάνει κάποια δουλειά σε αυτά και ειδικά σε κάποιες στιγμές που οι κλιματολογικές συνθήκες δεν είναι και οι πλέον ευνοϊκές για κάτι τέτοιο. Γιατί, ακόμη και αν σε μια καλλιέργεια δεν έχει πέσει ούτε μια σταγόνα χημικό, λίπασμα ή εντομοκτόνο, είναι πολύ επιπόλαια κίνηση να πάει κάποιος χωρίς προφυλάξεις και να αρχίσει να δουλεύει. Εννοείται πως είναι αυτοκτονικό να γίνει αυτό σε θερμοκήπια όπου όλο το περίκλειστο και ελεγχόμενο από μηχανήματα περιβάλλον είναι αφιλόξενοπολλές φορές και για τα είδη που καλλιεργούνται εκεί μέσα. Ακόμη και στις καλλιέργειες σε ανοιχτά χωράφια που βομβαρδίζονται από χημικά βλέπουμε τους ανθρώπους που εργάζονται εκεί να φοράνε όχι μάσκα αλλά ολόκληρο σκάφανδρο!

Είναι αφελές ξαναλέω να κάνουμε δουλειές στα χωράφια και ειδικά στους κήπους χωρίς προφυλάξεις. Οι παλιότεροι, ασφαλώς και γνώριζαν τους κινδύνους και προσπαθούσαν με ότι μέσα και δυνάμεις να προστατεύονται. Περισσότερο δε οι γυναίκες που πάντα φρόντιζαν να φοράνε ένα μαντήλι, υπήρχε μάλιστα ένα συγκεκριμένο φθηνό βαμβακερό, η λεγόμενη άσπρη μπαμπακιέρα ή μπαμπακιέλα που με αυτό κάλυπταν όλο το πρόσωπο και το κεφάλι αφήνοντας μόνο τα μάτια έξω για να προστατεύονται από τις σκόνες που προκαλούσαν αλλεργίες και πολλά εξανθήματα. Ειδικά όταν επρόκειτο για καπνά ή καλαμπόκια, γυναίκες και άντρες ποτέ δεν έμπαιναν μέσα στα χωράφια χωρίς μαντήλι γιατί ήξεραν πως τρελαθούν κατόπιν στη φαγούρα και το φτάρνισμα.

Όχι όμως πως δεν απαιτείται προσοχή και σε άλλες καλλιέργειες, όπως για παράδειγμα τα κλαρωτά φασόλια που τα φύλλα τους, τα οποία δεν τρώνε ούτε τα ζώα αν δεν είναι τρυφερά, έχουν ένα χνούδι που προκαλεί φαγούρα ενώ ανάμεσά τους, έτσι πυκνά που είναι δημιουργούν ένα μικροκλίμα γεμάτο αναθυμιάσεις από την θερμοκρασία, την αποσύνθεση και τις ζυμώσεις και καλό είναι να μην βάζει κανένας ακάλυπτο το κεφάλι του στις συστάδες τους. Το ίδιο συμβαίνει και με τις ντομάτες, τα φύλλα κι αυτών και τα βλαστάρια είναι γεμάτα μικρές τρίχες που όποιος τις αγγίξει τον πιάνει αμέσως φαγούρα. Το ίδιο συμβαίνει με τις μελιτζάνες, τις κολοκυθιές και ένα σωρό άλλα κηπευτικά.

Έτσι λοιπόν δεν είναι παράδοξο να φοράει κάποιος μάσκα στον κήπο και βεβαίως ούτε καν αποτελεί μέσο προπαγάνδας όπως λένε μερικοί της καταστολής που επιχειρείται προβάλλοντας  τα προληπτικά μέτρα για την πανδημία. Οι άνθρωποι που έχουν διαφορετική άποψη, ούτε φαντάζομαι πως υπηρετούν το αντίθετο και πρέπει να σέβονται την στάση των πολλών, και να μην τους πιάνουν εγωιστικοί παροξυσμοί και αλλεργίες για την δημοκρατία που τάχα υπερασπίζονται όπως  βολεύει τον καθένα ή όπως του λένε…

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 03092020

Ο ΠΥΡΗΝΑΣ ΤΗΣ ΑΥΤΑΡΚΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ

Πενήντα – εξήντα φασολιές κλαρωτές, καμιά σαρανταριά κοντές, μισό στρέμμα πατάτες, καλαμπόκια, κολοκύθια, 30 ντομάτες, 20 πιπεριές, 15 μελιτζάνες, λίγα αγγούρια συν το μαϊντανό, τον άνιθο και τα άλλα μυρωδικά του κήπου δίνουν τροφή για πολλούς μήνες. Για να βγάλουμε ολόκληρο το χρόνο, απλά μεγαλώνουμε τον κήπο και καλλιεργούμε και άλλα συμπληρωματικά κηπευτικά και λαχανικά και αν θέλουμε και μπορούμε συντηρούμε με αυτά και ένα μικρό αριθμό από κότες για να έχουμε και τα αυγά μας ή κουνέλια…

ΑΘΗΝΑ, 11062017

ΣΚΗΝΕΣ ΑΠΟ ΕΝΑ ΑΠΟΒΡΕΧΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ

Δεν είναι συνηθισμένο να βρέχει πολύ τούτες τις ημέρες αλλά φέτος ο Σεπτέμβρης μας μπήκε βροχερός και όπως λένε και τα δελτία καιρού η «κακοκαιρία» θα κρατήσει λίγες ημέρες. Το γεγονός ενθουσιάζει, τουλάχιστον στη μικρή πατρίδα τον κόσμο γιατί μια τέτοια εξέλιξη βοηθάει αρκετά την ωρίμανση των καρυδιών (όσων άφησαν τα τρωκτικά στα δέντρα) που είναι πια στις μέρες τους για συλλογή και των κάστανων που θέλουν περισσότερο νερό μέχρι να φτάσει η ώρα τους να πέσουν από τα δέντρα.

Οι ομίχλες ανεβαίνουν μετά τη βροχή στον ουρανό.

Άλλες καλλιέργειες που να επηρεάζονται από τη βροχή δεν έχουμε·  τις σταματήσαμε ή είναι τόσο περιορισμένες που δεν μας απασχολεί. Τα λίγα φασόλια που είχαμε στον κήπο τα μαζέψαμε αλλά οι φασολιές μας συνεχίζουν να κάνουν χλωρά τα οποία δεν πρόκειται να ωριμάσουν κι έτσι τα απολαμβάνουμε φρέσκα. Ούτε τις ντομάτες πάλι επηρεάζει γιατί, αν και αργούν να ωριμάσουν εδώ στα ορεινά, τις μαζέψαμε και όσες από δω και πέρα δέσουν και δεν τις τρυπήσουν τα πουλιά θα κρατήσουν ως τον Οκτώβρη. Το ίδιο και οι πιπεριές, οι μελιτζάνες και τα αγγούρια ακόμη καθώς και οι κολοκυθιές. Θα δέσουν ότι καρπό μπορέσουν τα φυτά τους τούτες τις ημέρες και θα τον κρατήσουν λίγο καιρό για να ωριμάσει κάπως κι έπειτα θα σβήσουν. Καλαμπόκια δεν έχουμε οπότε ένας μπελάς με αυτά λείπει. Εγώ βέβαια περιμένω να δω τι προκοπή θα κάνουν οι γλυκοπατάτες που άργησα λιγάκι να φυτέψω αλλά έχουμε καιρό μπροστά μας να δούμε το αποτέλεσμα. Σταφύλια επίσης δεν έχουμε να τρυγήσουμε · έπαψαν τα κλήματά μας – εκτός από κάποια παλιά ντόπια που είναι πάνω στα δέντρα να καρπίζουν και τα τρώνε τα πουλιά και λίγες ζαμπέλες σε κάτι κληματαριές που φτιάχνουμε λίγο τσίπουρο αλλά αργούν να ωριμάσουν.

Δροσίστηκαν για τα καλά σήμερα οι καρυδιές... 

Ευλογία για τις καστανιές η σημερινή βροχή. 

Πλημμύρισε το κηπάριο με τις μελιτζάνες 

Δροσερές και προκλητικές ακόμη και οι τσουκνίδες

Οι φασολιές συνεχίζουν να ανθίζουν 

Ντομάτες θα έχουμε μέχρι τον Οκτώβρη. 

Οι γλυκοπατάτες θέλουν ακόμη λίγο καιρό... 

Θαλερός βασιλικός ανάμεσα στις πιπεριές. 

Οι πιπεριές και οι μελιτζάνες ανθίζουν ακόμη.

Μια ιδέα σταφύλια στην κληματαριά με τις ζαμπέλες 

Έβρεξε λοιπόν σήμερα και το γεγονός σήμανε πως περάσαμε για τα καλά στο φθινόπωρο και οι εναπομείναντες στο χωριό, συνταξιούχοι στην πλειοψηφία τους μετράνε τα ξύλα ή πετρέλαιο να βγάλουν το χειμώνα, αν φυσικά συνεχίσουν να παίρνουν τις συντάξεις τους που βλέπουν κάθε μήνα να μειώνονται και το γεγονός αποτελεί γι’ αυτούς πλέον εφιάλτη γιατί αρχίζει να χάνεται πια και η στοιχειώδης αξιοπρέπεια αυτών των ανθρώπων.

Έβρεξε για τα καλά σήμερα στη μικρή πατρίδα. Έβρεξε λίγο το πρωί και δρόσισε τη μέρα και μετά το μεσημέρι άρχισε μια σιγανή βροχή που κράτησε πάνω από τρεις ώρες και με τον τρόπο της έσβησε το φετινό καλοκαίρι και μας έβαλε για τα καλά στο φθινόπωρο και φυσικά σε μελαγχολικές σκέψεις για την συνέχειά του...

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 06092016 

ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΟΙ ΠΡΟΚΟΜΜΕΝΟΙ…

Του Αγίου Προκοπίου σήμερα· του μεγαλομάρτυρα που γιορτάζουν οι Προκόπηδες και φυσικά, καιρός που είναι χαίρονται και οι κάθε λογής προκομμένοι ενώ για τους ανεπρόκοπους, ίδια με τη χθεσινή θα περάσει η μέρα και ίδια θα είναι και η επομένη. Λέω «καιρός που είναι», γιατί, καθώς γοργά ανεβαίνει ο Ιούλιος και κορυφώνεται το καλοκαίρι, όλα τα κηπευτικά έχουν ήδη δώσει τον πρώτο καρπό και φυσικά μπορούν οι καλλιεργητές να εκτιμήσουν τι σοδειά θα δώσει φέτος ο κήπος και το χωράφι. Η σοδειά τώρα η οποία, αν δεν την ρημάξει καμιά ξαφνική καλοκαιρινή κακοκαιρία, είναι αποτέλεσμα μιας σειράς απλών εργασιών οι οποίες αν γίνουν με καλό τρόπο, τους δοθεί η ανάλογη προσοχή και εκτιμηθούν σωστά και τα στοιχεία από τα οποία εξαρτάται ο κύκλος της παραγωγής, τότε μπροστά από τον εργατικό νοικοκύρη, μπαίνει και το επίθετο προκομμένος που σήμερα κατά κάποιο τρόπο γιορτάζει και έτσι χαίρεται την αναγνώριση του έργου του...

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 08072016 

ΑΡΧΙΣΑΜΕ ΝΑ ΚΑΛΛΙΕΡΓΟΥΜΕ ΚΑΙ ΓΛΥΚΟΠΑΤΑΤΕΣ

Γλυκοπατάτες δεν φυτεύαμε ποτέ στο χωριό, ήταν ένα είδος άγνωστο και φυσικά ούτε και στο τραπέζι μας τις γνωρίζαμε. Έμαθα όμως γι’ αυτές και για την αξία τους, τόσο τη διατροφική αλλά και την παραγωγική και φέτος αποφάσισα να δοκιμάσω να καλλιεργήσω λίγες για  να αποκτήσω εμπειρία και ανάλογα το αποτέλεσμα του χρόνου να φυτέψω ένα μεγάλο μέρος του χωραφιού με τέτοιες.

Έτσι λοιπόν πήρα μερικές και με τη βοήθεια (τηλεφωνική ενός παλιού καλλιεργητή από την Πάρο) τις άφησα να βάλουν φύτρα όπως μου είπε και κατόπιν τα έβγαλα από το βολβό και τα έβαλα στο χώμα. Δεν μου έφτανε όμως αυτό, θέλησα να δοκιμάσω και ένα άλλο τρόπο και γι’ αυτό έκοψα ορισμένες φέτες αφήνοντας το φύτρο να είναι ριζωμένο σε ένα κομμάτι σάρκας και το φύτεψα, όπως ακριβώς κάνουμε με τις κανονικές πατάτες. Δεν ξέρω ποια από τις δυο περιπτώσεις θα έχει καλύτερο αποτέλεσμα και αυτό θα το μάθουμε σε τρεις μήνες που θέλουν να ωριμάσει αυτό το είδος και τότε θα αποφασίσω πως θα προχωρήσω του χρόνου. Το γεγονός κρατήσαμε με φωτογραφίες για να έχουμε να θυμόμαστε το μεγάλο αυτό βήμα για τις αλλαγές στις καλλιέργειες του χωριού και την αναζήτηση νέων, πιο αποδοτικών ειδών.

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 07072016