Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΘΕΛΕΙ ΤΡΟΠΟ…

 

Δυο χρόνια σχεδόν διαμονής στο χωριό λόγω καραντίνας και άλλων υποχρεώσεων, ήταν αρκετά να αγριέψω και τούτο δεν έδειχναν μόνο τα γένια, αλλά και η μέσα διάθεση που προκάλεσε η μακρόχρονη διαβίωση σε έναν τόπο που αξίζει να τον αγαπάμε μόνο όταν ήμαστε μακριά και ακόμη καλύτερα αν τον έχουμε στην καρδιά μας όπως στα παιδικά χρόνια…

Με λίγα λόγια, η περίοδος της διαμονής στην μικρή πατρίδα τέλειωσε και η επανεγκατάσταση στην Αθήνα για αρκετά χρόνια είναι από σήμερα γεγονός. Μια κίνηση που δεν μοιάζει με την πρώτη φορά, πριν από 41 χρόνια, αλλά έχει την εμπειρία μιας ολόκληρης εποχής και κυρίως την πρόκληση της σύγκρισης τεσσάρων δεκαετιών μετά από δύο χρόνια περιοριστικών μέτρων λόγω της επιδημίας, μιας πόλης που αν μη τι άλλο χρόνια την γνώρισα απ’ όλες τις πλευρές της, την έζησα με όλους τους τρόπους, την αγάπησα για όλα όσα είναι, καλά και άσχημα. Τώρα καλούμαι να την γνωρίσω πάλι από την αρχή δίνοντας πια μεγαλύτερη προσοχή στα σημάδια  που της άφησαν τα δυο τελευταία χρόνια. Σε κάνα δυο αναγνωριστικές επισκέψεις τον τελευταίο καιρό στην Αθήνα είδα τις τρομερές αλλαγές που έγιναν και κατάλαβα πως έρχονται ακόμη περισσότερες και αυτό είναι που με προκαλεί να αρχίσω πάλι να βρίσκομαι συνέχεια στους δρόμους και ότι βλέπω να τα διαβάζουμε είτε στην ιστοσελίδα του Ακτήμονα (actimon γράφω μόνο γιατί το fb την έχει μπλοκάρει γιατί δεν θέλει να χάνει έσοδα) ή σε κάποια άλλη, όπως τη NEXTDEAL που φιλοξενεί διάφορα δημοσιεύματά μου. Θα σας κρατήσω ενήμερους για όποια εξέλιξη υπάρχει καθώς αυτό με ενδιαφέρει και επαγγελματικά.

 

Επειδή έτσι αγριεμένος που ήμουν από τόσο καιρό στο ύπαιθρο δεν θα ένιωθα και τόσο καλά να κινούμαι στην πόλη με γένια και μουστάκια ώριμου αγρότη, πέρασα χθες από το κουρείο Gentlemen Barbershop (Ακαδημίας 76, απέναντι από την εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής) στου οποίου τον κατάλογο των πελατών κοντεύω να είμαι από τους πρεσβύτερους να με συμμαζέψουν τουλάχιστον εξωτερικά. Δεν ξέρω αν το έκαναν επίτηδες ή έτυχε αλλά είχα την τύχη και την χαρά να ασχοληθεί μαζί μου όλο το προσωπικό του καταστήματος. 

Κώστα, Πόπη, Στάθη, Νίκο και Διονύση σας ευχαριστώ όλους…

ΑΘΗΝΑ, 30112021

ΤΟ ΚΟΥΡΕΜΑ ΣΤΟ ΜΑΝΤΡΙ ΤΟΥ ΚΑΡΑΪΣΚΟΥ

Έχετε σίγουρα ακούσει ένα σωρό πράγματα κατά τους τελευταίους μήνες, για «κουρέματα», σε μισθούς, δάνεια, χρέη, τη ζωή μας όλη εν τέλει, την οποία κάθισαν στην καρέκλα του μπαρμπέρη χωρίς να ρωτήσουν κανένα μας αν θέλουμε ή όχι. Για ένα αληθινό κούρεμα, ούτε κουβέντα από κανέναν…

Είχα τη χαρά σήμερα πριν από λίγη ώρα, σαν επέστρεφα με τον πατέρα μου από την προεκλογική εκστρατεία στα χωριά του φθιωτικού κάμπου και σταθήκαμε λίγο στη Μακρακώμη να δω για άλλη μια φορά κούρεμα προβάτων. Συγκεκριμένα, στο κοπάδι του Γιάννη Καραϊσκου, από το Μαυρίλο που παντρεύτηκε την πρώτη μου ξαδέλφη Μάγδα και ζουν στη Μακρακώμη με τα τέσσερα παιδιά τους και όλοι ασχολούνται με την κτηνοτροφία.

Σήμερα ήταν η δύσκολη μέρα για όλους τους Καραϊσκέους, γιατί το κούρεμα δεν είναι δα και καμιά εύκολη υπόθεση και χρειάστηκαν πέντε άντρες, ο Γιάννης, οι δυο γιοί του Νίκος και Κώστας και κάνα δυο άλλοι γείτονες που επιστρατεύτηκαν να βοηθήσουν να κουρευτεί όπως πρέπει το κοπάδι των διακοσίων και παραπάνω προβάτων, στο μαντρί λίγο πιο κάτω από τον παλιό νερόμυλο, όπως βγαίνουμε από τη Μακρακώμη προς τον Τυμφρηστό.

Παλιότερα το κούρεμα των προβάτων, παρά τη μεγάλη κούραση που απαιτεί, ήταν πανηγύρι και στο τέλος όλοι μαζί κάθονταν και ξεκοκάλιζαν ένα αρνί στη σούβλα που έψηνε επί τούτου ο τσέλιγκας. Σήμερα συνεχίζει να είναι κάπως έτσι αλλά δυστυχώς τα μαλλιά που κάποτε ήταν πλούτος, δεν έχουν καμιά αξία και ούτε και οι γύφτοι που λέει ο λόγος, δεν τους δίνουν σημασία και αποτελούν και μπελά γιατί δεν έχουν τι να τα κάνουν.

Δεν γίνεται όμως διαφορετικά: πρέπει να κουρευτεί το κοπάδι γιατί θα σκάσουν από τη ζέστη τα ζωντανά, ιδιαίτερα αυτά που μένουν μόνιμα στον κάμπο για τούτο δεν λέει κανένας λέξη. Μόνο ακονίζουν καλά τα ψαλίδια και προσέχουν μη πάρουν μαζί με την ψαλιδιά και κανένα κομμάτι δέρμα ή τα εργαλεία των κριαριών γιατί όπως και να’ χει, οι άνθρωποι θέλουν τα ζωντανά τους να τα βλέπουν να περνάνε καλά και να γεμίσουν οι σάρκες τους σκουλήκια από τις μύγες που μόλις βρουν αίμα ορμάνε να το μαγαρίσουν…

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 04052012

ΣΤΟ "ΚΟΥΡΕΙΟ" ΤΟΥ ΑΣΦΟΝΤΥΛΙΤΗ...

Γίναμε θέαμα αλλά μας άρεσε η παρέα των κοριτσιών από την Αγγλία που παρακολουθούσαν το κόυρεμα των προβάτων σήμερα στον Ασφοντυλίτη...

Εδώ ο κόσμος καίγεται με τους πολιτικούς μας και τα κόλπα που κάνουν σε βάρος όλης της Ελλάδας θα μου πείτε, κι εγώ τριγυρίζω στην Αμοργό και μαζεύω ιδέες και φωτογραφίες από πράγματα που μάλλον ξεχάσαμε ότι υπάρχουν ή νομίζουμε πως δεν γίνονται…

Όπως για παράδειγμα το κούρεμα των προβάτων που τα τελευταία χρόνια συνηθίσαμε να το βλέπουμε μόνο σε ντοκυμαντέρ ή ζωντανά μόνο στις αναπαραστάσεις που κάνουν οι πολιτιστικοί σύλλογοι. Τούτο βέβαια γίνεται επειδή έχει υποχωρήσει μέχρι καταστροφής η ελληνική κτηνοτροφία και είναι ένα μέρος της κρίσης που δεν ομολογείται από κανένα.

Πέρα απ’ αυτά όμως τα πρόβατα και τα κατσίκια πρέπει να κουρευτούν γιατί θα σκάσουν από τη ζέστη και στα μεγάλα κοπάδια απ’ όσα ξέρω τα κουρεύουν με μηχανές ενώ στα μικρά χρησιμοποιούν τα παραδοσιακά ψαλίδια που οι τσοπαναραίοι τα ακονίζουν μόνοι τους γιατί δεν υπάρχουν τροχεία πουθενά παρά μόνο λίγα γύρω από το Μοναστηράκι.

Έτσι μόνοι τους ακόνισαν τα ψαλίδια σήμερα ο Μιχάλης Αρτέμης και ο Δημήτρης Βλαβιανός το κοπάδι του οποίου στρίμωξαν σε μια μάντρα του Ασφοντυλίτη και το περιποιήθηκαν δεόντως. Ο Δημήτρης έπιανε τα ζωντανά, τους έδενε τα πόδια να μην κουνιούνται και από εκεί και πέρα αναλάμβανε ο Μιχάλης ο οποίος ήταν πολύ γρήγορος ομολογώ αλλά άφηνε που και που ορισμένες τούφες στη ράχη των προβάτων.

Δεν ήταν πολλά, καμιά σαρανταριά αλλά τους έφαγε όλη την ημέρα κι έκατσα κι εγώ αρκετή ώρα μαζί τους να τους παρακολουθώ και να λέμε ιστορίες από το παρελθόν αλλά και για την κίνηση στον Ασφοντυλίτη που τον τελευταίο καιρό είναι πολύ αυξημένη.

Χαρήκαμε δε πολύ όταν πέρασε από εκεί που ήμασταν μια παρέα από πέντε κορίτσια από την Αγγλία και έκατσαν μαζί μας αρκετή ώρα και παρακολουθούσαν το Μιχάλη το ψαλίδι του οποίου είχε πάρει κυριολεκτικά φωτιά γιατί ποιος ξέρει, είπε μετά μπορεί αυτά τα κορίτσια που έδειχναν εντελώς αθώα να μεταφέρουν τίποτα άσχημο στους ευρωπαίους και δώσουν εντολή στο Γιωργάκη να φορολογήσει και το κούρεμα των προβάτων ή να βάλει ΦΠΑ στο μεροκάματο του Μιχάλη. Όλα είναι πιθανά, είπε, στους καιρούς που ζούμε…

Τα κορίτσια αφού φωτογραφήθηκαν με το Μιχάλη και τον Δημήτρη μας αποχαιρέτησαν και μείναμε να συζητάμε τα μαλλιά που θα πάνε χαμένα γιατί δεν τα αγοράζει πλέον κανείς αφού στην αγορά ότι ρούχο κυκλοφορεί είναι συνθετικό ή με μαλλί κινέζικο!!!

ΑΜΟΡΓΟΣ, 16062017