ΜΟΝΟ Η ΒΡΟΧΗ ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ

Ανέκαθεν, από την στιγμή που ως σύνθεση ποικίλων και διαφόρων συμφερόντων ή αδυναμιών των ανθρώπων συγκροτήθηκε η πρώτη πόλη στην ιστορία του κόσμου, αυτή υπήρξε κι ένας χώρος διαρκών αντιπαραθέσεων. Ισχυροί - ταπεινοί, πλούσιοι -φτωχοί, νέοι – ώριμοι αμφοτέρων φυσικά των φύλων· πλήθος αντιθέσεων που εκφράζονται καθημερινά μέσα στα σπίτια αλλά κυρίως στο δημόσιο χώρο όπου όλοι έχουμε και το δικαίωμα της κριτικής, διαμορφώνουν το πρόσωπο της πόλης και επηρεάζουν τη λειτουργία της.

Οι αντιθέσεις  αρδεύουν και την ζωή της πόλης, ακόμη και αν αυτές ξεπερνούν καμιά φορά την ανοχή μιας μερίδας πολιτών, βοηθάνε όμως να αναπτύσσεται ένας διάλογος, στόχος του οποίου υποτίθεται πως είναι το γενικό καλό, η ευημερία, η ευταξία, η δημοκρατία. Πράγματα αυτονόητα αλλά και συχνά παρεξηγημένα από μερίδες πολιτών που είτε λόγω συμφερόντων ή ιδεολογίας αρκετά συχνά, τα αμφισβητούν θεωρητικώς ή και εμπράκτως. Το αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι εμφανές, το ζούμε εδώ και χρόνια και έχει σημαδέψει όχι μόνο όλους τους τοίχους της πόλης αλλά και τις ψυχές των ανθρώπων της. 

Μια περίοδος που ανθούν ιδιαίτερα οι αντιθέσεις, είναι αυτή που προηγείται των εορτών και έχει να κάνει με παγιωμένες καταστάσεις οι οποίες παρά και την εθιμική υπόστασή τους, αποτελούν πάντα ευκαιρία για ανεξάντλητες συζητήσεις ειδικά στα κοινωνικά δίκτυα. Όπως για παράδειγμα η λειτουργία της αγοράς που αυτές τις ημέρες περιμένει να κινηθεί κάπως και ρεφάρει τις ζημιές της, ο εορταστικός διάκοσμος των δρόμων για τον οποίο φέτος μάλιστα έχουν γραφεί και ειπωθεί τόσα που αρκούν και για τα επόμενα χρόνια.

Όπως και να’ χει, αυτές τις ημέρες κατά παράδοση ζωντανεύει το λεγόμενο εμπορικό κέντρο της πόλης καθώς ένα έθιμο που καλλιεργήθηκε συστηματικά τις τελευταίες δεκαετίες θέλει τους Αθηναίους που ζουν σε μακρινά προάστια, τα βόρεια κυρίως και λίγο τα νότια να κάνουν οικογενειακή εκδρομή στο κέντρο της Αθήνας για περιήγηση κυρίως και συναντήσεις με φίλους. Για ψώνια, δεν συζητιέται καθώς ελάχιστα είναι πια τα  καταστήματα που θυμίζουν άλλες ακμαίες εποχές. Τα περισσότερα απ’ αυτά έχουν μετακομίσει στα βόρεια και να νότια προάστια και ότι άφησαν πίσω τους, είναι σκοτεινές βιτρίνες και κτίρια που ρημάζουν και χαρακτηριστική είναι η εικόνα της οδού Σταδίου όπου στο περισσότερο μήκος της λειτουργούν μόνο τράπεζες, ενώ το ίδιο περίπου συμβαίνει και στην Πανεπιστημίου και την Ακαδημίας. Έτσι, τα μόνα καταστήματα που έχουν κάποια κίνηση αυτές τις ημέρες είναι τα καφενεία, τα σουβλατζίδικα και λίγο τα βιβλιοπωλεία – όσα απ’ αυτά απόμειναν ανοιχτά κι αυτό επειδή έχουν φανατικούς πελάτες.

Μέσα σε αυτό το κλίμα παλεύουν να επιβιώσουν τα περισσότερα καταστήματα του κέντρου και ορισμένα φαίνεται δεν μπορούν να πάρουν άλλη παράταση ζωής, καθώς έστω και ένας πελάτης να μην μπορέσει να φτάσει σε αυτά, είναι ζημιά. Ο Δήμος όντως κάνει διάφορα πράγματα για να προσελκύσει κόσμο στο κέντρο αλλά μάλλον αυτοί που οι ιδέες εγκρίνονται, χρειάζονται πρώτα ειδικά σεμινάρια για την ζωή της πόλης, την ιστορία της, τον πολιτισμό της, τους ανθρώπους τους. Ωραία, λαμπερά, φωτεινά όλα αυτά που κάνουν, ενίοτε μάλιστα και προκλητικά για προκαλείται διάλογος αλλιώς μπορεί να περνούσαν απαρατήρητα, αλλά ξεκινώντας απ’ αυτά, στο τέλος καταλήγουμε να μιλάμε μόνο για την εορταστική ψυχαγωγία, λες και μόνο αυτή είναι που μπορεί να ζωντανέψει το κέντρο. 

Έτσι, το Σάββατο που όλοι περίμεναν να απλωθεί στο εμπορικό κέντρο η αίσθηση ότι σε δέκα ημέρες έρχονται τα Χριστούγεννα, ό Ετεοκλής (το χαϊδευτικό της προχθεσινής κακοκαιρίας) έριξε βροχή με το τουλούμι που λένε και τα έκανε όλα μούσκεμα και δυσκόλεψε πάρα πολύ όσους ήθελαν να περπατήσουν στο κέντρο ή να βγουν για ψώνια αλλά δεν μπορεί να του αποδοθεί καμιά ευθύνη για τα άδεια ταμεία. Αυτόν τον έστειλε ο χειμώνας να μας υπενθυμίσει τι εποχή περνάμε και μόλις τέλειωσε το έργο του έφυγε αφήνοντας άλλους να σκεφτούν πως και με ποιο τρόπο θα ζωντανέψει πάλι η Αθήνα…    

ΑΘΗΝΑ, 17122019. Εφημερίδα "Φιλελεύθερος", σελ. 35.    

ΑΝΟΙΞΑΝ ΤΑ… ΝΕΦΡΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ ΣΗΜΕΡΑ

Το είδαμε στη χθεσινή πανσέληνο, πάνω από την Οίτη, το φεγγάρι ολόγιομο να παίζει με κάτι συννεφάκια αλλά σαν ξημέρωσε, τα είδαμε όλα μαζί τα στοιχειά των καταιγίδων μαζεμένα πάνω από τον κάμπο του Σπερχειού σαν να έχουν σύναξη και να σκέφτονται ποιο κομμάτι της Δυτικής Φθιώτιδας να πνίξουν σήμερα. Αργότερα το απόγευμα είδαμε να επιτίθενται στην πλευρά της Μακρακώμης και να ανεβαίνουν αργά, με βροντές και αστραπές προς το Βελούχι και από εκείνη την ώρα μέχρι αυτή στη στιγμή έχουν ανοίξει τα… νεφρά του ουρανού, όπως λέει η μάνα μου και δεν δείχνουν να απομακρύνονται. 

Ευτυχώς είναι κατήφορος και δεν χρειαζόμαστε βάρκες να βγούμε από το σπίτι αλλά και να είχαμε, δεν θα ξέραμε που να πάμε τούτη τη θεοσκότεινη νύχτα που μοιάζει με Νοέμβριο αλλά μέχρι στιγμής δεν κρίθηκε αναγκαίο να ανάψουμε και τζάκι. Όσο για τις δουλειές στα χωράφια, του χρόνου το καλοκαίρι που θα στεγνώσει λίγο ο τόπος, τότε θα ξαναρχίσουν….

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 27082018

ΦΛΟΓΑ ΑΠΟ ΦΩΤΙΣΤΙΚΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ

Η υγρασία που κατέβαινε από τις σκάλες με τα βρεγμένα παπούτσια και τις γαλότσες είχε πήξει περισσότερο το κίτρινο φως ομίχλης  που συνηθίζουν  εκεί, βάθυνε ακόμη πιο πολύ τα έγκατα της πλατείας και όλοι οι επιβάτες που στεκόμασταν στην αποβάθρα μυρίζαμε βρεγμένα ρούχα, πολυκαιρισμένα ή αγορασμένα από μαγαζιά που πουλάνε δεύτερο χέρι.

Ο χάρτης στην απέναντι αποβάθρα τυφλός από την αντανάκλαση δεν μαρτυρούσε σε ποιο τοίχο  περιμένει η κρεμάστρα για το ψιλό αδιάβροχο, που και ο ντενεκές για να σουρώσει η ομπρέλα που είχε τα χρώματα του ουράνιου τόξου. Ο επόμενος συρμός πέρασε γρήγορα και έσβησε την γαλάζια, σαν από φωτιστικό πετρέλαιο,  εικόνα μιας μουσκένης ημέρας.

[I klik Athens], 2602018

ΤΗΣ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑΣ ΑΠΡΟΟΠΤΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ*

Η δυνατή βροχή και πολύ περισσότερο η καλοκαιρινή καταιγίδα είναι κάποια ιδιαίτερα γεγονότα για την ξηρή, ως προ το κλίμα Αθήνα και όσο πιο έντονα εκφράζονται, τόσο περισσότερο προσφέρονται για εξαιρετικές φωτογραφίες. Υπό την προϋπόθεση πάντως ότι θα υπάρχει δίπλα σου ένα χέρι να σε σκεπάζει με μια ομπρέλα για να μπορείς με τα δικά σου να κρατάς και να έχεις στεγνή την πολύτιμη μηχανή. Κάπως έτσι πρέπει να γίνεται· αλλά όταν μέσα σε αυτό το κακό που συνοδεύεται και από δυνατό χαλάζι βρεθεί ξαφνικά μπροστά σου μια ελαφρώς ξεσκέπαστη γυναικεία πλάτη, τότε πατάς αμέσως το τελευταίο κλικ να μη χάσεις τη σκηνή και απλώνεις την ομπρέλα σου από πάνω της για να μη λιώσει…

 *Στη Σταδίου το απόγευμα της 29062016, την ώρα της μεγάλης καταιγίδας….

ΑΘΗΝΑ, 30062018

ΟΤΑΝ ΒΡΕΧΕΙ ΣΤΗ ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑ

Μαθημένος χρόνια από το κατέστεγνο Αιγαίο όπου τις σπάνιες φορές που βρέχει πάντα φυσάει και δεν βλέπεις καν την σταγόνα στον κυματισμό, πριν βουλιάξει στο νερό, κάθισα χθες και διάβασα τη σχέση της βροχής με το νερό της λιμνοθάλασσας του Μεσολογγίου.

Είχα ξαναδεί σε στέρνες στα βουνά, τις χοντρές σταγόνες να εκρήγνυνται στην επιφάνεια του ακύμαντου νερού, να δημιουργούν μικρούς κύκλους που έσπαζε ο ένας πάνω στον άλλο και έκαναν το φυλακισμένο νερό να κοχλάζει· είχα δει πάλι στις λίμνες την ψιλή βροχή να κεντάει το σιωπηλό, θαμπό νερό – μόνο στα ποτάμια δεν κάθισα να δω το φαινόμενο γιατί ήταν μάταιο και όταν έχει πλακώνει τον τόπο η ομίχλη. 

Χθες όμως βρέθηκα στο Μεσολόγγι και σαν δεν είχα πάει ποτέ στη λιμνοθάλασσα ακολούθησα την παρέα από την εκπομπή «Μένουμε Ελλάδα» που πήγαινε να κάνει ένα ρεπορτάζ στα διβάρια. Φύγαμε με ταχύπλοο από το λιμάνι, βγήκαμε γρήγορα στα ανοιχτά τρέχοντας πάνω από ένα σκούρο νερό που έκρυβε το λασπωμένο βυθό του ενάμιση μέτρου και μόνο τα απονέρια έγραφαν με λευκούς αφρούς την πορεία μας σε αυτή την σκοτεινή, λεία επιφάνεια. Ο στόχος μας ήταν το Βασιλάδι, ο φάρος και άλλα ενδιαφέροντα σημεία της λιμνοθάλασσας αλλά η απρόοπτη βροχή μας υποχρέωσε να καταφύγουμε σε μια «καλύβα» στο Αντιδίβαρο και να μείνουμε εκεί αρκετή ώρα και μη έχοντας τίποτα να κάνουμε, αφιερώσαμε το χρόνο μας σε φωτογραφίες, κουβέντες του νοτισμένου αέρα και στην ποιητική παρατήρηση της βροχής στη λιμνοθάλασσα...

ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ, 08022009

ΟΤΑΝ ΒΡΕΧΕΙ ΤΟ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ

Όλα τα σύννεφα θαρρείς είναι σήμερα κρεμασμένα πάνω από τη Δυτική Φθιώτιδα και από το πρωί ρίχνει μια βροχή επίμονη, ζεστή και χορταστική για τη γη και λυτρωτική για τα δέντρα. Παλιότερα μια τέτοια περίπτωση θα μας απέλπιζε γιατί τόσες δουλειές που έπρεπε να γίνου θα πήγαιναν πίσω και ίσως καταστρέφονταν κάποια από τα αγαθά των κήπων και των χωραφιών ενώ θα δυσκολεύονταν και τα ζωντανά στη βοσκή τους. 

Σήμερα που δεν έχουμε τίποτα απ’ εκείνα τα βάσανα της επιβίωσης να σκεφτούμε, καθόμαστε και βλέπουμε τη βροχή στον κήπο και την ακούμε στα τσίγκια, κοιτάμε που και που καμιά είδηση στο δίκτυο και διαβάζουμε με την ευκαιρία το εκπληκτικό Walden του H.D.Thoreau για να πάρουμε καμιά ιδέα. Ωραία ήταν και μια μικρή βόλτα στο χωριό αλλά όταν είναι να παίρνεις φωτογραφίες και να κρατάς στο ένα χέρι ομπρέλα να μη βραχεί η μηχανή το πράγμα δεν ενθουσιάζει. Κατάφερα όμως και είδα λίγα κυκλάμινα σε ένα χωράφι και σας μεταφέρω τη βρεγμένη εικόνα τους. Προλάβαμε επίσης και μαζέψαμε χθες με τη μάνα από τον κήπο, κολοκυθάκια, μελιτζάνες, πιπεριές και ντομάτες κι έτσι θα απολαύσουμε κι απόψε κάτι από την φετινή παραγωγή μας.

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 08092016

ΣΚΗΝΕΣ ΑΠΟ ΕΝΑ ΑΠΟΒΡΕΧΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ

Δεν είναι συνηθισμένο να βρέχει πολύ τούτες τις ημέρες αλλά φέτος ο Σεπτέμβρης μας μπήκε βροχερός και όπως λένε και τα δελτία καιρού η «κακοκαιρία» θα κρατήσει λίγες ημέρες. Το γεγονός ενθουσιάζει, τουλάχιστον στη μικρή πατρίδα τον κόσμο γιατί μια τέτοια εξέλιξη βοηθάει αρκετά την ωρίμανση των καρυδιών (όσων άφησαν τα τρωκτικά στα δέντρα) που είναι πια στις μέρες τους για συλλογή και των κάστανων που θέλουν περισσότερο νερό μέχρι να φτάσει η ώρα τους να πέσουν από τα δέντρα.

Οι ομίχλες ανεβαίνουν μετά τη βροχή στον ουρανό.

Άλλες καλλιέργειες που να επηρεάζονται από τη βροχή δεν έχουμε·  τις σταματήσαμε ή είναι τόσο περιορισμένες που δεν μας απασχολεί. Τα λίγα φασόλια που είχαμε στον κήπο τα μαζέψαμε αλλά οι φασολιές μας συνεχίζουν να κάνουν χλωρά τα οποία δεν πρόκειται να ωριμάσουν κι έτσι τα απολαμβάνουμε φρέσκα. Ούτε τις ντομάτες πάλι επηρεάζει γιατί, αν και αργούν να ωριμάσουν εδώ στα ορεινά, τις μαζέψαμε και όσες από δω και πέρα δέσουν και δεν τις τρυπήσουν τα πουλιά θα κρατήσουν ως τον Οκτώβρη. Το ίδιο και οι πιπεριές, οι μελιτζάνες και τα αγγούρια ακόμη καθώς και οι κολοκυθιές. Θα δέσουν ότι καρπό μπορέσουν τα φυτά τους τούτες τις ημέρες και θα τον κρατήσουν λίγο καιρό για να ωριμάσει κάπως κι έπειτα θα σβήσουν. Καλαμπόκια δεν έχουμε οπότε ένας μπελάς με αυτά λείπει. Εγώ βέβαια περιμένω να δω τι προκοπή θα κάνουν οι γλυκοπατάτες που άργησα λιγάκι να φυτέψω αλλά έχουμε καιρό μπροστά μας να δούμε το αποτέλεσμα. Σταφύλια επίσης δεν έχουμε να τρυγήσουμε · έπαψαν τα κλήματά μας – εκτός από κάποια παλιά ντόπια που είναι πάνω στα δέντρα να καρπίζουν και τα τρώνε τα πουλιά και λίγες ζαμπέλες σε κάτι κληματαριές που φτιάχνουμε λίγο τσίπουρο αλλά αργούν να ωριμάσουν.

Δροσίστηκαν για τα καλά σήμερα οι καρυδιές... 

Ευλογία για τις καστανιές η σημερινή βροχή. 

Πλημμύρισε το κηπάριο με τις μελιτζάνες 

Δροσερές και προκλητικές ακόμη και οι τσουκνίδες

Οι φασολιές συνεχίζουν να ανθίζουν 

Ντομάτες θα έχουμε μέχρι τον Οκτώβρη. 

Οι γλυκοπατάτες θέλουν ακόμη λίγο καιρό... 

Θαλερός βασιλικός ανάμεσα στις πιπεριές. 

Οι πιπεριές και οι μελιτζάνες ανθίζουν ακόμη.

Μια ιδέα σταφύλια στην κληματαριά με τις ζαμπέλες 

Έβρεξε λοιπόν σήμερα και το γεγονός σήμανε πως περάσαμε για τα καλά στο φθινόπωρο και οι εναπομείναντες στο χωριό, συνταξιούχοι στην πλειοψηφία τους μετράνε τα ξύλα ή πετρέλαιο να βγάλουν το χειμώνα, αν φυσικά συνεχίσουν να παίρνουν τις συντάξεις τους που βλέπουν κάθε μήνα να μειώνονται και το γεγονός αποτελεί γι’ αυτούς πλέον εφιάλτη γιατί αρχίζει να χάνεται πια και η στοιχειώδης αξιοπρέπεια αυτών των ανθρώπων.

Έβρεξε για τα καλά σήμερα στη μικρή πατρίδα. Έβρεξε λίγο το πρωί και δρόσισε τη μέρα και μετά το μεσημέρι άρχισε μια σιγανή βροχή που κράτησε πάνω από τρεις ώρες και με τον τρόπο της έσβησε το φετινό καλοκαίρι και μας έβαλε για τα καλά στο φθινόπωρο και φυσικά σε μελαγχολικές σκέψεις για την συνέχειά του...

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 06092016 

ΕΝΑΣ ΜΑΗΣ ΠΟΥ ΒΡΕΧΕΙ ΣΑΝ ΝΟΕΜΒΡΗΣ…

Από προχθές το βράδυ ξεκίνησε η βροχή κατά διαστήματα και χθες ολόκληρη την ημέρα έβρεχε με την επιμονή που έχει ο Νοέμβρης. Μούσκεψε όλος ο τόπος, χόρτασε η γη και τα σπαρτά μάζεψαν τόσο νερό που τα φύλλα τους φούσκωσαν σαν βατράχια. Οι άνθρωποι επιστράτευσαν ομπρέλες και αδιάβροχα και κλείστηκαν στα σπίτια. Στα Τρίκαλα το απόγευμα με την Έλενα συζητούσαμε ωραία πράγματα και βλέπαμε τις σταγόνες να πέφτουν χωρίς αλεξίπτωτο στο σώμα του αργού Ληθαίου ενώ στην Καρδίτσα, μόνη ασκεπής και χωρίς ομπρέλα είχε μείνει η χάλκινη αγρότισσα μπροστά στο πάρκο του Παυσίλυπου. Με τον Αντώνη  περάσαμε τη νύχτα μουλιάζοντας την ψυχή μας με τσίπουρα στο μαγαζί των αδελφών Ζάχου και οι αφηγήσεις του Νίκου για το βίο του πατέρα του Θωμά κόντεψαν να μας ξημερώσουν σε ένα Μάη στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια…

ΚΑΡΔΙΤΣΑ, 21052016

Η ΒΡΟΧΗ ΠΟΥ ΠΛΕΝΕΙ ΤΗΝ ΠΛΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΣΚΟΝΗ…

Ευχή για τον Απρίλη είναι να έχει πάντα δυο νερά – για να γεμίζει με χαρά τον γεωργό - αλλά τα τελευταία χρόνια μας συνήθισε και με τη σκόνη του η οποία αν και στομώνει κάπως τον ήλιο όταν αυτός εργάζεται στο χωράφι, παράλληλα του δυσκολεύει την αναπνοή και βεβαίως περιορίζει δραματικά την όραση του. Όταν όμως τυχαίνει να επικρατεί άπνοια και συννεφιά, τότε τα πράγματα θυμίζουν ολική έκλειψη ηλίου και μια ανησυχία διακρίνεται στην πλάση γιατί το φαινόμενο δεν είναι δα και από τα συνηθισμένα.

Τη λύτρωση από το τεράστιας κλίμακας φαινόμενο της σκόνης φέρνει πάντα μια βροχή, η οποία αν κρατήσει λίγη ώρα, όπως η αποψινή στο χωριό, θα παρασύρει όλη τη σκόνη και μπορεί να την κάνη λάσπη πάνω στα φύλλα και τα χόρτα αλλά η αυριανή μέρα αναμένεται να είναι από τις πιο λαμπρές του μήνα και η πλάση θα είναι σαν να βγήκε από την πλύση… 

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 09042016

ΜΙΑ ΩΡΑΙΑ ΣΚΗΝΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΟΤΑΝ ΒΡΕΧΕΙ...

 

Η υπόθεση βροχή σε αυτή την πόλη είναι σπάνια και γι’ αυτό οι κάτοικοί της κουβαλάνε ομπρέλες μαζί τους μόνο όταν βρέχει όταν βγαίνουν από το σπίτι τους και συνήθως επιστρέφον χωρίς αυτές. Για την περίπτωση που τους πιάσει βροχή στο δρόμο, τότε ή καταφεύγουν σε υπόστεγα και στοές ή παίρνουν ομπρέλες μιας χρήσης από τους δεκάδες ασιάτες που πλημμυρίζουν ξαφνικά την πόλη μόλις πέσει η πρώτη σταγόνα.

Χθες όμως δεν έγινε αυτό, πιθανόν γιατί οι ασιάτες εκτίμησαν πως η διαδήλωση δεν είχε πολύ κόσμο ή μάλλον πολλοί από αυτούς έχουν επιστρέψει στις εξωτικές χώρες τους. Έτσι δεν φάνηκαν και πολλοί με ομπρέλλες στο χέρι. Το θέμα όμως δεν είναι αυτό. Για πρώτη φορά είδα άτομο, συγκεκριμένα ένα ωραίο κορίτσι στην οδό Ρήγα Φερραίου που δεν αναζήτησε ομπρέλλα και για να μη βραχεί στάθηκε κάτω από μια φουντωμένη, με καρπούς ακόμη και άνθη νερατζιά που μοσχομύριζε άνοιξη και μέχρι να περάσει η μπόρα, τι άλλο θα μπορούσε να κάνει από το να ανοίξει το τηλέφωνό της.

ΑΘΗΝΑ,11042014