ΜΙΑ ΠΡΟΒΑΤΙΝΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΗΣ ΑΡΕΣΕΙ ΤΟ ΚΟΠΑΔΙ

Τι σημαίνει «Μένουμε Σπίτι» στο χωριό, το έχω γράψει και σε αυτό συμπεριλαμβάνεται και η έξοδος ή οποία αν πρόκειται για εποχικές δουλειές δεν σηκώνει αναβολή και ενδεχομένως ο χρόνος γι’ αυτές είναι πολύτιμος λόγω των αλλαγών του καιρού. Σε ότι αφορά δε τα γεωργικά, τα σκαμπανεβάσματα του Μάρτη συνιστούν διαρκή προσοχή.

Η έξοδος πάλι στα χωράφια ή στην βοσκή των κοπαδιών όπως κάνουν δυο τρεις γείτονές μου δεν προϋποθέτει κανένα χαρτί ή SMS στην σχετική υπηρεσία γιατί κάτι τέτοιο είναι αυτονόητο. Το σλόγκαν όμως πέρασε σε όλους και κάθε πρωί η ημέρα ξεκινάει με σχετικά πειράγματα για το αν πήρε ο ένας χαρτί μαζί του στη βοσκή ή αν ο άλλος έστειλε σήμα γιατί πήγε στο δάσος να κόψει καστανίσια παλούκια στο βουνό που έχουν περισσότερη αντοχή στους φράχτες. Το γεγονός πάντως ενισχύει την επικοινωνία μας γιατί κάθε πρωί στην Κάτω Γειτονιά η οποία είναι η πιο πυκνά κατοικημένη του χωριού (20 άτομα σε σύνολο μονίμων τριάντα) την πρωινή καλημέρα μας διανθίζουν και τέτοιου είδους διάλογοι.

Εγώ αναφέρομαι κάθε πρωί στη μάνα μου και την κόρη μου και λέω πάνω κάτω τι ώρα θα επιστρέψω για φαγητό το μεσημέρι και το απόγευμα ενώ όταν με πιέζει ο καιρός επιστρέφω μια και καλή το βράδυ. Στο χωράφι δεν υπάρχει περίπτωση να δω κανέναν ούτε κανένας πάλι δεν πρόκειται να με επισκεφτεί. Αν πάθω κάτι δηλαδή, δεν θα το πάρει κανένας είδηση. Κάθε ημέρα όμως χαιρετιόμαστε το πρωί και το απόγευμα με τον Γιάννη Τσιρώνη που πηγαίνει στην καλύβα που είναι στο διπλανό χωράφι στα Παυλέϊκα να φροντίσει το κοπάδι του και να το βγάλει για βοσκή. Στον ενδιάμεσο χρόνο δεν βλέπω αλλά ούτε και ακούω κανέναν άνθρωπο, μόνο κάτι κοράκια που φτιάχνουν τη φωλιά τους.

Χθες όμως δεν ήμουν μόνος. Αν και είχα το νου μου σε ένα κομμάτι του χωραφιού που είχε να καθαριστεί δέκα χρόνια και τα βάτα ήταν σαν μικρά δέντρα και το προορίζω επειδή είναι προσήλιο και στραγγερό να βάλω μια σειρά κλίματα, πήρα είδηση μια προβατίνα του Γιάννη που δεν ακολούθησε το κοπάδι, όπως αυτός με πληροφόρησε μετά, να βοσκάει και να την ακολουθούν τα δυο μικρά της αρνάκια. Πρόκειται για μια ιδιότροπη προβατίνα, ράτσα μαυροκέφαλη με μικρά αυτιά, που δεν θέλει να πάει να βοσκήσει μαζί με το άλλο κοπάδι αλλά να μείνει πίσω στο μαντρί και να προσέχει τα αρνάκια της. Δέκα μέρες αυτό κάνει και στο τέλος ο Γιάννης την παράτησε να κάνει ότι αυτή θέλει. Η προβατίνα λοιπόν παίρνει τα δίδυμα αρνάκια της, ένα ολόιδιο με αυτή και ένα μπέλλο (κατάλευκο) και τα σεργιανάει πέρα δώθε στο λιβάδι. Αυτά την ακολουθούν, όταν πεινάσουν τρέχουν να βυζάξουν, αυτή αν δεν έχει γάλα τα εμποδίζει να είναι συνέχεια κάτω από την κοιλιά της και φυσικά παίζουν, όπως όλα τα αρνάκια κουτουλιές, σπρωξίματα, τρεχαλητά κάτω από το άγρυπνο πάντα βλέμμα της.

Πήγα μια στιγμή να την πλησιάσω αλλά έδωσε ένα σήμα και η οικογένεια άρχισε να απομακρύνεται βιαστικά λες και είχα κάτι που την ενοχλεί. Δεν τα παράτησα όμως, σε ένα διάλειμμα διάλεξα  ένα σημείο που να μην με βλέπει να χαζέψω τη σκηνή και κατάφερα κι έκανα και κάποιες φωτογραφίες να θυμάμαι την ημέρα και να σκέφτομαι πόσο όμορφο και ωφέλιμο είναι να βοσκιέται τακτικά το χωράφι από πρόβατα για να μειώνεται το χόρτο, να λιπαίνεται το έδαφος και να έχουν και συντροφιά τα δέντρα. Το είπα στον Γιάννη και τώρα που είναι καθαρό απ’ άκρη σε άκρη θα το επισκέπτεται πιο συχνά…

Τώρα το πόσο φρόνιμο είναι μια προβατίνα να μην ακολουθεί το κοπάδι και να πατάει πόδι να περνάει το δικό της, να παίρνει αυτή τα αρνάκια της βόλτα ενώ τα άλλα τα κλείνουν στον τσάρκο, είναι ένα ζήτημα. Ασφάλεια πάντως έχει γιατί των ιδίων αντιλήψεων είναι και η ασπρόμαυρη σκύλα που τη λένε Μπέλλα η οποία κι αυτή βαριέται να πηγαίνει μαζί με τα άλλα σκυλιά στη βοσκή και κάθεται και τεμπελιάζει στην καλύβα ή ψάχνει για καρύδια στο χωράφι. Η περίπτωση της απείθαρχης προβατίνας δείχνει ότι μια χαρά την βολεύει γιατί μπορεί να πει στα άλλα σκυλιά πως κάθεται να την προσέχει μη πέσει κανένας λύκος!

(Ακολουθεί)  

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 30032020       

ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΧΑΜΕ ΓΕΝΝΗΤΟΥΡΙΑ!!!

Η νεογέννητη Μερόπη αναζητεί τη μάνα της Αναστασία.

Τέτοιες ημέρες πέρσι ήταν που γνώρισα την Αναστασία, ένα θηλυκό αρνάκι από το κοπαδάκι του Κώστα Πλατσιούρη στην Αγιοπηγή Καρδίτσας το οποίο αντιμετώπιζε προβλήματα αναγνώρισης από τη μητέρα και για να ξεχάσει τη δυσάρεστη κατάσταση το καλοπιάσαμε ταιζοντάς γάλα το με μπουκάλι. Το όνομά του ήταν Αναστασία και του δόθηκε γιατί γεννήθηκε Πάσχα, γιορτή που δεν ενθουσιάζει καθόλου κανένα αρνοκάτσικο. Η Αναστασία λοιπόν μεγάλωσε κατόπιν φυσιολογικά και νωρίς το καλοκαίρι ζευγάρωσε με ένα κριάρι που απόμεινε από το κοπάδι της Βασιλική Μπουρλιάκου – Μούτσελου από τα Μουτσελέικα του Κλειτσού που φιλοξένησαν ο Κώστας  και η Ζήνα λίγες μέρες στην Αγιοπηγή μέχρι να κανονίσει τις δικές τους προβατίνες και μετά το πήρε ο Μήτσος Καραμέτος στη Λαμία για τις δικές του.

Ταίζοντας πέρσι την Αναστασία με μπουκάλι στην Αγιοπηγή.

Απ’ αυτό το σμίξιμο η Αναστασία γέννησε σήμερα ένα θηλυκό αρνάκι και καθώς έπρεπε να του δώσουμε ένα όνομα, το πιο εύκολο ήταν να δούμε τι γιορτάζει σήμερα κι έτσι πήρε το όνομα Μερόπη. Η Μερόπη ήδη δέχεται τις φροντίδες της μητέρας της και τα χάδια των φίλων και ελπίζουμε ότι του χρόνου θα μας δώσει την ίδια χαρά όπως σήμερα η Αναστασία με ένα και γιατί όχι δυο αρνιά να μεγαλώσει σύντομα το κοπάδι γιατί αν είναι να πάρουμε τα βουνά, να έχουμε κι ένα σοβαρό λόγο να το κάνουμε...

ΑΘΗΝΑ, 02122017 

ΔΙΑΛΕΓΟΥΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ: ΓΙΔΙΑ Ή ΠΡΟΒΑΤΑ

Χωρίς να έχω τίποτα προηγούμενα με τα συμπαθή πλάσματα της μεγάλης συνομοταξίας των μυρηκαστικών και τα είδη πρόβατα και γίδια – αντιθέτως μάλιστα τα θεωρώ εντελώς απαραίτητα για την επιβίωση των ανθρώπων- επιστρατεύω δυο φωτογραφίες από μια σύντομη επίσκεψή μου στη Νότια Εύβοια και με την μορφή του κουίζ επαναφέρω στη συζήτηση ένα παλιό, τετριμμένο ερώτημα: Τι μας θεωρούν οι πολιτικοί (όλου το πολιτικού φάσματος εννοείται) και πως περιμένουν να συμπεριφερθούμε και σε όσα περίεργα πράγματα που μας σέρνουν και επιβάλλουν; Σαν γίδια ή σαν πρόβατα; 

YΓ. Πριν απαντήσετε δείτε σας παρακαλώ προσεκτικά τις δυο φωτογραφίες και προσέξτε τις λεπτομέρειες γιατί έχει σημασία...

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 02092016

ΕΝΑ ΚΟΠΑΔΙ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΣΤΟ ΜΑΝΤΡΙ

Αφιερωμένο εξαιρετικά σε όσους πιστεύουν πως κάποια πράγματα μπορούν να αλλάξουν χωρίς πρώτα να αλλάξουν λιγάκι τον εαυτό τους. (Την προσοχή σας παρακαλώ στην αριστερή πλευρά του κοπαδιού με τα τραγιά να ορίζουν την πορεία των προβάτων).

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 20092015

Καλημέρα σας και καλή Κυριακή να έχουμε όλοι και φυσικά θα είναι καλύτερη αν πάμε νωρίς – νωρίς το πρωί και ψηφίσουμε (πρέπει όλοι να ψηφίσουμε ανεξάρτητα αν μας υποχρεώνει ο νόμος ή όχι για να έχουμε και ένα μέρος ευθύνης) και μετά να έχουμε όλη την ημέρα μπροστά μας να μετανιώσουμε για ότι κάναμε. Υπενθυμίζουμε, πως μετά την απομάκρυνση από την κάλπη, κανένα λάθος δεν αναγνωρίζεται και ούτε επαναλαμβάνεται η ψηφοφορία…  

ΔΙΑΛΕΓΟΥΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ: ΓΙΔΙΑ Η ΠΡΟΒΑΤΑ

Καλησπέρα σας από τη μικρή πατρίδα, όπου ουδόλως είμαστε στεναχωρημένοι που έφυγαν και οι τελευταίοι παραθεριστές κι έτσι έχουμε την ησυχία μας να σκεφτόμαστε τι θα κάνουμε με τα χωράφια και τα δέντρα και όχι με τι ψήφο θα ρίξουμε σε λίγες ημέρες στην κάλπη.. 

Χωρίς να έχω τίποτα με τα συμπαθή πλάσματα της μεγάλης συνομοταξίας των μυρηκαστικών και τα είδη πρόβατα και γίδια – αντιθέτως μάλιστα τα θεωρώ εντελώς απαραίτητα για την επιβίωση των ανθρώπων- επιστρατεύω δυο φωτογραφίες από την πρόσφατη, σύντομη επίσκεψή μου στη Νότια Εύβοια και με την μορφή του κουίζ επαναφέρω στη συζήτηση ένα παλιό, τετριμμένο ερώτημα: Τι μας θεωρούν οι πολιτικοί (όλου το πολιτικού φάσματος εννοείται) και πως περιμένουν να συμπεριφερθούμε και σε τούτες τις περίεργες εκλογές που μας σέρνουν; Σαν γίδια ή σαν πρόβατα; 

(Πριν απαντήσετε δείτε σας παρακαλώ προσεκτικά τις δυο φωτογραφίες και προσέξτε τις λεπτομέρειες γιατί έχει σημασία). 

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 02092015

ΠΩΣ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ ΈΝΑ ΚΟΠΑΔΙ...

Με όσα συμβαίνουν αυτό τον καιρό στη χώρα μας και στον κόσμο ολόκληρο, επόμενο είναι να μειωθεί (από λίγο έως πολύ) και η ερωτική μας διάθεση και κυρίως η ανάγκη για τη διαιώνιση του είδους, γιατί κανένας νομίζω δεν θέλει να φέρει στον κόσμο έναν απόγονο που θα ζήσει σε μια χώρα χρεωμένη ως τα ύστατα αυτής της περιόδου που ζει ο κόσμος.

Τούτο το μελαγχολικό γεγονός για τη διαιώνιση του ανθρώπινου είδους ασφαλώς και δεν απασχολεί τα ζώα  ̶ κάθε είδους και κατηγορίας ̶  από τα βατράχια ως τους ελέφαντες, γιατί απλά η επιβίωση στηρίζεται πάνω σε πολύ απλούς κανόνες και παρά τις όποιες παρεμβάσεις του ανθρώπου, έτσι συνεχίζουν μέσω τα αναπαραγωγής να υπάρχουν ακόμη.

Σε αυτούς τους απλούς κανόνες της ζωής υπάκουσε χθες το μαύρο αρνί του Δημήτρη Βλαβιανού, το οποίο από ζυγούρι έγινε ξαφνικά κριός εγκαινιάζοντας έτσι την παραγωγική περίοδο της ζωής του η οποία θα διαρκέσει μέχρι τότε που θα θέλει το αφεντικό του.

Ξαλαφρωμένο από τα μαλλιά που το βάραιναν, μύρισε πως μια διπλανή προβατίνα ξαλαφρωμένη κι αυτή από τα μαλλιά της ήταν διαθέσιμη και προχώρησαν σε αυτό που η φύση τους επίτασσε χωρίς να νοιάζονται καθόλου για το αφεντικό τους που απλά καμάρωσε το μαύρο κριαράκι – το μόνο μαύρο ζωντανό σε όλο το κοπάδι – που άνοιξε φέτος τον κύκλο της αναπαραγωγής που είναι και ο κύριος σκοπός κάθε είδους στον κόσμο.

ΑΜΟΡΓΟΣ, 17062011

ΣΤΟ "ΚΟΥΡΕΙΟ" ΤΟΥ ΑΣΦΟΝΤΥΛΙΤΗ...

Γίναμε θέαμα αλλά μας άρεσε η παρέα των κοριτσιών από την Αγγλία που παρακολουθούσαν το κόυρεμα των προβάτων σήμερα στον Ασφοντυλίτη...

Εδώ ο κόσμος καίγεται με τους πολιτικούς μας και τα κόλπα που κάνουν σε βάρος όλης της Ελλάδας θα μου πείτε, κι εγώ τριγυρίζω στην Αμοργό και μαζεύω ιδέες και φωτογραφίες από πράγματα που μάλλον ξεχάσαμε ότι υπάρχουν ή νομίζουμε πως δεν γίνονται…

Όπως για παράδειγμα το κούρεμα των προβάτων που τα τελευταία χρόνια συνηθίσαμε να το βλέπουμε μόνο σε ντοκυμαντέρ ή ζωντανά μόνο στις αναπαραστάσεις που κάνουν οι πολιτιστικοί σύλλογοι. Τούτο βέβαια γίνεται επειδή έχει υποχωρήσει μέχρι καταστροφής η ελληνική κτηνοτροφία και είναι ένα μέρος της κρίσης που δεν ομολογείται από κανένα.

Πέρα απ’ αυτά όμως τα πρόβατα και τα κατσίκια πρέπει να κουρευτούν γιατί θα σκάσουν από τη ζέστη και στα μεγάλα κοπάδια απ’ όσα ξέρω τα κουρεύουν με μηχανές ενώ στα μικρά χρησιμοποιούν τα παραδοσιακά ψαλίδια που οι τσοπαναραίοι τα ακονίζουν μόνοι τους γιατί δεν υπάρχουν τροχεία πουθενά παρά μόνο λίγα γύρω από το Μοναστηράκι.

Έτσι μόνοι τους ακόνισαν τα ψαλίδια σήμερα ο Μιχάλης Αρτέμης και ο Δημήτρης Βλαβιανός το κοπάδι του οποίου στρίμωξαν σε μια μάντρα του Ασφοντυλίτη και το περιποιήθηκαν δεόντως. Ο Δημήτρης έπιανε τα ζωντανά, τους έδενε τα πόδια να μην κουνιούνται και από εκεί και πέρα αναλάμβανε ο Μιχάλης ο οποίος ήταν πολύ γρήγορος ομολογώ αλλά άφηνε που και που ορισμένες τούφες στη ράχη των προβάτων.

Δεν ήταν πολλά, καμιά σαρανταριά αλλά τους έφαγε όλη την ημέρα κι έκατσα κι εγώ αρκετή ώρα μαζί τους να τους παρακολουθώ και να λέμε ιστορίες από το παρελθόν αλλά και για την κίνηση στον Ασφοντυλίτη που τον τελευταίο καιρό είναι πολύ αυξημένη.

Χαρήκαμε δε πολύ όταν πέρασε από εκεί που ήμασταν μια παρέα από πέντε κορίτσια από την Αγγλία και έκατσαν μαζί μας αρκετή ώρα και παρακολουθούσαν το Μιχάλη το ψαλίδι του οποίου είχε πάρει κυριολεκτικά φωτιά γιατί ποιος ξέρει, είπε μετά μπορεί αυτά τα κορίτσια που έδειχναν εντελώς αθώα να μεταφέρουν τίποτα άσχημο στους ευρωπαίους και δώσουν εντολή στο Γιωργάκη να φορολογήσει και το κούρεμα των προβάτων ή να βάλει ΦΠΑ στο μεροκάματο του Μιχάλη. Όλα είναι πιθανά, είπε, στους καιρούς που ζούμε…

Τα κορίτσια αφού φωτογραφήθηκαν με το Μιχάλη και τον Δημήτρη μας αποχαιρέτησαν και μείναμε να συζητάμε τα μαλλιά που θα πάνε χαμένα γιατί δεν τα αγοράζει πλέον κανείς αφού στην αγορά ότι ρούχο κυκλοφορεί είναι συνθετικό ή με μαλλί κινέζικο!!!

ΑΜΟΡΓΟΣ, 16062017